• Inhoudstabel, verduidelijking linken &BOEKDELEN Het Voortijdig Testament

    overzicht blogs 'de blogfilosoof'  English ? http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

    newest ?  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

    de blog, ontstaansgeschiedenis 'het voortijdig testament'

    social economical political alternatives :

    http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

    (vervolg van, continuation of 'filosofisch verzet' )

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be

    (recentste verzamelblog)---vorige 2, deze :

     

    verzamelbloggen : http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

    http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

    ontstaansgeschiedenis  :

    http://filosofischverzet.skynetblogs.be/

                                               http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/

    http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

              http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be en linken 

    http://blogkunstenaar.skynetblogs.be/http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/  http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/

     http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

     http://blogkunsten.skynetblogs.be/

    http://blogverzet.skynetblogs.be

         diepzinnig letterzetten                                   http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/

    http://bloggen.be/conscience2008 referendumblog

                                        http://closertothesoul.blogspot.be/

    artblog                                       http://talespoemsessays.blogspot.be/

    http://bloctaafblogartist.webs.com/ 

     filosofisch verzet and philosophical resistance op Facebook , YouTube and Vimeo and Daily Motion  : search via Google zoeken

      poetry on music thanks to Frank L. and a Medium Havare Film

    :https://archive.org/details/Mediumhavare2010Walden

    http://fotofilosofie.skynetblogs.be  google Facebook fotofilosofie

    http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

      

    boekdelen : 

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/a-geloven-is-een-zoekt...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/b-filosofisch-verzet-1...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/b-filosofisch-verzet-2...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/b-filosofisch-verzet3/...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/c-gedichten-poems-rece...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/d-kortverhalen-recents...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/e-herinneringen-en-zo-...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/f-ach-ja-de-liefde-rec... deel A-K

     http://blogfilosoof.skynetblogs.be/archive/2016/10/24/ach-ja-de-liefde-deel-l-z-8662700.htm l    of zie http://achjadeliefde.skynnetblogs.be   deel L-Z 

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/g-filosofische-achterg...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/h-bijzondere-energieen...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/i-english-texts-most-r...

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/j-theatermonologen/...

    woord zoekt beeld  http://fotofilosofie.skynetblogs.be

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/overzicht-en-verwijzin...

     

    oldest blog : http://users.skynet.be/octo 

    nieuwste : zoek naar de fotofilosofie pagina op Facebook

    Aanvulling  ter opzoeking :

    Dichterlijke sferen en beelden :

    http://snarenenwoorden.skynetblogs.be/  rangschikking per categorie, soort, aard van gedichten

    http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/ beeld en woord Octaaf

    http://fotofilosofie.skynetblogs.be/ de blog samen met Thea S 

    https://www.facebook.com/815199681944858/photos/a.8152003...  de facebookpagina, niet de blg

    http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

    Kortverhalen :

    http://lovinglifeanart.blogspot.be/ 

    http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be deel 4

    Liefde en vriendschap

    http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

    http://achjadeliefde.skynetblogs.be

    Bijzondere energie

    http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be/

    Sociaal-Politiek-Economisch

    http://filosofischverzet.skynetblogs.be http://blogverzet.skynetblogs.be vervolg in 't Engels : http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be... 

    http://voortijdigtestament.blogspot.be/   programma filosofisch verzet http://bloggen.be/philosophicalresistance/ unther construction see http://voortijdigtestament.blogspot.be/ and http://bloggen.be/conscience2008/ voteblog

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be/ hoofdblog naast http://filosofischverzet.skynetblogs.be

    Voor de spiritueel zoekende mens, vertrekkend van vroeger tijden tot nu

    http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

    Voor filosofen

    http://deblogfilosofen.skynetblogs.be  

    Voor liefhebbers van autobiografie en kunst http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be    http://blogkunstenaar.skynetblogs.be

     

    Voor anderstaligen, zie onder meer : http://talespoemsessays.blogspot.be http://bloctaafblogartist.webs.com   http://closertothesoul.blogspot.com  http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be... 

    Overkoepelend http://blogfilosoof.skynetblogs.be 

     http://blogfilosoof.skynetblogs.be  (recentste versies bijna zonder taalfouten, bewijs dat ik wel degelijk de auteur ben van deze 1418pagina's A4's) ook de actueelste blog http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be bevat een minimum aan typ, vertaal -of spelfouten)

    -klik op de oorspronkelijke bloglinken  die hier bijna allen samenkomen zelf om de oorspronkelijke versie met foto's en video's en layout te hebben (ook groter lettertype)

    -click on the names of the original links of the blogs that come together here to obtain the version with fotos and videos and original layout (and greater lettertype)

     

    overkoepelende blog voor 24tal blogs/

    blogroman ‘het voortijdig testament’ /

    56 filosofische essays : zin & wereldbeeld

              http://filosofischverzet.skynetblogs.be   

     hoofdblog uitleg wereldleed              400 columns

    vervolg filosofisch verzet in Engels : http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

    stemblog programma & projektverkiezingen http://bloggen.be/conscience2008

    http://snarenenwoorden.skynetblogs.be gedichten

    http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

    artikels & linken voor spirituele zoekers

    http://fotofilosofie.skynetblogs.be

    woord Octaaf en beeld Thea

    http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

    artikels & linken rond gevoelens

    http://bloctaafblogartist.webs.com main translations

    http://talespoemsessays.blogspot.be artblog based on writings

    http://closertothesoul.blogspot.be               

    http://closertothespirits.blogspot.be           

    http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be...         

    http://7internationalblogs.skynetblogs.be

    https://plus.google.com/+philosophicalresistanceblogfilos... 

    or google blogfilosoof philosophicalresistance

    totaalwerk op wikimedia : https://commons.wikimedia.org/wiki/Octaaf_coeckelberghs... 

    http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be     Program Filosofisch Verzet in English

    overkoepelende blog 'blogfilosoof'

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be  continuation on http://hetvoortijdigtestament.skynetbogs.be 

  • C.Gedichten Poems Blogfilosoof Blogphilosopher

    Laat ons Proberen

    ’t Leven ‘t Overleven

    Het vóórtijdig Testament

       some English-French contributions

    F i l o s o fi s c h   V e r z e t      Philosophical Resistance

     

    D e   B l o g f i l o s o o f

     -T h e B l o g p h I l o s o p h e r

     

     

     

     

     

     

     

    Columns,  Essays, Gedichten, Kortverhalen,  Alternatieven, Monologen

    Octaaf   Coeckelberghs

     

    Deel  Gedichten

    Deel  Geloven is een zoektocht

    Deel  Filosofisch Verzet 

    Deel Kortverhalen

    Deel Herinneringen en zo

    Deel  Ach ja de Liefde

    Deel Filosofische Achtergronden

    Deel Bijzondere Energie

    Deel English Texts

    Deel Theatermonologen                         

    Fotofilosofie Facebook (met foto’s Thea)


    Deel  :  gedichten

     http://snarenenwoorden.skynetblogs.be

    1. a) Menselijke emoties in hun tocht naar gevoelens en inner communicatie-

    het houten ruimteschip in het woud van haast glazen bomen  2

    stenen mannelijk, schelpen vrouwelijk 4

    zicht van in de duinen  5

    de anijs in m’n raki  5

    zo schoon, zo wreed, zo onmogelijk  6

    de volle-maan-dagen  7

    weet iemand wanneer het stopt ?  8

    ontwaken in een zetel  9

    het labyrint genoemd 'leidraad'  9

    was ik dan toch mis ?  9

    ?waarom sterven sommige mannen op middelbare leeftijd ?  9

    puntjes op de i  10

    april op een oude bank  10

    de kersenboom    10

    de laatste veroveringspoging 10

    octoschets 10

    anoniem afscheid  11

    dolend 

    te veel ikken

    op reis

    het gezicht

    het ergerlijke  12

    mensen, wensen, wonen

    verzoening en geweten

    de twaalf geboden

    u bent van geen tel

     

    uitgeschreven  12

    gelukkige verjaardag, vriendin-in

    verlangen naar eerlijkheid  14

    voedsel voor de geest

    zodanig zot schepselke

    lessen van aan de Lesse

    pa's nieuwe-eeuw-boodschap  15

    inzicht in dit zijn

    tussen ogen en benen16

    subtiele geheimen des levens

    voor pa René  17

    iets blonk als gouden glas in het gras

    de taal van het dichten

    bang om de eindigheid  18

    in een gedicht kan je alles kwijt

    op de koffie     20

    doe niet mottig

    got this jiny, jiny, jiny-grid good feeling

    Indonesian night

    openingssymfonie 2x4 week  21

    paarden- hoef- jes niet te koud of te heet

     analyse 22

    veelzijdig en toch zo gezellig rond

     

    1. b) De wereld van de arbeid

     

    telecommunicatie    25

    het welke is jouw nummer ?  26

    de echte kunstenaars 

    intro octo-politico 

    questions for workers, dear comrades 27

    gelijktijdig    28

    't gaat soms te ver  31

    al jullie gemarchendeer met pillen  31

    email reclame 

    het waanzin   

    niet ons lot   32   

    madness       

    het sterven van de rupsen  33

    voting 

    song for the worker  34

    text for the worker    35

    niks meer te koop   36

    opa indiaan   37

    lessons from history  38

    kameraad Arabier 

    meer arbeidenden in actie  39

    ontmoeting met het Lommels Friedhof 40

    intermezzo  41

    you call yourself a president ?  42

    while it is so silent here...       

    disarmement 

    to the new generation  43

    Middle East madness   

    toerisme in het  beloofde land 

    Detroit's protest against the invasion 

    wordt het al een beetje duidelijker ?  44

    besef 

    een strookje land onderaan een Oosters continent 

    Max Havelaar 

    politiek  via filosofische invalshoek 

    Kanä schuilkelder  45

    Labour Party versie sociale democraten GB 2006    

    uit jezelf leren werken 

    linkse hergroepering ?

    zoutontziltingsfabrieken 

    fictieve vogel  46

    de politiek van d'ouwe tijden 

    Congo  47

    burgeroorlog in Mesopotamië  48

    terreur maniakken

    inzet van ons voor hen             

    mind control                               

    terwijl we onze families verzorgen   49

    neonazischurft                          

    uitgeteld 

    de stem-voor-mij-rage 

    toch minder oorlog op komst ?   50

    gij die oproept tot geweld 

    zacht tegen hard 

    onvervulde wensen 

    rechtse overlopers, ...sociaal zijn is altijd beter 

    Belgenlandje 

    gemeentehuiskoorts  51

    0110_2006 waves 

    donkere fruitplukkers  52

    Christophe l. hulp op kleine schaal 

     

    c)Filosofische gedichten, overdenkingen,citaten

     

    dankbaar blijven   53

    geroosterde boterhammen 

    ode aan een punt  54

    na de dood 

    hoopje ellende  55

    doorgeven 

    definities van dichten uit geest en tuinieren op grond 

    de essentie  56

    dichterseucharistie, zeg maar gewoon 'dichtersmis' 

    innervoice  57

    everybody has a name    58

    innerlijke overdenkingen

    Peace will come in the heart of the one with the honest soul.  

    evolutie van het bewustzijn.   59

    fietstocht naar de notenberg  62

    aan iedereen die...  63

    spiritualiteit is ... 64                                           

    philosophy  65

    beschouwende citaten    66

    voortijdig testament  78

    Simpel als een stilstaand beeld in een emmer water 79

     

    (d)English poems & new quotes(in between Dutch Poems) 79

    intro-octo politico    

    questions for workers, dear comrades 80

    madness  81

    voting  82

    song for the worker  83

    text for the worker

    you call yourself a president ? 

    while it is so silent here...84

    disarmament  85

    to the new generation

    Middle East Madness

    everybody has a name  86

    philosophy

    peace will come in the heart of the one with the honnest soul  87

    innervoice

     

    Energetic quotes to meditate upon   88

     

    e)mensen aller landen

    gedicht voor A en A x50    93

    alles, ook een café, moet opbrengen 

    competitie onder mannen    94

    Paula's eetchalet

    man met varkenshartklep

    de inmiddels oude koster

    van 1700 staat ze in het oosten, om 0700 in 't westen

     

     

    f)Dieren natuurlijk   95

               

    de vliegende spin

    de dromende kikker

    de hommelende bijen  96

    de bosduiven

    kakelen

    het eendeoog  97

    de Stimp  :hij was-is een groot Kat

    kattengedicht in winter   99

    adieu Porto, getemde oerhond

     

    1. g) In memoriam

    afscheid van een wijs en goed man  99

    allerlei innige deelneming kaartjes 100

    de doden         105

     

    1. h) Dagboekpoëzie vanaf 2007 110

    dit is ons Leven  110

    Roodborstje noem je

    zo tussen mensen van niet alle dagen  111

     

    eindelijk likt de zon me weer

     

    Zinnen Zetten.  112

    Fijnzinnig wezen

    Het ligt tussen de dennenbomen   113

    vader fysica en moeder chemie

    vlieg redt vlieg   114

    gastdichteres  115

    stadsmusje

    Liefdes verliezen en zielen die heengaan

    De huidnood      117

    57 jaar, een tussenstopje

    Dan een gedicht : getiteld 17de verjaardaggedicht

    88 jarige moeder, oma  118

    Merelsnaren    122

    Opstaan

    Citaten  116

    Remedie ter voorkoming verstoorde harten//zonneschijn   127

    Toemaatje130

    Eindelijk er acht-er gekomen !                   na de dood 132

    ode aan een punt

    voortijdig testament 133                          God zij dank, ‘god’, zijn de anderen         Het verdriet om zijn broer                              J e ziel zit ook bij wie je ze…135            Nood aan vrouw Over de maat. Overmaat   138     The heat is gone        New couple

    Left my wood one day   139                    Back in my wood

    De oude god   140                                Gedicht voor de allumetten

     Poëzietieve quotes & vertelsels 141     Welk verhaal blijft er te vertellen ?         ze’s nog geen zestig

    Er was eens een kip  142            Kleinnootjes  144

    De hellen van onmensdom  145

    Vandaag kwam er weer een beetje meer van jou  146                                      Schoenen 147                                        Routine

      Reis  148

    Wezens

    Nieuwsankers  149

    Windstil Windspel  150

    Letterkes maken  151

    Ga zitten en vertel me je verhaal

    Internationale gasten uit hele wereld 152

    zijn beruchtste vers                                     Flip konijn

    Reiger in Regen 153

    Europe united in Minerals

    Dit is ons Leven  154

    In order to

    New pages

    Té dicht voor een dichter  155

    Roodborstje noem je  156

    zo tussen mensen van niet alle dagen

     De stilte die om antwoorden vraagt  157

     De stilte die antwoorden geeft  158

    Genetische genegenheid  159

     levende stenen

    Vermijd slapeloze nachten  160

    vierkant in de lucht

    kijk toch eens hoe je doet

    Zanguur of klaagmuur intens gedicht161

    Té dicht voor een dichter

    In order to :

    top van het opstoken  163                 Losing loves

    ZEN, Zinnen Zetten  164

     

     

    i)erotische poëzie

    Erotisch Ballet  in acht gedichten

    Zalige voldoening  165

    Koppelliefhebbers  166

    Groen werd het water 

    Missen en de vrouwelijke eros167

     V-heuvel

    Woorden, minnen en zinnen  169

    Vaste banen om ons heen  157

    erotisch ballet

     

     

    erotische poëzie deel II

    een essentiële Mis.s  172

    Piemku

    Wandelen bij avond  175

    Ero Roezen

    Ero Angel Vibes  177

    Friese paarden en Volle maan 

    Speels tussendoortje 

    L’amour sur l’herbe au bord du pont

    Caresses érotiques  178

    Eindelijk schijnt de zon weer op m’n gat

    Moge steeds opnieuw worden  179

    Gewoon gezwind haar zelve

    Wij houden van ons

     

     

    overkoepelende blog   :

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be

     

    een 300tal gedichten zonder de honderden citaten

     

    Bedankt voor de Aandacht en de Muze !

     

     

     

     

    Deel C :  gedichten

     http://snarenenwoorden.skynetblogs.be

    1. a) Menselijke emoties in hun tocht naar gevoelens en innercommunicatie

    Het houten ruimteschip in het woud van haast glazen bomen

    Hier vond ik een soort onbeschrijfelijke rust in m'n eigen.  Hier kon ik de eenheid met de natuur smaken en kon het ruwe, het nog niet tot het rijpbewuste ontwikkelde, me minder raken.  Hier werd tussen hemel en aarde in gevreeën, gestudeerd en gezonnebaad.  Hier werd intens gedroomd en geanalyseerd en gewandeld. Hier kon je je eigen gedachtengolven laten smaken wat er in de wereld te observeren viel.  Deze plaats leek een paraboolantenne die dingen ontving en doorgaf.  Deze plaats laat zovele planten stralen en vogels bestaan.  Hier ontwaken is je eigen op de trilling van het draaien van de planeten zetten.  Hier slapen is weten dat de schors van de bomen in je dromen meer dan echt zal zijn.  Hier dagelijks vertrekken en dagelijks terugkomen is ondertussen weten wat die dromen voorspelden. Hier ontwaken is de groeipijnen van mensen met uitdagingen die problemen werden, gezuiverd terug de lucht insturen.  Hier zijn is weten dat er niet altijd even aanvoelbare vormen van heel sterk licht bestaan...is weten dat zogenaamd dood en zogenaamd leven één zijn; één middelpunt voor wie het voelen kan.  Hier leven is ook gewoon in een hangmat liggen zowel als vier maal per jaar de overlast van ook anderen hun riolering opruimen.  Hier leven is beseffen hoeveel meer er door  niet overvloedig eten, vrijkomen kan.  Hier leven is weten dat je voornamelijk van liefde, water, planten en bomen of struiken-extracten, fruit en kaas en af en toe wat vis en zo, leven kan.  Hier drinken is alles met mate genieten, een wijntje, een pintje...en hoe minder suiker, hoe minder je zomers puffen moet.  Hier leven is mensen met financiële en emotionele problemen tegenkomen, die ook daardoor de schoonheid hier niet meer aanvoelen kunnen...zomin als sommige mensen zonder financiële problemen dat soms kunnen.  Hier leven is de tirannie van privéeigenaars van elektriciteit en andere aardse telecommunicatiewegen ondergaan. Hier sterven moet zijn zoals een boot die op het water brandt of een kiem waaruit nieuw leven komt.  Hier zie je wat je mist, als de mist ochtendlijk zweeft tussen de bossen.  Hier staat de zon soms buiten haar cirkel in brand als twee mensen in hun midden uit het donkere woud komen gewandeld. Hier fluit een bepaalde vogel dag en nacht...tot de dag dat die over bronstige nationalist in de caravan naast die bepaalde boom wonen kwam.  Toen galmden hier smartlappen van 'laat me nu toch niet in de steek, ik kan niet zonder jou' door de eter.  Hier vibreert alles.  Hier kunnen ook de zwakke doden, genetische energie uit het  verleden, je bereiken als je niet sterk genoeg staat. Hier is voor het sterke  in je, het verleden helder, het NU een beetje toekomst reeds.  Hier kan je verleden en toekomst doen verdwijnen in het NU...dan focust alles wat bestaat zich in jouw middelpunt.  Je wordt onbeweeglijk, vast punt, je straalt door je ogen en geeft een soort onbegrijpelijke levensenergie door.

    Die momenten zijn uniek en niet voortdurend en je moet altijd weer door het aardse lijden, altijd weer een beetje sterven  om weer kiem en om weer straal te kunnen zijn.  Straal, want een plant of dier ben je niet meer.  Hier ontlast men zich met de deugd die het afscheiden van het oude, bewust geven kan.2   Hier wordt adem verbinding met aura.  Hier worden organen spiegels van universele krachten, met elk een ander gezicht.  Hier gaan chakra’s  open en wordt al het aardse boven gezogen, terwijl de rest van het kosmische naar beneden daalt.  Hier wordt vrijen het zien en voelen van hele dikke en hele fijne aura, die jaren jonger maakt en die de tijd voelbaar opgevreten heeft.  Hier moet je jezelf eerst een tijd uittesten voor je dit allemaal doorhebt.  Hier kan je zo gelukkig worden, dat je tenslotte weet dat je weer voor andere, moeilijke uitdagingen zult worden geplaatst.  Hier zeg je dikwijls DANK aan de natuur, voor menig mooi SEKOND...voor ieder deeltje van een uur.  Hier had je kunnen leven met een kunst-vrouw van je leven, maar je deed het altijd maar voor even...maar dat was dan ook LEVEN.  Hier verzin je niet, hier komt altijd alles op je af.  Hier begin je niet, hier werk je af.  Hier luierik je niet...hier rust je uit. 

    Hier is 'hier' ook niét hier.  Hier gebeurt lachen veelal vanbinnen.  Hier draai jij niet rond van alles, maar ben jij vast scharnier, dat openingen maakt.  Hier hangt 's nachts al hetgeen in de dag niet boven geraakte...morgen zal het weer worden beschenen en hoef je het maar te plukken...als je op je eigen trilling zitten blijven kan...en niet mee door anderen naar beneden wordt getrokken.  Hier worden geneesmiddelen overbodig, want het bannen van je illusies en angsten alléén...geneest.  Sommige emoties zijn soms  illusies, geldstructuren en hun legers zijn er de materiële uitwerking van.  Hier hangt niet veel jaloezie, hebzucht, egoïsme, trots, agressie en onwetendheid meer, maar hun tegengestelde, uitgezuiverde...voorlopig... altijd voorlopig ?  Wie geen rust overgeërfd, kan ze hier zelf ontwikkelen.  Met onrust kan je op ieder wilskrachtig moment breken en handelen of niet-handelen.  Rustgolven zullen je overspoelen, als na een hoogtepunt.  Of de rustgolven blijven, hangt af van hoe vaak je al bereid was van te durven genieten en hoe vaak je lijden zonder angst op je nemen kon.  Hier is niets toeval, alles een puzzel, die soms grillend en krakend uiteindelijk de meest heldere beelden zonder puzzelgrenzen vormt.  Hier is weinig gepland, het vloeit allemaal weer in mekaar, telkens het peil in alle betrokken vaten op mekaars gemiddelde hoogte komt.

    Hier is een bloem iets met een ziel, een kracht met  een ander frequentie en een andere uitwerking dan de struik ernaast.  Hier is een boom een stroom naar boven, een streling die je verstopte en kromme energiebanen rechttrekt, zin naar boven geeft.  Hier is hout iets waar je van houdt.  Hier voel je dat het groen genieten kan van dagenlang in de regen te staan. Hier hangt niet de somberheid van op vele plaatsen elders; wanneer het weken donker en koud kan zijn.  Hier duik je dan mee en voel je vallende bladeren als een even groot raadsel als al die soorten bloesems aan. Hier heb je een band met allerleikleurige bomenkruinen die je de aan ieder nieuw moment aangepaste krachten sturen...als jij je er maar voor openhoud...en er intensief...vanuit je vezels om vragen kunt.  Hier tintelen lichtjes vanop de bodem van verdriet, dat, wie?  ... weet van waar het komt en dat je logisch soms niet meer vatten kunt. Hier moet je beseffen dat je je moet compleet leegmaken kunnen, indien je de omgeving door jouw wil laten stromen.  Hier klop je niet achter vliegen en storen spinnen en mieren niet...en als je gebeten wordt denk je : ''t' is misschien wel gezond voor iets", zonder verwensen.

    Ach, hier houden van, is altijd ook weer een beetje afstaan...of afstand nemen...en dat doet van die smakelijke vonken geboren worden. Ach, de liefde.

     

    stenen mannelijk, schelpen vrouwelijk

    een man stapt door de duinen bij avond

    een vrouw is nog een dag aan zee

    een maand ligt tussen de twee

    het is wat laat, want weer stond de avond

    een hele lange wandeling met steeds weer zeewind

    een goeie warme soep en één pint

    een uurtje wat bijpraten tot weer blijgezind

    het is nacht, als dat maar weer geen nieuw begin is

     

    een hete douche voor het slapengaan

    één enkel verkeerd signaal eist zijn tol

    een moeilijk kwartiertje over hoe verder gaan, een tijd om weer intensief te strelen en schelpend lul gelol

     

    een halfuurtje van dat intiem ondergronds bio geproef een ervaren van het nu gevulde opgevulde verlangen

    een klankkreten atoomexplosie van opgestapelde energie 't  wordt weer zee kalm, een nachtzoen, hoofd op poef

     

    een reeks beelden voor het inslapen, gezichten onbekend

    een droom, niet bijgebleven, vergaat

    een ontwaken in de richting van vent naar lief serpent het is tijd om uit te slapen wijl ze naar de winkel gaat

    een ontbijttafel, buiten aan de zee

    een zee van kleur, traag genietend opgegeten

    een krant als contrast in deze plaats van vree

    het komt er nu even op aan weinig te willen weten

     

    een wandeling met de voeten in het nat

    een filosoferen en lachen en weer andere vondsten vinden

    een kijken naar de mens, een echt kunstwerk, af

    het moest geschreven dit gedicht, voor het zou 'verschwinden'

    wat zal er nog gebeuren met deze 'beminden' ?

     

    de vermenging van de steen der fysica, het bio van de schelpchemie

    we zien wel wat we nog vinden

    ik laat ze dit stukje lezen, de inventieve mie

     

    zicht van in de duinen

    vanop een afstand hangt er OOK een rust over de stad

    vanop een afstand is alles anders dan het lijkt de woontorens staan er als rechtgehouden door het licht

    bejaarden met haast weer een peutergang, gaan af en aan

    vanop mijn stoel laat ik woorden op papier ontstaan

    van in mijn geest zie ik de dingen zoals ze zonet zijn geweest

    van in het nieuwe dat weer van ergens naar boven komt

    het is herfst morgen, maar toch nog zomer

    vanachter deze woorden, groet U deze dromer

    vanachter mijn ogen heb ik de ruimte opgezogen

    vanachter de parasol loopt de tafel met schaduw vol

    een meeuw wenkt met een vleugslag om een aanvulling op haar menu        

    van voor in de keuken wordt haar laatste wens bijna nu

     

    de anijs in m'n raki

    ontspannen geraakte verlangende lippen, oosters gehunker

    levende beeldhouwwerkjes der natuur

    die harde tepels over bollende velden van blank

    veranderingen in geest en lijf, geesteslijf

    taalspelletjes in alle talen

    tongetje zo passend bij het mijne

    zachte oorlelletjes laten zich sensueel bezoeken, verzoeken

    welvingen vanop schouders, stijl omhoog kussend,

    open de deuren van de sappen van beneden

    doorgaan of afsterven

     

    zo sschoon, zo wwreed, zo onmogelijk

    de houthakker met de naam 'levenskracht',

    doet zijn ronde in het bos

    hij ziet het jouwe van jouw boom, het mijne van de mijne

    hij ziet hun kruinen, zwaarder geworden dan hun wortels, hun stam

    hij heeft hun groeien duizenden jaren gevolgd,

    zo sschoon, zo wwreed,

    hij krijgt het niet over zijn hart van ze allebei om te hakken

    ze zouden toch niet vallen, vergroeid als ze zijn

    ze zouden toch maar blijven rechtstaan

    en nu hebben de vogels en de lucht en het licht er nog iets aan

    zijn baas, de levenskracht, de natuur en zijn stormen zullen het werk wel doen

    hun oud hout zal eens anderen binnen tot warmte dienen

    terwijl buiten jonge bomen de hoogte zullen inschieten

    zo bestaat het leven verder

    mijn boom vertaalt de stilte in luisteren naar jazz en blues en zo meer

    de jouwe geeft de jonge bomen raad en troost de ouwe

    het lijkt vreemd en toch zo vertrouwd, die realiteit,

    niet meer kunnen en mogen van te houwen

    is het één van mijn vele wortels nog gegund, oh levenskracht

    in een ander dan ons bos opnieuw wortel te schieten?

    kan men, al zo oud op een andere plek, naast een andere boom,            

    opnieuw ten volle van ander licht en ander lucht en vocht genieten ?

    zal dan alleen de regen en de koude ons nog aan mekaar herinneren

    of zal het licht en zijn seizoenen ons in momenten komen zoenen

    al zijn we ondertussen zo ver verwijderd dat we mekaars kruin niet zien ?

    nee, beantwoord dit alles maar niet en laat het je gewoon verblijden

    het is een laatste windstoot die ikzelf in de storm van mijn leven in jouw richting inblaas

    terwijl de boom die ik was, zich omstandigheid gebonden uit jouw levensweb trekt

    en nu schuin over de poel van m'n leven, over het water hangt,

    bewonderd en begrepen en onbegrepen aangekeken wordt

    door een dichter in een kano

    die vaart, de winter tegemoet en de dingen bedankt en begroet

    de dichter heeft het weer begrepen, weer eens overmoed

    hij ziet de houthakker, ziet de bomen met de zware kruinen

    en voelt de levenskracht

    doch, neemt in acht, in acht, in acht, in acht, in acht, in acht, in acht,

    zijn quasi onmacht tegenover waarvoor mensen ten gevolge van omstandigheden

    voor moeten moeten moeten moeten moeten kiezen,

    alsof het vastgegroeide bomen zijn

    het zal zo moeten zijn, al dat eindeloos aanvoelen en repeteren van pijn

    en het genieten, dat misschiens een dag simpeler zal zijn

    en voor de moment, ochtoe octo 't es allemaal goe

    en 't doet er niet meer toe

    toeter niet meer toe, niemand wil dat allemaal nog weten

    ik zwijg en geniet van m'n innercommunicatie, da sie

    weg de tijd dat ik dacht dat het  alleen ik  het was die de takken bij wijlen brak

    het waren de stormen en de draagkracht van ieder,

    buigend onder de levenskracht

    dra wrijven weer andere verleidingen over onze arm of rug

    en kunnen we met al onze kennis en al het in kaart gebrachte,

    weer niet meer terug, gebonden, verbonden, verslonden, eens te meer;

    ik weet, je zegt 'voor mij hoeft zoiets niet meer',

    je zei het al menig maal, en zo komt het noodgedwongen korter bij      

    tot je ooit gedwongen wordt om totaal voor iemand te kiezen ?

    al heb je dat wel misschien net als ik altijd al te complex voor iedereen gedaan...

    en daarom is het ons zo vergaan en zal het zo verdergaan misschien

    alles in het leven oh zo tijdelijk, de warme moederborst, de jeugd,

    de droom van huis en gezin en iedereen mekaar begrijpen enzovoort

    dat iedereen maar leeft zoals hem vindt dat het hoort

    ik zie wel dat ik geniet van woorden, een eitje, observeren enzovoort

    enzovoort enzovoort enzovoort...tot de dag dat niemand nog iets van me hoort

    door het leven gevoed en vermoord opdat z'n woorden alleen maar...

    omdat z'n woorden alleen maar zouden kunnen worden gehoord...

    en altijd eerst achteraf zouden kunnen  worden begrepen

    ...maar waar ligt achteraf, hier en nu en eindeloos verder...zo ver mogelijk

                                                                           de volle-maan-dagen

    van 1700 staat ze in het oosten, om 0700 in 't westen   ik stuur je weer haar zalige licht en wens je het beste

    de nieuwtjes op het werk; een gerucht doet de ronde,

    dat tegen september 4000 man worden weggezonden

    over het hart kunne we 't niet zo blijven hebben

    het harte zeer zal toch wel wegebben ?

    tot de volgende gloed je verbazen doet

    of die dan wel door mij zal komen

    daar wil ik niet meer aan denken en dromen

    ik moet mijn kaartenhuis immers weer langzaam opbouwen

    maar er zijn in het spel meer heren dan vrouwen

    vermits die meer zijn voor het zekere dan voor ideeën

    raak ik hier nooit met z’n tweeën 

    ik zal zijn een nomade die altijd zijn tenten moet verleggen

    omdat hij meent zijn waarheid te moeten zeggen

    wat heeft de toekomst voor mij in spe ?

    freelance boven de 48 knuffelen ok, de rest neem ik mee

    ver sta ik van de idealen van de romantisch trouwe jongeling

    't tweede best lijkt me de ongebonden mengeling

    maar vermits een mengeling niet ongebonden kan zijn

    krijgt de externe afgunst in triangels je toch weer klein             

    als de liefde zoiets als tanden krijgen is,

    moeten we door de pijn tot het volledig gebit er is

    en dan denken we dat we er zijn

    maar volgt het verlies met weer die pijn

    op de duur leggen we ons bij het vergankelijke neer

    en vragen ons af, kom er nu niks meer ?

    waarom moet dat allemaal wel zo zijn zal je vragen  ik weet het niet, dus mij zal je er niet over horen zagen

    dit is maar een schets van een moment,

    en niet elk moment weet je wat en hoe en wie je bent

    , daarom is het goed dat je mensen kent en vertrouwt

    en alleen de goede dingen onthoudt

    zal nu met dit gedicht maar stoppen,

    elk klein woordje kan dit kaartenhuis doen floppen

    welke lessen te trekken uit het heden ?

    als je 't soms niet meer snapt, het verleden

               

     

     

    weet iemand wanneer het stopt ?

    Kwam een man tegen, hij vertelde z'n verhaal.

    Smoorverliefd op een meisje, spraken eigen taal.

    Zouden inderdaad trouwen, kinderen krijgen.

    De problemen met haar vader zouden nu zwijgen.

    De man wilde de wereld verklaren, verbeteren.

    De vrouw wilde teveel kuisen, om zich tegen haar eigen te weren.

    Ze legde de zonden van de vader op haar man. Hij kon er niet aan uit, niets misdaan, waar kwam het dan van ?

    Zij vond een nieuwe vlam om over haar ziel te praten. Had ze de rest niet beter gelaten, want ze heeft toch haar man en kroost verlaten ?

    Eerst gekwetst om wat het  leven hem had aangedaan

    Dan geloofd dat dit hem sterker maken zou voortaan.

    Weer als rijper man verliefd geworden.

    Op een vrouw die niet bij haar thuis gemist kon worden.

    Was oh zo schoon en oh zo wreed.

    Niet alles aan de band dat hem speet.

    Kon verder niks van komen

    Want éénmaal mekaar teveel aangedaan,                               

    Is het met de liefde gedaan.

    Zelfs al is het niet allemaal een kwestie van schuld .Je blijft zitten met de bult.

    Alles wat je nooit hebt willen doen

    Viel zoals met zes december vroeger in je schoen. Cado's van 't leven.

     

    ontwaken in een zetel

    niks wat ik vandaag al deed krijgt zin

    als ik m'n eigen niet verman

    en tegen mezelf zeg

    van de donkerte buiten en het ongelukkige gevoel, daar is niks van

    Dus, de kaars in m'n eigen maar aan geknipperd

    en weer op het zoek naar licht

    'k had nooit gedacht dat dit zou komen dit gedicht

    Verder borduren op een overwinning op de leegte

    Vertrouwen dat de zin na de beproeving opkomt als de zon

    Verschijnen daar waar je het meeste nodig bent

    Verdwijnen als het scenario je niet meer nodig heeft

     

    het labyrint genoemd 'leidraad'

    ik denk dat ik alles afmaakte, wat ik ben begonnen;

    m'n kunstwerk is gemaakt, de draden gesponnen...

    'k wil er niemand in vangen, maar tonen wat ik heb ontgonnen 'k mag er niet verstrikt in raken...

    of de zwarte weduwe zal me komen afmaken

     

    was ik dan toch mis ?

    altijd beweerd dat geest en stof, onafscheidelijk zijn;

    maar met teveel lichamelijke pijn kan m'n ziel niet kort meer bij m'n geest

    en als ik echt lichamelijk lijdt, lijkt het

    'oh, ben ik dan toch alleen maar stof ?'

    toch geef ik het niet OF.                    

     

    ?waarom sterven sommige mannen op middelbare leeftijd ?

    om weer als puur kind te kunnen herbeginnen

    om meisjes weer te kunnen zien als vriendinnen

    om te komen met nieuwe plannen voor de pinnen

    of is na de dood gewoon alles voorbij

    de genetische vertakte stamboom van het leven blijft beneden...verder strevend naar vrede

     

     

     

     

    puntjes op de i

    nu veel is geweten en ontleed

    nu niks nog door mij hoeft worden uitgelegd

    kan ik gewoon wat mediteren,

    schrijven, schoonheid om de schoonheid creëren

    want je moet niet zo nodig intenser willen leven

    ik heb het beste van mezelf aan ieder willen geven

    nu weet ik, dit leven, het duurt maar even

    en toch eeuwig, zo'n moeilijk en makkelijk probleem                     

    verdwijnt wanneer je wordt...bekweem

     

    april op een oude bank

    ben boom ben huis voel me thuis

    ben stuk begin ben stuk einde, middenin

    gescheiden en toch gezin,

    schrijven geeft leven,

    daarom hou ik dit moment even vast,

    voor m'n lichaam duikt in last...da was 't

     

    de kersenboom  een boom is niet alleen stam

    er hangt zoveel omheen

    soms bestaat een stam zelfs uit meer dan één

    ieder is stam, met zovelen om ons heen

    iedereen is ook zijtak, zo ben je nooit alleen

     

    de laatste veroveringspoging

    er was een jongen die de liefde van zijn leven had

    een vrouw wie hij om haar malse hart aanbad

    zijn liefde zo groot zou hem soms verscheuren

    maar af en toe kwam zij hem opbeuren

    met periodes vond hij niet zijn gerief

    en wou 't uitmaken met dat leed en lief

    ze verstond maar niet dat verlangen ziek maken kan

    van samen rollen behang gaan kopen kwam niets van

    de vrouw van een vriend las zijn liefdesroman

    vond dat hij maar niet van zijn ex loskwam

    de jongen, moe van in de woestijn roepen en vechten

    had geen zin meer in hunkeren naar die echte

    hij kan toch niet aan al die belangen en angst en maskers meer uit

    gewoon geluk haalde hem op termijn altijd onderuit

    maar allee verdomme even blijven liggen en verbijten

    nooit gedacht dat hij ooit nog eens zou schrijven :

    'loop maar allemaal ...'.

     

    octoschets

    het regent wolkentranen met tuiten geen enen vogel die ik hoor fluiten gelukkig was er wat wijsheid op tv hij had het over het hoe en waarom van kunst en ik was direct mee tussen het internetnieuws vond ik een site van doppers wat ze voor Ford Genk voorstelden kan een beetje kloppen niet staken, maar blijven werken in eigen beheer, zo doe je de kapitaalstrategie zeer; ik gaf hun wat gedichten over de lef die de klasse ontbreekt voor 't geval de tactiek van de gevestigde partij -en vakbondsleidingen... hun weer Renault-achtig zuur opbreekt

    anoniem afscheid

    een wonderlijk mooi en triestig orgelpunt

    een afscheid in mineur en grandeur

    de gave voor het verwoorden van verdriet en geluk

    het werd ons allemaal gegeven

    alsook de kracht om alsmaar verder te leven tot we helemaal zijn opgebruikt

    de gaaien, de vinken, de spechten  allemaal getuigen van ons lichte, ons zware ons echte

     

     

    dolend

    dolend in de stratenarmen van de stad

    te lang had hij niet liefgehad

    zoekend naar een opening

    de absolute voorwaarde voor elk begin

    lezend op gezichten in beslommeringen gevangen

    dat zijn noden bot zouden vangen

    zelfs geen warme lach of vriendelijk woord

    werden door zijn ziel gehoord

    het leek wel of hij was een wandelend spook

    dat ongevraagd in hun stenen wereld opdook                          

    dan toch een paar blije gezichten op de trein, van mensen die op reis zijn

     

    te veel ikken

    op alles wat hij hoort heeft hij een reactie

    op alles wat hij leest een antwoord

    bij alles wat hij ziet een gevoelen

    bij alles wat hij denkt een uitleg

    voor alle problemen een aantal oplossingen

    naar iedereen toe de neiging om te verstaan en te helpen

    ZO krijg je op den duur te veel ikken

    want niemand is alleman-machtig

    aan ieder zij eigen last om dragen

    niet alleen wat ons is overkomen, verklaart ons geluk of ongeluk

    ook het NU, dat al eens te complex geworden kan zijn hij is te complex om mee te leven

    omdat hij teveel heeft meegeleefd

     

    op reis

    op reis zijn we allen

    voor we dood neervallen

    of voor we zacht of woest in nevelen verglijden

    na een leven van beleven van genieten en lijden

    op zoek naar iets of iemand om ons te bevrijden

    van een positie van onevenwicht

    om te redden ons gezicht

    het gezicht

    kan alle toestanden van ons voelen aannemen

    kan praten, lachen en wenen

    kan ontploffen of heimelijk iets meer dan zacht doen ontluiken

    kan doen hopen of elke verwachting fnuiken

     

    het ergerlijke

    met het ergerlijke in de medemens

    is het soms zoals met de winter            soms moet je doorbijten kunnen

    of verhuizen naar een warmer land

    waar gelukkig ook onvolmaakte mensen wonen

     

    mensen, wensen, wonen

    een huis is niet iets wat ouders bouwden

    in feite bouwt de kinderwens het al

    een huis is ook steen geworden wens

    in feite is een huis gebouwd door de kinderen zelf

     

    verzoening en geweten

    hou van het lichaam waarin je leeft, het is je woning hou van het huis waarin je woont,het is niet alleen je adres

    hou van de mensen die er wonen

    en van hen die er dagelijks gaan en komen

    hou van je werk in zoverre je dat ook al niet onmogelijk wordt gemaakt

     

    de twaalf geboden

    ontwikkel het sterkere in jezelf

    tracht naar objectieve kennis

    overwin je negatieve emoties

    wees solidair met rechtvaardigen

    doe jouw deel van het werk

    neem de tijd voor stilte en natuur

    geld was een middel, geen doel

    ontdek de ware betekenis van trouw

    leef niet alleen om te werken

    overmatige consumptie vervuilt jezelf

    ontdek de symboliek van de zin van het leven; kunst brengt je dichter bij de kern van het leven

     

    u bent van geen tel

    want hebt geen geld, geen grond, geen aandelen

    niet het juiste diploma of papier                    

    wat wil u toch dat ik met u begin ?

    ik heb geld en beslis wie er zal hebben

    en val je uit de boot, redt mijn regering je... ternauwernood

    om fysiek in leven te blijven

    ...en  ook als je sterft verdienen we aan je dood

     

    uitgeschreven

    veel inkt liet ik al vloeien...

    sinds m'n pen voor 't eerst de inktpot uitzoog

    tergend traag, telkens voor het krassen

    het papier zowaar een beetje bewoog

    eerst het ABC, de cijfers, de woorden oefenen

    dan de eerste vijfwoordenzin als begin

    hoe meer je leerde lezen...

    des te meer kreeg alles zin

    maar na zo'n jaar of vijf, zes les

    toen we het bestaan van god en z'n heersers hadden aangenomen

    begon ons eigen bewustzijn met voorzichtig verzet

    want al dat winst gerichte weten, had ons onze dromen ontnomen

    de slimste zouden later 't meest verdienen

    diegenen met mindere rapporten of tekorten

    werden diegenen die veelal het echt zinnige werk deden en van al dat ingewikkeld boekhoudkundig gewoeker...wordt je geen levenszoeker

    wat zal de wereld worden ?

    een plaats waar de mens robotachtig gaat leven ?

    een oord van kommer en kwel ?

    of samen solidair zoeken naar vrede in medeleven ?

    da's veel gezonder voor ons gestel

     

     

    gelukkige verjaardag, vriendin-in

    in het soms best niets meer uit te leggen                 

        het ontwarren van soorten passie en dromen

        het koesteren van onze interesse

        het vallen in plooien

        het open omgaan en omsluieren

        het verwerken van verdriet van anderen                  

        het uit- en aanmaken

        het leren uit pijn en vreugde

        het afstand houden

        het inleven in onze rol

        het ouder zijn

        het tussengeneratie zijn

        het luisteren naar verhalen en vertellen  ervan

        het beleven van natuur en cultuur

        het niet gedomineerd willen worden

        het overstijgen van wat niet lekker zit

        het zoeken naar de bestaanslijn

        het samen rusten en onrusten, reizen, vertrekken en aankomen het tv en media bekritiseren : het 'media-diëten'  want, ben je niet nog altijd,

        m'n modem die m'n soms ingewikkelde signalen vertaalt m'n gsm die het qua inhoudt van berichten op anderen haalt  m'n kameraad met alles erop en eraan al lijkt het soms dat veel is vergaan

        m'n reispartner door 't leven

        al sputtert de motor wel eens even

        m'n curve met pieken en dalen

        al wil je wel eens teveel toppen halen

        m'n bron van mysterie en leed,

        al bekom je dan weer vaak dat ik dat weer vergeet

        m'n nachtmerrie en m'n droom

       al is wat ik zeg en schrijf niet altijd even schoon

        m'n geritsel en geruis, m'n slagen en donder

        al zijn we nog samen, soms is 't een wonder

        m'n breken en opnieuw beginnen

        al vaak gelijmd door het prikkelen van deze soort zinnen m'n afhaken en jouw inhalen

        al immer overstegen door het overstijgen van het balen en verhalen m'n culturele geest genoot

        wie weet gaan we nog wel eens ...voor bloot

        m’n klaag muur en ik de jouwe

        al zullen we  niet trouwen                            

        m'n steen des aanstoots, m'n klavertje vier            

        al is' t om reeds lang uitgesproken redenen soms moeilijk

        kom nog maar eens hier

    1. zonder humor en gedichten hadden we het nooit volgehouden

     

    verlangen naar eerlijkheid

    is invullen willen aan de hand van wat echt is

    echt is, wat zich aan jou wil en jouw wil wil openbaren

    openbaren, omdat alles wat mis groeide;

    daardoor voortdurend rechtgetrokken worden moet

    maar je moet willen naar echtheid verlangen

    zelfs als die echtheid je weer naar beneden trekt

    omdat ze zo zwaar om dragen is soms

    zo kunnen twee verstrikten, hoezeer ze mekaar ook ontstrikken , soms verstrikken; en daarna weer een licht -en richtpunt voor mekaar zijn;

    soms kiezen ze een andere weg,

    nooit ver weg van hun opgave

    de eigenlijke opgave, een leven in dienst van wie je vanuit ziel toestanden verschuldigd bent...

    eerst dan help je de groei van je geest;

    die op 't einde van je leven, geboren worden moet,

    maar nu al leeft, zolang je geeft

    zie je over ziel toestanden heen, kleeft geen blok meer aan je been

     

     

     

    verzoening

    iedereen op eigen kracht, niet de ene die de andere leegzuigt

    niet de ene die de andere van alles wijsmaakt of alleen maar troost,

    soms omdat de andere de waarheid niet dragen kan

    soms zelfs het onevenwicht van de andere niet doorheeft vergeving en aanvaarding doen de energie weer vloeiend, houdt de bloedbanen open oordelen en veroordelen in de het ziel leven

     

    voedsel voor de geest

    bijna alles voor mensen met interesse in :

    filosofie, geschiedenis, samenleving,

    psychologie...via uitleg, lezen, kunst en media

     

    16780-ste dag van m'n leven        ZODANIG ZOT  ZCHEPSELKE 

                ZODANIG ZONNIG ZOMERS ZOENDE ZIJ ZIJDELINGGS M'N ZIJ.

    ZODANIG ZIMPEL ZOOG ZE ZOMAAR ZOMER BOVEN IN HIJ.

    ZULKSE ZALIGE ZEGENINGEN ZITTEN ZEKER HEEL ZIEP IN HAAR.

    ZONDER ZORGEN ZEGEVIERT DE ZEVENDE ZEMEL IN ELK GEBAAR.

     

    lessen van aan de Lesse

    al krijg ik een overzicht ook onder gedichtvorm klaar,

    'k heb te veel ander werk, vandaar

    in plaats van een overzicht van een jaar of tien, dus dit klein gebaar over één dag levenslessen leren aan de Lesse

    een dag die begon met mijn dorst aan haar te lessen

    in de auto naar het ons nabije Zuiden

    kwamen weer van haar die echte vertelselgeluiden

    over het oude en het jonge volkje om haar heen

    over haar geluk en het moeilijke waar ze zwemt doorheen

    je kan dat allemaal moeilijk opschrijven

    en alles verandert voortdurend, 't is niet bij te blijven

    aangekomen zochten we een rots aan de rivier-hadden er op onze manier vijf uur plezier de bomen en het water hielden de hitte weg

    de braaf progressieve krant hield ons niet van de werkelijkheid weg

    de moppen die geboren werden waren zo goe

    da we ze 's avonds al bijna vergeten waren, zo floe

    zoals gewoonlijk had ze haar antwoord op m'n theorieën klaar

    met niet teveel oog voor 't verstand maar voor de gevoelige snaar

    nauwelijks de tijd om de duizenden kajaks voorbij te zien drijven zelfs ik, de zogezegd oudere man had weinig oog voor jongere wijven

    ' s avonds na een dag vasten zijn we lekkere forel gaan eten in de herberg LESSE POIRE, de 'hoop', weer iets om nooit te vergeten      

     

    Pa's nieuwe-eeuw-boodschap

    Energie baarde het leven...en het evolueerde verder

    Ondertussen zijn we al miljarden jaren ‘wijter’

    Wie voorafgingen aan onze levens baarden ons

    We proberen te begrijpen wie we zijn en wat we willen We proberen niet vooruit te lopen, vandaag is vandaag We proberen niet in 't verleden te blijven hangen We proberen ons hart, ons lichaam, onze geest te volgen

    Soms hebben die dezelfde taal

    We proberen voor iedereen goed te doen zonder ons te schaden Dat kan nogal verkeerd lopen, want ieder moet op eigen sterkte voort

    Als 't helemaal mis gaat, even beter niet meer teveel proberen Want soms kunnen we niet meer

    We wensen niemand ongeluk of verwarring toe, al zijn we er soms oorzaak van. 

    Wat ik wel wens :

    Fijn gestemde observatietrillingen, veel lachen,  cultuur, gesprekken, vriendschap...en de ontdekking van wat liefde kan zijn en worden of verworden...het hangt allemaal van zoveel af; maar 't ligt in onze handen

    ...het al dan niet ons verbranden. 

    Aan ons om aan te voelen met wie nu juist wat gaat. 

    Het bestaat.

     

    inzicht in dit zijn

    ‘t begint al heel klein

    licht -donker/warm-koud / nat-droog

    hard-zacht/honger en dorst

    gegeten en gedronken

    ‘t heeft te maken met reizen tussen rust en onrust

    met aanvaarden en verwerpen van gezag

    met het willen domineren van anderen via gezaag

    met roepen om aandacht en meelij-pijlen

    ‘t wordt misvormd door de heersende klieken

    door wijzelf die ons meer en beter voelen dan                  

    door de tijd die we in geldverwerving steken

    door eerst over details te vergaderen

    ‘t blijft steken in onze onverwerkte ervaringen

    in waar we niet over geraken kunnen

    in wat we hadden gewild dat zou kunnen zijn, in eindeloos vluchten in de toekomst

    ‘t groeit waar genoeg geobserveerd,

    genoten en geleden is

     

    tussen ogen en benen

    tussen m'n ogen

    Tussen m'n ogen ontsteekt de vonk,

    de gassen in de hemel schieten in brand;

    gevoed door de zuurstof die komt en gaat.

    Een gloed verbrand alle oude illusies

    achter m'n vensters op de wereld.

    Wat overblijft is niet de stilte uit de oren,

    maar de rust. Verborgen jonge zaden en reeds opschietende wortels onder de asse :

    weer verlangend naar het licht. M'n benen weer trots in dienst van de richting van m'n voeten;

    of bij stilstand : gehoorzaam aan het onverschillig evenwicht. Opdat wat moet komen toch komt.

    tussen m’n benen. Tussen m'n benen stuwen m'n sappen al sinds de natuur

    de eerste cellen uit haar atomen deed ontsnappen.

    Je kan ze uit me weglokken door je vrouwelijkheid;

    door aanraking, uitstraling, gewilligheid.

    Ze laten zich om onnavolgbare redenen soms beteugelen door trouw.

    Ze laten zich niet zomaar meer inpakken door een 'ik hou van jou'. Ze kunnen verzaken en het dan laten bliksemen en donderen,

    veel te lange hitte en droogte en woorden brengen zo'n wonderen.

     

    Telkens wanneer het evenwicht tussen m'n ogen en tussen m'n benen is bereikt;

    en m'n buik ...emotieloos, tevreden zwijgt...

    voel ik me weer enorm verrijkt.                            

     

    subtiele geheiimen des levens

    HOE JE EEN DEUR OPENT EN SLUIT ALS ANDEREN NOG SLAPEN

    DE ZACHTHEID VAN JE TRED OP DE TRAP

    DE MOOR DIE JE NIET LAAT FLUITEN ALS JE THEE ZET

    HET LEREN VAN DE ONGEHAASTE KAT

    HET HANDIG SORTEREN VAN AFVAL AL VOOR JE KOOPT BEGINT DAT AL

    WETEN WIE WAT NIET TEGEN WOEKERPRIJZEN REPAREERT

    ZELF VEEL REPAREREN OF STUKGAAN VOORKOMEN                                                

     

     

    voor pa René

    afscheid van een wijs en goed man

    afscheid van een verzoener van mensen

    afscheid van een werker, een doener

    afscheid van een vredebrenger, geen oorlog maar FRUIT uitvoeren

    afscheid van een hagelander die ontelbare bomen bloeien liet

    afscheid van een mens die geloofde in vrouw en familie

    afscheid van een medemens die mensen doorgronden kon

    afscheid van een iemand die het goede in iedereen beloonde

    afscheid van een ondernemer die werk schiep

    afscheid van een gelovig man in vele vormen

    afscheid ...en toch geen afscheid, maar een  her-verwelkomen

    verwachting hem in onze geest nog dikwijls te ontmoeten

    verwachting hem in gedachten sterkte te vragen

    verwachting hem nog dikwijls te citeren

    verwachting om van zijn gepast leren zwijgen te leren

    verwachting zijn heilzame invloed verder te zetten

    verwachting zijn lessen aan het moderne leven door te geven

    verwachting van zijn goed doen verder te willen geven

    verwachting van ons aan zijn daadkracht op te trekken

    verwachting van een steeds betere wereld

    verwachting hem  weer te zien

     

    iets blonk als gouden glas in het gras

    ik ging op m'n knieën zitten

    zag dat het een dauwdruppel was

    en toen deed ik m'n was en hakte het hout

    om me te verwarmen bij nat en koud

    een dichter is soms een MYSTicus

    mist is vocht en regen en koud en warm tegelijk  en al die dingen maar een moment lang rijk

    de taal van het dichten

    een plensbui, de ruiten van een auto open

    onverwacht gekletter van water na een broeierige atmosfeer

    weldaad de ruiten van de auto die je gaat dichtdraaien

    een teken van verbondenheid

    de auto bracht je immers op tal van plaatsen

    en je rekent ook nog verder op hem

    in de vriendschap, ook opbouw van wolkenvelden na een tijd goed weer ook de zorg dat de andere niet beschadigd raakt

    een mensenhart en een motor; beide scherm je ze af

    je parkeert ze in je buurt

    een fiets, een auto en m'n eigen voeten

    een liefde, een vriendschap, kennissen

    ik gebruik ze allemaal om m'n motor droog te houden,

    om ergens in het 'meer' van het dagdagelijkse te raken

    een gesprek met een dorpsbewoner, een knuffel, uitwisseling

    geen enkele parkeert zich permanent bij mij

    want ze hebben hun eigen wagenpark te onderhouden

    ik ben een garagist voor veel merken

    een stuk uit één auto kan ik niet altijd voor een ander gebruiken

    maar op de energie van de pomp van m'n hart loopt of sputtert iedereen om redenen van ver terug en dichterbij

    vermits onze auto's met al die jaren van dienst 's avonds overmatig snurken slapen we onze nachten alleen

    wijzelf hebben van onze decibels geen last

    dat begint soms alleen maar in de dag

    als de spoken van het verleden willen stoken

    dit mag wel, dat mag niet, je zult branden in de hel ook voor het volgen van je gevoel

    als iets fout gaat ben je de schuld van alles, slecht

    daartegen verzet ik mij terug, m'n bedoelingen waren goed

    leven is leren geen pijn te hebben, want dan haal je uit naar anderen raak je verstrikt en loopt de motor niet meer

     

    bang om de eindigheid

    neemt vele vormen aan

    niet genoeg van dit en niet genoeg van dat

    niet genoeg van die en niet genoeg van die ander

    teveel voor die, te weinig voor mij

    angst om te sterven en verliezen vermeerdert de pijn

    laat ons allen toch gewoon zijn en onszelf en anderen verdragen

    als we dat kunnen verdwijnt de angst in onze dagen

    dan weten we weer dat we toch eeuwig hetzelfde en toch anders zijn

    verdwijnen de oordelen en de pijn

    niets blijft altijd voor eeuwig onder dezelfde gedaante

    alleen je goede kern overwint alle venijn

     

    In een gedicht kan je alles kwijt

    Je kan zeggen voel je niet schuldig aan m'n onbehagen

    je hebt nooit beloofd wat een verliefd man wel kan verdragen.

    Je kan zeggen bedankt voor de mooie momenten vóór 't rei-zen

    ze gaven me vleugels maar 't blijkt niet de bedoeling te zen.

    In vrouw zit het woord rouw omdat kinderen en man werden verlaten

    omdat men voelde dat men wat het hart en 't lichaam moest aan 't woord laten

    De rede toch zo ambetant

    Het andere plezant

    Omwille van een onverwerkt verleden, ijdelheid, energieverschillen:::

    iets moest die honger naar en de onvolmaaktheden van toch stillen

    In man zit het woord 'kan'

    Kan ook nog die of die, waarom niet ...

    ook ijdelheid, en afweer van jaloezie dat altijd waarom nie .

    Het erge aan de liefde is gewoon dat twee die daar allemaal boven zouden staan

    niet met al die beslommeringen zouden moeten zijn begaan.

    Als ze niet voor mekaar kiezen...

    dan moeten ze maar zitten kniezen...

    misschien is veel ziekte en nervositeit gewoon een straf

    onderweg in de richting naar het graf.

    Echte liefde zegt altijd...ik neem de spons...

    maar in veel gevallen is 't voor iedereen beter...de bons

     

     

    doe niet zo mottig

    maar vlieg vlinder

    vlieg

    doe niet stekelig

    maar zoem bijtje

    zoem

    doe niet horzelig

    maar bestuif hommeltje …bestuif

     

     

    got this jiny,jiny, jiny-grid good feeling upon me

    Jiny, jiny, jiny-grid, wait a bit, wait a, wait a bit.

    Awoke up with her today-ay , jiny, jiny, jinygrid

    Heavenly smells and bodyly warmth surrounding

    surrounding the books on the floor and in the garden

    Garden, garden of Eden, with Jiny, jiny-grid

    Why do we wait a bit, wait a bit, jiny-jinygrid

    She's in love with books with a bit of me around

    still not profound, jiny-jinygrid just you just wait a bit

    jiny, jiny-grid                            

     

     Indonesian Night     white space prélude                                                       

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    G

    Indonesian Night

     

    I

    While the rain played it's melody

    We had already talked our misunderstandings away.

    On the small sized bed of her grace

    We lay.

    It seemed like the wood and walls had waited for years.

    For this moment to pass by.

    While the wind assured the freshness of the outside.

    Again waiting for our goodbye.

    Morning light broke through the clouds.

    We held a breakfast and a book to be read.

    Another day to confront the outside world.

    Enough having been set, preparing for a new reset.

    And so the day came, fell in a deep sleep for a while.

    She, with her waves on exercice

    Her sheep don't understand whyyyyy

    I, studying the book I took, is it a disguise ?

    Filtering all this information, comparing it with science

    Finding some points of recognition

    Read that the reader should remain himself dough

    Found some mistakes ready for abolition

     

     

    Overkoepelende blog :

     

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be

     

     

    Openingssymfonie van de 2x4 week

     

    Op een kano in een bijna novemberpracht

    van kleuren uur na uur meer zacht,

    werd een ode aan de 70jaar-kosterviering gebracht.

    Het dobberen dompelde ons onder in zomerse beelden

    het ene moment vloot in het andere, niemand verveelde

    elke mekaar aanvullend woord heelde.

    Oh drie uur stipt, maar eigenlijk vier

    het licht oh zo buitengewoon genadig weldoende viel...

    en nodigde uit voor een zitsiesta aan het riet.

    Zij aan zij, eerst zijn gevoel tegen haar verstand

    mooie uitwisseling van beelden en ideeën, een ideaal bestand

    tot haar conclusie kwam, die man koos de verkeerde kant.

    Dus zocht ze de zon weer op, nu zat ze met haar gevoel links van mij

    en ik ondertussen met mijn analysekant aan haar zij....

    het idee van d'er met een rietstengeltje te kietelen kwam niet uit die kant van mij

    Het heet water voor de thee stond te lang al op en deed de vakantiefoto's zweten

    geen nood, we hielden ons 'fatsoen' en 't babbelen deed ons weer meer weten.

    We hadden het ook over die 'kapel' in ieder van ons eigen

    die soms al de rest buiten ons ons eigen doet zwijgen,

    om even terug te keren naar het innerlijke in de topjes van onze twijgen.

    We hebben ons inderdaad volledig aan die mooie namiddag gegeven

    en hebben er veel voor teruggekregen

    zoveel dat onze lichamen alhoewel, zwegen.                         

     

     

    paarden- hoef- jes niet te koud of te heet

    mijdend het moe-ras op Romein'se sandalen

    zachte stralen verbinden ons hemels licht

    gekleed in aardse kleuren tussen herftse stralen, geuren,

    squawend zoekt ze een weg, 

    ook de krijger vanachter heeft z'n zeg

    samen schreven ze het boek van de zomer van 006

    voor beiden nog dagelijks vol menig wijze les

    slechts heel zelden zuigt Real Art bezoekers aan

    herinnert ze aan hun 'bekwaam'

    nooit kwam er iemand zonder talent over de mossen vloer

    reigers, vissen, eekhoorns, katten, vogels, groen vindt er z'n voer

    de kale takken van de winter houden het leven nog even binnen

    weten nu al wat er in de lente kan herbeginnen

    krijg je het soms al eens te koud

    de kunst weet je, is 't die van je houdt

    loving life is the greatest art, living together also

    forever not always means no

                                                  

     analyse :

    de namiddag doen wegsmelten de dag vóór haar boiler 't begaf

    door lezen bij iemands kern tot fusie komen

    bij het diepgaande wordt proza poëzie en omgekeerd

    mijn boek in haar hand, zo licht als een zware borst,

    zo universum zwaar, mijn gebaar naar de toekomst 

    zij vindt dit natuurlijk m'n voorgeschiedenis,

    voorsprong nemen doet ze graag, strategie aanreiken, motiveren

    ach ja de liefde, het vervolg vh witte boek heeft geen geheimen

    ze is er wel klaar voor, want geen jaloerse-feeks gehalte

    daarvoor alleen al zou je de platonika in ere houden

    al is deze platonica bijwijlen zeer erotisch

    een Che wil ik niet zijn,

    zijn experiment bloemt  

    andere plaats, andere tijd, andere methoden

    wees gelukkig met wat je weet, sommigen zijn niet te bekeren

    zijn best tevreden met in hun verleden vast te zitten

    misschien houden ze gewoon de groeipijn tegen

    omdat ze onbewust weten wat ze aankunnen en wat niet

    omdat er zich toch geen tegenspelers aandienen

    die moet men misschien verdienen

    leren aanvaarden er voor stagneerenden te willen zijn, siert ook

    je hebt het jarenlang gekund, het zware bij tijd verdunt

    het zelfbehoud is je meer dan gegund, ook ik kies er soms voor

    de twee kanten van de medaille niet laten verroesten,

    draaien, ophangen, rechtzetten,

    dagelijks met positieve en negatieve leren leven,

    als je er de kracht voor hebt, anders er in een boog omheen

    eerlijk en goedbedoeld is onze luxe

    met confrontatie en transformatie heb ik geen probleem

    ik zet een cd met Maroc music op en ben al ginder

    zoals wanneer ik je naar je kijk almeteen op je golf zit

    welk een hoogte of laagte ze ook vertolkt

    wat ben jij toch weinig bewolkt, zal het blijven ?

    oeps, de muziek beïnvloed almeteen ook dit schrijven

    almeteen verschijn je als buikdanseres voor m'n ogen

    het meisjes met vlechten, vetes tussen noord en zuid eruit

    daar kwam ze voor als kiem voor mensen op lange termijn

    in overdrive door de harde praktijk, geen klassiek voorbeeld

    zonder moeilijkheden, zoals de reclamewereld het schetst

    als vrouw op spirituele hoogten bereikbaar              

    als je echt de tijd neemt voor haar en wat ze met je kan 

    of hoe ze inspeelt op wat je geeft                                                                                                                  

    angst geen energie te hebben verdwijnt door zelfinschatting

    een kol van eerste categorie niet willen oprijden is geen angst

    te voet langs de paadjes veel meer aangepast

    sneller op je doel afgaan moet je fysiek heel goed voor zijn...

    dat komt wel vanzelf alleen als het nodig is

    hechting en onthechting, ont-echting, hechtgenoten, echtgenoten

    de moderne hechtingsdraden worden door het lichaam verteerd

    onze hechting is niet van draden, maar van stralen

    het enige 'missen', sappen en huid...vergaan voor een stuk

    ze hoopt op m'n verwerking en m'n 'serieuze' zaken, taken...

    ik zie lijnen van wetmatigheden, zij komt in driehoeken voor

    ik beland er altijd in en leerde er veel van over de mens, mezelf

    voorbestemd om uit hoogten en laagten te distileren

    om tijdens en na dit leven door te kunnen geven

    nergens deelachtig aan geluk en pijn, sluit men zich af

    na geluk en pijn wordt men wijs en dan is afsluiten iets anders

    onverschillig evenwicht, de brug tussen handelen en niet-handelen,

    innerlijk geluk, innercommunicatie ten top

    altijd op je hoede voor euforie, je weet hoe dat gaat

    geniet ze ter plaatse, de dag zelf, geef ze door,

    projecteer ze niet naar geluk voor eeuwig 

    Interacties tussen mensen, in stilte en bescheidenheid

    een alternatief beleven dat ook door de veroorzakers

    in de driehoek(en) begrepen wordt.

    eigenlijk zijn we allen veroorzakers van bij mekaar komen

    en van uit mekaar gaan of de tussensoort

    niet proberen het allemaal in de sterren te zien

    alhoewel mooi opgezocht en gebracht en energie gevend

    er zijn zeker zoveel auteurs als meningen over het 5-jaar

    'voorbereiding om doelgericht nieuwe inzichten te volgen'

    ...zal ik onthouden, zij die 'doemgericht' willen afschudden

    houvast... heilig boek, hier komen we...

    het heilig boek is niet zozeer van papier, maar onze levens zelf

    tijdspanne tweelingen achterlatend, tijdspanne kreeft tegemoet

     

    veelzijdig en toch zo gezellig rond

    glühwein hoefde nauwelijks, zijzelf warmte

    aandachtig, speels woorden ontlokken

    in afwachting van de eerste sneeuwvlokken

    geen splitsing, geen afstand, geen vereniging

    alleen dwars door en door mekaar stralen

    al bestond er geen taal om ons uit mekaar te halen

    ook dat is een reden waarom het goed met mensen gaat

    de ene die gewoon als mens naast de andere staat

    aanvaarding en wil tot begrijpen, engelengeduld

    de hebzucht is steeds messen slijpen

    wij smelten het ijzer om tot ploegen in de menselijke geest

    goed dat er ooit ook zo'n koppel zal zijn geweest.

     

     

    1. b) De wereld van de arbeid

     

    telecommunikatie  

    Het welke is jouw nummer ?

    De echte kunstenaars 

    intro octo-politico 

    questions for workers, dear comrades

    gelijktijdig   

    't gaat soms te ver 

    al jullie gemarchendeer met pillen 

    emailreclame 

    het waanzin   

    niet ons lot    

    madness       

    het sterven van de rupsen 

    voting 

    song for the worker

    text for the worker 

    niks meer te koop  

    opa indiaan  

    lessons from history 

    kameraad Arabier 

    meer arbeidenden in actie 

    ontmoeting met het Lommels Friedhof   

    intermezzo 

    you call yourself a president ? 

    while it is so silent here...       

    disarmement 

    to the new generation 

    Middle East Madness   

    toerisme in het  beloofde land 

    Detroit 's protest against the invasion 

    Wordt het al een beetje duidelijker ?  

    Besef 

    Een strookje land onderaan een Oosters continent 

    Max Havelaar 

    Politiek  via filosofische invalshoek 

    Kanä schuilkelder 

    Labour Party versie sociale democraten GB 2006    

    Uit jezelf leren werken 

    Linkse hergroepering ?

    Zout ontziltingsfabrieken 

    Fictieve vogel 

    De politiek van d' ouwe tijden 

    Congo 

    Burgeroorlog in Mesopothamië 

    Stel het eens even anders voor 

    inzet van ons voor hen             

    Mind Control                              

    Terwijl we onze families verzorgen 

    Neonazischurft        -Uitgeteld 

    de stem-voor-mij-rage 

    Toch minder oorlog op komst ?  

    Gij die oproept tot geweld 

    zacht tegen hard 

    onvervulde wensen 

    rechtse overlopers, ...sociaal zijn is altijd beter 

    Belgenlandje 

    Gemeentehuiskoorts 

    0110_2006 waves 

    donkere fruitplukkers 

    Christophe l.hulp op kleine schaal 

     

    b)de wereld  van de arbeid

     

    telecommunicatie

    Adam en zijn madam deden het al

    Als ze in de naburige stam iemand wisten wonen, klommen ze hoog in de bomen

    Al schuddend met de takken

    Nodigden ze de buren uit om af te zakken

    Wat later ontdekte men het vuur en de rook

    En bestond de communicatie uit wat smoke

    Toen begonnen ze hun klanken in tekens om te zetten

    Zo lieten ze op een rots in schrift iets achter waar ieder moest op letten

    Aldra ontdekte men nog later het papier

    De grote concurrent van de huiden en het dier

    En terwijl het paard met berichten ging ronddraven

    Ging de post al gauw van haven tot haven

    Met een soort molenwieken seinde men vanop menig heuvel

    Maar men vond weldra ook een oplossing voor dit euvel

    De draad , eerst boven en dan in de grond

    Was het modernste dat men voor de eerste wereldoorlog uitvond

    De telegraaf en telefoon dan snel geboren

    Dra konden we mekaar eindelijk vanop grote afstand horen

    Natuurlijk konden we het niet laten van ook

    …beeld, geluid en tekst vanop afstand op mekaar los te laten

    en uiteindelijk zijn we weer waar het begon

    jij zapt of zept of biept en ik kom.

     

    Het welke is jouw nummer ?

    Eerst pakte je gewoon je horen op en was het de madam die zich op de centrale bevond…die je dan via het hersteken van koorden doorverbond

    Wist ze het nummer niet meer van buiten

    Moest je daarom nog niet achter je aansluiting fluiten

    Ze zocht het wel voor je op op haar gemak

    Het kaartje zat altijd wel ergens in haar groeiende kaartenbak

    Hoe meer abonnees en nummers over het telefoonnet zwierven

    Hoe vlugger alles meer en meer zonder ’s mensen’ s tussenkomst geschiedde

    Maar hoe gaat het, je schrijft niet alle nummers van wie je kent ook op

    En slechts weinige daarvan blijven zitten in je kop          

    Dus moesten de telefoontelefonisten blijven ter hulp snellen

    …met het antwoord op de vraag om nummers om die en die eens te bellen

    wat men allemaal al niet vraagt ligt tegenwoordig door de moderne stress

    …zwaar op de maag

    Al die transacties moeten maar meer en meer opbrengen

    Zonder dat je er nog veel menselijks kan tussen brengen

    En als je binnenkort helemaal met een computer klapt

    Is er weinig kans dat ’t em je iets terug grapt.

     

    De echte kunstenaars

    Wandel door onze steden en dorpen..

    Wie bouwde alles wat staat en beweegt en in onze winkels ligt ?

    Wie onderhoudt de akkers, de plantages en weiden ?

    Het werkvolk begot.  Zelfstandig of als loonkracht op zich.

     

    intro octo-politico

    NO JOB.  A LOT OF TIME TO ASK WHY.

    WORKING.  PRODUCING MORE.  THE RHYTHM HIGH.

    TIME IS MONEY. TIME IS  CALCULATED.

    THE WORK YOU'RE DOIING FRUSTRATED.

    CANNOT FIND SOMETHING ELSE RIGHT A WAY.

    THIS IS NOT SUPOSED TO BE THIS WAY.

    COMPETITION IS KILLING SOLIDARITY.

    WHY POVERTY, WHY TO MUCH PROSPERITY ?

    SCHOOLS, PARTIES, PRESS, UNIONS IN VAIN EXPLAIN.

    EACH PASSING DAY ABSURDISM STRIKES AGAIN.

    SOLUTIONS OFFERED TO SAVE EACH GROUP's SKIN.

    HOW CAN A REAL ALTERNATIVE BEGIN ?

    TAKE A CLOSER LOOK AT OUR SOCIETY.

    FIND  OUT WHAT HAPPENED TO HISTORY.

    MONEY, POWER INFLUENCE DAILY LIVES.

    THE PSYCHOLOGY BETWEEN HUSBAND AND WIFE.

    DO NOT NEED ADDICTIONS ANYMORE.

    IT IS TIME TO RESTORE.

    FIND OUT WHICH EMOTIONS BLOCK CONSCIOUSNESS.

    FIND OUT THE CAUSE OF DISTRESS. 

    DEVELOP THE STRONG PART.

    LOVE KNOWLEDGE AND ART. BE SOLIDARY WITH THE JUST.

    TO EACH HIS PART OF THE WORK IS A MUST.

    TAKE SOME TIME FOR SILENCE AND NATURE.

    YOU ARE NOT A MINDLESS CREATURE. THE TRUE MEANING OF BEIING LOYAL :

    DO NOT LIVE TO WORK AND BUY, DON'T SPOIL.

    THE HIDDEN SYMBOLISM BEHIND LIFE...CUTS YOUR WINGS IF YOU DON'T BECOME ALIVE                                                                                                               QUESTIONS FOR WORKERS, dear comrades

    Why is it we are still being ruled by representatives of bancs ?

    Why you work so hard while so many are without a job ?

    Why is having a job not normal ? Why can't you easily find a new job ?

    Why our telecom services, our energy and transport are not free ?

    Why still not one world currency or an administration based on need ?

    Why some of us need the rule of old ideologies to function ?

    Why not our inner discipline or the one of our colleagues in charge ?

    Why not we but them should be afraid of doing away with speculation ?

    Why does the same product does not cost as much everywhere ?

    Why is poverty a form of official slavery ?

    Why so few people control so much wealth ?

    Why so few robots command so many soldiers ?

    Why religions are not as much spiritual then our inner energy ?

    Why imperialism calls war humanitarian aid, free world and democracy ?

    Why do criminals control economy, whether in USA, ex- USSR or Liberia?

    Why do trade unions follow the games of big money ?

    Why do we not understand that 'foreigners' can be workers to ?

    Why we still make weapons to kill our comrades elsewhere ?

    Why do kings and queens still exist ?

    Why not use technology and technocracy to build a beautiful world ?

    Why doesn't education teaches more about human sciences ?

    Why do we pay taxes as well for putting mines as demining them ?

    Why do factories or air companies close when demand is so big ?

    Why are farmers payed to destroy or not produce, while so much hunger ?

    Why so much short of housing ?

    Why our dogs and cats eat more money than some earn ?

    Why their system survives by means of crises, wars and exploitation .

    Why do we keep on collaborating while modern fascism is so strong ?

    Why our media talk in favour of what's going on ?

    Why is the right to vote, the right to say yes to the system ?

    Why don't we put forward our own program first ?

    Why don't we defend our own alternative in the enterprises we work ?

    Why don't we invite the jobless to join our reunions ?

    Why don't we develop our  new strategy to put our demands in power ?      

     

    GELIJKTIJDIG

    Jonge gasten achter flipperkast, jonge gasten achter toog,

    een juweel dwars door het vel boven hun oog.

    Spelen hun passieve spel, opgaan in consumptie.

     

    Weer bommen verdommen; dom houdende bommen;

    die de stilte boven Syrië  en verder verstommen.

    En dat met Pasen, de kiezers en hun keizers van d' USA en de rest;

    de gebrainwashte gelovigen van elk van de kampen; zien hun illusies

    door hun Kerken en Staten bevochten...doel van het spel...

    de superrijken meer rijk, de armen in krotten.

     

    Ieder z'n eigen pas, z'n eigen emotionele wissewas en ijdelheden.

    Ieder z'n plaats in de over overdrukke productie of in het niets

    of onzinnige dingen moeten doen.

    Dat kan toch niet de bedoeling zijn, hoe krijgen we speculatie klein ?

    't Begint al 's morgens; de ether spuit reclame, de eters vreten hun antibiotica en hormonen;

    de dochters en zonen gaan in kritiekloze scholen wonen voor de dag.

    Pa en Ma's, zorgen voor het geld; te midden een wereld van gewingeweld en over bureaucratie...voor wie, voor wie ?

    Omdat 't altijd zo is geweest ?  Wij in de bres voor het gouden beest.

    A knipt kaartjes op de dure trein; ondanks de vele politieke woorden over het properder vervoer en het zuur in de lucht, de bosbranden, de warmere aarde of de anti-ozonbucht.

    B zetelt voor de mutualiteit; een schone zaak; maar volstrekt overbodig in een sociaal verder gevorderde maatschappij.  Pas, kaart, vignetjes...

    en meer van die regeltjes en wetjes.

    C werkt voor de promotie en belt de hele dag rond om te verkopen...wat kan men nog meer van 't leven hopen ?  Iemand die iets nodig heeft gaat er toch gewoon om...

    Waarom al dat geld in die reclame ?  Waarom ? Zijn wij echt zo dom ?      

    D breekt voor de zoveelste keer dit jaar het wegdek open...weer een ander telecombedrijf moet immers z'n kabels kwijt...en de gas , d' electric, 't water en de teevee zijn allemaal privé; dus coördinatie in 't algemeen belang ...da kan niet zijn...en we moeten toch ook ons asfalt verkopen. E is sportman van beroep en verdient poen met hopen...om hem te zien lopen willen we allemaal een stukje minder kopen. F is aandeelhouder van beroep.  Hij zit met zijn geld gekneld tussen investeren en verteren; als hij niet genoeg kan terugverdienen, sluit hij zaken ; niet dat er niets meer valt te maken; maar omdat z'n geld sneller groeit als hij er in een andere sector mee knoeit; snoeit of gooit...alleen z'n werkmensen ,vergaat het berooid; als ze reageren worden ze door de top van hun bonden gekooid en geplooid. G is general manager en leeft met de bevelen van F op zak.  Hij rekent uit hoever men uitbuiten kan...riskeert meestal geen gevang...want de wetten staan aan de kant van de ' nv Aan ons persoonlijk vermogen raakt men niet, zelfs failliet' en daarenboven zit menig dikke, wettelijk verkozen piet in onze raden van bestuur...zo cumuleren ze nog meer op de duur.  Voor Jan met de pet geldt niet zo'n pret...hij dient te worden 'opgelet' door iedereen tussen de general manager en de ploegbaas... met het 'meer verdienen ' als aas.

    H doet in banken en verzekeringen en verdient geld met ieders rekeningen;

    ook via pensioensparen probeert men geld te vergaren. Geld is voor hem niet een eenvoudig hulpmiddel om simpel mee te administreren; maar een middel om fortuinen mee te laten renderen. Heb je een paar miljoen te kort voor een huis ?  Geen probleem, vraag het hem, en twintig jaar later ligt het bedrag dat jij leende in zijn kluis.  Hij heeft geen geduld, want ook via de Staatsschuld vergroot hij zijn gouden bult. I,  is journalist, die de waarheid vernist en zich beperkt tot de feiten omdat z'n baas nu eenmaal ook overal met z'n geld zit misschien en buitenvliegen ambetant is bovendien. J is boer en mag altijd maar minder met z'n aarde; kan z'n ziekgemaakte vee soms alleen nog veilen aan gesubsidieerde brandhaarden.  Komt hij in opstand, dan ziet hij zeker geen cent; van diegenen die beletten dat we de hongerige ook een gevuld bord voortzetten. K werkt voor de Post; 't is hij die van 's ochtends vroeg door alle weer en crost; voor een karig loon; met verlof waar hij niet moet om vragen; moet ie zich straks nog meer gaan afjagen.

    L is ambtenaar en zit in een papieren doolhof; voor een loontje waar z'n bazen aan de top om giechelen; met reglementen waar hij zeker niet mag aan wiggellen,           zit hij dagelijks het leven van de massa tot en met de buitenlandse politiek mee te helpen bepalen en betalen...zonder nog teveel van zichzelf te balen.

    Wie kan daar nu nog aan uit aan die duizenden statuten en schalen ?

    M is kunstenaar, maar daar mag je niet van leven, want wat brengt dat nu op, al die mooie woorden voor de kop ?  Of het laten zingen van kleuren en vormen...

    is dat nu belangrijk voor ze komen...de wormen.

    N is militair en men houdt hem klaar voor als hem moet gaan knokken...

    tegen diegenen die men in 't buitenland ook kon verlokken...of men houdt hem 'inzetbaar', voor als wij weer eens worden de sigaar.

    O is in spiritueel mens, bezield bezig met de mensen en dingen die hem omringen; hij neemt god en kerken en religies voor overgangsfasen naar de ontdekking van het ware innerlijke en vindt zijn kracht in de natuur die alles schiep en schept en ons gelukkig met z'n geest heeft behept.  En...ook al zijn er voor de twee soorten pijnen ,het stoffelijke en het andere bestaan, niet alle twee medicijnen...hij weet van veel het zijne...

    Het klinkt wellicht wat raar; maar dees beroep is zeker geen koopwaar.

    P is bij de polies en doet nuttig werk : de dronken chauffeurs uit verkeer halen, ruziemakers kalmeren enzoverder...chapeau ! Toch zou hij ook tegen ons kunnen worden ingezet...dus opgelet ! Q das die van U.  Alles ok als 't snor zit, zo niet, grote 'fit'...en langs waar dan 't energieverlies compenseren...zonder teveel miseere ? " Omwille van Uw hard gemoed, boet gij boet gij goed"  Als iedereen zorgt dat hem content is, is er met een ander niks mis; dus kom niet teveel zagen; maar leer je ware gevoelens uitdragen...ook in zware dagen R is revolutionair en naast veel uitleggen moet hij met z'n soortgenoten overeenkomen; maar ze bevinden zich in verschillende stromen...die eens toch in de zee uitkomen, ondertussen kunnen ze slechts altijd weer hopen en dromen van aan de macht te komen

    S  is een stukje groen; waarvan de geldzucht vindt 'niks mee vandoen'

    T is telecommunicatie, je kan er enorm veel mee en 't is nog altijd geen recht, maar iets waar men om veel centen om vecht. U ben jezelf en wat je ook doet, wees geen muggenzifter, want we spelen in een heel onnatuurlijk stuk...om ons gelijk en geluk V is de overwinning die we alle dagen een stukje kunnen behalen om onze toekomst toch een beetje mee te kunnen bepalen.

    Wee is de keerzijde van het wel...weet je snel X is de onbekende medemens die net als wij dezelfde en andere moeilijkheden tegenkomt en die in ons niet mag worden verstomd                       

    Y is de vrede en haar vele gezichten; waarnaar we ons met alle middelen moeten leren richten.

    Z is een alternatief samenlevingsmodel; met op alles een abonnement dat direct van ons pree mag afgaan; de rest zullen we wel voor eten en drinken en wonen afstaan.

     

    't gaat soms te ver

    raken aan de geheimen tussen buiten hemzelf en vanbinnen

    dagelijks tussen onbegrip en commercie beginnen

    de armen der wereld die men ons als minderwaardigen serveert

    de rijken aan wier systemen men de rest van de wereld modelleert

    zonder geld, geen titels en geen macht

    mét geld het lawaai van de bommenwerpers, dat de ziel verkracht

    hun systeem deelt de samenleving in vakjes in

    wij blijven mooi stil zitten, middenin

    de grenzen tussen onze kleine ruimten DUREN

    af en toe mogen we eens door de kieren turen

    maar alles is oh zo wettelijk en geregeld...niets dat ons helse ritme ontregeld

     

    AL JULLIE GEMARCHENDEER MET PILLEN

    HEBBEN JULLIE JE AL WEL EENS AFGEVRAAGD OF MENSEN DAT WEL WILLEN ?

    AL JULLIE VOORSTELLEN OM GEZOND TE BLIJVEN

    OM TOCH MAAR POEN KUNNEN BINNEN TE RIJVEN

    ALS JULLIE ECHT GEZOND WILLEN LEVEN

                                                  

                EMAILREKLAME

    jullie moesten je schamen

    AL JULLIE ONGEVRAAGD GEZEUR OM ME TE WILLEN VERRIJKEN

    GA ER ERGENS ANDERS MEE ZEIKEN

     

     

     

    HET WAANZIN

    het waanzin waart om ons heen, besluipt eenieder

    opvoeding en commercie houden het waanzin in ere;

    media voeden het doden van elk medicijn

    relaties, gevangen gehouden binnen oude geldwetten

    en oude driften, echte grenzen zelden overschrijd

    nationalisme, imperialisme, alle dagen binnen gelepeld binnen staten die zogezegd bestrijden wat ze zijn : fascistisch en door lieve-geld-beesten geregeerd

    voor het waanzin is vrijen ...neuken; geen ziel die met z'n sekse een andere ziel penetreert of ontvangt, maar een kunstobject, al of niet op batterijen...

    of een overwerkte driftjanus die van iets af moet

    voor het waanzin is religie geen verbondenheid met het bewustzijn van de elementen waar we vandaan komen en geestrijker terug naar toe moeten, naar de aarde en het licht...maar een geheel van regels die het lijden goedpraten

    voor het waanzin is je te pletter werken, 'stressbestendig' zijn

    voor het waanzin is onderontwikkeling niemands schuld

    voor het waanzin kan er gewoon geen betere maatschappij met openbare diensten voor iedereen komen

    voor het waanzin garandeert alleen het winstbejag arbeidsdiscipline

    voor het waanzin zijn werkeloosheid en oorlog gewoon

    voor het waanzin wordt mouw gevleit op basis van loonverschil 

    voor het waanzin komen er alleen winkels met goederen bij,,

    geen winkels met ideeën...het waanzin dat zijn ook wij

     

     

     

    NIET ONS LOT

    Gij naamt niet de macht in 1914, neen gij hielp mekaar uit te moorden

    Uw zogezegde vertegenwoordigers kollaboranten, goedbetaald,

    keurden de rekeningen voor Uw afslachten parlementair goed.

    De 20er en 30er jaren, gevangen tussen het spel dat fascisme en 'democratie' met mekaar spelen; weer gefopt.

    Weer mekaar uitgemoord. Men vreesde jullie, men gaf een klein deel van jullie voordelen.                  

    Welvaart groeide; oorlogen bleven duren;

    Echt reageren bleef beperkt, onschadelijk voor de grootbezitters.

    Geplaagd door absurditeiten, stress, zinloosheid, blijven jullie meedraaien...in het wiel der geldgeschiedenis, hopend op het grote lot

    De betekenis van dat woord 'lot' totaal vergeten

     

     

    MADNESS

    All around us , stalking everyone

    Education and commerce, honoring it

    Media feed the killing of medicine against it

    Relations being kept within the old economical rules and instincts;

    Not often the old borders are overcome

    For the Madness, making love is reduced to fucking;

    not a soul that penetrates and receives

    another soul with it ’s sex .

    For the Madness being spiritual is not about the connection between the elements that created us (earth, light, energy…)and our consciousness now… but all about making more money than your neighbor

    For the Madness, working like robots is being stress free

    For the madness underdevelopment is necessary

    For the madness, no other society with free public services is possible

    For the madness , it alone can guarantee disciplines

    For the madness unemployment and war and poverty are normal

    Madness can buy us, and then we feed it; whatever victories we think we made.

                                       

    het sterven van de rupsen

    sociale mensen zijn het zaad van de toekomst

    de aarde is de eicel, de milieuvervuiling de misval

    het militarisme, de verplichte vruchtafdrijving

    imperialisme van enkele staten, een schadelijke insecticide

    de superklasse, kleine benden hyena's

    absurde  levensomstandigheden, de materie voor verandering

    de oude staat, een vergankelijk cocon

    onze organisaties, vlinders...de hunne, roofdieren zonder honger

    onze leiders, veel handen op één buik

    inhoudelijk samenlevingsbeheer, één wereldwijd verbonden welzijnsplan

    waarvoor gekozen vooraleer de te kiezen dirigenten van de projectlijsten   

    één telecomsysteem, voor iedereen toegankelijke zelfadministratie

    DAN KOMT HET GELUID VAN HET STERVEN VAN DE RUPSEN

    de nieuwe, vrije mensen, van oude en moderne slavernij bevrijd,

    zouden vlinders kunnen zijn, verscheiden en gelijk

    geschapen voor waardevolle vluchten tussen al het schone

    dat kunst, liefde en leven bieden kan

     

    voting

    We vote for the ones with lots of money to spend on their campaigns

    We vote to keep on producing inequality

    We vote for further collaboration in wars and pollution

    We vote to guarantee human rights for the few

    We vote for less culture that touches our soul

    We vote for keep on watching sensation

    We vote for the ones who were in opposition before elections

    We vote for the ones who did not make a difference in last election

    We vote because our alternative isn't organised enough

    We vote because we believe some cheap promises ...

    that die behind their ‘diplomacy’ desks

    Wonder if there will come a day that the individual realises his power

    Comes at work and starts to work slower the first day, slower the second,

    slowest the third...starts talking with his fellow-workers about it all.

    Wonder if there will come a day when workers start talking about their lives : 

    Do they get enough holiday ?  Why do they pay too much for everything ?  Wonder when they will realise that a lot of the work they are doing is not necessary, and a lot is not being done.

    Wonder why and when and how organisation will grow.

    By demanding more money and by working less stressed ?

    The money-system will die quicker, but will have to sack us even more.

    Why not being one step ahead of this all : and demanding it's abolition ?

    Wonder if we can be disciplined enough to keep on believing in our new dream. Wonder if we get used to work out of solidarity instead of working because out of necessity.  I think in the end we will.

     

     

    SONG FOR THE WORKER

    To earn a living as a one man company can be a delight.

    For many 'independent' it has become an enormous fight.

    It started years ago, if you were not a big farmer, you had to go.

    Agroindustry has poisoned a lot of the cattle, it's time to start the battle.

    Let's do away with injecting stuff, antibiotics, giving dead meat to cow

    The sensible and honest farmers know better how.

    It isn't a question of being able to pay more for more quality.

    But a question of honesty, not believing in insanity.

    Investing in health instead of spilling to much wealth.

    To earn a living as a little enterprise can be very nice. Working together in a close team can sometimes be a dream.

    But when competition gets to tough, workers often get enough.

    Their little bosses being obliged to attack their former friends

    No longer they can pay the same amount of cents.

     

    To earn a living in State capitalism can be a mockery.

    Because to many overpaid bureaucrats at the top can take away your job

    Even while you are at work with no useful thing to do

    Or belonging to the part of the workers with too much to do.

    Your life is really no delight and badly needs a fight.

     

    To earn a living in a half State owned company

    Is not the key for a better destiny.

    Every month more oppression is invented.

    A lot divides the discontented.

    The unions of class collaboration do not give the answers.

    Just as the rest of bourgeois politicians they see us as puppet dancers.

    Prices for public  services rice; proletarian masses atomise... is big money's only advice.

    Meanwhile all those who think they can stay..

    put on a comedy show to please the bosses in any way.

    To earn a living in a big private capitalistic machine, is the biggest hell

    We ought to do away with as well.

    So later on we can tell children : work at ease, work is meant to please

    Don't care about profit-making, the world is ours for the taking   

    Money is only something you can use to exchange

    Handed over in more equal parts it can re arrange.

    This speculation-mad world considers humans as economical worth.

    Put the system out of it' s misery, where it belongs, with the dirt.

    It's time to realise we pay a terrible price for this 'his masters-disguise'

    Pollution, stress, poverty, wars and famine are things to examine

    And to do away with in time...if not, we're also guilty of the biggest crime

     

    text for the worker

    You give the best of your own,  the invisible, living on your money get you down.  Their money  makes you suffer, they control every second of your life

    They use your mates to punish you when you get weak

    Of course, they are better organised and control all structures

    the newspaper, the art and TV, the internet and your talk at the pub.

    Their parties got the power, their Congress  inspired by their race, their language, their ecology, their religion, their freedom of the strongest.

    Their elections don't talk about exploitation, their unions locked you out,

    or put each of you in an isolated box.  When are you going to attack ?

    Of course, their order reigns and you've got some cash.

    They keep on restructuring and close the factories

    in times with so much hunger

    What you fought for, they'll take back again.  Their new bloody world order marches ; while they spoil a few of us to keep strong themselves.

    While old structures control, your own program, can't be born

    You cannot choose your leaders, you stay isolated...afraid, they cut your wings each day... until you don't fly no more

    and the next generation steps in their tricks again

    Give us the right to live and work, we will create welfare and income

    If their system cannot give this, we'll take the means for it

    We don't need complicated calculations.  We count and divide.

    Give us free subscriptions for almost everything, and we 'll do all the work;

    our way, equally, without harming nature. 

    Give us time to think and talk and discover who we are,

    we're not just that political and economic animal, we have our human needs as well We want to discover other cultures, not bombing them.  We want to get close to those  inner energies we discover,

    not follow their rival churches. We will make good things happen in time.   

     

    niks meer te koop één dag is er nodig om de wereld te veranderen

    niet meer geloven in een begin, alles eeuwig middenin

    één geheel werd wie we dagelijks zijn en worden

    van atoom tot cel tot onszelf en de anderen en daarna het andere

    wat is kan en moet van vorm veranderen

    laten we god gelijk stellen met het goede

    dat zal de wereld al minder doen bloeden

    in liefde een hele dag aangenaam blijven

    vandaag iedereen aan 't werk en hoeft alleen wat echt nodig is

    kom je zonder werk te vallen krijg je iets anders dat zal bevallen

    boeren gaan veel extra hulp krijgen, verstedelijkten hun ogen weer blinken

    welk een werkgeluiden gaan er dan vandaag weerklinken

    die van treinen, bussen, trams die we gaan maken om ons te vervoeren

    die van auto's voor wie 't genot van de fiets nog niet kon beroeren

    die van PC's die het leven van vele bomen gaan sparen

    die van wind-en zeemolens die onze elektriek gaan vergaren

    de olie doen we de oliebonzen geleidelijk cadeau

    dat ze er zich maar in wentelen of zo

    vandaag eens weinig vlees en veel ander lekkers

    maar zoals alles met mate, dan hoeve we geen slechte gewoonten te laten

    vandaag iedereen naar het bedrijf en kantoor en fabriek van zijn keuze

    tijd voor overleg en een babbel wordt onze nieuwe leuze

    een babbel over wat en hoeveel en aan wie we gaan leveren

    over geld en kostprijs gaan we echt niet meer zeveren

    zij die het hadden konden het tot gisteren nog opmaken

    aan hun onroerende bezittingen zullen we niet raken

    alleen waar ze zelf niet kunnen wonen en waar we werken mogen we kraken

    ook de politiek wordt vandaag bijgewerkt

    door internationale programma-verkiezingen versterkt

    door bekwame vakmensen op projectlijsten verkozen bekrachtigd

    dan kunnen we wereldwijd aan 't werk, ééndrachtig

    dan komt er door echte arbeidsverdeling meer vrije tijd

    dan zullen we ons van allerlei soorten verdeeldheid hebben bevrijd   

    dan moet alles wat is gebouwd niet meer worden kapotgeschoten

    om de winsten en de strategische posities te vergroten

    dan zijn er geen staten meer die men kan claimen

    slechts gemeenten, provincies, landen en continenten, het ene

    dan vertrekken er enkel nog militairen om dijken en scholen te bouwen

    dan hebben we een politie die we volledig kunnen vertrouwen

    dan heeft het geen zin meer om op percenten te speculeren

    dan verlaat je je land niet om het te ontvluchten maar om te leren

    dan komt er tijd vrij om te reizen naar mekaars landen

    in plaats van de rijkdom naar het koude noorden te verpanden

    eindelijk krijgen cultuur en innerlijke verdieping een kans

    we leven maar even dit leven en zijn niet gemaakt van cadans

    eindelijk kunnen we de waarheid over onze geschiedenis onderwijzen

    en de echt moedige mensen in plaats van de moordenaars prijzen

    eindelijk zullen journalisten schrijven wat er toe doet

    kunnen schrijvers vertellen over de mens en niet 'het volk' zijn gemoed

    geen verhoudingen op bezit en geld gebaseerd

    al die oorlogen zullen ons dan toch iets hebben geleerd

    alleen zij die hun inzet niet leveren zullen zich vervelen

    zullen het sociaal zijn ook wel willen leren

    het wordt een erezaak in een winkel niet te veel mee te nemen

    we hebben geen keus of we moeten het geld weer als systeem aannemen

    het inhoudsloze ontploft als we geven om mekaar

    autoriteit en hiërarchie worden dan een mooi gebaar

    negatieve emoties houden we voortaan voor bekeken

    de tijd van afgunst is verstreken

    het hangt allemaal van U en ons af

    hoeveel we van dit alles kunnen waarmaken voor het graf

    wat zal het zijn, de geldzweep, het gezever en geleuter

    of geld, desnoods als neutraal instrument en geen voortdurend misgepeuter

     

    OPA INDIAAN

    zat vredig een pijpje te roken

    toen de troepen te paard aankwamen? hij zou net het vuur aan poken

    toen ze de leden van zijn stam gevangen namen

    het einde van het leven in en met de natuur

    het begin van het leven in hoge betonnen huizen       

    grond en vruchten, dieren en andere wezens kregen een prijs                

    ertsen en olie moesten worden ontgonnen

    het leven, voortaan gemeten in geld

    geen eeuwige jachtvelden, geen respect voor de oude kampvuren

    we werden en worden door luid en stil geweld geveld

    het eeuwige spel van geest en natuur ondergaat de geldkuren

     

    LESSONS FROM HISTORY

    Can lessons from class-struggle become decisive ?

    Or does evil continue to be permissive .

                                       

    KAMERAAD ARABIER GEDICHT

    Ik kom uit het kleine Belgenland, eeuwenlang onder de voet gelopen.

    waar men eeuwenlang op vrede is blijven hopen.

    Net als jullie ook beschavers en onderdrukkers zijn geweest;

    dachten wij ook te hebben afgerekend met menig kwade geest.

    Met al diegenen die onze streken met hun hebzucht stenigden;

    hebben we ons toch voor een stuk kunnen verenigen.

    Maar het spook van het imperialisme, hebben we niet onthoofd;

    vandaar dat er maar geen brandhaarden raken gedoofd.

    We bedanken jullie voor jullie bijdrage aan de beschaving;

    ook voor de warme winteravonden met jullie olie als laving.

     

    Ook onze machthebbers proberen ons te verdelen;

    zeurend over culturele verschillen, op emoties inspelen.

    Met wetenschap hebben we ons hier geestelijk beziggehouden

    In 't onsterfelijk atoom en het goede; was wat we vertrouwden. Niet alleen jullie hebben het moeilijk met het thema man en vrouw

    : ook wij zoeken onze weg in het land van 'ik hou van jou'. Schep moed, laat ons ieder met onze geweldenaars afrekenen;

    laat ons samen, hier en ginder, een ander plan tekenen.

    Een wereld met voor iedereen een nuttig werk, een vast inkomen;

    een programma goedkeuren dan verkiezingen, op projectlijsten opkomen.

    Dan zenden we legers uit om huizen en zo te bouwen;

    herstellen we al werkend het vertrouwen.

    Dan kleden, voeden we ieder, onderwijzen menswaardige dingen,  

    produceren, verdelen op gelijke basis ; speculatie verdringen.              

    Dan roeien we al hetgeen het welzijn bedreigd met wortel uit;

    overwinnen we negatieve emoties, is ook hun sprookje uit.

    Dan komen we zoals toen, in 't Cordoba voor Columbus samen,

    om ons filosoferend in de strijd voor werk te bekwamen.

     

    Die  leiders die afspraakjes met het grote geld maken; 

    zullen onze toorn, onze vastberadenheid en verzet smaken.

    Hou stand nu de maskers der geldvazallen beginnen vallen;

    de klasse die ons het slagveld insturen mag niks meer verknallen. Zij worden niet ingehuurd voor een beter buurt ;

    maar opdat de heerschappij van 't grote geld voortduurt. Kies jullie eigen leiders;

    het woestijnzand met arbeidersbloed kleuren, had nooit mogen gebeuren.

     

    Kameraad Arabier deel II

    strijd op basis van klasse belang,

    weet dat elke fractie van de bourgeoisie in binnen-of buitenland,

    je uiteindelijk zal weten te nekken,

    weet dat je niet aan terrorisme meedoen moet

    in afwachting van de eerste niet-burgerlijke, programma-en projectverkiezingen :

     

    meer arbeidenden in actie

    die betogingen tegen oorlogen organiseren

    die massaverzet realiseren

    die sluitingen van speculatiebonzen stoppen

    die opkomen voor zij die doppen

    die sociale verworvenheden willen behouden

    die op de kracht van de werkenden betrouwden

    die geneeskunde aan sociale tarieven willen verstrekken

    die reizen naar plekken waar men mensen laat verrekken

    die aan fabriekspoorten te vinden zijn

    die strijden tegen wereldwijde boerenpijn

    die de dogma's van de nationalisten niet volgen

    die voor de eenheid van alle culturen en kleuren zorgen

    die bijna nooit op Tv en in gazetten komen       

    die durven blijven van een betere wereld dromen

    die willen zetelen aan een arbeidersloon

    die in vakbonden opvallen door echt dienstbetoon

    die geloven in betaalbare openbare diensten

    die een kans moeten krijgen omwille van verdiensten

    die zich nog verdiepen in de lessen van de geschiedenis

    die de wereld willen behoeden van verdoemenis

    die nooit de ontslagpremies van supermanagers krijgen

    die niet over onrecht en gesjoemel zullen zwijgen

    die facteur zijn of in 't onderwijs staan

    die aan de band werken of wat er ook moet worden gedaan

    die humanistische en andere waarden in de praktijk omzetten

    die geen schijnheilige belovers zijn, maar werk verzetten

    die van 't internet meer maken dan een game-mania

    die verzekeringen en zo te duur vinden, zo is da

    die mensen niet tegen mekaar opzetten

    die op 't eind van de maand op hun centen moeten letten

    zet de politieke wereld maar eens op z'n kop

    stem voor meer arbeiders in actie aan de top

    zij die er nu aan zijn stonden nog nooit aan den dop

    zij die alle dagen als macht en oppositie op TV komen

    zullen altijd van goedkoper werken en besparen dromen

     

     

     

     

    ontmoeting met het Lommels Friedhof  (van 1988)

    Duizenden malen een betonnen kruis, telkens voor twee,

    of ze nu met de teenkootjes of de schedels tegen mekaar ingekuild zijn.

    Te vroeg van hun vlees ontdane botten.

    Al die dode, uitstraling loze gelaten, met nog even die grimassen van onbegrip.

    Geraamten door Kruppkogels ontsierd.

    Met granaatscherven, taaier dan de knoken waartussen ze liggen te roesten.

    Op enkele dagen vielen zij, opdat een vernietigend model van overheersing

    en de leiders die dat voortbrengt,

    nog het einde van de eeuw zouden kunnen halen. Mannen, vooral 20, 30 en jonger. Ook kerels die nog maar net naar het stadium

    van krasse grijsaard aan 't toegroeien waren.

    Allemaal als slachtvee gecrepeerd.  Ieder geraakt,

    elk van hen gevallen of uiteengespat.

    Sommige bijeengeveegd, wie weet zonder kist tussen d' aarde geschoven.

    Eugeen Wette, Leopold Berger en Heinz Thormann,

    zoek ze er maar eens tussenuit.

    Allemaal op één mei geboren.

    Verraden en bedrogen onder het juk van de klasse die,

    verdoken, aan de touwtjes trekt.

    Slachtoffers zoals er nu in 1988 nog overal ter wereld geofferd worden.

    Primitieve offeranden.  Ritueel en barbaars.

    Door bruine wolven en alle andere oorlogskredieten goedkeurende marionetten mee de dood ingeduwd.

    Ter ere van de daaropvolgende heropbouw,

    na de eerste grote, nieuwe bank crashreeks.

    In plaats van werk gaf men hen dromen...

    die na het eerste doodsgevaar, nachtmerries werden.

    Hun geweten pakte men hen af...

    omdat je daarmee na je eerste dode, niet meer leven kan.

    Hun soldij was een soort werkeloosheidsvergoeding uit die tijd.

    Zo 'verGOEDE' men en vergoelijkt men nog immer een aantal andere gruwelijke en

    ...als vanzelfsprekend gepresenteerde dingen...

    't was zogezegd toch allemaal om ONS belang begonnen ? Ik dacht daar in Lommel aan alle geestelijke en andere geneugten des Levens die, deze onzer voorouders als vijanden voorgestelde werkmensen niet hebben kunnen ervaren. Door, als domme kruisvaarders hun even armzalige lotgenoten in andere landen, als op iets rood afstormende stieren te lijf te gaan, ondergingen en voerden zij de geschiedenis uit...

    in plaats van deze uit handen van de onderscheiden elites te nemen.

    Uiterst rechtse krachten beslisten voor het werkvolk en wilde de absolute vrijheid van 't grootkapitaal, ...meer ruimte...je kan die ruimte in Lommel gaan over turen.  Er zullen er weinigen zijn die hier liggen, die dat moorden met plezier hebben ondergaan...en toch is alles zo gegaan.

    Mensen toch, zij waren niet onze vijanden  en hadden onze kameraden kunnen zijn.  Terug in m'n wagen. Het radionieuws van 'vier'-en.  Een Vlaams SS-er uit het Leuvense had op z'n gemak nog tien naoorlogse jaren voor de CIA gewerkt.  Het ging gewoon om één van die hele dikke pieten die Maurice Dewilde keel is  vergeten toeknijpen, vergeef me de figuurlijk bedoelde  uitdrukking. 

    Op de zetel naast me lag een voor de gemeenteverkiezingen te typen tekst.

    Kiezen voor wat ?  Kiezen voor 'Mensela' natuurlijk...Mensela, de oud-Latijnse naam voor m'n dorp...

    betekent symbolisch 'de aarde als gemeenschappelijke woonplaats.

    Intermezzo

                AL DERTIG JAAR SCHRIJF IK IN M'N VRIJE TIJD OVER ALLES WAT MET OORLOG/ ARMOEDE/ WERKELOOSHEID /WERKSTRESS/ RELATIES OF DE ZIN VAN HET LEVEN IN ZIJN BREEDSTE BETEKENIS TE MAKEN HEEFT.  IK GOOT DAT ALLES IN EEN VORM :

    POEZIE/ESSAYS/THEATERMONOLOGEN/KORTVERHALEN/PAMFLETTEN/CITATEN overdenkingen, enz...IK OBSERVEERDE DE GESCHIEDENIS VAN DE MENSHEID VANUIT EEN FILOSOFISCHE INGESTELDHEID EN MAAKTE ER LITERATUUR VAN. 

     

                VERMITS IK TOTNOGTOE NIET VIA BOEKVORM PUBLICEERDE MAAR  ZO'N 500 pagina's van mijn werk OP HET INTERNET GEZET HEB, KWAM IK ONDER ANDERE OP DIE MANIER SOMS IN KONTAKT MET GROEPEN EN INDIVIDUEN DIE OOK IN DERGELIJKE DINGEN GEINTRESSEERD ZIJN.

    Ik regel SOMS ONTMOETINGEN TUSSEN MENSEN OF NODIG IK HEN UIT OM _IN _EEN MIDDEN DE NATUUR GELEGEN LOKATIE delen van MIJN WERK TE KOMEN LEZEN OF MIJN UITGEBREIDE DOCUMENTATIE ALLERHANDE TE KOMEN RAADPLEGEN, wat al eens tot vraag en antwoord en discussie leidt.  

                We hebben het gewoonlijk opzettelijk minder over de gevolgen van allerlei toestanden waarover de media berichten, MAAR MEER  over  oorzaken en mogelijke alternatieven (zoals de promotie van een internationaal systeem van verkiezingen in twee ronden, eerst de goedkeuring van een de basisnoden van de wereldbevolking aangepast programma, daarna de verkiezing van de verantwoordelijken, rechtstreeks op projectlijsten ipv partijlijsten te kiezen of over het afdwingen van gelijke lonen voor hetzelfde werk in heel de wereld). OP DIE MANIER PROBEER IK VIA DE FILOSOFIE EN DE KUNST ANTWOORDEN AAN TE REIKEN AAN DIEGENEN VOOR WIE IN DE POLITIEK of zelfs in de RELIGIE ONVOLDOENDE ANTWOORDEN VINDEN.  DOOR OP DIE MANIER TE WERKEN KWAM IK ERACHTER DAT DE MENSEN DIE IK ONTMOETTE VAAK ZELF MET EEN OF ANDERE KUNSTUITING BEZIG WAREN.  IK BEN DAN OOK CONTENT DAT IK HEN KAN AANMOEDIGEN OF HEN EEN SOORT NIET-COMMERCIEEL PODIUM voor vrienden onder mekaar KAN AANBIEDEN.

                 Onze contact email kan je vinden via de homepage van http://blogfilosoof.skynetblogs.be of philosophicalresistance@gmail.com 

    Mensen die vinden dat wat er nu met de wereld gebeurt niet meer kan kunnen ook voor een afspraak op 0472/759 268 terecht.  Voedsel voor de Geest verstrekken is de dag van vandaag meer dan nodig zou ik zeggen.  Niet alleen door uitleg geven en kunst als je dat niks zegt maar ook door het vertonen van documentaires over natuur en mens overal ter wereld, zorgvuldig geselecteerd te midden van veel nonsens.  Ook voor media watching en alternatieve media kan je bij 'voedsel voor de geest' terecht.

    you call yourself a president ?

    you declared war while no state attacked you

    you use the words 'freedom' and 'liberty'

    but in fact you mean ' domination' over the rest of the world

    you can still smile, oh what a wonder...

    while you see the mess you helped to create/ let me give a reminder to  soldiers and workers

    no nationalist issue is word a struggle for

    no competition between companies is word to go on strike for

    in fact your workers, who build your world are unemployed

    by working for different wages, they already are at war

    they are made to believe your world is theirs

    while it is so silent here...

    someone is made to believe he has to let a bomb go of

    someone is paid to fight a war where the owners  of economy

    try to get richer from

    it is so silent here... it was so silent in many a village around the globe

    before subsidized and armed madness blew the silence away

    all kinds of egoism govern the world

    they are inside a lot of us

    that's why we follow the rules of the stock market

    that's why we don't simple produce and distribute in a fair way

    unnecessary activities give a false meaning to a lot of lives

     

    disarmement

    under the control of the united nations

    begins with workers occupying their weapon factories

    begins with a ban on weapon sales worldwide

    if no parliament on earth can achieve this

    it can be achieved by the neighbourhood picketing before the stores

    begins with a worldwide consumer strike against your government

    begins with backing a united nations plan on disarmament

    begins with using money for social purposes

    begins with social development

    begins with using global resources for the benefit of every nation      

     

    to the new generation

    I say welcome to this life

    They will say we are all socially equal

    Is it so difficult to invent a society without poverty ?

    We achieved a lot already.

    Resources are used for the happy few.

    Too much of speculation with money and stuff is going on.

    The main reason for living is not that what you need to keep alive.

    Use some other ways to find answers as well.

    Learn to understand philosophy, history's youngest child.

    A lot of political suffering is based on our negative emotions.

    A lot of trouble is based on not following our hart and spirit-Money should be a way of exchanging, not the ultimate goal.

     

    Middle East Madness

    While parents try to give their children a good education.

    While workers try to do their job.

    While some try to survive like animals.

    While stock markets push economical war over it' s  limits.

    While evil is preparing it' s dominos of downfall.

    While too many amongst us aren't educated in preparing for a real change.

    While each day new heroes representing  the greedy ones are presented,

    in fact ... idiots of the past.

    It's a good thing she knows when to enter the gate of my heaven...

    to strengthen me.

    Kalhil Gibran doesn't have the same pessimistic view

    on dead then the patriarchs over there

     

    Toerisme in het  beloofde land

    Altijd mooi weer in het oude Palestina.

    Al duizenden jaren wordt er gevochten.

    Nooit was de barbaarsheid groter dan vandaag.

    Moest er vrede zijn, was er geen werkeloosheid meer.

    Toeristen uit koudere landen in 't land en op zonovergoten stranden.

    Rechtstreeks per tgv naar 't midden oosten gespoord.

    Wat belet er dat alles? Verschil in religie ?

    Besef dan dat 'god' overal niet niets en niet niemand willen zijn is...

    zonder deze wet, geen big-bang, geen straling, geen atoom, geen cel, geen mens.

    Streven naar maximumwinst en maximumuitbuiting ...

    naar maximum aan grond en macht en invloed...

    overal heb je wel hebberige mensen...

    leer dat ginder nu toch ook eens.

     

     

    Detroit's protest against the invasion

    Detroit was against 'détruire', destruction.

    The destruction of Lebanon.

    Detroit manifested.

    The news wasn't brought.

    The media in the hands of people under the influence of money.

    The Yankee dollar used it's Israeli fist.

    He who kills his brother should never claim any sense of religion.

    He'll never be a great philosopher in...

    the spiritual evolution behind being religious.

     

    Wordt het al een beetje duidelijker ?

    Dat oorlogen niet beginnen met domme aanleidingen.

    Dat ze niet gevoerd worden om het algemeen welzijn, maar om het geld ?

    Dat ze dienen als middel om strategisch voorbereid te zijn ?

    Dat humanitaire hulp geen politiek valabel verlengstuk heeft ?

    Dat de machtige nog niet voor de straat beeft ?

     

    Besef

    Besef.  De wereld is één land.

    Er zou voor iedereen genoeg aan alles kunnen zijn.

    Besef.  Je hebt recht op een inkomen.

    Het hele concurrentie denken maakt levens tot een hel.

    Besef.  Jij kan het wiel van de ontmenselijking stoppen.

    Besef.  Als we 't niet doen gaat er nog veel naar de knoppen.

    Een strookje land onderaan een Oosters continent

    Vietnam...bezetters stonden je strijd voor sociale verbetering naar het leven.

    Ze grepen een klein landje aan, 't had hun niets misdaan.

    Misschien is zo de clash tussen titanen uitgebleven.

    In de harten van mensen uit d' aanvallende staat, werd verzet geboren...

    werd doorzien...het absurde van die strijd.          

    Een hele generatie zou de wereld gaan veranderen.

    Sommigen mislukten in hun wanhoop en werden terrorist

    nog altijd zoeken we naar manieren om de mens in ons...

    over het systeem te doen zegevieren.

     

    Max Havelaar

    Liep soms met z'n hoofd tegen de muur.

    Maar probeerde, leerde, was rechtuit en doortastend.

    Maakte definities en plannen, doorzag...handelde, werkte uit.

    Niet op gewin uit.

    Had een oog voor het juiste woord.

    Dikwijls bijna vermoord, gedachten gesmoord.

    Goed als je nog iets van zo'n mens nu hoort.

     

    Politiek  via filosofische invalshoek

    Niet-bestaan is onmogelijk.  Alles bestaat.  Niks kan niet bestaan.

    Alles iets onhoudbaar en bijna niks wordt, ontploft het. 

    Big-bang van materie en relaties.

    Bestaan, voortdurende beweging, strijd tegen onzin...inhoudsloosheid.

    Doordat alles iets en niemand niet 'niemand' wil zijn...is er ook veel venijn.

    Teveel willen bezitten, te jaloers, te     egocentrisch, te vol zelfbeklag,

    teveel angst, te rijk, te arm...en te arm van geest.

    Niet waarom denk of doe ik dit of dat...

    maar 'heb ik al genoeg van dit of dat gehad'...beheersen ons leven.

    Dus sta soms eens even stil bij wat een mens als filosoof nu eigenlijk gewoon wil.

     

    Kanä schuilkelder

    Kan dat nu nog in Kanä ?  Zoveel jaren dat we al beter moesten weten.

    Jaren m'n eigen kas over het waarom van de oorlog in de mens opgevreten.

    Buldozers graven gewoontjes een heel groot graf.

    Wat media aandacht en de kous is af.

    De slachtoffers...voor welk een ritueel in dienst van de religie geld...en andere zogenaamde religie.

    Voilà, we geven de moordenaars een trap, daar zie.

     

    Labour Party versie sociale demokraten GB 2006

    Ze hebben hun leider vóór de invasie in Irak niet kunnen afzetten...

    want teveel lakeien heeft een apparaat om zich heen.

    Ze vertegenwoordigen naar eigen zeggen, de werkende mens.

    Terwijl de aandeelhoudersklasse in feite die klasse regeert.

    In ruil voor een beetje, een beetje meer, veel of teveel comfort...

    sluiten ze zich aan bij de 'legale' mort.

     

    Uit jezelf leren werken

    Niet omdat je gedwongen wordt, maar uit jezelf.

    Vanwege een bijdrage die je aan de medemens leveren wil.

    Niet vanwege geld of wat je door geldwolven wordt verteld.

    Werken aan wat nodig en nuttig en leerzaal en rijp is...

    niet aan waar je in feite niks kunt mee doen.

    Meer en meer zal de wereld zó te werken wél zien zitten.

     

    Linkse hergroepering ?

    Alleen als de kiezer slimmer wordt.

    Hoe ?  Moeilijk, denkt teveel volgens oud instinkt...

    hier in dit land, al honderden jaren door het geloof in lijden verbrand.

    Verkrampt, zich zelfs nu met comfort onveilig voelend.

    Weet niet dat rechts terug naar dommer en armer wil.

    Gelooft teveel in apotheken en voor alles een pil.

    Niet zozeer in eigen wil !

     

    Zout ontziltingsfabrieken

    We hoeven niet te pikken ...

    al dat gemekker over 'niets aan te doen'.

    Wat wordt er aan 'armoede', 'dorheid' en 'vervuiling'  gedaan ?

    Teveel middelen aan het economisch oorlogsbeest verspild.

    Te weinig energie gestoken in wat jij nu eigenlijk wilt.

    Daarom allen op de bres...de geest van het goede, moet nu uit de fles.

     

    Fictieve vogel

    Moest er een vogelsoort bestaan, die telkens de mensheid zichzelf verwond,

    begint te fluiten...en stonden we dan met z'n allen buiten...

    d' er zou dagelijks wat afgefloten worden...

    tot we met z'n allen alle enggeestige beslissingen terugfloten...

    en dan die vogelsoort ergens rustig kon gaan paren...

    in afwachting van de volgende zang tot bedaren.                 

     

    De politiek van d'ouwe tijden

    Beslist welke mensenlevens worden gewist.

    Welk een schuldgevoelens aan z'n soldaten klagen.

    Wie er over wat op tv mag komen zagen.

    Wat wij dagelijks hebben te dragen.

    Maar dan hier een daar zo'n zucht...

    als van een overtrekkende duivenvlucht...

    die nieuw leven aan de vooruitstrevenden geeft...

    zodat alles weer herleeft.

     

    Nu 'nee' zeggen

    Tegen de bewapening van de volgende oorlogen.

    Tegen het feit dat mensen daaraan meewerken.

    Tegen de trauma's van de toekomst.

    Vergeet de elkaar aangedane pijn uit 't verleden

    We waren slechts pijn in een spel der zogezegde grote en wijze leiders.

    We waren slechts hun kanonnenvlees.

    Hun manier van leven.

    We werden slechts ingedeeld naar hun grote kleingeestige belangen.

    We dachten dat het ook voor ons zo een noodzakelijk kwaad was...

    zo'n oorlog uit hun lijf gesneden.

    Vredesakkoorden

    Volgen mekaar op.  Na elke patstelling een nieuwe top.

    In hun kiemen liggen vaak de volgende spanningen.

    Alles in de evolutie van de domino's van eeuwen ingebakken.

    We hoeven niet op die manier verder te gaan.

    Hoe diep en hoe lang kunnen we nog wegzakken ?

    De oorlogskoning

    Er werd verteld...oh...' t is een held.

    Weinigen wisten, oh ja, één met twee gezichten.

    Een beetje meehelpen met de bezetter.

    ' t Gewone volk een verzetsbeweging,

    maar in feite zijn plannen gesmeed verkopen.

    En zelfs na de oorlog op een autoritair systeem hopen.

    Velen zijn erin gelopen.

     

     

    Onderzeese verspilling Verspilling,niet alleen iets in d lucht of op het land.

    Ook ter zee...kostelijke duikboten bevaren de oceanen,

    overalwaar ze kwamen, ten dienste van de kemphanen,        

    die om mekaars rijkdom vochten.

    Ons nee, ons krijgen ze niet meer mee.

    Ze zijn noch thans nog altijd de baas.

    Ook in de lucht en op het land doen ze nog even dwaas.

    Libanon.  Het bestand

    Twee landen schieten hun noorden en zuidenkapotK

    Niet diegenen die de wapens betaalden, draaien er voor op.

    Niet diegenen met olierijdom, maar diegenen die werken

    ...in afwachting van ouderdom...

    gaan de rotzooi weer eens voor even opruimen.

    Hoe lang nog  te pruimen ?

    D'er is geen lol meer aan petrol.

    De ganse planneet loopt langzaam gloeiend heet.

    Vinden we onszelf zó belangrijk dat we zelf zon willen zijn ?

    Te weinig geld voor nieuwe technieken.

    Wij maar verder verzieken.

    Teveel petrolgeld verdwijnt in enkele zakken. Sociale noden lenigen ?  Nee, maximumwinsten bevredigen.

    De landen waar het nu anders wordt gezegd...

    dreigen te worden aan banden gelegd.

    Tsjetsjenië

    Ook veel olie...eens onbeschoten...eens met mensen, bondgenoten.

    Dan iedereen tegen mekaar opgezet.

    Om het binnenrijven van winsten aan het splitsen gezet.

    Hoe de eendracht van de werkende mens herstellen ?

    Hoe nog over de geschiedenis van het werkende volk vertellen ?

    Stoppen met mekaar als klassegenoten te kwellen.

    Hier komt 't eind van 't gedicht

    Over  mensen jong van geest, georganiseerd in politieke groepen.

    Tegen de oude gewoonten van de geschiedenis geërfd.

    Blijf niet als groepen naast mekaar, maak af en toe eens een gebaar...

    in de richting van nieuwe strategieën.

     

    Congo

    Ken mensen van hier met ouders van daar. Hun vrede op hun oude, doorgroefde gezicht... de vrede van vóór de tijd van onze dictators.

    Hun dorpen met hun eigen evenwicht van toen          

    Zag hun diepmenselijke uitstraling,

    hun kleine gestalte, hun grote hart.

    Hun jonge levens van na de tijd van de rubbertap.

    Hun blessures van het koloniale bewind.

    Ze hadden het hier bij ons op bezoek overwonnen,

    toonden ons hun nederige triomf.

    Oh Congo, wordt weer zo vredig als dezen.

    Congo ’s gold rush

    Posten moeten nu worden verdeeld.

    Verkiezingen bijna gepasseerd.

    Wat met jullie aardse schatten ...zeker spotgoedkoop blijven versassen ?

    Ik denk vaak : 'hopelijk loopt het anders'...

    wil mijn beter weten geen gelijk geven...

    inzicht en handelen kunnen ' t positieve doen herleven.

     

    Burgeroorlog in Mesopotamië

    Nee hoor, schrijven ze haast allemaal,

    niks ergs aan de hand,

    de burgerlijke democratie heeft er de bovenhand.

    Alle dagen honderd doden,

    'oh wat godsdienstige verschillen van gestoorden'.

    Het imperialisme is een smet, waartegen men zich best...

    met menselijke wapens verzet.

    'Situatie onder controle',  dicteert de dollarfanaat nummer één.

    'Onder controle'...ze zouden het ginder graag willen horen.

    'Oh nee...'t is nog geen burgeroorlog aldaar'...

    makkelijk geschreven, zij zijn de sigaar.

     

    Terreurmaniakken

    Geef het toch toe, jullie blazen geen mensen op voor een ideaal...

    iemand boven aan de top...spijst de bankrekeningen van de lagere hiërarchie.

    Ook jullie familie is wat na jullie dood beloofd.

    Ook dat van die 72 maagden hebben jullie geloofd.

    Leven jullie echt met zo'n angst...

    dat bloedige taferelen en immens verdriet jullie niet meer kunnen deren ???

    Tijd om jullie echt tot het humanisme te bekeren.  Jullie zien niet de vooruitgang in Tibet,                      

    maar de mogelijke WINSTGEVENDE val van een zogezegd bedreigende grootmacht in wording. Jullie zien niet de verdiensten van Cuba, nog de aanslagen die jullie er organiseerden.

    De eigen terroristen houden jullie een hand boven het hoofd...jullie weten dat velen jullie al hebben mis geloofd. Jullie zien niet de voordelen van sociale zekerheid...maar de concurrentiekracht en een klasse die moet worden ondermijnd.

     

    Inzet van ons voor hen

    Een tuinfeest...niet voor de gewone vrienden. Voor een school ergens in Afrika. Lekker exotisch eten...even onze gewoonten vergeten.

    We worden er beiden betere mensen van.

    Voor zij die geen tuin hebben...Oxfam steunt mensen in projecten aan de basis en waar die nood aan hebben.

     

    Mindcontrol

    In 't school waren kolonialen ooit 'onbaatzuchtige' weldoeners...

    een oorlog was altijd iets van goeden tegen slechten;

    Je was een deserteur als je geen kamp koos.

    Velen waren boos en belanden zomaar in 't verzet...

    dat door één van de oorlogsstokers vaak zelf was opgezet. Mens opgelet !

     

    Terwijl we onze families verzorgen

    En vrienden voor onze vrienden proberen te zijn...

    schakelt men ons in...in duistere bedoelingen...

    doen we niet wat we eigenlijk willen doen...

    om de kost te verdienen...

    en gaan we door...met het grijpen van elke kans

    die ons  door 't systeem wordt toegegooid

    schrik om te eindigen als 'berooid'.

     

    Neonazischurft

    Ze willen heel graag toch oh zo puur en straf en meedogenloos übermensch zijn...en zitten vol onverwerkte pijn,

    roepen als verwende, aandacht vragende peuters naar 't verleden...

    vaten vol frustratie en pijnlijk kleinburgerlijk zijn achter grote zwakke namen.  vaten vol venijn...wie wil er nu nog zo zijn ? Hun grote leider doodde meer mensen van hun zo geprezen ras,

    dan ooit tevoren, misbruikte het woord 'socialisme' als nooit tevoren...

    Hoe kunnen ze hem al die doden vergeven...    

    ze hebben ons niets, maar dan ook niets te geven...

    lopen achter hun eigen schimmen aan.

    In onze moderne tijden, gebruikt als bliksemafleider voor de kwalen.

    Verbied toch gewoon hun concerten waar ze hun gelijk nog willen halen.

     

     

     

    Uitgeteld

    Hoeveel bloed al nutteloos vergoten ?

    Hoeveel werk al kapot geschoten ?

    Hoeveel onzin al geslikt ?

    Op hoeveel harten al gemikt ?

    Hoeveel levens al verkwist ?

    Hoeveel kans op wijsheid al gemist ?

    Hoeveel wegen niet willen zien ?

    Hoeveel keren al niet een oorlog gezien ?

    Hoeveel sociale strijd al niet verraden ?

    Hoeveel ongeduld in plaats van beraden ?

    Hoeveel keer niet genoeg georganiseerd ?

    Hoeveel keer niet tijdig verweerd ?

    't wordt tijd dat dit alles keert.

    Laat ons weer herbeginnen en in alles...

    terug het mooie aan de mens beminnen.

    Het beste uit een benarde situatie halen...

    erkennen en herkennen van het falen...

    en dan verder onheil afwenden...

    signalen voor gunstige ontwikkelingen sturen.

    Teveel burgerlijk denken en begraven onder te zware emoties...

    zorgt voor moeilijk te overstijgen commoties.

     

     

    de stem-voor-mij-rage

    I have a wish.

    That one day, we will cast our vote

    on a program, not on parties.

    A program to end poverty, war and pollution...

    once and for all.

    We have a wish; That one day, after the international elections for such a program,  we will cast our vote on project-lists, not party-lists...

    so as to appoint skilled people in their field of responsibility,

    without those games they play right now, bargaining for economic power.

    We ought to have  a wish.                        

    That one day, we will appoint our presidents of work, housing, economy, management of society, environment, energy, education... ourselves.

    Toch minder oorlog op komst ?

    Want ik zag hoe kinderen onbezorgd in het bos speelden.

    Hoe mensen zich in klinieken inzetten.

    Al zie ik de economische oorlog in de bedrijven niet minderen.

    Zit er een kans in dat alles toch nog geleidelijk goed komt ?

    Waarschijnlijk een paar dagen geen kranten gelezen

    en alleen maar plezier met vrienden gehad.

     

    Gij die oproept tot geweld

    Ge weet toch ook dat ge uw eigen dood en verdoemenis toesnelt ?

    Kort zal zijn uw euforie.

    Want met ons nooit meer, nie.

    Stop terrorising yourselves...and you will stop terrorising others.

     

    zacht tegen hard

    In plaats van 'viva' de één of andere louche leider...

    heil het leven, een eerlijk en heerlijk bestaan.

    Weg met al dat nodeloos gekamp...

    dat eindigt in een concentratiekamp...

    met of zonder prikkeldraad.

     

    onvervulde wensen

    vul zelf in hoe de wereld en jouw deel ervan zou moeten uitzien...

    denk niet in termen van ongelooflijk rijk zijn, maar gelukkig zijn

     

    rechtse overlopers, ...sociaal zijn is altijd beter

    Nee, 't zijn niet allen racisten,

    nee, 't zijn niet allen verzuurden,

    nee, 't is niet alleen om af te geven

    is 'verdommen' niet echt wat ze bindt ???

    Opschuiven naar links, veel beter mee gediend. Jullie overreageren naar rechts als regeerders  de bedrijfstop miljoenen aan ontslagregelingen betalen...

    onder de nationalisten zal dat zich allemaal blijven herhalen...

    met voor jullie als toetje nog minder sociale zekerheid.

    Klassiek links hou es op met jullie zelf en anderen te verrechtsen.      

    Belgenlandje  Maak jezelf niet van-kantje.            

    Noord en Zuid samen en hun hoofdstad die van Europa.

    Waarom niet, hé opa's...

    die solidariteit niet als iets binnen landsgrenzen zagen...

    en dan nog heeft men jullie de oorlog kunnen injagen.

    Iedere generatie al door een systeem verraden...

    op zoek naar betere formuleringen en formules...

    samen onderweg...al voor we geboren waren.

    Nooit meer oorlog ?

    Wie weet komt de dag dat dat we overal naar vredige landen reizen kunnen.

    Als zij het ons niet gunnen...zullen wij het onszelf vergunnen.

    Ze zijn nog altijd bezig met ons in extreem rechts en de rest op te delen.

    Over de ware wortels van het kwaad wordt veelal zedig gezwegen.

    Ik ken nog enkele gemeenten waar 't extreme van rechts nog niet bestaat.

    Durf hun namen niet te noemen...

    zoals je ook de broedplaatsen van zeldzame vogels niet verklapt.

    Gemeentehuiskoorts

    Over fietspaden, rioleringen en diesmeer, hebben we dus iets te zeggen...

    over internationale politiek, over afdankingen en veel meer...

    vraagt men ons niets...de vertegenwoordigers van het grootkapitaal

    zullen dat wel even op een 'hoger niveau' regelen...

    wat is het leven makkelijk, we hebben maar achterna te lopen.

    Dwingende, dringende internationale afspraken opleggen,

    zelfde werk overal hetzelfde betalen, afbouw van de legers en omschakeling voor andere taken...

    daar zijn we toch niet te dom voor...we hebben er allen mee te maken.

    0110_WAVES

    GENOEG GEZWEGEN NOOIT GENOEG GEZEGD GESCHREVEN GEZONGEN

    NOOIT GENOEG GEOBSERVEERD GEANALYSEERD

    EN ALTERNATIEVEN VOORGESTELD

    WEER TIJD OM DIT ALLES VOORTDUREND IN IETS ANDERS OM TE ZETTEN

    GIJ ALLEN VAN GOEDE WIL...CATCH EACH OTHERS WAVES

    ONBAATZUCHTIG DOORIJVEREN VOOR EEN BETERE WERELD

    ZONDER MOORDTUIGEN EN KREPERENDE OF STRESSERENDE MENSEN...

    ZONDER SCHAAMTELOZE VERRIJKING IN OOST EN WEST IN ZUID EN NOORD

    ZONDER DAT DE WOORDEN 'GOD'

    EN 'SOCIAAL' en 'VRIJHEID' en 'NATIE'  WORDEN MISBRUIKT           

    donkere fruitplukkers

    als in de tijd van de katoen in de jonge States

    hebben we ze nu hier vandoen

    niet meer overgekomen per slavenboot

    vaak op gevaar van eigen leven naar hier geroeid

    werken voor vaak die overdreven huur en het dure leven

    als regen en koude vallen mijmerend over ginder gebleven

    ginder bieden de koude marktwetten uit het noorden hen geen kans anders zouden wij hun gasten op vakantie kunnen zijn

    Christophe l.hulp op kleine schaal

    twee dikke diploma's in economie en één in journalistiek even op bezoek bij moeder Theresa en daar dan zelf aan de slag

    dan zelf dingen uit te grond gestampt

    reeds zestien jaar dingen in beweging gebracht verzorgen en leren lezen en opkomen voor rechten

    altijd om die centen moeten bedelen en vechten, wereld geef hen toch kansen

     

    c)Filosofische gedichten, overdenkingen, citaten

     

    dankbaar blijven  

    geroosterde boterhammen 

    ode aan een punt 

    na de dood 

    hoopje ellende  

    doorgeven 

    definities van dichten uit geest en tuinieren op grond 

    de essentie 

    dichterseucharistie, zeg maar gewoon 'dichtersmis' 

    innervoice 

    everybody has a name 

     

                                                                   Peace will come in the heart of the one with the honest soul.  

    Evolutie van het bewustzijn.  

    De fietstocht naar de notenberg 

    aan iedereen die... 

    spiritualiteit is ...                                                

    philosophy 

    beschouwende citaten   

     

    (d)English poems & new quotes                (in between Dutch Poems)

    intro-octo politico  

    questions for workers, dear comrades

    madness

    voting

    song for the worker

    text for the worker

    you call yourself a president ?

    while it is so silent here...

    disarmament

    to the new generation

    Middle East Madness

    everybody has a name

    philosophy

    peace will come in the heart of the one with the honest soul

    innervoice

    voortijdig testament

     

    dankbaar blijven

    Om het voorrecht van je weg mogen gevolgd te hebben.

    Om de kennis en het verdiepen van het aanvoelen ondertussen.

    Om het leren decoderen van de taal die je zelf bent.

    Om ontluisterende uitspraken van zielsverwanten te duiden.

    Om te mogen zien hoe Robert...Dylan werd.

    Om documentaires die de waarheid onverhuld brengen.

    Om bij het ouder worden jeugd te zien ontstaan.

    Om een buurvrouw die "ga uit de regen jongen zegt".

    Om het gevoel eeuwig de tijd om te reizen te hebben.

    Om de top honderd van radio Lokaal.

    Om de duidende bestanddelen die een woord woord maken.     

    Om het gevoelen van 'the bridge over troubled water'.

    Om tranen als het even teveel wordt.

    Om de afstand tussen jezelf en gezichten in te schatten.

     

    Om het tot stand komen van telecommunicatie.

    Om de openingen naar sociale rechtvaardigheid.

    Om de uitstappen naar de droomwereld naast het open venster.

    Om dieren en groen, kleuren en geuren, muziek.

    Om van vele analyses de fundamenten en groei één te maken.

    Om het eten en drinken.

    Om de steeds uitgestelde aanrakingen, andere dan deze.

    Om de stille hoop op nieuwe eeuwige liefde.

     

     

     

    geroosterde boterhammen

    Kocht een piepklein koffieapparaat voor twee tassen

    echt klasse

    nu nog iemand uitnodigen op de koffie

    zomaar zo zie

    dan nog een machientje dat warme boterhammen levert

    tot rust komen, genoeg gezeverd

    een verbod op praten over moeilijkheden ingesteld

    alleen leuke dingen worden nog verteld

    voorlopig moet ik wel nog twee koppen drinken

    ze lopen niet dik die met mij willen klinken

    ik zoek het echter zelf zal je me wel vertellen                                                        

    wie wil er nu om te filosoferen bij iemand aanbellen

    voor je het weet is hij vertrokken

    zijn publiek met z'n uitleg en vergelijkingen te schokken

    en dan zijn poëzie,

    water stroomt uit de kraan, muziek uit de radio

    het leven uit het lichaam, alles lijkt ergens uit te komen, cadeau

    waar stroomt dan het leven bij de dood in over?

    misschien door een naar meer of minder pover

    misschien in zien en voelen en denken zonder vlees en botten

    in symboliek, 'k hou op, wil niemand bedotten

     

    ode aan een punt

    vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven,

    in het punt van waarheid, echtheid

    waarrond alles cirkelt, dacht ik zo

    ...behoed het willen weten van verscheurd raken

    ...behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven

    ...kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant

    Troebel witte stilte, vertel me van het luisteren

    sterreverre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling

    kijk uit naar een brug naar ergens

    vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen

    leef, mens leef, weef mens weef

    te midden het stille, eenvoudige en goede

    dankbaar voor al het goede en mooie,

    zelf te zien, zelf te zoeken;

    dwars doorheen kortzichtige onwetendheid

     

    na de dood

    De stilte,

    is allen die niet meer bestaan

    is opkomen en overgaan,

    is terug naar onze essentie

    in stille beelden blijven we voor de levenden achter

    wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt

    wat blijft, onze menselijke waarde;

    licht, schijnend in licht,

    met ook de lucht ingeademd door de nog ademenden                                 

    Licht,

    is ook die die er niet meer zijn

    Lucht,

    doet niemand pijn

    Tijdens de zwaarte van het leven reeds even

    stilte, lucht en licht zijn,

    ze zijn wie de heen gegaanen waren.

     

    HOOPJE ELLENDE

    Geminacht door haar vader.

    Gelukkig geen gelijke van haar moeder.

    Genomen door de juiste verkeerden. Gevangene van haar knopen.

    Genaaid aan de jas van genetica.

    Geconditioneerd door maatschappij. Geteisterd door niet meer mogen hopen.

    Gedwongen tot half-moeder zijn.

    Gezopen tegen de pijn.

    Gevierd midden teveel lawaai.

    Gehangen voor het vonnis.

    Getrouw aan het proberen zorgen voor haar kroost.

    Gehuwd, maar voor hoelang nog ?

    Geleefd, veel te bang.

    Gehunkerd naar teveel bezitten

    Geld maakte alles nog ingewikkelder.

    Geloofd in het leven niet meer.

    Gelachen, dat doet geen zeer.

    Geluk, af en toe nog eens.

    Geteisterd door op den duur haar eigen.

    Ge weet niet wat ge voor zo iemand nog kunt doen.

    Geen perspectief, toch één, de toekomst van de kinderen.

    Gek, voor eens stuk althans.

     

     

     

     

                                                                                      doorgeven

    Wat licht aan mekaar...

    om kunnen blijven verder te leven... .

    Van dat licht, verwant met de glans in ogen

    die door onze woorden en aanrakingen geboren wordt

                                                                                                                 

     

    Doorgeven.  Wat lucht aan mekaar...

    om ons blijvend fris te houden.

    Van die lucht, vol van geesten

    die nog graag beneden mee feesten.

     

    Doorgeven. Wat stilte, weinig of veel;

    om onze kalmte te bewaren.

    Van die kalmte, verwant aan het alles,

    verstrikt in niets.

     

    Doorgeven.  Wat water en mineralen...

    om ons te laven en 't overbodige weg te spoelen

    Van dat laven, niet te veel of te weinig,

    juist wat nodig is.

     

    definities van dichten uit geest en tuinieren op grond

    Er is niet-dichten, gewoon genieten van alles wat vrijelijk en gebonden ontkiemt

    ontkiemt uit de wortels van de geest, hoog boven het vuur in de aarde.

    Er is dichten, een vreemd midden tussen tuinieren en al dromend vliegen,

    je lichaam, de aarde even verlaten.

    Tussen patatten en kruiden tijdig met tussenruimte planten

    en het wieden van gedachten en gevoelens die zijn te veel, te druk.

    Tussen dit en tussen dat.

    Tussen weten wat mogelijk levensvatbaar en wat te nat of te droog is.

    Tussen voor het inslapen voor je eigen je dromen op aanvraag bestellen

    en in de dag lekker eten voor je maag.

     

    de Essentie

    M'n kat kijkt weer zo van 'ik weet het toch altijd beter'.

    M'n hond komt weer kwispelend op me af, vanuit z'n zetel.

    Wat is alles toch zo mooi simpel soms.

    Zoals gedichten, gesprekken met jezelf niet om te publiceren,                                                                                                                                    zelfs niet om voor te dragen...kunnen zijn.

    Gewoon wat geluk dat je met je mee mag dragen.

    Onmogelijk daarna te willen uitleggen hoe dat eigenlijk kwam.

    Hoe zinnen tot stand kwamen.

    Na het ontwaken, de geest die een aantal beelden en zo... zomaar verbond...

    in het warme ochtend bed begon te hersenspinnen.

    Sta je dan niet op en laat je de inkt niet stromen;

    verzwind de muze weer, verblind door de problemen van de nieuwe dag.

    Mijn leven, één lang gedicht,

    onderbroken door het verhaal van het dagelijkse leven.

    Vol mensen en dingen die je dat 'meer dan er is'-gevoel aangeven.

    Die sferen die zorgen voor de tonen, de letters, de woorden...

    en dan het geestelijke klaarkomen...lijk honingrasters honing omzoomd.

    Ik ben er zeker van...dat als we sterven...

    we alle zulk een dingen van onszelf gaan erven. Erven...nerven...tot in het oneindige door woorden en beelden vertakt.

     

    dichterseucharistie, zeg maar gewoon 'dichtersmis'

    Gemis van de dichter, vertaald in sfeer.

    Uitgesproken tussen de stiltes van de spaties door.

    Samenzijn wordt zijn.

    Resultaat van gedeeld hebben en weer alleen zijn...

    van je weg zoeken tussen de prikkeldraad van samenleving en zijn relaties....

    of het graven naar zin en roots en rode draden.

    Monding van balanceren tussen rust en onrust.

    Tot niets de woorden nog omkegelen kan.

    Eénmaal door het oor in het graniet van komen bovendrijven gebeiteld...

    groeien de mooiste dingen, daar waar je ze niet verwacht.

    Blijvend via het zachte het harde bereiken,

    het harde weer voor het zachte laten wijken.

    Op het ritme van de 'acht', de bloedsomloop.

    Woorden en harmonische klanken zijn als perfecte wiskunde,

    opgezogen vanuit veel onkunde. De ideale formule, het gedicht.

    Zoals nu, geboren tussen ochtenddonker en ochtendlicht.

    Vanuit  het pooldonker ineens het poolster klaar.

                                                                          

     

     

    INNERVOICE

    When everything you wanted to write about life, has been written.

    When everything you wanted to speak about, has been said.

    When you've experienced all about love and hate.

    When you've tried everything to influence the battle for power.

     

    Then you realise you've only touched the mechanisms,

    even dough you added a lot of undiscovered things.

    Then you feel that even only in trying, you changed things,

    while the negative tensions kept on giving life to the positive.

    Then, when absolute calm is restored, you hear your inner voice again.

    What was and is IT (she-he?) always talking about ?

    Then you start wondering, why did it made you feel heavenly,

    why did in some periods, it made you confuse ?

     

    Could it be that matter and mechanisms are one thing

    and the energy that makes that energy travel ...another ?

    Could it be that matter or mechanisms also can make sick

    and do so because the original real strength must recover ?

    Could it be that real strength is always being challenged

    and must descend in to where the change is due to come from ?

     

    Oh purest voice of sensitivity

    let your part of  wind blow, your part of matter glow,

    your part of the water rise, your part of light inspire,

    so I'll know what to write in a new way;

    because the sky, as well as other matter, is full of hidden energy

    Oh dearest destiny, show me the narrow pad

    between rationality and the inner voices of intuition,

    show me which seeds where to plant

    so I and we can act more then as one

    because truth otherwise causes to much suffering.

     

    While travelling on the narrow pad

    the contact with the past and future voices of nature

    came back again from being lost

    in every period of your life , that you weren't an honest  child any more.     7

    When you aren't an honest child any more, in fact you fall asleep.

    Falling asleep is not knowing where you really are.                                            

    Sleeping also is necessary, but while you're awake,

    try to have the wisdom of an honest child.

     

    everybody has a name

    My name is combination.  I combine.  The innocent aspirations of youth,

    with the illusions and disillusions of reality, of growing up,

    with the hopes for new illusions to believe in,

    with the fate that we evolve to the real lessons, to the real feeling,

    to the best act in real art's NOW

                                        I combine.  The pains and joie of the past,

    with understanding the present ones

    with the aspirations of tomorrow

    with all the energy deep inside me

                                        I combine.  The political theories

    with the working conditions,

    with te real emotional world of daily people,

    with wanting to change things

                                        I combine.  The news on war, poverty, famine,

    with all kind of wealth diseases,

    with all kinds of unhappiness that reigns,

    with breaking the solitude of the individual

                                        I combine.  The living and the dead,

    with the longing for fulfilment

    with wanting to recognise , who in fact I am,

    with observing all kinds of forgotten energies

                                        I combine.  Friendship and Love and Lust

    with satisfaction and negative emotions,

    with solutions and new problems,

    with rest and unease

                                        I combine, I combine, I combine.

    I cannot do otherwise, I try, I always have to combine.

    Because combination shall be my name until it's no longer necessary...

    and I'll become ...another  world ?   

                     _8888  OCTO   888-                                                           

    innerlijke overdenkingen,

    Peace will come in the heart of the one with the honnest soul.  

    Your name is COMBINATION.

    Preserve the earth from destruction and lead the people towards better     lives.  The world is one, never ever forget.  There is only one life and one world, take your responsibility and live as intensive as possible.  Be light to be a guide.  Go to the streets, speak of joys to be.

    Your place is everywhere you will feel free.  Observe, restrain your forces.

    Show them what the material world and the spiritual matter is all about.

    The truth is very simple.  It’s hidden in the past, lives in the presents and needs the future.

    Why is there so little joy to be found amongst many ?  People do not wonder enough about who they really are and what the life they lead really means.  They should be more philosophers than materialists, they should ask themselves why they can’t always ‘deal’ with their emotions, why they live in a society of wealth and poverty, peace and war, stress at work and unemployment.

    But there are other reasons for the lack of joy also. ..reasons I cannot write about yet…and reasons one cannot write about »

     

    Evolutie van het bewustzijn. 

    Eerst was ik supersnel, straling, weet je wel.  Toen begon ik te vertragen, atoompjes gingen me dragen.  Daarna begonnen die wat te prullen en dra zaten we met moleculen.  We hadden het kunnen weten, dat eindigde met planeten.  Dat was dan weer redelijk eenzaam, maar nu was 't gedaan want er zaten celletjes aan te komen.  Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes.  Ze moesten zichzelf niet meer kopiëren toen ze met seks begonnen experimenteren.  Van die celletjesseks kwam dan het eerste orgaan en lichaam en nog was 't niet gedaan. Tussen alle verschillende soorten groot en klein is ook de mens ontsproten.  Wat had hij een leven.  In 't begin bleef hij in de buurt van z'n bomen hangen, eten genoeg, aan loonwerken ging hij zich niet laten vangen.  Nog bossen genoeg in die tijd, jacht en pluk en nog allerlei andere leuke dingen.  Van zodra 't ergens te koud werd zijn we dan van d' ene streek in d' andere gekomen...altijd maar van 't goeie leven blijven dromen.  Toen kwamen er tussen de mensen zij die nooit kontent waren met zo maar genoeg of een beetje...ze wilden...je kan't al raden 'stamhoofd' en   'koning' worden geheten.  Alles wat er voordien teveel werd gemaakt, eigenden ze zich toe...en verkochten het...wat maakten ze ons daarmee moe.  'Handel' noemden ze het en 'geld' en 'duiten', meer en meer konden we        

    naar ons schoon leven fluiten.  Toen vonden die nooit-contenten dan ook nog eens wapens uit om ons anderen hun bezittingen leren te veroveren...zo verdween op den duur alles wat ons vroeger nog kon betoveren.  D' ellende bleef maar duren, stopte nooit voor lange jaren meer.  Ondertussen kwamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha, Sirach of onzen-lieven-heer...ze hadden het allemaal wel goed voor, maar werden ook voor nog meer uitbuiting gebruikt.  Vroeger hadden we genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten...waarom moesten we dat nu nog allemaal weten ?  Ook veel filosofen sloegen zich door  allerlei uitleg heen, ieder tijdvak volgden ze alle wel en wee op de been.  't Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles in dienst van negatieve machthebbers wisten.  In feite kwam het samenleven beheren ons toe en niet de nooit met genoeg contenten...maar 't was al te laat...ze bestonden al uit een legertje serpenten.  Hun pluim of hun toets, hun bik of hun krijt, altijd tot collaboratie met het kwaad doen bereid.

    We besloten ons wel ten allen tijde tegen hen te keren. Waarom zouden we voor hun onzin blijven creperen ?  We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam dat we ons lieten vangen door hun steeds her aangepast gezwam.

    De ene keer riepen z " 't zijn heidenen, hak ze in de pan", dan weer "pak ze want ze lezen de 'koran".  Nu durven ze wel niet meer te roepen "pak de olie"...maar we zijn nog altijd de dupe verdorie. Is het geen waanzin van een systeem te willen in stand houden dat niet kan blijven bestaan als het niet altijd meer goederen produceert...wanneer zullen we dat hebben geleerd ?  Dan nog liever een dictatuur van de meest menselijke oplossingen.  De dupe, de dupe, we zijn weer dik de dupe, al eeuwen, eeuwen lang.  Betaald in verschillende soorten en toch allemaal gelijk voor de wet, ja, men heeft ons dik afgezet. Oh die allerrijkste der Staten, ze kunnen het niet laten, van Vietnam tot Irak, kwamen, komen ze terug in een zak en lieten verwoesting achter, geen humanitair doel maar de macht van het geld en de militaire stellingenoorlog zit erachter.  Hadden ze ginder een maand serieus gestaakt, dan waren ze nooit uit vechten geraakt.  Want van 't eigen werkvolk hebben ze schrik...waarom geven wij in geval van oorlog te weinig kik ?  Onrecht is niet echt...het is meer gevecht.  Er is maar één land en dat is moeder      

     aarde...'k wou dat het in de wereld wat bedaarde.  Als het zo verder gaat dan staan we als terroristen te boek als we nog eens serieus boos worden omdat men ons dan beschouwd als onbeschaafde horde.

    Sommigen komen rond met bijna niks, anderen hebben nooit genoeg...is er al een regeerder die ons daarover een menig vroeg ?  Waarom moet wie waar worden omvergeworpen...het privébezit van de grote sektoren heeft ons inderdaad onderworpen.  Wapens ?  Wie betaald die allemaal ?   Wapens hebben nog nooit iets opgelost...zo iets kannibaal !!!  Maar van nu af aan alles beter.  Weg met de macht van de poen, geef mekaar een zoen, belet van mekaar kwaad te doen.

    Heb alleen eerbied voor wie eerbied toekomt in de geschiedenis, eer alleen de strevers naar gerechtigheid en niet de volksverlakkers.  Kritiek op de leiding van de kleine groep die het grote geheel versmacht heeft ons al altijd verder gebracht.

    Eerst de adel dan de burgerij en dan de laatsten...de proleten...zullen de laatsten zich ooit eersten weten ?

    Geen wonder dat we vaak verdeeld naar voren treden kameraden...we zoeken teveel het verschil ipv de gelijkenis...we weten wat daar is mis...van daaruit moeten we vertrekken om samen op te trekken met een heel goed alternatief plan over hoe het ook anders kan. Lezen, een zegen, kritisch lezen een verworven gave, schrijven z'n doel het onrechtvaardige begraven.

    Op tijd ne boek lezen over het verzet tegen de oorlog, de onderontwikkeling en de sociale strijd en alles zal beginnen veranderen in je hoofd mettertijd.  Zolang sommigen als nihilistische nozems willen leven en niks om 't gewone in 't leven geven, om het belangrijke, niet zozeer om teveel goederen...zal alles blijven verloederen.  Zo verloopt dag na dag en ook vandaag gebeurde er weer heel wat, maar nog altijd hebben wij gewone zelfstandigen en loontrekkers weinig vat en doen te weinig aan ons bevattingsvermogen.  In Ecuador leeft ne stam, héél eenvoudig, ze moeten van die olie-boorders die hun bomen kappen niets weten...hopelijk zijn wij  wat zij nog weten nog niet vergeten...dan kunnen we gezond blijven eten.

    Blijf maar mensen afstompen gij rechtse kranten, de arbeidersklasse, de boeren, weten ooit nog wel weer van wanten.

    Als 't weer tijd is om te slapen en je in de morgen weer beter dan gisteren weet wat er fout loopt, komt de hoop weer dagen, weer je schouders nodig om het waarom van ellende te helpen schragen.  Cineasten aller landen, ook uw lampen moeten blijven branden, niet om kitsch te maken, niet om       8C nepgangsters te tonen, maar om hen te ontmaskeren die massacreren, jobs of levens...in 't beeld brengen alsjeblief...pak de echte dief...hun zelve herstructureren ze niet...een top job hier, eentje daar, de kleine man, altijd de sigaar.  Aandachtig zijn, want de media heeft je liever klein.  Koningshuis, papendom, veel fait divers, je weet toch waarom?  Je mag niet echt weten waarom alle ellendigheid tot in den treure gebeurd...blijf maar liever goedgehumeurd. wat sport en spel en je leven is geen hel, je bril gekleurd.  Modern fascisme is veel slimmer dan het oude...voor wanneer het moderne collectivisme ?  Allochtonen.  Het valt dagelijks over de mond...een woord dat nog niet zolang geleden niet eens bestond.  Eigenlijk is er maar één politiek ding dat telt : recht op werk en op tijd stoppen voor onze zerk. Dikke nekken.  Gerespecteerd.  Toch zo geleerd.  Neerbuigend doen vermijden ze natuurlijk, alles wat ze miszegden bedoelden ze niet zo...letterlijk of figuurlijk achteraf...en wij maar blijvend in bewondering staande...PAF.

    Nog éénmaal schrijf ik de essentie van het conservatieve gewauwel neer : ze willen meer en meer en meer.  Als 't moet gaan ze nog liever kapot aan het bestrijden van ons en mekaar.

    Wie is er rijk en arm, niet iets als dag en nacht, maar iets als te weinig solidariteit en te weinig kansen...leer samen groeps te dansen.  Op vele plaatsen tegelijk ondergaan we de gevolgen.  Ogenschijnlijk zitten we goed in 't Westen...we trekken ons van de politiek niks aan...'t zal allemaal wel overgaan.  Honger en armoede...ver weg, allée komaan, niks aan te doen zeg !

    Angst voor de vreemdeling in 't land...zo zie je maar het probleem komt toch naar de overkant.  Goed, die oorlogen dan, zo ver weg...tot de auto's niet meer zullen kunnen rijden...hoe komt dat nou zeg ?  Ongelofelijke cirkels van wraak en weerwraak teisteren de wereld.  Totaal herbeginnen op basis van een menswaardig inkomen voor iedereen.

    Wat vergiftigt de menselijke geest het meest :  ongezonde voeding, ongezond denken, ongezond fantaseren, doemdenken kies maar uit...de productie in handel in dit alles verbieden en daarmee uit ? Blijven geloven dat de wereld niet bedoeld is om voor altijd de gevolgen van onderontwikkeling in al zijn vormen moeten te blijven ondergaan.  Toegeven dat er eerst het ei (de cel) en dan pas de kip was. Het onzichtbare, de straling, schiep de materie, daarna schiepen wij al bij al op tijd veel miserie.

    We moeten er echt iets gaan aan doen als we voor eeuwig willen rusten...zodat er overal vrede aan spoelt aan de kusten.           

     

    De fietstocht naar de notenberg

    Helder, zonnig weer, de benen doen alleen in 't begin zeer.

    De fiets, hij kraakt zelfs niet meer op de terugweg.

    Glijdend door de bries tussen de bloesems van appelen en peren

    elk een andere kleur en geur en tijdstip dat de bloesems zo of zo zijn

    Bloesems van fruit lijken niet te verwelken, ze ontkelken, hun blaadjes vallen af naar gelang de wind

    of de vrucht die in de bloem is gevormd.

    Typische notenbergsteen gevonden, door maaimachine in twee gekliefd, groen vanbuiten, blauw vanbinnen, denk ik althans, ik zal het eens vragen aan iemand die het beter weten kan.

    In gras gelegen, nagedacht ...of wat is dat bij mij over dementie en allerlei wereldproblemen                                                                                         

     

    Poëzie in m'n hoofd

    ik zal geen pisbloemen 'paardenbloemen moet je zeggen' hun zaad meer rondblazen

    laat de wind dat maar doen

    ik zal geen mensen meer proberen overtuigen

    laat het leven en de geschiedenis dat maar doen

    ik zal niet meer geloven dat ik soms gek aan 't worden ben

    laat de anderen dat maar doen

    ik zal geloven dat wat iedereen op een warme manier wenst

    ooit op de een of de andere manier toch eens uitkomt

    al is die persoon al lang gestorven, al is het met andere mensen

    ik zal geloven dat ik geen transmitter ben

    die een piepklein stukje van dat alles mogelijk maakt, gewoon mens

    terwijl ik het schrijf fietst er iemand al fluitend onder mijn raam voorbij als we met z'n allen moesten geloven dat vrede mogelijk is, dat bewustzijn mogelijk is,

    dat verzet mogelijk is, was het overmorgen met oorlog en armoede gedaan

    Opeens was de zon weg,  de fiets op naar huis dit even neerpennen

    De rest van de dag mijn rol tussen mensen weer gespeeld.

    En achteraf weer veel te veel overbodige? en nodige verbanden moeten verwerken.

     

    aan iedereen die...

     

    Die het leven hongerig liefhebben blijft. 

    Die weet dat er niets zonder gekende of nog onbekende vormen van energie kan bestaan.

    Die weet dat leegte niet bestaat, maar dat je ze in je leven wel oproepen en scheppen of overkomen kan. 

    Die zich niet door de heersende ideologie laten overwoekeren heeft. 

    Die in het bestaan allerhande soorten bewustmakende en levensnoodzakelijke evoluties naar meer zin ontdekt.

    Die weet dat het nieuwe en het oerlijke, alhoewel verschillend van uiterlijk en inhoud nog altijd één willen zijn. 

    Die denkt dat de dood slechts gedeeltelijke onbereikbaarheid is. 

    Die vanuit diverse tastbare werkelijkheden zoals allerhande soorten wetenschappelijke kennis en diepgaand geanalyseerde gevoelens, reeds de kunst van het innerlijke observeren beheerst. 

    Die vanuit de kracht van deze inner communicatie probeert te communiceren. 

    Die de waan en de echtheid, het kaf en het koren, al onderscheiden kan.         

    Die weet dat ook de eenvoudige van geest je kunnen vooruit stuwen.

    Die weet dat eenvoud de sleutel tot het begrijpen van het complexe is. 

    Die  de 'aanraking' en het 'betoverende'  in het lezen en uitspreken en vergelijken van woorden ervaart. 

    Die de samenhang van de gebeurtenissen in z'n leven als wisselwerking met de totale eenheid van alles kan zien

    ...en daardoor zijn individueel en collectief bewustzijn verhoogt.

    Die weet dat het denken over z'n eigen leefwereld onlosmakelijk verbonden is met de totaliteit. 

    Die, misschien onderbroken, maar immer constant aan de kwaliteit van de communicatie rondom zich werkt.

    Die begrijpt dat al het vorige in een nieuwe manier van met mekaar en zichzelf omgaan zal resulteren. 

    Die beseft dat het beheersen van de dynamiek achter het persoonlijke samenleven van mensen; van de kleinste kernen tot de algehele wereldmaatschappij; dat dit alles al op zich een nieuwe vorm van kunst is... een kunst die van een gezonde innercommunicatie vertrekt. 

    Die weet dat het individuele en collectieve kennen tot een hogere mate van bewustzijn leidt...en dat dit bewustzijn de wegen naar het kwantitatief en kwalitatief betere opent. 

    Die weet dat bepaalde juridische en morele wetten zowel veiligheid als bedreiging kunnen zijn. 

    Die weet dat alles zich uiteindelijk toch ontwikkelt in de richting van wat het optimaal zijn kan.

    Die weet dat gedachten en structuren die het nefaste deel van het oude willen in leven houden op kleine en grote schaal schade aanrichten .

    Die beseft dat sommigen die dit alles nog niet goed verwoorden kunnen, soms meer bereiken en soms meer uitstralen dan zij die dit alles snappen en uitleggen kunnen. 

    Die met dit alles begaan wil zijn...omdat je er uiteindelijk niet meer los van geraken wil.   Die de ware inhoud van het woord vrijheid snapt. 

    Die vanuit zichzelf en anderen tot volle rijping komen wil.  Die op positieve en negatieve manier tot het opbouwen van mijn begrijpen heeft bijgedragen, van de holbewoner tot en met mijn huidige buur. 

    Die weet dat geld alleen niet gelukkig maakt. Die weet dat we met het woord 'God' eigenlijk de bovenmenselijke eigenschappen in onszelf bedoelen. 

    Die weet dat alles wat bestaat zowel natuur en cultuur tegelijk is...en dat er niets anders kan bestaan.

    Kortom : Graag leven, net als samenleven is de grootste kunst...innercommunicatie is de nieuwste kunst.  »

    spiritualiteit is ...

    ***het kunnen genieten van het onbestaande niets, te midden altijd iets

    ***is een werkmens die 30 jaar na WOII zegt : 'kom nog eens af, maar niet met zovelen tegelijk' (hoelang zal het duren vooraleer dat ook weer in de Balkan

    ***zijn de ogenblikken waarin blikken mekaar voelen, niet alleen mekaar bekijken

    ***is het soort durven dat  overdreven ego denken overschrijdt en solidariteit wordt

    ***is mensen die je via negatieve emotionaliteit willen overdonderen, handelend overvleugelen***is ook economische uitbuiting bewust afwijzen en maatschappijkritisch denken               

    ***zijn die dagen dat je je zo goed voelt, dat bepaalde periodieke stukjes van je levenspuzzel je aangereikt worden, zonder dat je teveel tobben of lijden moet

    ***zijn ook de zware dobbers in het leven

    ***zijn de echte dromen en de echte beelden en het echte vóór aanvoelen

    ***is de wetenschap dat gepast zwijgen veel energie vrijmaken kan

    ***zijn de toppen van nederigheid, gespiegeld aan de pieken van eigenwaarde

    ***is vanuit veelzijdigheid inspelen op de rol die van je verwacht wordt

    ***is weten dat rechtvaardigheid meestal op lange termijn werkt...en waarvoor spiritueel 'geloof' dient

    ***is hopen dat het geplande positieve grote oogst voortbrengen mag

    ***is het als negatief aangevoelde niet eindeloos herhalen, maar analyseren, ontmijnen  en omkeren

    ***is de theorie tot in de fijnste vertakkingen in de praktijk aanvoelen kunnen

    ***is weten dat je geen meelij moet hebben, maar door soms mee te lijden, 'ervaart' en begrijpt , zodat nadien anderen beter zouden kunnen begrijpen    ( kan je niet blijvend blijven doen)

    ***is aanzetten geven opdat de zin van 't leven begrepen wordt

    ***is machtsstructuren door soepele tactieken in een dwingend alternatief ombuigen

    ***is weten wanneer vertrekken, wanneer ophouden, welke snelheid, welke tijd...is soms ook niets van dit alles weten, maar kunnen licht blijven, vol vertrouwen je weg gaan...echt geloof

    ***is geen negatieve straling laten vertrekken, alles en iedereen speelt z'n rol

    ***spiritualiteit vertrekt van een goede  innercommunicatie met jezelf            

                                                  

    philosophy

    the dry leaf leaves the three

    what a windy musical way to go, who left who ?

    the three the leaf or the leaf the tree ?

    the answer : as one as chicken and egg...that will do.

    in every atom there is already an idea

    like it takes you and me to get to three

    philosophy makes this interaction understood

    from where life began till what's to be done                

    the more patient and wise

    the more nihilism loses it' s disguise

    no distance between reptile and human being

    now we understand, then we were only seeing

    life, one big orchestra of real art

    each of us playing our daily part

    dating back from times nobody counted the days

    when space and matter wanted to find a way to express by word and image where they came from

    to unfold the mystery of the becoming of real freedom

    even if you do not act ...you do !

    the never ending spiritual adventure needs you too

    life is not only about genes being created

    but also about values being updated

    the laws of nature are the notes of life

    matter wrote the symphony for the piece of man and wife

    matter became us, we became friends, family, lovers...

    ...why, is what we will have to discover

    our essences confront each other

    sometimes we help by not helping, not bother

    biology transmits it's problems and solutions

    the new generations always ad to the conclusions

    love is lightening the strong and weak parts

    it proves that living together is the greatest art

     

    c)beschouwende citaten

     

    een beter kennis van de geschiedenis van de materie, de mens, het sociale overleven, de filosofie, de psychologie en andere krachten; draagt bij tot een betere innercommunicatie met jezelf en de dialogen die daaruit voortkomen

     

    mensen van goede wil krijgen vaak zoet geserveerde bittere pillen te slikken

     

    zinloosheid versus leven

     

    hebzucht leidde tot politieke organisatie...verweer ertegen ook     

    iedere keer het verweer toegaf aan de hebzucht werd de organisatie ervan verpletterd...

    of ontaarde in oorlogen telkens de collaboratie met de hebzucht werd voorbereid

    Karl Marx bidt voor ons

     

    eerst als je berust in het feit dat je relatie is uitgeblust

    wordt het tijd dat je een ander kust

     

    de verworvenheden van de arbeidersstrijd heeft vele reformisten  een kortere neus gegeven om langs te kijken

     

    als de zon ondergaat schildert ze in een uur op mijn muur een met de wind bewegend schilderij. 

    de krachtsverhoudingen tussen individuen en sociale groepen en wat wanneer en met wie

    onder bepaalde omstandigheden maar mogelijk was...noemt men geschiedenis of liefde

     

    voor de bovenmatig begaafde observator is alles voorspelling

     

    interpretatie is alleen moeilijk vanwege zijn multifunctioneel karakter

     

    idee voor iemands doodsprentje : eindelijk kan hij doorslapen

     

    je kan niet blijven broeden op onbevruchte eieren

    onverschillig evenwicht, twee eenden, dobberend op het water kammen pluimen

     

    bijgelovig is soms best als je ziet wat men als waarheid verkoopt

     

    er zijn twee manieren om het leven te interpreteren

    de ene zoals een bos, aangeplant door de mens, recht op recht.

    de tweede is de manier waarop de natuur dat bos plant           

     

    als het leven een vuur is, zijn de krachten die het aanmaakten, bijzonder getalenteerd

     

    maybe love is a kind of hypnosis that an often unknown force uses to bring people together because it wants to experiment with their strong and weak emotions

     

    maybe the whole world was an internet even before it was invented

    -spirit is one

     

    bedankt sommige filmakers, want sommigen hebben beelden nodig om zich realiteiten voor de geest te kunnen halen

     

    als vogels van sommige dino's afstammen is de evolutie een symbolisch spel van log naar licht en vliegen...en de reis van aap naar mens dan ?

     

    ode aan de kip, merci voor al die eieren per jaar, al dat scharrelen een mooi gebaar

     

    soms is eenzaamheid helend voor genieën...soms pijnlijk

     

    diegenen die het niet zo kunnen uitleggen hebben alleen hun geloof in zichzelf nodig

     

    vreemd hoe iemand voor zijn tijd al een stukje sterven kan

    op een mislukte, goedbedoelde poging groeit soms nog wel een bloem

     

    het zelf eerst achteraf versteld staan van je werk, onbeschrijfelijk gevoel

     

    de filosofie kan mens en samenleving veranderen

                                                              

    een braambes is een zichtbare molecule

     

    HUMOR.  INDIEN ONS MA ONZE PA VOOR ZE MIJ MAAKTEN, HAD LATEN ZITTEN;

    DAN WAS IK NEN HELEN ANDERE GEWEEST !             

     

    het geestelijke is een relatie met je eigen, in de totaliteit van het alles.

     

    zijn wij niet de slaven van onze wonden ?

     

    één druppel olijf-en één druppel visolie maken grote kunst op een wateroppervlak

    ...moet je eens proberen

     

    er zijn drie soorten 'verdragen', je eigen en anderen...en...

     

    al wat je dient te weten daar kom je ook achter op de meest ongelofelijke manieren

    welke functie heeft ze nog, de voorbijgestreefde ziekelijke jaloezie ?

     

    ER MOET ERGENS EEN GELIJKENIS ZIJN TUSSEN WETEN HOE JE EEN KACHEL MET HOUT MOET AANMAKEN EN HET JUISTE MOMENT OM EEN ROMAN TE KUNNEN SCHRIJVEN.

     

    EEN MENS HEEFT EEN GEHEUGEN. DAARIN ZOUDEN OOK STEMOPNAMES VAN BEPAALDE MOMENTEN MOETEN ZITTEN OM TE WETEN HOE HIJ DAN KLONK.

    DAARVOOR ECHTER ZIJN ER DE ANDEREN EN HUN OGEN EN OREN WAARBIJ WE DAN TERECHTKUNNEN.  DE ANDEREN ZIJN ONS TWEEDE GEHEUGEN.

     

    LES MOTS SONT LE DECOR.  VIVE UNE SOCIETE SANS ARGENT; SEULEMENT POSSIBLE SI ON N'EST PLUS SI DEPENDENTS DE NOS EMOTIONS NEGATIVES.

     

    GOD IS NIET ALLEEN ZELFKENNIS EN ALDUS KENNIS VAN DE WERELD, MAAR KAN OOK EEN ORGASME, UIT WARE WOORDEN EN GEDACHTEN GEBOREN, zijn.

     

    woorden kunnen in een negatieve strategie ingepast worden

    terwijl ik de zaadjes zie rond dwarrelen probeer ik m'n filosofie te ontwarrellen

     

    IS ER TOCH IETS STERKER DAN HET WOORD ?  ER ZIJN LIEFDESNACHTEN DIE MEN VANWEGE HUN GEHALTE OP PAPIER ZET.  ER ZIJN ER OOK DIE JE NIET OP PAPIER ZET, MAAR DAAROM NIET MINDER INTENS WAREN.  ER ZIJN ER OOK DIE JE BEST NIET OP PAPIER ZET.

     

    WEER EEN TITEL VOOR WEER EEN BOEK DAT IK NOOIT ZAL SCHRIJVEN MAAR ZICH IN REALITEIT DAGELIJKS ECHT TOONT : 'HET LEVEN VAN KOETS TOT LIJKWAGEN'.

     

    filosofie staat nooit los van de rest

     

    boeten we gevoelsmatig voor de weg die we niet volgden en die toch de onze is ?

     

    de media stopt soms valse helden in ons hoofd, door onze interesseloosheid vragen we daar soms om

     

    een dichter is soms een MYSTicus.  Mist is vocht en regen en koud en warm tegelijk...en al die dingen maar een moment lang echt

     

    iets blonk als gouden glas in het gras, ik ging op m'n knieën zitten en zag dat het een dauwdruppel was

     

    HET GELOOF IN HET OP BEPAALDE MANIEREN VOORTBESTAAN VAN ONZE GEEST,

    HOEFT NIET TEGENGESTELD TE ZIJN AAN DE ONTWIKKELING VAN DE WETENSCHAP.  GODSDIENST, DIE GEEN 'RELIGIE' WORDEN KAN, DIE DUS FILOSOFIE EN WETENSCHAP NIET LEERT 'verbinden' (relieëren) IS IN HEEL VEEL GEVALLEN EEN GEVAARLIJKE THERAPIE.

     

    ZEI DIE VROUW TEGEN HAAR MAN  : "ALS ER EEN HEMEL BESTAAT, DAN ZULLEN DAAR ZEKER EEN KLEINE MINDERHEID MANNEN ZITTEN.  WAAROP HIJ REPLIKEERDE "PROFITEER ER HIER DAN NOG MAAR WAT VAN WANT GINDER GAAT GIJ ZEKER ALLEENSTAANDE ZIJN".

     

    Aan een ex moet je kunnen terugdenken zoals aan goede reizen die je gemaakt hebt;                                                   

    met hier en daar wat tegenvallers.

     

    armoede, zowel als rijkdom kunnen een bron van fanatisme zijn

     

    rijkdom, armoede, emoties en conservatieve religie; zitten in de weg van progressieve mensen

     

    je moet eens in de buurt van een militaire vliegtuigdemonstratie gaan als je een klein beetje wil weten hoe afschuwelijk het moet zijn van gebombardeerd te worden

     

     werkmoto : don't hurry be happy in plaats van het klassieke 'don't worry'

     

    een scheiding is een langzaam of snel proces van ontdekken dat je toch niet zo aantrekkelijk bent voor mekaar

     

                          VOEDSEL VOOR DE GEEST

    bijna alles voor mensen met interesse in :

    filosofie, geschiedenis, samenleving,

    psychologie...via uitleg, lezen, kunst en media, wandelroute met teksten

    en citaten of je op de vijver begeven

     

    elk seizoen heeft zijn eigen soort stilte

     

    als je naar een groeiende appel kijkt, kan je hem niet zien groeien, maar

    je weet dat hij groeit

     

    niet altijd waar voor PC én mens :om een gedicht te maken moet je een programma hebben

     

    vier fasen van het leven : zich tegen het lot verzetten, er door gaan, het aanvaarden en

    dan je eigen perspectief zoeken

     

    gebeurtenissen en woorden  maken soms beelden en indrukken om een boodschap mee te delen die je 's avonds uit je slaap houdt en 's morgens klaar wakker maakt

     

     

    is er een stof die zich bewust is van het zijn en die heel de weg van atoom tot cel en mens NIET moeten afleggen heeft om dat bewustzijn te bereiken ?

     

    gezichtspunten evolueren voortdurend totdat je doorhebt waarom alles was zoals het was en is zoals het is en wordt wat het voorlopig maar worden kan

     

    theorieën over doden en levenden : of niks meer, maar niks bestaat niet ,of A hoort B wel, maar B A niet of omgekeerd en ze proberen dat mekaar duidelijk te maken, of compleet gescheiden werelden of één dezelfde geest of alleen erfelijke reïncarnatie

    of al sterven terwijl we nog leven

     

    zorgen voor jezelf is de beste manier om voor anderen zorg te kunnen dragen

     

    jij bent alles voor mij, van druppelteller tot hogedrukstraal

     

    leven is dingen doen en denken die je dermate interesseren dat je niet nodeloos gaat zitten filosoferen over dingen die niet bestaan en zaken of mensen najagen die voor jou onbereikbaar zijn

     

    de strategen van 't grootkapitaal, het is ze niet zozeer om het geld, maar om het dwaze geldspel zelf te doen

     

     

    pedofielen zijn als vandalen die telefoonkasten vernielen, of subtieler, de draden ervan verwisselen

     

    spijtig dat rijpheid ook soms het in liefde elkaars hemel en hel gedeeld hebben is

    en dat je daar eerst achteraf zicht op krijgt

     

    liefde is weten hoe je woorden, beelden, dromen, geluiden en symboliek kan interpreteren

    kent de massa de woorden erectie en orgasme beter dan 'imperialisme' en 'grootkapitaal'?                                                    

    it is time to take a true valuable point of view concerning the madness all around

     

    'de stengel is de uitloper van de tak', wilt iets zeggen maar ik weet niet wat, denk er zelf maar eens over na

     

    de wereld zet een advertentie :' burgerlijke staat, burgerlijk kapitaal en burgerlijke filosofie vraagt wetenschappelijk socialisme '

     

    'opgepast voor loslopende honden' is verschietachtiger dan 'voor onze kinderen rijdt voorzichtig' voor sommige automobilisten voor wie de straat een snelweg is

     

    ik hoor liever spreken van een strijd tussen het lelijke en het mooie dan een strijd tussen het kwade en het goede

     

    mensen willen duidelijk weten wat ze moeten doen

     

    de één ziet uitgestrekte akkerlanden, de ander denkt aan de vroegere wouden en het labeur van hen die alles vlak maakten, de soldaten die eronder liggen

     

    als je enkele dagen geen mens meer gesproken hebt, weet je pas wat je mist tot de klanktafel die je hoort niet bepaald jouw stijl van voelen heeft

     

    porno is niet bewustzijnsverruimend, maar instinct verruimend en jaloezie is een ontvlambaar product

     

    wanneer je eenzaam bent zijn duizenden waardevolle ervaringen onbereikbaar

    -'alle politiekers zouden rood moeten worden'

     

    er is een verschil tussen het zijn en kunnen zijn van iemand

     

    onmogelijk wordt definitief onmogelijk als je het mooie teveel theoretiseren wil... theoretiseren wordt dan terroriseren

     

    beter een oude mens dan een oud monument opzoeken

    schrijven is sterker dan praten omdat men niet echt meer praat

     

    de dubbele bodem van het sympathieke beeld met bijbedoelingen

     

    spijtig komen sommige intellectuelen veel vlugger tot schrijven dan veel arbeiders

     

    hij begreep iedereen maar werd er weinig om begrepen

     

    een mogelijke bron van schrijven : het onbegrip van de niet-filosoferende mens

     

    schrijftaal, filmtaal, citaten; wat blijft bij ?

     

    een dichter staat dichter

     

    schrijven is de materie die zich in vergelijkingen aan mij opdringt

     

    ogen als zwaarmoedige deelgenoten van een innerlijke verscheurdheid

     

    mensen zijn als bananen, je moet ze de tijd geven om te rijpen

     

    ik ging buiten en de eerste bladeren waren terug, alles is voortdurend in beweging,

    alleen door tijd zie je dat zo niet

     

    het bewustzijn is de meerwaarde van het individuele aanvoelen van alle elementen uit de tabel van Mendeljev

    de rook van een vliegtuig in de lucht is als het spoor van een slak of aardworm beneden

     

    sterven eenden op het water ?de pijn uit het verleden is niet het belangrijkste, alleen het begrepen hebben en de goede herinneringen zijn de vlinder, de rest cocon

     

    de jeugdigen moeten nog een stuk meer aarden, de ouderen terug meer hemelen

     

    welk is het verband tussen weerstand, elasticiteit, kracht en geloof en de steeds wisselende levensopgaven ?

     

    minder kan soms voorwaarde zijn voor meer en beter

     

    ogen zijn het gezicht van levenskrachten

     

    de eenzame vogel verandert zijn lied niet tot één eentonige klank

     

    dat stinkt hier, dat lijkt nergens op, want het is hier zo mooi

     

    het spel van licht en lucht met water en groen, meer heb ik soms niet vandoen

     

    de notenbergcitaten (tot 18de tot 25ste week 2006°)

    -Kleed de naakten niet in luxe

    -Zijn, van straling naar atoom, planneet en cel en weer naar straling.

    -Materie, de dochter van de geest, van straling, mannen en vrouwen, kinderen van de geest.

    -De logica is de olie van de geest.

    -Indien ik geen andere mensen kende, zou ik deze gedachte niet hebben.

    -Hoelang je nog leeft hangt hoofdzakelijk van je bestaansredenen af.

    -Een mens is geen machientje dat zolang of zolang meedraait, zijn bestaansvoorwaarden zijn met de bestaansredenen van anderen verbonden.

    -Structuur is een ladder naar hogere zijnsvormen van bewustzijn...chaos kan soms een parachute zijn als je te snel gestegen bent.

    -Internationalisme kan alleen lukken als gewone mensen overal voor gewone rechten opkomen.

    -Wie onrecht doet begaan, kan niet meer recht in zijn schoenen staan.

    -Wat je weet, waar wordt het bewaard ?

    -Het is heerlijk te weten dat je het leven bewust aan 't beleven bent.

    -Iets willen of niet meer willen doen, gekoppeld aan over-overtuiging,

    riskeert van niet of weer voor te vallen.

    -Roddels die bijdragen tot een mindere reputatie, beschermen je soms uitzonderlijk.

    -Sommige dingen bestaan in functie van te worden vergeten, na de geboorte van het inzicht...een ander deel verhuist mee naar de eeuwige stralingsvelden.

    -Veel moet gebeuren, veel gebeurt niet, alles is noodzakelijk en minder   noodzakelijk, soms bijna overbodig, weinig is vermijdbaar...zo componeert men een eeuwig lied.

    -Elke dag is een jaarring van je leven.

    -De fiets vraagt de brommer stiller te zijn, de trein vraagt de auto van thuis te blijven,

    wij vragen ook voortdurend dingen aan mekaar.

    -De notenbladeren dansten op de berg, alsof ze door de wind werden bemind.

    -De wetenschap is geen tegenstander van het geloof in vormen van eeuwig leven.

    -Het praten kwam tot leven, niet alleen om te overleven, maar meer en meer opdat we onszelf zouden kunnen uiten.

    -Het schrijven is uitgevonden opdat mensen  zouden verder doordenken.

    -Vroeger bewerkte ik velden en boomgaarden.  Nu rust ik er en schrijf ik er dan vruchten van de geest neer.

    -Als je kalm bent ben je meer op de plek waar je op een bepaald moment moet zijn...

    ben je niet kalm veelal ook...maar dan leef je niet ten volle.

    -Zoals een vogel voor het oog van een vogelbespieder opduikt, zo volg ik soms m'n geest tot hij iets van speciale waarde ontwaart, formuleert...onnoemelijk veel kleine dingen gaan zo'n moment vooraf, werken zowel mee als tegen.

    -Een mens is soms een kalkoen en kakelt maar wat als hij beter zou zwijgen.

    -Al is niet-genetische reïncarnatie een misleidend aantrekkelijk idee,

     sommigen zou ik het niet aanraden

    ...vaak is rechtstreekse biologische incarnatie al moeilijk genoeg voor hen.

    -Als ik 's avonds buitenkom begint hij altijd vanop dezelfde plaats te kwaken,

    alleen een reiger zou hem daar aan kunnen doen verzaken, maar ach ja, 's avonds slapen de reigers.

    -De kracht van onze kern leeft verder, de vrucht van onze opgedane kennis en wijsheid,

    ons vermogen tot het dragen en geven van liefde.

    Hoe die kracht dan verder leeft...? misschien niet zoals we ze nu ervaren,

    maar een soort energie die dingen doet    o n t l u i k e n in de klassieke 'levenden'...

    -Als er beelden op je tv komen vanuit de lucht, als je kan telefoneren en praten en schrijven en zelf vanbinnen of vanbuiten een scherm hebt...waarom zou het leven dan niet een eindeloos door evolueren in verschillende dimensies zijn ?

    -Een wekker heb je niet altijd nodig om iets met iemand af te spreken.

    -Niet goed opgepompte banden zijn een verspilling van energie...een bewustzijn dat niet helder gehouden wordt ook.

    -Heel af en toe is er iets dat je zomaar aangeeft dat aanbreekt waarnaar je hebt gestreefd

    ...een moment, een uur, een dag, een week, een jaar later ben je er dan weer bijna opnieuw korter bij.

    -Geen dag is dezelfde, hoe meer tijd voor niet-geestdodende keuzen,

    hoe meer inspiratie voor een verdergaande leuze.

    -Soms zie je in een blik hoeveel watertjes nog iemand doormoet,

    soms heb je het te laat door en wordt je toehoorder voor je het weet ineens een

    zagerig koor uit een onverwerkt verleden...op zoek naar een gehoor.

    -Soms moet je van plaats veranderen om het hele plaatje te begrijpen.

    -Soms moet je je leren inleven in iemand anders...om de structuur van wat er mis kan gaan beter te verstaan.

    -Aan ieder voorwerp is wel een bepaalde herinnering verbonden die een vergelijking oproepen kan...'ook stenen spreken', zegt men dan.

    -Aan ieder wezen kleven anekdoten over het specifieke zijn...het is een waar festijn om in dit oord van tegenstellingen te zijn...als je het lang genoeg uithoudt en ook het grappige ervan inziet.

    -Is heel ons geheugen een deeltje van de globale software van onze geest en zijn onze hersenen alleen de, in dit geval, 'malse' hardware...

    of zijn we allen keurig ingebonden boekjes, buiten of in ons hoofd ?

    -Schrap al eens iets waar je zelfs na lange tijd niet aan uit kunt...en je probleem verdwijnt...omdat het misschien het jouwe niet is.

    -In veel geschriften zit een beetje waarheid, een leugen wordt het pas als ze voor de verkeerde dingen gebruikt wordt.

    -Hoe wijzer je bent, hoe meer het soms voor de buitenwereld lijkt alsof je je tijd verspilt.

    -Het leven is een uitroepteken...de dood een vraag ernaar.

    -Een dichter staat soms veel te dicht en ziet daarom ook niet alles altijd even klaar

     als hij na de euforie van de waarneming niet de juiste afstand innemen kan.

    -Nieuwe wezenlijkheden waarnemen is euforie, ze beschrijven daar wacht men best mee...tot de nieuwe morgen ze analyseert...dan nog is het fout van ze te snel willen in te kaderen tot het finale beeld...dat na een tijdje weer moet worden aangevuld met andere waarnemingen en ander geduld.

    -Ook hij die alles op een rij heeft, kan niet verder zonder fantasie.

    -Soms is het uitstellen van een ontmoeting wel ok, maar je blijft er wel alleen mee, soms tot wel, soms tot wee.

    -De kracht die je bij het lezen van iets dieps voelt...is veelal niet dezelfde

    als de kracht die je door het voorlezen aan iemand anders denkt over te brengen.

    -Na de dood zijn we symbolisch zo'n beetje als een parfum, maar straling, het energetisch resultaat van levende bio

    die veel processen heeft moeten ondergaan om een goede distillatie te verkrijgen. 

    -In de complexiteit van het leven van anderen kan je vaak alleen kleinschalig ingrijpen, een bemoedigend woord, een lach, een simpele aanraking.

    -Hoe zou het komen dat iemand die niet kan lezen of schrijven ook het essentiële van de rode draden in zijn leven onthoudt ?

    -Als onze levens zijn verbonden en we zien mekaar bijna niet,

    gaat de communicatie dan niet langs de onzichtbare delen van het geestelijke spoorwegennet ?

    -Tijdens de ontlading van inspiratie gebeuren er in de buitenwereld al andere dingen die de nieuwe inspiratie opbouwen

    ...zo vergaat het ook ons leven en onze dood als inspiratie zelf.

    -Zalig zo'n moment waarop je eens niets meer te verkondigen hebt.

    --Een beetje emotie met een keer, doet soms al genoeg zeer en voorkomt het tot herhaling weerkerende, vervelende 'toch niet weer'.

    -Als je te hardnekkig naar een 'ware' blijft zoeken doet het leven je wel 't een en 't ander uit de doeken...en wordt het zoeken soms vloeken.

    -De liefde uit het verleden had zijn plaats en tijd en zin, maar een herbegin, zit er omwille van de toekomst zelden in.  Wat diende te worden begrepen en overgebracht is immers op zijn tijd volbracht.

    -Mensen die zich opofferen voor mekaar, gebeurt best in tamelijk evenredige delen.

    -Al zie je op een dag maar één iemand, het kan een iemand teveel zijn voor die dag.

    -Woorden van duizenden jaren geleden kunnen nog doorwerken in 't heden.

    -De natuur, een rustige plek, een zalige stek...geeft z'n kalmte en licht af op een moment van gebrek...ga haar ook daarbuiten eens bezoeken.                                   

    -Iemand ontvangen terwijl je je kalmte laat verdringen, wordt geen samen zingen.

    -In een gesprek spreek je nooit alleen uit wat je wil zeggen, je doet het in feite samen...twee lampen branden niet zonder stroom in hetzelfde huis.

    -Als handen niet op tijd iets of iemand vastnemen, riskeren woorden te star te zijn.

    -Wil je een goed gesprek, begin dan niet over een teveel aan gebrek van anderen,

     maar probeer door van uit jezelf te spreken iets negatiefs te veranderen.

    -Iemand die aan porno is verslaafd, meent een dieper aanvoelen te hebben.

    -Niets of niemand kan het op de wereld komen verhinderen.

    -Medicamenten zijn er voor fysieke pijn, laat de andere pijn gewoon zelf genezend zijn

    ...alleen iemand met een anderen fysiek bedreigende zielskrater gooit men best een pilletje in z'n water.

    -Het mens worden woelt voortdurend in die delen die je van jezelf en anderen niet accepteert

    ...tot weinig nog moet worden geleerd en men vanuit een innerlijke rust berust.

    -Rust gerust, ook voor de dood, die voor sommigen hemelse schoot, voor anderen een herexamen...buiten de school van het bio leven...of komt het herexamen eerst na de volgende big bang ?  Rust gerust, want altijd komen er andere dingen op je af...en  was er ooit iemand die het te vroeg begaf ?

    -Als je iets langs een logische weg niet wil doen, zal je er soms toch langs een andere manier naartoe gedreven worden.

    -Je kan het leven en de dood wetenschappelijk verklaren, maar gelukkig voor eenieders verhaal,

    blijft er een groot stuk geheim...of slechts een moment lang begrijpelijk...meer kunnen we niet aan.

    -Zonder ouder zijn kinderen niet.  Met een teveel of tekort van de ene of de andere ouder soms moeilijker. 

    En dan hebben we het nog niet over de voorouders.

    -De droom is niet alleen aan de nacht gebonden en altijd van licht.

    -De kleine en grote dingen des levens die mensen echt binden, verslijten niet.

    -De donderbeestjes kondigen het onweer aan, eens gedaan...waar komen ze dan volgende keer weer vandaan ? 

    Je kan confrontaties niet ontlopen, je moet gewoon op tijd op goed weer hopen.

    -We zijn zo vernuftig en toch doen we zoveel naar de botten, door opzettelijk naast goede doelen te sjotten,

     ter wille van het plat gewin,...spin mens, spin en bemin.

    -Wees wat je worden wil maar doe het niet uitsluitend om je in de ogen van anderen te bewijzen.

    -"Ge moet dat de tijd geven", zei iemand ooit tegen mij.  Al heb ik die iemand nooit teruggezien,

    toch gaat die waarheid nooit voorbij...al hielp ze maar één dag, 't is waar dat een waarheid ook op latere dagen nog veel vermag.

    -In een land met weinig zonnige dagen moet je net dan geen gezaag aandragen.

    -Al lijkt iets nog zo aanlokkelijk, al is iemand nog zo slim of mooi...vermijd geklooi...of je beland in je eigen kooi.

    -Droomde van een wereld, kon overal op vakantie zonder gevaar voor bommen,

     in al die warme streken leefde men van het toerisme, de werklozen kregen geld om alle vijf straten een frietkot open te doen,

    de winst van de olie werd gebruikt voor de bewoners van door oorlog verschroeide streken.

    -Denk niet te vlug dat je iemand echt kent, je zou je oren niet kunnen geloven als alles eens kwam naar boven.                        -Wil niet alles van iedereen weten, dat heeft er al menigeen gespeten.

    -Ieder wezen is een raadsel uit een ook genetisch bepaald verleden,

    uit geschiedenis en evolutie van de opvoeding, uit karakter en levensomstandigheden...

    je ontsnapt er zomaar niet aan door je eigen raadsel op te lossen, maar door mekaars ontraadselaar te zijn.

    -Als we samen een puzzel van de geest zijn, hebben we dan maar één specifiek en uniek plaatsje in het bestaan ? 

    -do not unto others what they are doing to you

    -ik zei tegen een vlieg, 'laat me jou vangen, dan gaan we samen vissen'

    -velen willen wel, maar grijpen de kansen die ze krijgen niet aan

    -spreek op speciale momenten een beetje vrank soms tegen sommigen

     in plaats van ze te pamperen... om de innerlijke confrontaties die ze nodig hebben te willen stoppen

    -vogels hebben geen bruggen nodig

    -omdat je steeds nog zoveel niet weet hangen er soms onverklaarbare spanningen in de lucht

    ...kalm blijven en geduld hebben als je vindt dat je op de juiste plaats jouw rol speelt

    -een kou van iemand vatten kan, een slecht gevoel van iemand vatten ook ?

    -vandaag schep je morgen

    -a fellow swallow fell low

    -als de zon schijnt zie je klaarder

    -alleen zijn zendt soms signalen naar toekomstige ontmoetingen,

    velen blijven aarzelen, omdat ze in twijfel en gewoonte en gedeeltelijk gepredestineerd leven blijven hangen

    -als men de beweging wegdenkt, bestaat tijd niet, en toch bestaat voorgevoel

    -De dood bij leven al achter de rug hebben...is zoveel kennis, inzicht en wijsheid verzameld hebben

     dat je totaal vrij van vrees bent geworden en vol van overgave aan je innerlijke goede gevoel.

    -Intimiteit, inzicht en inkomen...of wat de meeste mensen in meer of mindere mate boeit.

    -Menselijke contacten zijn op het verleden gebaseerd en schuiven in het heden naar hun enig mogelijke plaats in de toekomst.

    -Kleiner of gelijk aan nul kan niemand of niets worden en alles heeft een vorm.

    -Echt geloof is weten wanneer je om kracht mag vragen.  Geloven is ook een innerlijke sprong wagen...of je nu een godsdienst volgt of niet.

    -Een geslaagd leven heeft niet zozeer met goud te maken maar meer met het overwinnen van alle illusies die je op je weg zult tegenkomen

    -Praten met iemand gaat beter als er wederzijdse interesse en aanvaarding is...van zodra het aspect 'goedkeuring' opduikt...wordt het al wat moeilijker.

    -Laat het in een relatie nooit zover komen dat je om jezelf te beschermen de andere of mekaar in gradaties moet beginnen haten om jezelf of de andere of beiden te beschermen.                                      

    -Er zij duidelijk twee luiken in het schilderij van het leven : het ene wat er in de dag gebeurt, gezien, gedacht, gezegd, gegeten, gedronken, gehoord wordt en het andere wat er 's nachts en 's morgens her begrepen, herzien, herzegd, herhoord en herpland wordt.  Is het niet onze taak om het waarom van dit alles op een hoger niveau dan van de angst om te leven te krijgen en ons naar de blijheid, billijkheid en verwondering en nieuwsgierigheid om dat alles te richten ?

    -Net zoals bij een reis en kaartlezen willen we ook voortdurend weten waar we ons in het leven bevinden...op welk punt in de wereldgeschiedenis, op welk punt in ons persoonlijk leven ? Net als op de kaart heb je de grote lijnen en de kleine deelgebiedjes van iedere streek van de kaart. We maken al sinds altijd deel uit van die kaart van het leven.

     

    Citaten ook op pagina 95

    voortijdig testament

    Begraaf me maar,

     desnoods aan de andere kant van de wereld.

    Intens heb ik hier leren leven en innig meegeleefd. Op weg naar meevoelen, te veel medelijden gehad.

    Te veel lasten willen dragen en lusten willen begrijpen.

    Mee gedogen van en in verzet komen tegen wat een mens te beurt kan vallen.

    Op kleine en grote schaal, in heden en verleden, lichtbakens uitgezet naar dan.

    Niet teveel naars meer moeten verdragen, mijn kinderlijke droom blijft.

    Vreemd genoeg is er aan narigheid geen gebrek.

    Vaak hebben we niet genoeg aan het spontane om gelukkig te zijn.

    De eenvoud van de natuur is ons dan te rustig. De redenen waarom mensen bij elkaar horen, te complex.

    Het deel innerlijke rust van de naaste, zalig of onuitstaanbaar bij momenten.

    Vermengd met het deel onzekerheid en onrust, de basis van het bestaan.

    Van daar ook weinig tijd voor de ontwikkeling van een sociaal bewustzijn.

    De regels van produceren en distribueren, we zijn gewillige onderdaan.

    Er meer mee begaan dan bij het wezenlijke in het leven.

    Dus, begraaf me maar, leg me niet in chemisch bijtend zuur.

    Het ‘oplossen’ van dode lichamen, weer iets nieuw om geld mee te verdienen.        

    Ach, graaf me een kuil en wikkel me desnoods naakt in een oud tapijt.

    Of in een oude boekenkast met een plank er op, geef de boeken weg…

    Als ik er de kans zelf niet toe kreeg.

    Wees een verlengde van mijn leven door geen ruzie over bezittingen te maken.

    Mijn echte erfenis zit eigenlijk voornamelijk in jullie ziel en wat ik er achter liet.

    Simpel als een stilstaand beeld in een emmer water

    Wanneer je een emmer water neerzet, zal je merken dat het spiegelbeeld daarin precies dronken ronddanst en altijd vertraagt tot dat ene moment van complete bewegingloze helderheid van zodra onder meer het evenwicht met de snelheid van de aarde rond de zon is bereikt. Op zo'n moment besef je het belang van helder denken.

    Voorwaarde tot het verstaan van de essentie van helder denken is het doorheen de vaak woelige praktijk van allerhande bewegingen in het leven (zie het water in beweging), zo vaak mogelijk tot stilstand, tot rust geraken.

    Vermijden van verstrikt te geraken in de over complexiteit van allerhande situatie, is ten zeerste aan te raden, maar wegens oorzaken in verleden en heden en hun bijna onvermijdelijke gevolgen in de toekomst; niet altijd even goed doenbaar.  Gelukkig volgt er op een these altijd een antithese en een synthese...wat zowel voor maatschappijen als personen in alle mogelijke relaties gelden kan. Dat allemaal met één bedoeling : dat iedereen de naar zijn omstandigheden dosis bewustzijn opdoet.  De hoeveelheid vrijheid die je in deze spirituele evoluties krijgt kan beperkt of zeer ruim zijn, naargelang de omstandigheden en het kunnen aanhouden van je innerlijke evenwicht dat je veel omleidingen kan besparen en je een waardevoller inzicht over de verhouding tussen plicht en vrijheid kan geven.    Een goed begrip van de details rond een bepaald gegeven, vertrekt altijd van innerlijk evenwicht en eenvoud...zo niet ga je worden platgewalst door de complexiteit.

     

     

     

     

     

    d)English poems & new quotes

    Intro-octo politico

    NO JOB.  A LOT OF TIME TO ASK WHY.

    WORKING.  PRODUCING MORE.  THE RHYTHM HIGH.

    TIME IS MONEY. TIME IS  CALCULATED.

    THE WORK YOU'RE DOIING FRUSTRATED.

    CANNOT FIND SOMETHING ELSE RIGHT A WAY.

    THIS IS NOT SUPOSED TO BE THIS WAY.

    COMPETITION IS KILLING SOLIDARITY.

    WHY POVERTY, WHY TO MUCH PROSPERITY ?

    SCHOOLS, PARTIES, PRESS, UNIONS IN VAIN EXPLAIN.

    EACH PASSING DAY ABSURDISM STRIKES AGAIN.

    SOLUTIONS OFFERED TO SAVE EACH GROUP's SKIN.

    HOW CAN A REAL ALTERNATIVE BEGIN ?

    TAKE A CLOSER LOOK AT OUR SOCIETY.

    FIND  OUT WHAT HAPPENED TO HISTORY.

    MONEY, POWER INFLUENCE DAILY LIVES.

    THE PSYCHOLOGY BETWEEN HUSBAND AND WIFE.

    DO NOT NEED ADDICTIONS ANYMORE.

    IT IS TIME TO RESTORE.

    FIND OUT WHICH EMOTIONS BLOCK CONSCIOUSNESS.

    FIND OUT THE CAUSE OF DISTRESS. 

    DEVELOP THE STRONG PART.

    LOVE KNOWLEDGE AND ART.

    BE SOLIDARY WITH THE JUST.

    TO EACH HIS PART OF THE WORK IS A MUST.

    TAKE SOME TIME FOR SILENCE AND NATURE.

    YOU ARE NOT A MINDLESS CREATURE. THE TRUE MEANING OF BEIING LOYAL :

    DO NOT LIVE TO WORK AND BUY, DON'T SPOIL.

    THE HIDDEN SYMBOLISM BEHIND LIFE...

    CUTS YOUR WINGS IF YOU DON'T BECOME ALIVE                                     

                                                  

     

     

    questions for workers, dear comrades

    Why is it we are still being ruled by representatives of bancs ?

    Why you work so hard while so many are without a job ?

    Why is having a job not normal ?

    Why can't you easily find a new job ?

    Why our telecom services, our energy and transport are not free ?

    Why still not one world currency or an administration based on need ?

    Why some of us need the rule of old ideologies to function ?

    Why not our inner discipline or the one of our colleagues in charge ?

    Why not we but them should be afraid of doing away with speculation ?

    Why does the same product does not cost as much everywhere ?

    Why is poverty a form of official slavery ?

    Why so few people control so much wealth ?

    Why so few robots command so many soldiers ?

    Why religions are not as much spiritual then our inner energy ?

    Why imperialism calls war humanitarian aid, free world and democracy ?

    Why do criminals control economy, whether in USA ,ex- USSR or Liberia?

    Why do trade unions follow the games of big money ?

    Why do we not understand that 'foreigners' can be workers to ?

    Why we still make weapons to kill our comrades elsewhere ?

    Why do kings and queens still exist ?

    Why not use technology and technocracy to build a beautiful world ?

    Why doesn't education teaches more about human sciences ?

    Why do we pay taxes as well for putting mines as demining them ?

    Why do factories or companies close when demand is so big ?

    Why are farmers payed to destroy or not produce, while so much hunger ?

    Why so much short of housing ?

    Why our dogs and cats eat more money than some earn ?

    Why their system survives by means of crises, wars and exploitation .

    Why do we keep on collaborating while modern fascism is so strong ?

    Why our media talk in favour of what's going on ?

    Why is the right to vote, the right to say yes to the system ?

    Why don't we put forward our own program first ?

    Why don't we defend our own alternative in the enterprises we work ?

    Why don't we invite the jobless to join our reunions ?

    Why don't we develop our  new strategy to put our demands in power ?

     

    MADNESS

    All around us , stalking everyone

    Education and commerce, honoring it

    Media feed the killing of medicine against it

    Relations being kept within the old economical rules and instincts;

    Not often the old borders are overcome

    For the Madness, making love is reduced to fucking;

    not a soul that penetrates and receives

    another soul with it ’s sex .

    For the Madness being spiritual is not about the connection between the elements that created us (earth, light, energy…)and our consciousness now… but all about making more money than your neighbor

    For the Madness, working like robots is being stress free

    For the madness underdevelopment is necessary

    For the madness, no other society with free public services is possible

    For the madness , it alone can guarantee disciplines

    For the madness unemployment and war and poverty are normal

    Madness can buy us, and then we feed it; whatever victories we think we made.

                                       

    voting

    We vote for the ones with lots of money to spend on their campaigns

    We vote to keep on producing inequality

    We vote for further collaboration in wars and pollution

    We vote to guarantee human rights for the few

    We vote for less culture that touches our soul

    We vote for keep on watching sensation

    We vote for the ones who were in opposition before elections

    We vote for the ones who did not make a difference in last election

    We vote because our alternative isn't organised enough

    We vote because we believe some cheap promises ...

    that die behind their desks

     

    Wonder if there will come a day that the individual realises his power

    Comes at work and starts to work slower the first day, slower the second,

    slowest the third...starts talking with his fellow-workers about it all.

    Wonder if there will come a day when workers start talking about their lives : 

    Do they get enough holiday ?  Why do they pay too much for everything ? 

    Wonder when they will realise that a lot of the work they are doing is not necessary, and a lot is not being done.

    Wonder why and when and how organisation will grow.

    By demanding more money and by working less stressed ?

    The money-system will die quicker, but will have to sack us even more.

    Why not being one step ahead of this all : and demanding it's abolition ?

    Wonder if we can be disciplined enough to keep on believing in our new dream. Wonder if we get used to work out of solidarity instead of working because out of necessity.  I think in the end we will.

     

    SONG FOR THE WORKER

    To earn a living as a one man company can be a delight.

    For many independent it has become an enormous fight.

    It started years ago, if you were not a big farmer, you had to go.

    Agroindustry has poisoned a lot of the cattle, it's time to start the battle.

    Let's do away with injecting hormoon, antibiotics, giving dead meat to cow

    The sensible and honest farmers know better how.

    It isn't a question of being able to pay more for more quality.

    But a question of honesty, not believing in insanity.

    Investing in health instead of spilling to much wealth.

     

    To earn a living as a little enterprise can be very nice.

    Working together in a close team can sometimes be a dream.

    But when competition gets to tough, workers often get enough.

    Their little bosses being obliged to attack their former friends

    No longer they can pay the same amount of cents.

     

    To earn a living in State capitalism can be a mockery.

    Because to many overpaid bureaucrats at the top can take away your job

    Even while you are at work with no useful thing to do.

    Or belonging to the part of the workers with too much to do.

    Your life is really no delight and badly needs a fight.

     

    To earn a living in a half State owned company

    Is not the key for a better destiny.

    Every month more oppression is invented.

    A lot of rules divide the discontented.

    The unions of class collaboration do not give the answers.

    Just as the rest of bourgeois politicians they see us as puppet dancers.

    Prices for services rice; proletarian masses atomise...

     is big money's only advice.

    Meanwhile all those who think they can stay..

    put on a comedy show to please the bosses in any way.

     

    To earn a living in a big private capitalistic machine, is the biggest hell

    We ought to do away with as well.

    So later on we can tell children : work at ease, work is meant to please

    Don't care about profit-making, the world is ours for the taking

    Money is only something you can use to exchange

    Handed over in more equal parts it can re arrange.

    This speculation-mad world considers humans as economical worth.

    Put the system out of it 's misery, where it belongs, with the dirt.

     

    It's time to realise we pay a terrible price for this 'his masters-disguise'

    Pollution, stress, poverty, wars and famine are things to examine

    And to do away with in time...if not, we're also guilty of the biggest crime

     

    text for the worker

    You give the best of your own,  the invisible, living on your money get you down

    Their money  makes you suffer, they control every second of your life

    They use your mates to punish you when you get weak

    Of course, they are better organised and control all structures

    the newspaper, the art and TV, the internet and your talk at the pub.

    Their parties got the power, their parliaments inspired by their race, their language, their ecology, their religion, their freedom of the strongest.

    Their elections don't talk about exploitation, their unions locked you out,

    or put each of you in an isolated box.  When are you going to attack ?

    Of course, their order reigns and you've got some cash.

    They keep on restructuring and close the factories

    in times with so much hunger

    What you fought for, they'll take back again.  Their new bloody world order marches ; while they spoil a few of us to keep strong themselves.

    While old structures control, your own program, can't be born

    You cannot choose your leaders, you stay isolated...afraid, they cut your wings each day... until you don't fly no more

    and the next generation steps in their tricks again

    Give us the right to live and work, we will create welfare and income

    If their system cannot give this, we'll take the means for it

    We don't need complicated calculations.  We count and divide.

    Give us free subscriptions for almost everything, and we 'll do all the work;

    our way, equally, without harming nature. 

    Give us time to think and talk and discover who we are,

    we're not just that political and economic animal,

    we have our human needs as well

    We want to discover other cultures, not bombing them. 

    We want to get close to those  inner energies we discover,

    not follow their rival churches.

    We will make good things happen in time.

     

    you call yourself a president ?

    you declared war while no state attacked you

    you use the words 'freedom' and 'liberty'

    but in fact you mean ' domination' over the rest of the world

    you can still smile, oh what a wonder...

    while you see the mess you helped to create

    let me give a reminder to  soldiers and workers

    no nationalist issue is word a struggle for

    no competition between companies is word to go on strike for

    in fact your workers, who build your world are unemployed

    by working for different wages, they already are at war

    they are made to believe your world is theirs

     

    while it is so silent here...

    someone is made to believe he has to let a bomb go of

    someone is paid to fight a war where the owners  of economy

    try to get richer from

    it is so silent here... it was so silent in many a village around the globe

    before subsidized and armed madness blew the silence away

    all kinds of egoism govern the world

    they are inside a lot of us

    that's why we follow the rules of the stock market

    that's why we don't simple produce and distribute in a fair way

    unnecessary activities give a false meaning to a lot of lives

     

    disarmament

    under the control of the united nations

    begins with workers occupying their weapon factories

    begins with a ban on weapon sales worldwide

    if no parliament on earth can achieve this

    it can be achieved by the neighborhood  picketing before the stores

    begins with a worldwide consumer strike against your government

    begins with backing a united nations plan on disarmament

    begins with using money for social purposes

    begins with social development

    begins with using global resources for the benefit of every nation

     

    to the new generation

    I say welcome to this life

    They will say we are all socially equal

    Is it so difficult to invent a society without poverty ?

    We achieved a lot already.

    Resources are used for the happy few.

    Too much of speculation with money and stuff is going on.

    The main reason for living is not that what you need to keep alive.

    Use some other ways to find answers as well.

    Learn to understand philosophy, history's youngest child.

    A lot of political suffering is based on our negative emotions.

    A lot of trouble is based on not following our hart and spirit

    Money should be a way of exchanging, not the ultimate goal.

     

    Middle East Madness

    While parents try to give their children a good education.

    While workers try to do their job.

    While some try to survive like animals.

    While stock markets push economical war over it 's  limits.

    While evil is preparing it' s dominos of downfall.

    While too many amongst us aren't educated in preparing for a real change.

    While each day new heroes representing  the greedy ones are presented,

    in fact ... idiots of the past.

    It's a good thing she knows when to enter the gate of my heaven...

    to strengthen me.

    Kalhil Gibran doesn't have the same pessimistic view

    on dead then the patriarchs over there

    everybody has a name

    My name is combination.  I combine.  The innocent aspirations of youth,

    with the illusions and des illusions of reality, of growing up,

    with the hopes for new illusions to believe in,

    with the fate that we evolve to the real lessons, to the real feeling,

    to the best act in real art's NOW

                                        I combine.  The pains and joys of the past,

    with understanding the present ones

    with the aspirations of tomorrow

    with all the energy deep inside me

                                        I combine.  The political theories

    with the working conditions,

    with the real emotional world of daily people,

    with wanting to change things

                                        I combine.  The news on war, poverty, famine,

    with all kind of wealth disease,

    with all kinds of unhappiness that reigns,

    with breaking the solitude of the individual

                                        I combine.  The living and the dead,

    with the longing for fulfilment

    with wanting to recognise , who in fact I am,

    with observing all kinds of forgotten energies

                                        I combine.  Friendship and Love and Lust

    with satisfaction and negative emotions,

    with solutions and new problems,

    with rest and unease

                                        I combine, I combine, I combine.

    I cannot do otherwise,  I try, I always have to combine.

    Because combination shall be my name untill it's no longer necessary...

    and I'll become ...another  world ?   

                     _8888  OCTO   888

     

    philosophy

    the dry leaf leaves the three

    what a windy musical way to go, who left who ?

    the three the leaf or the leaf the tree ?

    the answer : as one as chicken and egg...that will do.

    in every atom there is already an idea

    like it takes you and me to get to three

    philosophy makes this interaction understood

    from where life began till what's to be done

    the more patient and wise

    the more nihilism loses it' s disguise

    no distance between reptile and human being

    now we understand, then we were only seeing

    life, one big orchestra of real art

    each of us playing our daily part

    dating back from times nobody counted the days

    when space and matter wanted to find a way

    to express by word and image where they came from

    to unfold the mystery of the becoming of real freedom

    even if you do not act ...you do !

    the never ending spiritual adventure needs you too

    life is not only about genes being created

    but also about values being updated

    the laws of nature are the notes of life

    matter wrote the symphony for the piece of man and wife

    matter became us, we became friends, family, lovers...

    ...why, is what we will have to discover

    our essences confront each other

    sometimes we help by not helping, not bother

    biology transmits it's problems and solutions

    the new generations always ad to the conclusions

    love is lightening the strong and weak parts

    it proves that living together is the greatest art

     

    peace will come in the hart of the one with the honnest soul

     Your name is COMBINATION.

    Preserve the earth from destruction and lead the people towards better lives.

    The world is one, never ever forget.  There is only one life and one world, take your responsibility and live as intensive as possible.  Be light to be a guide.  Go to the streets, speak of joys to be.

    Your place is everywhere you will feel free.  Observe, restrain your forces.

    Show them what the material world and the spiritual matter is all about.

    The truth is very simple.  It’s hidden in the past, lives in the presents and needs the future.

    Why is there so little joy to be found amongst many ?  People do not wonder enough about who they really are and what the life they lead really means.  They should be more philosophers than materialists, they should ask themselves why they can’t always ‘deal’ with their emotions, why they live in a society of wealth and poverty, peace and war, stress at work and unemployment.

    But there are other reasons for the lack of joy also. ..reasons I cannot write about yet…and reasons one cannot write about »

     

    innervoice

    When everything you wanted to write about life, has been written.

    When everything you wanted to speak about, has been said.

    When you've experienced all about love and hate.

    When you've tried everything to influence the battle for power.

     

    Then you realise you've only touched the mechanisms,

    even dough you added a lot of undiscovered things.

    Then you feel that even only in trying, you changed things,

    while the negative tensions kept on giving life to the positive.

    Then, when absolute calm is restored, you hear your inner voice again.

    What was and is IT (she-he?) always talking about ?

    Then you start wondering, why did it made you feel heavenly,

    why did in some periods, it made you confuse ?

     

    Could it be that matter and mechanisms are one thing

    and the energy that makes that energy travel ...another ?

    Could it be that matter or mechanisms also can make sick

    and do so because the original real strength must recover ?

    Could it be that real strength is always being challenged

    and must descend in to where the change is due to come from ?

     

    Oh purest voice of sensitivity

    let your part of  wind blow, your part of matter glow,

    your part of the water rise, your part of light inspire,

    so I'll know what to write in a new way;

    because the sky, as well as other matter, is full of hidden energy

    Oh dearest destiny, show me the narrow pad

    between rationality and the inner voices of intuition,

    show me which seeds where to plant

    so I and we can act more then as one

    because truth otherwise causes to much suffering.

     

     

     

    Energetic quotes to meditate upon

    Life is a training in understanding, resisting and enjoying.

    To be able to support one another, one can learn.

    There always are ordinary, special and to secret reasons why people do not get along.

    After a hard winter, feeling spring, proud having survived.

    Do not become a slave of money and then just die.

    When one thinks about someone, often a library is opened in your head.

    The higher the wisdom, the more intensity of observation, calm, the more mature the deed.

    Such a strange ‘for’ feeling about others or yourself, where does it come from ?

    Sometimes we only remember the dialogues we did not understand.

    Analyzing what really happened often works on a longue term, afterwards.

    Thinking positively sometimes needs it’s blessings and conflicts.

    Drifted to far away from what you should be doing, it harms doesn’t it ?

    Existing in function of the energy one leaves behind and regenerate from time to time.

    The soul of a biological home, embryo, transformer to the spiritual world ?

    Ration and Logic fall in love with muse and fantasy and give birth to inspiration.

    Why is a first impression often so important .

    Do you ever get the feeling something very funny is about to happen ?

    Continuing doing what you don’t like sometimes for someone has an advantage.

    Out of free will doing something important with positive consequences, special event.

    When you feel too good, polarity is ready around the corner.

    What happens always happens on a scale of evolution.

    Something one completely forget, all at once it is there when one needs it.

    One loves hearing people talk, but not if it is empty talk.

    Orientate on your own strength to keep on your own course.

    Sometimes one hides info for you, sometime it is best hidden for you.

    Knowledge, red carpet for spirituality

    Letting go weight by laughing, observing, showering, moving, toilet, walking… .

    Marvelous, when taught flow through you without effort.

    Madness sometimes is a crush because of touching the sky to long or crawling too much.

    Distance and walking together, both needed.

    Understanding interaction in how things and situations come in too being.

    Images that become symbols of and grow and grow to more insights.

    Intuition is where one’ s  soul reaches the spiritual world.

    Interpretation of events, emotions, feelings, intuition…a lifelong task.

    Like the weather, moods change, due to a number of conditions.

    Preparing for each kind of moment when one meets someone serves the dialogue.

    Sticking to a good feeling very often makes a lot more possible.

    Posing questions at one’s self and others with the aim of getting more conscious.

    In relations, separate the possibilities clearly from the difficulties.

    A sense full of words can have more implications then practical and psychological ones.

    Words are symbols of the daily as well as the spiritual.

    Space and time, a lot more relative then we might imagine.

    Send positive things in the direction of others, without always accepting missions.

    Just ask for the strength your inner needs, when strength fails you.

    Do there have to be studies about the healing power of knowledge, insights, wisdom… ?

    In each period of your life you awake in yourself the things you must deal with.

    Passing thoughts without words becomes easier when one exists intensively.

    Measuring the evolution of oneself and the people one knows, not so easy.

    The DNA, where past lives and works ?

    To reach something, risk something even if it goes step by step and the summit is not yours.

    Through the ones you know you understands the total picture more, sometimes less.

    A searches for meaning is a kind of detective.

    Magnetism, pigeons find their way home, we need a map.

    Everything is a remix of what came before, with more and more consciousness.

    Dead. Like a train station near the see…it seems like this is it.

    Radiation. Physics. Chemistry. Bio. Soul. Thought. .Art. Spirit. Radiation.

    Do not be each other’ s volcano that prohibits one from flying.

    Burst out in something, that you get it over with.

    Understand who you are and that you are who you were looking for.

    Being is smaller than matter, but a lot bigger.

    Each one knows the way he is, but not completely.

    Evolution of radiation to our soul and radiation again. Holy trinity.

    Are seeds in the air aware of where they can land to flourish ?

    Put the top of a lemon in water and you get rings around the sun.

    Lives, living, constantly prepared. Prepare to want.

    The leaves of indignation lead to understanding sometimes.

    To be or not to be, but what is to be ?

     

    Watch out for accepting nearly  impossible tasks.

    You are a part of the solution as well.

    Doing what one does, moment by moment.

    Getting closer to the spiritual is living through all ,passed to you, facets of the soul.

    Connecting the first impressions with the last for the time of being always.

    The more confronting reality is, the more one pushes it away.

    Not feeling well is not meant to push in the direction of others.

    The karma of our own lives is looking for balance.

    Do all personages know the meaning of the pieces they play in ?

    Emotionally this is both a dangerous as heavenly world.

    Our bio –soul- spirit produces better stuff then the factories of pharmacy.

    One knows who one is by understanding the past better.

    From an early age knowing what is in front of you, it does not work like that, but… .

    That one and that one will meet, slowly understanding why.

    Dead. Return to separate elements. Radiation. Relations. Exchange ?

    Life is a daily preparation of improvement of the quality of being.

    One cannot remember all of the inspiration…it will find road to reach us again.

    Wisdom not only comes on a top, also by descending, resting, meditating.

    Dreaming, a surrealist remix, works of art with and without message.

    Earth, hereafter, thereafter, always NOW is more easy to understand.

    Time, does it exists only for those who do not feel well in their skin ?

    The past, that what was, always in repetition to prepare the next show.

    Both the literate and not literate do not always understand all structures.

    One often forgets, speaking words, thinking is energy as well. Energy has consequences.

    Energy is also faith, acting, believing… .

    Insight that leads to energy is shared, exchange, experienced, not only tapped.

    One cannot and does not have to be able to support all the pain of others.

    Being satisfied often  helps against too much or too little.

    Keep on swallowing without learning, you must be wanting to become a zombie

    Each awakening is a change to write a prolongation.

    Wanting somebody at your side and only thinking of yourself is nearly emptiness.

    In the book off all, each person is one of the different kinds of personages.

    To give yourself your life back, understand it’s roots and plant understanding.

    On moments you realizes the meaning of it all…one feels great.

    On joins life starting from all those reasons for living of others too.

    You’ve got it, or you don’t…or nearly, but you can get it…what ?

    The meanings of the meaningful, hard to understand ? Nonsense easier ?

    Becoming is experiencing by observing and acting or not acting.

    Acting or not acting. The wright words, silence, listening, intervening...

    …by doing so, wisdom an progress come easier…interpreting the unbalances.

    In fact sometimes everything is too crazy for words.

    Connecting and combining while understanding is almost the French word ‘religion’.

    Make some time for nature from time to time.

    Observe and commentate inside, outside, free from stress and circumstances.

    Wish some good things from time to time.

    The greater your interests and your desire to know you are and what you can do, the more you can control your life. Emotions are a teacher in different phases. We can change direction every time we understand more and know what we want and don’ t want.       Then we can act or not act from a balance situation…with the hope and believe that this acting will be positive for yourself and others…even if in the beginning it does not appear like it will be.  Who can understand for others which direction will be positive for them ? The answers lay in our environment for the grasping if we really want…if we didn’t give up searching, that is.

     

    Without wires, there isn’t a single electrical lamp that burns (except for those with an inner battery).  We exist because of inner power and connections.

     

     

    e)mensen aller landen

    Gedicht voor A en A x50

    Op Dolf zette Adeline haar zinnen

    Daar wou ze wel iets mee beginnen

    Nee, dra kon hij er niet meer onderuit

    Zijn jonkman ’s leven, 't was uit

    Ze hadden geen moeite met sparen en werken

    Na zijn uren onderhield hij tuintjes en perken

    Zij was van alle markten thuis

    en zo was 't 's winters warm in huis

    Daardoor was 't dat hét op een winteravond gebeurde

    Een lief klein meisje kwam hun leven opfleuren

    Snel werd ze een hele toffe, een neige

    En ook zij zou flinke kinderen krijgen

    Ook die mannen groeiden dabber op

    en zoeken hun weg, reken daar maar op

    Ondertussen zaten ook de grootouders niet stil

    Hun streven en werken, geboren uit wil

    Nadat Adeline de boerinnenharten had veroverd...

    werd Dolf door de dansende gemeente in een keizer omgetoverd

    Niet meer weg te denken uit het dorpslandschap,

    zetten ze zich nog voor alle generaties schrap

    En ook al nemen ze soms de tijd om onder mekaar te kibbelen

    's avonds in bed zullen ze wel niet tegenstribbelen

    Dit alles en meer, weze hen gegund,

    zonder hen had er veel niet gekund

     

    alles, ook een café, moet opbrengen

    amusementsspelen, a- muse inderdaad

    masochistische shitfilm aan de muur; massa-gist-eens zelfbeeld

    usa-vlag aan één muur,

    foto Indiaan aan andere,

    muziek over Wounded Knee, you and me

    enig lichtpunt het plaatselijke zelfgemaakte appelsap

    ander café, fabrieksmuziek maakt elk ethisch contact onmogelijk

    we slaan onze eigen ruiten in

     

    competitie onder mannen

    met vier hebben we erachter gezeten, één de overMinning behaald

    ondertussen is dit door het woord Ex al ingehaald                                             

     

     

    Paula's eetchalet

    ze leeft voor haar keuken

    ze vindt het spijtig

    moderne vrouwen met hele grote keukens

    die er zo weinig in koken

    ze vindt dat een deel van de jeugd

    af moet van slechte manieren

    soms deelt ze zelfs een mot uit

    aan een dronken schavuit

    die ze dan tot tweemaal toe verdere toegang ontzegt

    die dan weet dat ze gelijk heeft en niet meer verslecht

     

     

     

    man met varkenshartklep

    83 is hij, 25 jaar geleden geopereerd

    mijmert nog wat over het verleden

    als je hem er zelf naar vraagt

    Brengt toch nog dingen

    zelfs soms aan,

    hoe het hem in dit of dat is vergaan

     

    de inmiddels oude koster

    op de dag dat de laatste oorlogsweduwe werd begraven

    samen op het pad naar de kerk

    met het kruis voor het eerste slachtoffer van de tweede oorlog

    zijn vader en mijn grootvader, samen dezelfde dag

    al meer dan 35 jaar begraven

    komen en gaan

    voltooien wat de genen in het vorige leven

    niet hebben afgemaakt of gedaan

    we zijn een genetisch-psychologisch gevolg

    altijd weer met onze tegenspelers geconfronteerd

    omdat allen de inhoud van 'zin'  en 'rust' zouden begrijpen

    van 1700 staat ze in het oosten, om 0700 in 't westen

    ik stuur je weer haar zalige licht en wens je het beste

    de nieuwtjes op het werk; een gerucht doet de ronde,

    dat tegen september 4000 man worden weggezonden

    over het hart kunnen we 't niet zo blijven hebben

    het harde harte zeer zal toch wel wegebben ?

    tot de volgende gloed  ons verbazen doet

    of die dan wel door mij zal komen

    daar wil ik niet meer aan denken en van dromen

    ik moet mijn kaartenhuis immers weer langzaam opbouwen

    maar er zijn in het spel ofwel  meer heren dan vrouwen

    vermits die meer zijn voor het zekere dan voor ideeën

    raak ik hier nooit met z'n tweeën

    ik zal zijn een nomade die altijd zijn tenten moet verleggen

    omdat hij meent zijn waarheid te moeten zeggen

    wat heeft de toekomst voor mij in spe ?

    freelance boven de 48 knuffelen ok ?

    ver sta ik van de idealen van de romantisch trouwe jongeling

    't tweede best lijkt me de ongebonden mengeling

    maar vermits een mengeling niet ongebonden kan zijn

    krijgt de externe afgunst in triangels je toch weer klein

    als de liefde zoiets als tanden krijgen is,

    moeten we door de pijn tot het volledig gebit er is

    en dan denken we dat we er zijn

    maar volgt het verlies met weer die pijn

    op de duur leggen we ons bij het vergankelijke neer

    en vragen ons af, kom er nu niks meer ?

    waarom moet dat allemaal wel zo zijn zal je vragen

    ik weet het niet, dus mij zal je er niet over horen zagen

    dit is maar een schets van een moment,

    en niet elk moment weet je wat en hoe en wie je bent

    , daarom is het goed dat je mensen kent en vertrouwt

    en wie weet ooit eens iemand, een nomade ook, die niet heeft gebouwd

    zal nu met dit gedicht maar stoppen,

    elk klein woordje kan dit kaartenhuis doen floppen

     

    http://snarenenwoorden.skynetblogs.be                       

     

    f)Dieren natuurlijk

                DE VLIEG EN DE SPIN

    Ze vloog door de open zomerdeur

    Haar noodlot tegemoet

    Hij spon zijn web met geduld

    Wachtend op haar zo zoet

    Ze zocht binnen wat ze buiten zo makkelijk vond

    Bromde wat door de kamer…dagenlang rond

    Hij zat soms uren roerloos te wachten

    Van ’s avonds tot ’s morgens ten achten

    Ze verlangde zo terug naar buiten

    Maar werd zo moe van haar gevecht met de ruiten

    Hij wist het, men ontbijt is levensmoe

    En komt wel na haar laatste salto naar me toe

    Ze kon niet meer en liet zich vallen

    Zo maar tegen belletjes van het web aan knallen

    Hij repte zich naar zijn vangst

    Een spartelend, levend brokje angst

    Ze werd door hem van haar vochten leeggezogen

    En zo kwam het dat ze sindsdien…

    Nooit meer heeft gevlogen

     

    De dromende kikker

    Een kikker tussen het riet

    Geniet de ganse dag

    Vermag wat wij niet kunnen

    Spioneren heelder uren

    Glurend naar alles wat beweegt

    Leegt het luchtruim al tongend

    Sprong hij daareven toch niet juist weg ?

    Met het overvliegen van de specht

     

                De hommelende bijen

    Neuriën hun hemels lied

    In het zomers licht waar ik van geniet

    Tonen mekaar de weg

    Naar het stuifmeel achter het heg

    Dansen tot de wolken nieuwe regen aankondigen

    Tegen de natuur in zie je hen niet zondigen                                                  

    Ze verkondigen om hun manier hun ware woord

    En als je ze met rust laat worden zij ook niet gestoord

    Alles zou kunnen zijn zoals het hoort

    Leer maar luisteren naar hun woord

     

                De bosduiven

    ’s morgens hoog in een boom naast mekaar

    kijken ze zomaar je kamer binnen

    voorspellen ze me een dag om jaren later nog te beminnen ?

    door het open venster zie je hun kopjes draaien

    hun oogjes het mysterie van het leven in je zaaien

    hebben ze in de buurt een nest gemaakt

    en is het de aanwezigheid van de mens die hen zorgen baart ?

    of zijn ze door onze geest gezonden

    om het woord in beelden te verkonden ?

     

                TSJIRP

    Tsjirp tsjirp tsjirp

    Dacht je dat ik niet zag wie me die scheet toewierp ?

    Verdomme musseschelm…voor jou kak heb ik geen helm.

    Nu ben je in mijn ogen wel een hele franke vogel

    Toch verdien je daarom geen kogel

    Uit het geweer van buurman Andre

    We zullen kalmeren , nettoyeren en drinken een kopje thee

    Maar blijf voortaan met je kak van ons mensendak

     

                KAKELEN

    Omdat ze ’t niet zo goed konden uitleggen

    Besloten ze van eieren te leggen

    Ze hadden ook wat graag een haan in de buurt gehad

    Liefst eentje die ook hen dagelijks even bezat

    Al kunnen ze vanuit de hoogte doen alsof ze er niet zijn

    Hun eitjes zijn zo fijn

    Als ze besluiten van te broeden

    Wees dan maar op je hoede

    Stoor je ze dan , dan  maken ze een hels kabaal

    En vliegen ze wild weg uit hun nestportaal

    Uit liefde voor ons gooien ze zich ten slotte ook nog in …

    Een emmer heet water…maar da’s voor veel later                                           

    Nu mogen ze nog jaren scharrelen…

    Terwijl we de mais in hun richting laten dwarrelen

     

                HET EENDEOOG

    Vandaag moet ik jullie toch iets heel biezonders vertellen

    Een eend haar ene oog ziet mij in ’t midden van ’t gras op een stoel

    En met haar andere oog de open deur…en toch gaat ze niet op haar beksmoel

    Wat gebeurt er eigenlijk in dat hobbelige hoofdje van haar ?

    Ze kijkt niet scheel en haalt de beelden niet door mekaar

    Terwijl ze traag wandelt door het lange gras

    Schudt ze haar kont…met veel ijver zoekt ze de vijver

     

    de Stimp  :hij was-is een groot Kat

     

    Hij wist als je iets voor hem had. Hij was concentratie en reactie, in volle vermogen.

    De schrik van menig muis tijdens zijn bewind in ons huis.

    Menig ongedierte tegen zijn onberekend snelle klauw-lamp gevlogen.

    Ons huis is nu wat meer leeg,

    sinds zijn hele houding, verstijfd zweeg.

    We kwamen tuis en hij stond aan de deur,

    niet zoals ne mens, maar altijd met gewoon goed kattenhumeur.

    Dan ging hij vaak kronkelend liggen,

    om ons tot knuffelen en vechten te bidden.

    Mocht hij er soms niet in, dan speelde hij het slim.

    En was hij eenmaal binnen,

    verschool hij zich tot iedereen buiten was.

    Stond je soms buiten tegen een boom te wateren,

    kwam hij soms wat tegen je been kateren...

    Stond je de vrieskou van je ruiten af te schrabben,

    kwam hij wat in de aarde dabben.

    Hij wou soms, net als wij, niet alleen buiten blijven;

    dat was wellicht de hele filosofie achter zijn wrijven.

    Hij had een lievelingsboom, daar kroop hij dan in,

    een wip naar het dak en zo bij z'n adoptieouders binnen;

    er was weinig tegen te beginnen, tegen deze bedorven kastaar...

    maar was hem er nog maar.

    Ik denk ook dat het met z'n dierlijk liefdesleven goed was gesteld,

    dat hebben de enorme kreten onder m'n venster me enkele keren verteld.        

    Dus voor je het weet, wandelen hier poesjes voorbij;

    en denken we...daar is één van hem bij.

    Misschien denkt hij dan ook van ergens tussen de sterren :

    'goed dat 'k de buur kat nog wat over de liefde kon vertellen...ze deed wel verschrikkelijk woest, maar de liefde is toch niet verroest'.

    Misschien ging hij ooit de overbuurvrouw, Nieke, troosten;

    zijn ze nu in den hemel ...op de aarde aan het toosten.

    Hij was ook een vogelliefhebber, niet zoals ons honden;

    die aan de achterkant van 't huis al eens een vogel dodelijk verwonden.

    Gelukkig hebben honden en hij, mekaar nooit rechtstreeks ontmoet;

    in het ontwijken van die onnodige confrontaties was de Stimp te goed.

    Van als hij geboren werd, hield hij van het leven,

    van hem kunnen veel mensen nog iets leren.

    Nieuwsgierig naar elke beweging en elk geluid; als een kind;

    nu is ZIJN LIED VOOR ONS uit...als een bloem die na een tijd 'verschwind'

    Uit. Gedeeltelijk, want telkens we hem zullen herinneren,

    zal er wel iets in de kattenwereld SPINNEREN;

    Net nu hij weer lang in de zon kon gaan liggen;

    heeft één of ander te gehaast mens hem liggen.

    Het was geen zelfmoord, daarvoor had hij het te zeer naar z'n zin;

    misschien verlangde hij in één verstrooid ogenblik ;

    naar een hemelse gemalin.

    Misschien vergat hij dat er hier beneden nog zoveel was te doen.

    Niet alleen muizen pakken, met z'n fijne ZIJN en kunsten verblijden...zodat we al eens niet hoefden te lijden.

    In hem zaten vitaminen voor ons, zoveel is zeker;

    hij was evenveel waard dan een apotheker.

    Nooit gestudeerd; even geleerd.

    Wie zullen we nu strelen als we ons avondwandeling gaan doen ?

    Wie gaan we nu onder z'n poten geven als ie iets niet mocht doen ?

    We zullen z’n overlijden dag gedenken, de dag onze verwarming het begaf

    en ik 's nachts m'n chauffage vergat af te zetten...

    Stimp, stoemmerik, gij die zo goed op jezelf kon letten !

    Had je de tijd van de dood niet wat kunnen verzetten

    Ik zie de peuter-Stimpy nog naar de chauffage-wekker loeren,

    dat getik ? ...een muis die ik moet buiten ‘bonjoeren’ ?Toen hij de kamer nog niet uit mocht, voor hij de wereld buiten verkende,

    heeft ie misschien teveel naar 't mensenjournaal gekeken;

    en is daarom, z'n plicht verzakend, naar andere oorden uitgeweken ?              

    hij was een groot kat, gaf z'n leven voor de mensheid;

    en wij; we hebben hem gewoon niet meer in huis thuis al zullen de muizen spoedig dansen, er komen andere kansen

    want ergens ligt er een kattin haar jongen te zogen...zodat de stroom van het kattenleven niet uit gaat drogen.

     

    Kattengedicht in winter

    Weerom moord met vlucht misdrijf gisterennacht

    's Morgens, de kuil was al gegraven

    Februarikou, 't papier in vlammen

    , verjoeg de vries, een laatste warmte

    voor het ‘versteven’ katten lijk

    De bevroren klonten aarde, wat fijngemaakt,

    haar comfortabel te ontbinden gelegd

    Met zon over de witte velden Met ,toeval of niet, klokkengelui bij het dichtgegooide graf.  Nooit meer haar klauwtjes scharrend in m'n pul

    Telkens voor ze op 't bed sprong

    Om de dag weg te rusten.

    Nooit meer haar drie maal daags krabben aan mijn kamerdeur

    Nooit meer gezeldschap voor de hond

    Jij had het goed bij ons, je kon de hele dag binnen en buiten. Kom je weer als kat of heb je dat al gehad ?

    Of neem je genoegen met lucht en licht en vocht en aarde te zijn ?

    Nog trager en vlugger in gedachten en reflexen dan je al was ?

     

    adieu Porto, getemde oerhond

    achter alles, wat niet-hond was; stoof ze altijd aan,

    voor een pak vogels en enkele katten en konijnen was' t dan plots gedaan

    een 'knoep' in hun nek en ze waren van hun stek

    is zo'n hond geprogrammeerd om aan andere soorten hun geboorteregeling te doen ?

    ze nam de buit nooit als iets wat ze om te eten had vandoen

    op een dag, te laat, beloofde ik haar een levensgezel

    een jonk manneke, oh, wat werd ze weer snel, ze leefde tot 112 jaar en langer,

    maar spijtig genoeg, 't was te laat om te worden 'zwanger'

    haar geest zwerft nu over de prairies heen en geeft hints aan vossen over waar dat het wild zit...daarheen                                            

    1. g) In memoriam

     

    +Waarom, waarom alleen verdriet...laten we ons ook verheugen...want zij die haar hele leven lang licht was voor anderen, is nu zelf weer licht geworden...licht,...energie...zondermeer.

    Haar grootste wens zou zijn geweest...en zal zijn...dat haar naasten nu ook in haar plaats 'licht' voor hun naasten zouden verspreiden.   (voor de Peet  van C uit  R.)

    +"Een bekwaam man,  een man van z'n woord, een man die deed wat van hem, van ons verwacht wordt; ging van ons heen." voor P uit MW

    + "Lente.  Sommige takken bloesemen hier op aarde niet meer.  De boom in zijn geheel blijft bestaan; zal nimmer vergaan.  Laat ons dankbaar zijn voor zulk een moedige leven en het schone dat er uit voortvloeide" voor MD uit MK                                                                     -----+"Het leven is vaak een ondoorgrondelijk en mooi of hard geheim.  Ik ben ervan overtuigd dat jullie grootvader en vader daar heel veel van wist...dat weet ik uit de weinige momenten dat ik met hem contact had..."  voor vader van VWR                

     +"De dood is misschien ook gewoon muziek zonder noten.  De dood zijn misschien kleuren en energie in de antimaterie, die wij amper kennen.  Is er nog een wisselwerking ?  Lokken en duwen deze krachten ons weer weg tot op de dag dat we genoeg gezorgd hebben en zoveel andere dingen meer ?  (zomaar)?

    +"Vaak dacht ik met plezier aan je terug.  Nu is 't hier voor jou achter de rug.  Je genoot van het opgroeiende kind tijdens mijn jeugd.  Werken deed ons allebei deugd.  Op 't veld, in 't magazijn, waar het ok mocht zijn...  samen hadden wij het dikwijls heel fijn.  Je was zowel soms heel ernstig als geamuseerd.  Hoe je familie je hart bezighield is iets dat jou eert.

    Nooit vergeet ik de manier waarop je vertelde en je lachende ogen die soms de drukte ontknelde.

    Je bent me er eentje geweest.  Vier nu maar eeuwig feest ?  for ever aerts   C uit MK

    +"dagboekerige ziele impressies : een paar bloemetjes uit de linker -en rechter pot van vaders ouders getrokken en tussen m'n handen verfrommeld en de reuk opgesnoven...grootvader verdiende een betere foto, één van toen hij nog niet ziek was.  Wandelend tussen de graven van diegenen waarvan je der heel veel kende, krijg je het gevoel 'wat een pak mensen heb ik al zien passeren'...ieder individu roept bepaalde dingen in je

    op...wat misschien niet zo goed mogelijk zou geweest zijn als je niet zo vroeg alleen, maar op een druk kerkhof wandelen zou.

    Tijd is verleden en heden en kiem van de toekomst tegelijk.  De kiem van de toekomst kan alle richtingen uit en tegelijkertijd ook weer niet, want die kiem wordt gedetermineerd door verleden en heden samen...het heden en verleden samen, is de ware aard.

    De toekomst, iedere wording van ware aard." over, voor ? allen

    +"over  iemand die in huis opgebaard staan verkoos : over dood gaan kan je veel filosoferen, maar een geliefde nog een paar dagen te midden van haar geliefden kunnen koesteren en in het hart dragen...moet zo stil en diepzinnig zijn...dat woorden niet meer nodig zijn." moeder van S

    +"Al heb ik hem de laatste jaren maar een paar maal ontmoet, hij heeft me vaak 'vergezeld' de keren dat ik aan hem dacht en over hem sprak.  Jullie zullen zeker ongetwijfeld weten wat ik bedoel.  Ik leerde hem echt kennen tijdens het fruitplukken en z'n zachte aard en geduld zouden voor veel andere mensen zeker een zege zijn.  EVER ARD...in die zin leeft hij for ever"

    +"geachte lezersrubriek : de weekeinddoden en gewonden in mijn omgeving beu, vraag ik langs deze weg of de tv-stations soms geen waarschuwende, tot bezinning oproepende spots kunnen uitzenden, tussen al die opgefokte reclamespots en geweldfilms door.  Laat ons hen allen met onze telefoontjes bestoken...bel naar de inlichtingen voor hun telefoonnummers"

    +"Worstel niet te lang met vragen die je niet kan oplossen...de verwondering om hem blijft.

    Zelfs uiterlijk rustige mensen ontkomen niet aan de onvoorspelbaarheid van  die dingen waarvan wij slechts een vermoeden kunnen hebben.  Iedereen blijft eigenlijk voor een stuk ondoorgrondelijk...ook in het vervullen van onze functie naar diegenen rondom ons" zomaar ? ? ? ?

    +"Woorden voor hem.  W. luister even, zoals op zo'n hele stille avond met alleen maar het licht van een kaars.  Nu je door een ...toeval aan een ander soortig bestaan begint ?  Nu we je stoffelijke verschijning zullen moeten leren missen.  Nu je, zoals nooit tevoren in ons aanwezig bent.  Nu er, nog meer dan vroeger 'iets van ouw in ons' de werkplaats of de trainingszaal vult.

    Nu je familie en vrienden en vriendinnen rouwen...en hele dagen en nachten lang van 'inwendig communiceren met jouw' zijn vervuld.  Nu de hele streek zich je jovialiteit herinnert.  Nu je geliefde een deel van het sterke en zachte van de man die je bent gaat leren missen.

    Nu wij allen aan je denken en wenen.  Nu de jeugdbeweging van jouw verantwoordelijkheid zal blijven leren.  Zeg ons nu voortaan op een nieuwe wijze wat we door ons geloven in jou willen 'vernemen' :  dat we je nog zullen kunnen voelen , dat we je binnensmonds om raad kunnen vragen, dat je tot onszelf nog mag spreken in de taal der symbolen en die van de intuïtie...en niet alleen op momenten dat we bezig zijn met stommiteiten te doen, dat we nog een eeuwigheid lang mekaar tot gezelschap mogen zijn; zoals een weinig gedichten over weinig mensen heel veel over velen uitdrukken.  Onze pijn zullen we loslaten, ons goed gevoel over jou is zo onverwoestbaar en eeuwigdurend als alle elektronen in de aarde, het water, de lucht en het licht dat zijn.  Schijn nu over ons, nu je ook een stuk terug licht geworden bent, want het kan hier beneden niet alleen 's nachts serieus donker worden. voor WS uit MK

    +uit 'voor RC uit T' :"  Het timbre van z'n stem die op een wijze, zachte manier overtuigen wou, zullen we nu moeten missen.  Het opzoeken van eenzaamheid als het lichaam niet meer wil.

    De duif op z'n schouder, gewend aan z'n roepen.  Hij heeft hoge daken beklommen en velen in de diepte van hu ziel geraakt.  Hij had een wereld aan wijsheid gewonnen en was door eigen ervaring R-volmaakt.  Hij werd op dezelfde dag als de dichter HDC begraven en was als zelfstandig werkman een even groot artiest van 't woord.  Deze mens, dit wezen, heeft zoveel gaven en 't ben ik nu die hem hier nog hoort.  Onverstoord rustig, charme te over, bewust van het mooie en ogenschijnlijk tegenstrijdige mysterie van leven en doorgeven.                          

    +uit 'Dank je J.' : "Misschien ben je vandaag op je koffie en koeken meer aanwezig dan ooit.

    Als onze geest volgroeid is, wordt hij zeker wel in een andere dimensie geboren.

    Alles is immers overgang, vanaf de eerste cel tot en met het fenomeen 'mens'...en zijn tocht naar meer bewustzijn over het waarom van dit leven.

     ++++Speciale ervaring bij de verassing van een collega :  zie prozastuk 'Doodongewoon'hier niet

    afgedrukt  (MVT uit E)  en het aansluitend theoretisch stuk met als hoofpersonage de 'antimaterie (zie Filosofische Essays)

    ++++"Ik wens U allen bovenmenselijke krachten toe"  Het enige wat je daarvoor moet doen is ze vragen, van binnenuit naar buiten toe...en ...blijf erin geloven.  Die krachten bestaan. 

    Ze draaien rondom ieder atoom en zijn even vergankelijk en onvergankelijk, als hun dragers, de elektronen dat zijn.  Ik geloof niet in dood, alleen in het leven...dat een energievorm is die altijd in andere vormen overgaat... enz   (voor broertje vd Zingende Vlinder)

    +++Doet iedereen hier ervaringen op en leeft in de richting van z'n dood, het moment waarop iemand een andere, niet-lichamelijke energie wordt, die deel zou kunnen gaan uitmaken van de verder evolutie van de levenden hier ?  Wie , hoe, wat, waar gaat helpen; kan niet vanuit een detail vanaf 'hier' geraden worden, alhoewel hun hier misschien alleen ook hun hier is, vanwege hun genetische wortels.  Dus zou de zin van het leven kunnen zijn dat iedereen hier 'sterk' moet worden en de waarheid in z'n eigen leven te ontdekken heeft; teneinde achteraf nog van nut voor anderen te kunnen zijn.  Of komt dat allemaal slechts de genetische erfgenamen toe en daarmee uit ?  Zou een 'omni talent' qua inzicht een dergelijk breed gamma aan 'intuïtie' verstrekken aan vele mensen, organisaties... ?  Wachten wij onze beurt af om een zo goed mogelijk begeleider te worden na onze dood; we oefenen in ieder geval al tijdens ons leven.

    Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegenen die er niet meer zijn; omdat wij biologisch bestaan uit de voortzetting van voorouders.  Alleen op die manier keren wij biologisch terug.

    If this is wrong only one thing can be wright : we return to the simple, uncomplicated consciousness of minerals, air and light or the fire in the elements.  Our biological cells we 'enherited' (in fact a wrong word, because we 'are' those cells) and the spiritual part of us (the consciousness of those cells) is one with those cells, so we can pass them on.

    In fact , all things that are and all things that happen and all beings that exist, share one purpose : the evolution of the soul...but when the soul dies, the embryo, the spirit is born ?

               

    +gedicht voor het zachte dat tante Julia in ons achterliet

    iedere lente als de fluweelzachte jonge blaatjes van honderd verschillend-kleurige bomen ons van het goede in de mens doen dromen;

    en ik hun vorm en wezen dankbaar zoen, als een colibri met z'n lange snavel in een bloem, klopt m'n hart om al die mooie vormen; ook dit voorjaar, bij het maken van dit gebaar, wordt het zware draagbaar

    Ze is al een tijdje 'weg' ons Juliaatje, maar bleef voor ons het zacht mamaatje;

    wat we in haar niet meer terugvonden, bleef in ons, ongeschonden

    haar ongeschonden jonge meisjeshart, zit al enkele jaren onverward, zonder smart

    als onzichtbaar, maar innerlijk voelbaar stuifmeel vervlogen

    zalig togend in de hemelen in onze lijven, hoofden en daarboven

    onze familie heeft in zich een hele zachte 'touch'; al het zware dat dit aantrekt te willen dragen, wordt op termijn echter 'too much'

    het doet onze lichamen op de ene of andere manier verslijten;

    doch de herinneringen aan hetgeen iemand in ons deed verblijden,

    zullen voor altijd, ons soms sterkend, bij ons blijven

    al schrijf ik nu nog duizend woorden over haar

    't is niet nodig, want ik voelde me altijd al zonder woorden kort bij haar;

    zo warm en gezellig om bij te zijn, net zoals bij mijn grootmoeder;

    haar lach en warme ogen in Hofstade aan 't strand...oh eeuwig behoedster

    een vrouw met een uitstraling, een geborgen gevoel,

    sterker dan duizend winterse Leuvense stoven, heeft met een pijn, evenredig aan de diepte van haar levenswortels, lichamelijk strijdend tussen ons mogen uitdoven

    Zelf in haar kasteel in Glabbeek-Zuurbemde aan het zure 'Ende' was ze soms nog 'Glad'-beek-'blij' in haar  aardse ende. 

    Moge ze in ons ook tot de laatste onzer dagen kabbelend als een beekje ;

    die menselijke vreugde in haar specifieke vorm blijven aanvoeren;

    vanuit de bron waarbij heel het mensenavontuur begon.

     

    Voor Julia,

    Geboren op ’t einde van de eerste wereldoorlog

    Gestorven bij ’t begin van hopelijk de laatste

    Voor een stuk van ons heengegaan in de warmste MAart  in 85 jaar

     

    +Herinneringen aan Willy de misdienaar, de bakker, de brouwer, den humorist

    Als een braaf manneke met kortgeknipt rond haar,

    keek hij door het hek aan de poort van het Boechout aldaar.

    Als oppermisdienaar leerde hij me op woensdagnamiddag nog het Latijn;

    zoals alle talen soms ontoereikend voor de pijn van het zijn.

    Hij genoot van het leven, het bakken van brood;

    tussen menig pot en pint een vrolijke noot in nood.

    Hij leerde me ook biljarten in 't café bij Polle;

    deed me voor hoe je best niet achter de meisjes moest hollen.

    Als hij ergens onder de mensen kwam, kwam je een levens genietende flapuit tegen;

    waar hij iets zei, werd er niet langer over van alles gezwegen.

    Nadat hij ons zijn brood had leren eten; waarvoor onze dank,

    wilde hij ons daarna bekoren met zijn discount in drank.

    Hij werd de nieuwe Pieeh de Brouwer van 't dorp;

    zo moesten we voor onze dorst niet verder dan een steenworp.

    Maar zoals voor iedereen dienden andere uitdagingen zich aan; om anderen te helpen ,  hoewel hij wist dat ze hem niet allemaal even goed zouden afgaan.

    Al raakten we het spoor van zijn doen en laten met de ongenadige tijd kwijt;

    Bij het ophalen van herinneringen hebben we ons dikwijls over hem verblijd.

    Zoals die keer dat 'André van Halvernegen' bij Polle kwam binnengestapt...

    "Dré van Halvernegen al hier en ’t is alleens geen acht uur" werd toen door hem gegrapt.

    Hij streed zijn gevecht met het overleven moedig voort; achteraf is 't natuurlijk

    altijd spijtig dat je van iemand niet veel meer hebt gehoord.

    Willy je was veel meer voor ons dan een 'de Witte van Venusl' die ons miswijn leerde drinken; we zullen nog aan je denken als we op je hemelse rust klinken.

    Een kop als de jouwe gaat niet zomaar uit onze gedachten;

    kom ons daarom in ’t café bij Sint Pieter maar opwachten.

    Ooit schreef ik over jouw een kort verhaal over wat we in onze jeugd deden;

    nu je vanboven alles kan zien, moet je 't eens komen lezen.

    Je hebt wel niet de ouderdom van je grootmoeder gehaald, maar in een droom

    zei ze me dat ze blij is dat het je nu beter gaat.

    Amuseer jullie allemaal maar goed hierboven, en doe daar misschien wat  hemelse wijsheid op; wij blijven hier in het goede van diegenen die je achterliet geloven.

    Geloven is niet één of ander kerkelijk werk, maar al datgene wat je hier binnen bepaalde perken voor mekaar kan doen, vOOr de zerk. Jij hebt hierboven niks te vrezen, Je hebt ons op je typische manier het beste van jezelf willen geven.

    En als dat zoals bij iedereen eens niet lukte, 't is je ruimschoots vergeven.

    één van de velen die de warme, gulle mens in jouw mochten kennen.                                     Lopen we hier daarvoor tenslotte niet allemaal rond ?                                                                    

     

    +DE DODEN

    °°°°°°°°°°°°°°°°

    hebben DE DODEN  ALLEEN VIA GENETISCHE WEG IETS MET ONS TE MAKEN ?

    MET DE REST HEBBEN ZE toch GEEN ZAKEN ?

    DAT ZE ZICH ONDER MEKAAR MAAR VERMAKEN.

     

    Of laten we ze hun antimaterie zijn maar gunnen, nu ze zich weer tot verschillende stoffen moesten laten  verdunnen.

     

    IK BEN BENIEUWD NAAR WAT ZE MET SOMMIGE DROEVIGE FIGUREN HEBBEN AANGERICHT

    DEZE VERSCHILLENDE GRADATIES VAN LICHT,

    VERZAKEN ZE DAARBOVEN OOK AL AAN HUN PLICHT ?

    OF KRIJGEN DIE TRIESTIGAARDS DAAR OOK NOG EEN SOORT GEZICHT

    OF HEBBEN ZE ER TOTAAL NIETS MEER AAN GEWICHT ?

    OF KUNNEN ZE ALS STRAF MET HUN LICHTLOOS GEWICHT

    NIET MEER AAN DE ENERGIE VAN HET GEDICHT ?

    (zie ook 'er was dus toch leven na de dood op http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

     

    Gusta,  voor jou deze woorden

    Hoe mooi, als een leven zo geslaagd is.

    Hoe je dat deed ?

    Alledaags diepzinnig zijn.

    Direct in je manier van spreken, de tijd nemend.

    Op een hele betrokken manier converseren.

    Moeder, grootmoeder, weduwe, medemens.

    Stille getuige van de niet altijd vreedzame geschiedenis.

    Uitnodigen om deel te nemen aan je diepmenselijke warmte.

    Dat onbaatzuchtige zachte dat je te bieden had.

    Hebt.  Weet je nog de manier waarop ik jou m'n troost overbracht.

    Toen je het had over m'n bompa die op bruiloften en in de schuur 'preekte'...

    zonder pastoor te zijn, zoals je zei.

    Je gelaat, je blik bracht Eurazië en duizenden jaren menselijke migratie

    zomaar naar Meensel...Oosterse wijsheid in 't Westen.

    Moet je m'n foto's over Schotland nog zien nu je weer een stukje de wereld bent ?

    In een fractie van seconden en langer zal je ons soms nog bezoeken...

    waar we ook naartoe mogen reizen of zijn...

    we zullen je zien tomaten pellen, buiten op een stoel, of taart aansnijden.

    Poëtisch traag je vragen stellend, kort antwoordend, polsend.

    Weet je Gusta, onze digitale moderne wereld heeft veel Gusta's nodig,

    met de spontane warmte van het zuiderse;

    mensen die na een gesprek op 't kerkhof zeggen  :

    "komt ge ni mee een zjat kaffee drinken jong".

    Babbellen over dingen die mensen in hun eigenste belangrijk vinden.

    Geen commercie of goedkope achterklap of over liefde als iets uitsluitend fysieks.

    Zo zal je ook blijven opduiken in onze geest... .

    Verleden week, een avond toen je in Meensel niet meer was,

    trok er een soort mist over de weiden naar de vijver bij jou vanachter.

    Meensel staat een hele week stil bij het verlies van vier van z'n mensen.

    Gisteren getuigden de kleuters op het schoolfeest van blijheid ondanks alles.

    Je hebt je moment goed gekozen.  Rust in vrede mooie mens.                                                        

     

    voor een man met zijn eigen heel eigen karakter

    Een vader.

    Eens nog een jongen.

    Vóór jullie blij werden verwacht.

    Dan iemand die jullie hielp groeien.

    En ineens een paar knieën om op te stoeien.

     

    Je vader.

    Eens een man die in slaap heeft gezongen.

    Vóór dag en dauw alles mede in orde bracht.

    Dan iemand die soms ook opvrolijken kon.

    En beetje bij beetje het gezin dan ontspon.

     

    Jullie vader.

    Eens de geliefde melkboer en zijn ronde..

    Vóór hij kippen en eitjes, fruit voortbracht.

    Dan al zijn jaren in de melkerij.

    En jullie hem vaak mee geholpen, dichtbij.

                                                                                                                                             

    De vader.

    Eens... het generatieconflict begon.

    Vóór elke tijd anders bedacht.

    Dan later, iedereen had iedereen beter begrepen.

    En hij, op eigen tijd en tempo van tussen genepen.

    Een man. Eens zelf jong, speels, ongebonden.                                                                            

    Vóór het leven van toen voor hem werd bedacht.

    Dan opgroeien doorheen stomme oorlogstaferelen.

    En hij, los van jeugd, om het leven via zijn geliefde verder te geven.

     

    Een man en een vrouw.

    Eens zij aan zij, meer dan vijftig jaar soms jong.

    Vóór alles 'bijeen', soms beetje hart, soms heel zacht.

    Dan ondertussen de klein en kinderen , anders beleefde andere tijden.

    En zij met een gans offensief om d'ouwe dag mee te verblijden.

     

    Een mens.

    Eens gaat eenieder van ons heen.

    Vóór ergens iets anders dat roept en trekt en wacht.

    Dan...dat zullen we dan wel zien en voelen.

    En af en toe zullen we aan hem denken...aan jullie pa...onze Fons Vandepoele.

     

    Een schilder.

    Eens de man die landschappen en bloemen met verf bezong.

    Voor alle vogelgezang en kleur had ie heel veel acht.

    Dan, hoe meer tijd er overbleef hij op zijn manier het leven beschreef.

    En wij, we genieten er in overgave van,... wondere man...herleef.

    Je schilderde je ook in ons.

     

    octo 24/10/2006 voor Fons VDP

     

     

     

    raf c.  (pastoor van Kapellen heeft er een prachtig stuk over geschreven)

    Raf, dat was ne vinnige kerel, ik zie hem zo nog op z'n blauwe tractor rijden.

    Ook van z'n oude dag genoot hij zichtbaar.  Voor mij is hij niet dood.

    Terwijl hij de konijnen voederde begaf zijn hart...mooi als je sterft dat er konijntjes op het erf loslopen.  Op zijn begrafenis wierp ik een verloren bloem van een krans afgevallen op zijn kist, mooie traditie die spijtig genoeg in onze 'cleane' wereld verloren is gegaan.  Wat is er vies aan een mooie houten kist die langzaam in de grond zakt ?

     

    de snoeier

    al over heel Europa met snoeiers gepraat, maar hoe fons met z'n pijp de tijd nam om iets uit te leggen, was wel heel speciaal

     

    ik zag haar nooit zonder glimlach

    't is een novemberdag

    we dragen haar ten grave

    haar die de meesten

    nooit zonder glimlach zagen

    van jongs af aan omringd

    door vrolijke broers

    een leven door toffe ouders omfloerst

    we zijn zeker dat ze

    van alle fijne dingen in 't leven

    met man en kinderen kon genieten

    velen dankbaar om wat ze hen meegaf

    't blijft ons allemaal bij

    niets gaat mee naar 't graf                                                                                                 

    ook op sociaal gebied, gaf ze zich graag

    te midden van de donkere kant van 't leven

    heeft zij door haar moed

    mensen een voorbeeld gegeven

    dat ze in ons en daarbuiten verder leve !

    -voor Anita P.-nov.06                                                                                                       

    Opluchting en ook wel een beproeving.

    Zoals bij alles dat men niet is gewoon.

    De bio negeren, valt te leren of integreren of niet.

    1. h) Dagboekpoëzie vanaf 2007

     

    Dit is ons Leven

    Dit is jouw Leven.

    Teruggeven onmogelijk.

    Zijn heeft vele redenen.

    Er doorheen en beleven.

    Het zware op tijd achter laten.

    Omvormen tot het ware van binnen.

    Zijn, verhelende, verhelderende rijkdom.

    Afzondering en reünie.

    Maar steeds uitwisseling.

    Zij het met wijsheid gewogen.

    Zij het uit toorn geboren.

    Terecht of onterecht.

    Uit liefde en blesserende zegen.

    Bless your blessings.

     

    Roodborstje noem je

    Veel meer dan met je naam.

    Duik je al eens op.

    Op een uitgekozen moment.

    Op een tafeltje in herfstzon.

    Maar elders ook, altijd onverwacht.

    Lijkt wel of je blijft staan of hangen.

    Om dialoog aan te gaan.

    Die korte momenten tussen ons.

    Even geluk in mij met jou vangen.

    En vrijer kan dan niet.

    Je staart en je staartje.

    Oogjes en pikkebekkje zo fijn.

    Met al je opgepoetste kleuren.

    Ben je aanmoedigend nieuwsgierig zijn.

    Je lijkt wel een postbode uit de hemel.

    Spaarzaam met ook jouw unieke lied.

    Ons aan domheid van onrust herinnert.

    Ons met je danspasjes op een andere voet zet.

    Voor je weer je hoofdje draait.

    Om je volgende luchtduik uit te meten.  

    zo tussen mensen van niet alle dagen

     

    zijn gelijkenissen te vinden met die van alle dagen

    ook tinten en zijn van elke soort van mens

    al zoals fruitsoorten tot in alle hoeken van de wereld verspreid

    creaties van natuur, cultuur, maar ook veelzijdigheid van manieren om

    met zieleroerselen om te gaan in die soms onbewuste

    betrachting van allen om korter bij de innercommunicatie te raken

     

    Zijn dat zich niet teveel uitput in teveel ballastwaarden en louter wiskundige filosofie.

    Zich niet uitputten in teveel beweging, alleen maar om tot stilstand te komen.

    eind april 2012 na Kretareis

     

     

     

     

    Eindelijk likt de zon me weer

    tafel houten balkon

    dak onder-groeid

    netwerk van takken

    in alle levensdomeinen

    zullen toch weer bloemen, bloeien, groeien

    wijl zon korter bij dan nu in 't noorden

    me likt, in poriën smelt

    wijl de zee 2400 keer

    aankomt, vertrekt

    aangetrokken door het sterrenstelsel

    teruggegooid door de aarde

    geluiden brengen je in zalig berusten

    uitzuiveren, verstaan

    hoop opdoen voor 't vergaan

    dat weer alles zal worden doorgegeven

    om telkens weer het ontstaan

    geboren te doen worden

    op basis van de vorige informatie

    zoals kosmische krachten kunnen

    de mens, het verlengstuk dat begrijpt

    of dat zou moeten en willen

    lucht zo zuiver

    drijft van zee en bergen

    door al mijn kanalen

    en wakkert de idealen aan

    dooft de brandhaartjes van pessimisme

    verstrikt de emotionele schaduwkant

    steekt het vuur voor verlichting en inzicht aan

    maakt op langere termijn

    ook hongerig naar aardse eten

    Zinnen  Zetten

    Vlammende tinten haren uit het Noorden Amazone van soms uit het zuiden Met haar strakke pakje modieus, bosgewaden-gewijs Oh zo warme ondergrond van lachen Gerijpt door jaren mensenervaring Getekend ook wel Altijd dapper doordoen De mouwen opstropen, de handen er uit Liever dan gedragen te worden Duiken soms in pijn Die de hare niet hoeft te zijn Ze zwerft op wegen, wijl ze tussendoor levenslopen verbindt. Barst dan de zon' s lievelingsdochter uit haar coulissen Als haar schaduwen wijken en alle spots in de vele kleuren van haar ogen alle irissen er in doen ontwaken... ben je blij dat je haar kent. Gij allen die een tijd samen spoort, behandel haar waardig ! In dees of 't gene oord... of de wraakgeest zal U vinden.

    Fijnzinnig wezen

    Begaan met Begrijpen Boetseert het zijn leven.

    Weg van het onbegrip der volwassenen,

    die de eigen uitdagingen niet begrepen, de pijnen, onbewust vaak doorgaven.

    De wereld was zo groot, de weg naar zelfstandigheid lag open.

    Immer als reisgezel de onbegrepene willen bijstaan .

    Als ook de ruimte en de landschappen die de aarde bood.

    Werken aan mensen en situaties in nood.

    Vanwege de eigen fijnmazigheid zelf in lage luchtdrukperiodes  geraken.

    Zich weer rechten en er weer staan vol nieuwe ideeën.

    Met op de hoede zijn voor euforie en overschatting.

    Haar grootste bondgenoot, de elegantie waar mee ze haar passen zet.

    Het meisje dat ze in zich wist te bewaren.

    Haar wedervaren en weder varen.

    Haar link met mooie plekjes om wonen en speelse verwondering om de dingen.

    Haar liaison met cultuur.

    Fijnzinnigheid die de uitdaging met breekbaarheid aanging.

    Voor de spiritueel zoekende mens, vertrekkend van vroeger tijden tot nu http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

    Voor filosofen http://deblogfilosofen.skynetblogs.be 

    Voor liefhebbers van autobiografie http://blogfilosoof.skynetblogs.be  en theatermonologen

    Voor anderstaligen, zie onder meer :  http://talespoemsessays.blogspot.be  http://bloctaafblogartist.webs.com   http://closertothesoul.blogspot.com  Overkoepelende blog  http://blogfilosoof.skynetblogs.be

     

    Het ligt tussen de dennenbomen

    het licht tussen de dennenbomen

    is wat je zoekt

    wat je soms nodig hebt

    het ligt, hangt...,  zomaar tussen de bomen aanwezig te zijn

    het is

    jij bent

    het wordt

    wij zijn

    allen

    afzonderlijk

     één

    nu

    later

    en altijd weer opnieuw

     

    vader fysica en moeder chemie

    Overgrootpa Bib Bang keek naar zijn dochter Straling,

    hoe ze verliefd werd op beeld atoom, hem, het worden wou

    fotonen floten haar om de oren

    er kwamen moleculen van

    Oma Mater, Planeet, vond haar draai rond Ster Zon 

    ze smolten hun goedjes in mekaar

    en hun kleinkinderen

    de eerste celletjes waren klaar

    Ma Organo in zee, deed het nog steeds volgens XX

    Organos werden organismos

    en toen kwam 't systeem van Pa XY

    samen kropen ze aan land

    om aan hun recentere kunstwerken te beginnen

    nu is alles precies af

    dacht de familie natuur

    er is genoeg voor ieder

    maar zie ze daar en daar toch zitten vechten om meer

    gedenk, het principe van de cel,

    was oorspronkelijk

    delen

     

     

     

    vlieg redt vlieg

    rand van vijver

    insecten in over ijver

    ééntje lag in ’t water

    stokje er in en weer aan land

    twee minuten later

    een koperen vlieg op rug in water aanbeland

    een andere met een zoefvlucht

    raakte haar en deed haar kantelen

    en zij kwam ook weer vliegend aan land

    waar de kip koos tussen dan eens gras en dan wat graan

    maar met die vlieg raakte ook zij van de vijverbaan

    en een mens keek toe en voelde

    alle wortels in het bos zo goed aan

    voor hij dacht, geniet maar

    wie weet is het binnenkort niet gedaan

    dit bestaan

    gastdichteres :

    haiku voor m’n verjaardag : 

    als wolken glijdt het leven

     in kleuren van zwart, wit, grijs

     en alle tinten blauw

    én :

    “ een beetje warmte en een beetje zon is het beste wat ik je kan wensen

    koester het licht en hou het licht in deze wereld en tussen mensen”

    door :

    fvdp http://uitzonderlijkmooiegedichten.skynetblogs.be

    stadsmusje

    op een stadstrottoir , een piepjonge mus aanbeland ze keek onzeker naar mij en ik blij naar haar “hee jong dink, weet je wel waar je bent aanbeland” ? “deze wereld staat op veel plaatsen in brand” !  Het zeespiegelnivo, het bijenbestand. Het kon haar niet veel schelen.  Voor haar was ’t hier allemaal neig interessant.

    Ik kan bijna vliegen, schudden met mijn kont

    Was oh zo blij toen ik m’n eerste wormpje vond

    Kan me niet schelen dat mijn voorouders dino’ s waren

    Wil alleen later een nestje en wat aaren

    Liefdes verliezen en zielen die heengaan

    Grote liefdes verliezen.

    Staat kort bij zielen die heengaan.

    Of bij zij die niet kunnen of mogen komen

    Levens die men een stukje of veel moet afstaan.

    Ze dan hier en daar nog herkennen.

    Liefdes verliezen.

    Negeren soms, redenen uitvinden…

    Over waarom het zo moest.

    En soms kloppen ze.

    Verdriet en weemoed met dezelfde en andere inhoud.

    Opluchting soms, maar van wie of wat of wanneer ?

    Men denkt, na deze, geen deel lijden meer.

    Terwijl het vuur soms nog wat na smeult.

    Relaties.

    Altijd op andere toonhoogten, dimensies.

    Andere situaties van noden van anderen.

    Van de eigen verhalen ook.

    Moeten ervaringen ons nog komen bezoeken ?

    Moet men er zelf nog naar op zoek ?

    De gevoelige snaren van mooie en unieke raakpunten.

    Blijven herinneringen met het hart verbinden.

    liefdes verliezen.

    Staat kort bij zielen die heengaan.

    Verdriet en geluk en middenmoot, nooit dezelfde inhoud met die of die.

    En voor passie zijn er ook zeven kleuren en tonen.

    En vele liedjes in zeven stijlen.

    De eenvoud van de witte ridder en de prinses.

    Naar het land van  mythen en legenden verwezen de dag van vandaag.

    Pipi Langkous en Peter Pan bestaan niet in de volwassenen wereld.

    Indien er twee het blijven kunnen, het weze hen gegund.

    Hou vast en geniet…en kies voor mekaar.

    Complexere situaties…minder goed hanteerbaar.

    liefdes verliezen.

    Staat kort bij zielen die heengaan.

    Hoe ouder men wordt, soms hoe zwaarder de optelsom.

    En op de duur…

    Licht blijven, altijd licht proberen blijven.

    We waren het, zijn het en blijven het…

    Althans letterlijk en in filosofische zin.

    Tussen mekaar hangt af van dag tot dag.

    Na al die ontelbare, niet meer verwoordbare periodes.

    Grote liefdes die weer vriendschap proberen zijn.

    Opluchting en ook wel een beproeving.

    Zoals bij alles dat men niet is gewoon.

    De bio negeren, valt te leren of integreren of niet.

    Men is gewoon ook niet meer wie  men was toen men losliet.

    Weet niet zeker wat te houden.

    De eigen voorvaderlijke spelingen.

    Het vervolg dat men er zelf aan breide.

    Alle steken die men wel moest laten vallen.

    Want breien aan het leven doe je niet alleen.

    Het niet gemaakt zijn door het verleden…Voor het volgen van een te sterk stramien…

    Ondanks de brede schouders en een zee aan begrip…

    Ondanks verdragen en weinig of geen last van jaloezie…

    Raar bij wie wel en bij wie niet en wanneer.

    Goede vrienden… en worden als kinderen en wijzen.

    Grote liefdes verliezen.

    Zoals de vreugde, nodig om via de kunst. Weer dichter bij de ziel te geraken.

    Maar het lijkt meer op dichter bij de geest geraken.

    Die van iemand die men niet meer verstoren kan.

    En houdt van blije dingen.

    Wetend dat het leven meer met mensen voorheeft…dan alleen romantiek en allerhande passie.

     

     

    De huidnood

    Lang geleden in een ver land.

    Een aanraking was magisch.

    Hand die je arm kort streelde.

    Een kus, identiteitskaart van de bioziel.

    Alle balletten der naaktheid geproefd.

    De groei van je geest, onze ook bevorderd.

    Toen haalde de schaduw van ’t verleden

    En zij die niet graag hadden wat we deden ons in.

    Vernauwden ons tot en langzaam verdween de roes.

    Om toch nog vrienden hoogtepunten te kennen.

    En dan op een dag is men te lang alleen.

    Alsof alles wat ooit werd gedacht en gevoeld nog ergens is.

    Zo weet je dat dan weer bij het horen van een mooie song. Om te vermijden dat je bio ziel langzaam wordt uitgehold.

    Is sterkte en bezig zijn met de geest en de kunst geboden.

    ’t Lijkt wel of huid voortaan verboden voor je is.

     

    57 jaar, baah, een tussenstopje tussen 1954 en 2001

    Eerst wat wensen

    Ons zorgend,

    Al wat ouder maske

    Is jarig…nee vandaag worden we niet meewarig

    Kussen, geschenken, een klein kadooke,

    Voor bij het ochtend boke.

    Ik wens je zoveel klein geluk.

    Kleinkindergeluk.

    Onverwachte gunstige evoluties…

    In wat nu nog problemen lijken.

     

     

     

     

    Dan een gedicht : getiteld 17de verjaardagsgedicht

     

    Na 56 jaren in dit leven

    Begint nu je laatste jeugd

    Wat je hebt weg te geven,

    Vertaal het in vreugd !

    Dat deze je moge brengen…

    Menig moment innerlijk geluk.

    Dat niets, niemand je zachte verenge

    Met iedere lach gaat er wat minder stuk

    En doen wij en anderen dat ook…

    Dan ben je binnen 44 jaar geen knook i

     

    88 jarige moeder, oma, 

    11x8, proficiat en dankjewel

    1924 .O.    StOk, het oude lemen huizekke, een tweede meisje erbij

                       Meer een Germaanse, aan Mediteraner zus haar zij.

    1. Achter de ploeg in Neerlinter in ’t huurhuis, kon ze het paard al laten trekken

                       Later zouden de meiskes en noorderling Jef en zuiderser Sylvie hun eigen huis betrekken.

    1. ZEStien, al veel gezien met al die kennissen, buren, ooms en tantes en neven en nichten.

                      Vele vertellingen heeft ze ons gedaan, over al die mensen en hun plichten en zwichten.

                      De oorlog begon ook  in dat jaar.  En eindigde met een goe lief.

                      Ne brave hardwerkende jongen, echt haar gerief.

                      Hij  uit een oorlogsdorp, zij geraakt door een stukje wapentuig.

                      In die tijd, net zoals nu, op een ander was ’t hier heel ruig.

                      Maar toen konden ze beginnen verkeren, zes jaar lang

                      En laten zien welke noten ze nog hadden op hunnen zang.  

                      Ze kon haar Frans van in haar schooltijd in de Walen.

                      Op ’t gemeentehuis in Neerlinter wist ze altijd haar gelijk te halen.

                24.Ze liet zich overhalen om mee in ’t fruit te gaan werken op een boerderij

                      Ze trouwde er met de oudste zoon, samen dag in dag uit, trouw, zij aan zij.

                      Elke denkbare tuin –en boerenstiel kreeg ze onder de knie.

                      Het bedrijf groeide en van camionette kwam een camion of 2 in de fruitcompagnie.

                      Van 5 uur ’s morgens voor de meesten hun werk de leveringen van fruit noteren

                     Zeker in honderd boekskes, en van evenveel mensen en families kon ze nu dingen leren.

                     Een geluk dat haar schoonmoe bijsprong aan de pot  en pan

                     Want altijd was er zoveel en meer te doen bekan.

                     Na vier jaar tijd voor de eerste kleine meid

                     Nu ook al ver bekend vanwege haar gezonde voeding en heel producten en vlijt.

    1. Tegen 4x8 was het tijd voor een zoon met een 8 in zijn naam.

                     En toen hij acht was, had ze hem ook al in een steeds groter ploeg van ‘werken’ staan.

                     Vermits man, vaak naar buitenland met het fruit, deelde Gerardinneke de lakens uit.

                     Altijd zat iedereen in ’t veld of op de grootmarkt in Mechelen met tonnen fruit, fruit, fruit.

                     Met werkvolk en eigen familie ondereen aan één tafel op de noen,

                    Dat waren nog eens schafttijden, voor ieder die leute en werken had vandoen.

                    Op haar 36 jaar in 1960 werd haar huidige schutsengel geboren

                    Haar derde kind, een meisje liet flink, zoals ze toen al was, van zich horen.

                    Ook zij vond na haar loonjaren in  ‘t fruit en de  fruitcommerce haar weg.

                    En tot op vandaag, nee, pak ze daar maar ni weg.

    1. 1964 ondertussen, alles moest groter en groter, harder werken om mee te kunnen samen

                    Slepen en sleuren en dragen, hoe meer alles op wielen ging, hoe meer kilo’s er bijkwamen

                   Frigo’s werden bijgebouwd en meer volk aangenomen

                   ’t ene seizoen in ’t andere, nooit een maand zonder fruit, ni aan vakanties toegekomen toen

                   Maar een reden tot scheiden, was dat nog niet toen, welk ook een seizoen

                   Je zeurde gewoon niet en deed wat je verondersteld was te doen.

    1. 1972, alle sporen van de oude boerderij zelf al jaren verdwenen ondertussen

                   De zaak, een drukke fruitkwekerij, sorteerdershal, handel met den bompa al ten ruste.

                    Nadat Gerardine voor hem had gezorgd dat hij een waardig levenseinde kreeg,

                   Als eerste in een reeks van vijf oude mensen, bracht ze veel geluk in hun levenseind teweeg.

                   Jaren zijn we soms dagen ’s nachts soms mee opgestaan toen het willen leven stokte…

                   Tot de andere kant van ’t leven aan de deur klopte.

    1. Ons ma moest naar de kliniek voor haar strenge maar goede hartje, zonder omwegen

                   Hier en daar wat af en bij en ze kon er als een echte Van Campenhout weer tegen

                   Ze was nu al twee keer grootmoeder geworden ook en tegen de tijd van ’t pensioen

                   Zorgde ze al eens voor die of die kapoen.

    1. Wat genieten met haren René, een uitstapje en hier en daar, nog iets doen met fruit

                   Maar na enkele jaren, was ook dit liedje uit.

                   Zeven mooie, moeizamere jaren doch, kon ze zelf nog met wat hulp voor hem zorgen.

                   Van toen af hebben we haar altijd trager zien gaan, eerst met stok en pikkel

                   Dan achter het karreke aanlopen op ’t gemak en dan zelf in dat vehikel

                   Gekookt en gezorgd heeft ze, tot ze echt niet meer kon.

                   In den hemel krijgt ze voorzekers een plaats op ’t balkon.

    1. In 2004 werd ze tachtig en al een jaar was René er niet meer, waar was de tijd ?

                  Aan opgeven dacht ze echter niet, ondanks de jaar na jaar mindere mobiliteit.

                  Ieder jaar zorgde ze voor eenieders verjaardag en alle jaren een lekker feest.

                  Waar nooit iemand tegen zijn goesting is bij geweest.

                 En nog dagelijks heeft ze haar nuchtere of plezante kritiek op de actualiteit

                 En op of ge nu al wel  of niet alleen en met wie zijt.

                 Ondertussen na jaren ononderbroken zorgen van vooral onze jongste zus,

                 Staat ze ook op goede voet met elke verpleeg- en huishoudengel van ’t sociaal krus.

                Nee, met z’n allen onderschatten we niet de pijnen die de Dafalgan bestrijd

                 …dat ze er nog dagelijks mag bijzijn en horen is ons allen van te veel ‘weid’(waarde)

               Gerardinneke, je was en bent hier heel goe bezig op aarde.

               Je kent de verhalen van heel veel mensen, over wel en wee en cenze

               Je komt ook heel graag nog onder de mense

               Al laat het nog in een auto geraken heel veel over te wensen.

               Ge zijt nog altijd één uit de duizend, zonder pretence.

    1. Wie zal het zeggen…of we je tegen dan met zijn twee

               Nog dagelijks in je eigen bedje bij jou thuis te slapen mogen leggen.

             

    2012 blogs

    Graag schrijf je

    voel je

    denk je

    over, aan, de...

    zinnen van het leven

    Je vult aan met

    wat partijen, kerken, mensen...

    niet zeggen ...en legt verbanden

    je probeert het mooi in te kleden

    zodat zin aanvoelbaarder wordt

    voor hier en daar enkele enkelingen

    die ook met het ik en samen leven

    op zoek naar de stilte en de pracht

    naar de laatste kerk, de innerlijke mens onder meer

    juweel door hoogten en laagten gevormd

    met de logica van het mystiek onverwoordbare

    zowel als de ratio

     

    Merelsnaren

    Wekken me 's morgens

    De valavond daarvoor

    Bij thuiskomst uit schemer

    Verwittigen ze me al

    Laat je gaan

    Hun taal is makkelijk te ontcijferen dan

    Nadat je 's morgens de dromen...

    van je oogbollen wreef

    Ze zingen in iedere taal

    In 't dialect, in 't verwante Zweeds, dan weer

    "Morning, moring Poëet, ben je klaar.

    2x 3x 4x

    "Morning" "Morning", op zoek naar ware waar... waar ?

    Hun noten vertellen van de echtheid van het leven

    Niet zomaar voor even..

    voor even altijd...

    en morgen in ' Frans, 't Spaans?

    of Chinees en Russisch, maar dat wordt eerst ...

    weer nieuwe dingen leren

     

    Opstaan.

    Zes na Zes.

    Ben je nog niet failliet

    dan ga je nog niet op de fles.

     

    Vroeger ging je er onder door

    als d'oogst mislukte

    't kweken van de beesten tegensloeg

    als ziekten niet stopten

    als 't weer oorlog werd

     Nu,

    moet 16, niet 11 percent worden gehaald

    maakt men de olie duur om oorlogen uit te lokken

    moeten te veel papieren in orde zijn

    moet alles in 't groot, de één zijn brood...

    ...is niet de ander zijn speculatie

     nu,

    ga je failliet omdat banken geen banken zijn

    elders, door oorlog en heel veel honger ...

    niet alleen door 't weer

    nu,

    hier...ook door die relatieproblemen...

    die dat allemaal meebrengt

    en het willen hebben en doen van teveel

    niet te vergeten

    België, land met de grootste prijsstijgingen, ’t wordt duur om uw hol te verwarmen en wassen (sorry voor de dubbele bodems)  octo de blogkunstenaar

    Citaten (ook pagina 63)

    Een training in inzicht en resistentie, is het leven.

    Mekaar kunnen uitstaan en weten hoe met mekaar omgaan, kan je leren

    Er zijn altijd speciale, gewone redenen waarom mensen niet met mekaar om kunnen.

    De hele strenge winter, na lentewerk beschouwd, een echte prestatie achter de rug.

    Geen slaaf van het geld worden en dan sterven.

    Denk aan 'n personage uit je leven, ’n bib  met boeken, hoofdstukken opent zich.

    Hoe hoger wijsheid, hoe meer intensiteit van observatie, kalmte, hoe rijper de raad.

    Zo'n vreemd voorgevoel over anderen of jezelf, waar komt dat van ?

    Soms onthouden we alleen de dialogen die we verkeerd interpreteerden.

    Analyseren wat er werkelijk gebeurde, gebeurt soms op lange termijn, achteraf.

    Positief leren denken heeft soms eigen conflicten nodig.

    Teveel afgedreven van waarmee je meer zou moeten bezig zijn, schaadt dat niet ?

    Bestaan, altijd in functie van de energie die je  achterliet, altijd weer opwekt.

    De ziel in een biologisch huis, embryo van, transformator naar een spirituele wereld

    Ratio en Logica worden nogal een verliefd op Muze, Fantasie en baren inspiratie.

    Waarom zou een eerste indruk toch vaak zo belangrijk zijn ?

    Heb je soms ook dat gevoel dat iets heel grappigs staat te gebeuren ?

    Blijven doen waar je een hekel aan hebt, heeft zelden voordelen.

    Uit vrije wil iets beslissends en ingrijpends doen, krachtig iets.

    Als je je té goed voelt, komt de polariteit daarvan al gauw om de hoek kijken.

    Wat gebeurt,  gebeurt op tijd op de schaal van evolutie.

    Ineens kan er iets totaal vergeten opduiken ,des te beter nét je dat nodig hebt.

    Oriënteren op eigen sterkte om de eigen koers te kunnen aanhouden.

    Je kan anderen wenken geven, het stuur van hun fiets hebben ze zelf vast.

    Soms verbergt men info voor je, soms verberg je best zelf een beetje.

    Kennis, rode loper voor de spiritualiteit.

    Gewicht loslaten door lachen, observeren, douchen, bewegen, toilet....

    Heerlijk als je gedachten niet stokken en alles zomaar door je vloeit.

    Waanzin is soms een crash van vliegen op te grote hoogte of te lang kruipen op grond

    Afstand en samen weg afleggen, beide nodig.

    Interactie in hoe dingen tot stand komen door mensen, opmerkelijk fenomeen.

    Beelden die uitgroeien tot symbolen van, tekens van het zijn.

    Intuwitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt.

    Interpretatie van gebeurtenissen en emoties en gevoelens, een levensopdracht.

    Je inner-communicatie op punt stellen, voorwaarde voor een spirituele visie.

    Niet uitgesproken woorden en leren luisteren zijn partners.

    Intuïtieve en spirituele analyses raken mekaar.

    Zoals het weer veranderen ook stemmingen door allerlei factoren.

    Het positieve voorbereiden van momenten en hun personen dient de dialoog.

    Een goed gevoel proberen vast houden maakt veel meer mogelijk.

    Vragen stellen aan jezelf, aan anderen, op het hoger bewuste gericht.

    In relaties de mogelijkheden duidelijk van de moeilijkheden onderscheiden.

    Een zin vol woorden kan een praktische, psychologische en spirituele waarde hebben.

    Ook woorden zijn symbolen van het dagdagelijkse tot het spirituele.

    Ruimte en tijd, veel relatiever dan we zouden kunnen veronderstellen.

    Positieve dingen in de richting van anderen sturen, zelfs zonder opdrachten te aanvaarden.

    Gewoon kracht vragen helpt, wanneer ze ontbreekt.

    De genezende werking van juiste beeldvorming en inzichten, er zijn geen studies over.

    In elke periode van je leven verwek je in waar je dan mee bezig bent.(zijn kunt)

    Gedachteöverdracht zonder woorden wordt mogelijker bij intenser bestaan.

    Geheel der gebeurtenissen en toestanden, onlosmakelijk met evolutie personages.

    Het DNA, waar het verleden woont en werkt

    Hoog inzetten om iets te bereiken, zelfs al gaat het per stap en is de top voor anderen

    Via al die personages in je leven begrijp je het totale plaatje meer en meer of minder en minder.

    Een zoeker naar zin is eigenlijk een detective.

    Magisch magnetisme, duiven vinden hun weg terug zonder gps.

    Alles als een remix van het vorige, met steeds weer meer bewustzijn en skills.

    Dood. Als je in je eindstation voor de 'zee' afstapt en niet verder kan, ben je nog ergens.

    Straling.Fysische,chemische,bio,denk,ziele,kunst,geestesWERELD.Straling.Eenheid.

    Laat ons niet mekaars vulkaan zijn die ons belet van te vliegen.

    Barst maar eens goed uit dat het over is.

    Begrijp wie je bent en dat je voor een stuk bent wat en wie je naar hebt gezocht.

    Het zijn is kleiner en neemt toch meer plaats in dan de grove materie.

    Zekerheden kunnen zo eenvoudig zijn, elk kent zijn eigen geaardheid in feite.

    Evolutie van straling tot onze ziel en weer geest, straling. Heilige drievuldigheid.

    Werp het dopje van een citroen in water en je ziet de zon en kringen der planeten.

    Zijn plantenzaadjes in de lucht zich bewust waar ze naar toe moeten om te aarden ?

    Zin en ziek hebben meer met mekaar te maken dan men denkt.

    Leven, levens, voortdurend voorbereid.

    Op takken van de boom van verontwaardiging kunnen scheuten van inzicht uitschieten.

    To be or not to be, but what is to be ?

    vervolg

    Oppassen met aannemen van haast onmogelijke werken.

    Ook jij bent een stuk van de oplossing.

    Doen wat je voelt dat ok is, moment per moment.

    Dichter bij spirituele raken is facetten van de ziel van het totale bestaan doorleven.

    Verbinden van de eerste indruk met de voorlopig laatste...doorlopende analyses.

    't Meeste confronterende waarheid te verwerken, grootste kans op verdringen.

    Ongemakken zijn er niet om op anderen af te wentelen.

    Karma zoekt altijd evenwichten tijdens dit leven zelf, we proberen het door te geven.

    Kennen alle personages de betekenis van de stukken waarin ze spelen ?

    Emotioneel is dit een zowel gevaarlijke als hemelse wereld.

    Produceert onze biozielspirit niet betere stoffen om kalmte te bereiken dan pillen ?

    Je weet maar wie je bent als je weet waar je vandaan komt.

    Van jongs af aan weten wat voor je ligt, zo werkt het niet, al kloppen vermoedens eens.

    Die en die ga je tegenkomen en dat en dat ervaren, geleidelijk weten waarom.

    Dood. Uiteenvallen elementen. Straling. Genetische verbondenheid. Uitwisseling ?

    Leven is dagelijkse voorbereiding van verbetering van het kwalitatieve bestaan.

    Niet te doen, alle inspiratie proberen te onthouden, dat zoekt zijn wegen wel.

    Wijsheid komt niet alleen op een top, ook bij het dalen, stijgen, rusten, bezinnen... .

    Dromen, soms surrealistische remix, kunstwerkjes mét en zonder boodschap.

    Mensen, op hun best als je de stukjes onopgeloste negativiteit niet merkt.

    Aarde...hiernamaal...daarnamaals...altijd een NU is een eenvoudiger voorstelling.

    Bestaat 'tijd' alleen voor hen die zich niet goed in hun vel voelen ?

    Het verleden, 'heengegane', altijd één in het repeteren (NU)van de volgende show.

    Zowel de geletterde als de ongeletterde snappen niet alle structuren.

    Energie is ook : uiten woorden, handelen, geloof in het mooie en goede, hoop,... .

    Inzicht dat tot +Energie leidt, wordt gedeeld, uitgewisseld, ervaren, niet zomaar afgetapt

    Je kan en hoeft niet iedereens leed aan te kunnen.

    Onnodig blijven slikken zonder te leren...ach kom nou !

    Te dit en te dat, veelal op te lossen door TEvreden.

    'Waar is de nacht alweer naartoe, 'denk je al eens bij het morgenlicht.

    Elk ontwaken is een kans op een vervolg.

    Iemand aan je zijde willen en je alleen aan jezelf interesseren...is bijna leegte.

    In het boek van 't al is elke mens een hoofdstuk.

    Jezelf tot leven wekken is de wortels van je angsten uittrekken en inzichten planten.

    Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad.

    Vanuit de beweegredenen van velen neemt men aan het leven deel.

    Je hebt het of je hebt het niet of nauwelijks je kan het wel leren verwerven. Wat ?

    De zin van het zinvolle, soms nauwelijks te achterhalen, onzin is soms duidelijker. Worden is ervaren door observeren en handelen of niet handelen, door de juiste woorden of het gepaste zwijgen, door leren luisteren...heel gunstig voor alle gedachten die leiden tot juiste inzichten in functie van goede doelen tijdens het proces van interpreteren van de onevenwichten.

    Is alles dan toch te gek voor woorden ?

    'Relier' is zich bijvb. verbinden met het geheel van 'zijn', kerken maakten er 'religion' van.

    Las al eens wat onthechting aan alles en veel in, de natuur wacht buiten op je.

    Ervaren observeren, becommentariëren, los van druk der omstandigheden. Opgave !

    Gezondheid is een onderschat geluk.

    Wens op tijd wat veiligheid en goede dingen voor mensen om je heen.

    wijsheidjes meegeven ?

    Hoe groter je interessen en bereidheid van wie je echt bent te willen en kunnen beleven, hoe beter je het nu leert sturen. Emoties zijn daar een belangrijke leermeester(es)in. Ze leren ons dingen in fasen, die we alleen kunnen bijsturen als we het allemaal weer eens begrepen hebben...en weten wat we willen...op dat moment kunnen we van uit een evenwicht echt handelen of besluiten nog niet te handelen...met het geloof en de hoop dat het dan positief uitvalt voor jezelf en anderen (hoe tegenstrijdig dit aanvankelijk lijken kan.

    Wie kan voor anderen aanvoelen wat nu voor hen een positieve richting kan zijn...toch liggen de meest antwoorden in onze kleine en grote omgeving voor het grijpen...als we het zoeken tenminste niet hebben opgegeven.

    Octoäanse wijsheid 20-21ste eeuw

    -de waarheid komt uit vele hoeken en moet dagelijks een beetje samenvloeien

    -is er een energie die de hele evolutie van straling tot cel en wij niet heeft nodig gehad ? straling misschien…wat is ze ?

    iets dat 'geen inhoud' benaderd ontploft, de basis van de big bang, keiner of gelijk aan nul kan niet, alles wat is, wil niet NIETS zijn, vandaar dat het nihilisme geen goed beeld heeft van het zijn...de grandioze evolutiereis van straling naar atoom naar cel enz...eindigt ook voor een stuk weer in straling...die waarschijnlijk de bron is vh onbestemd verlangen waarvan hier sprake http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/

    Remedie ter voorkoming verstoorde harten

    Laat de kinderen hun onschuld

    De huismoeders in evenwicht

    De huisvaders met rust

    De ouderen in hun vrede

    De kringlopen uit het verleden

    herhalend of doorbrekend

    is dit niet voor eenieder een makkie.

    Laat niet teveel zwaars op je nek

    of wankelen doet die anders rustige innerlijke plek.

    Veel ligt vast, weinig kan al eens worden doorbroken.

    Tijdelijk of meer permanent...

    altijd op weg naar het woord 'content'.

    Maar soms zonder zichzelf nog te kennen.

     

    zonneschijn

    schijn maar zon

    op het schijnbare en het echte

    op de herwonnen deugdzaamheid

    van de hij en zij ziel

    op alle onnodige en nodige omwegen

    op het niet opofferen van integriteit

    op mensen die alle soorten emoties nodig hebben, om dit telkens anders te zeggen

     

     

    Konec ? 6/6/2012  the day when Venus past the sun…105 years to go now and then 8 years later again and 8 years later again and then again 105 years of waiting.

     

     

    DEELIII  filosofisch verzet

    WERELDGENOOT

    FILOSOFISCH VERZET/VOEDSEL VOOR DE GEEST, bijna alles voor mensen met interesse in filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse & cultuur & linken daarnaar met 500 eigen artikels en honderden linken, foto's, film...,kunsten en reisverslagen, tips, annonces, sociale strijd, actuele toestanden in de wereld, vanuit een filosofische hoek.

    Filosofisch Verzet is een speurtocht via artikels, proza, poëzie, essays, pamfletten, citaat boeken-en filmtips, voornamelijk over hoe een planeet één natie  kan worden. Over hoe filosoferen ook persoonlijke zingeving wordt. Over hoe graag leven mogelijk wordt.

    http://filosofischverzet.skynetblogs.be

    WERELDGENOOT, werkloos ?Tijd om je af te vragen waarom? Teveel werk? Altijd meer op minder tijd presteren? Je wordt tot een helse concurrentie met andere collega's, boeren of andere kleine ondernemers verplicht? Je hebt vragen naar het waarom van armoede en oorlogsverspillingen, terreur? Je vindt het maar niks dat de oorlogsmachine via 1man,1president,1premierin gang kan gestoken worden, tegen zijn congres of partij in? Je denkt, leven en werken in zo een wereld, dat kan toch niet de bedoeling zijn ?Je ziet de zin van het werk dat je doet niet meer zitten...en je vindt zo dadelijk maar niets anders. Je vindt geen partij of vakbond die een allesomvattende uitleg heeft, een globale aanpak voor de wereldproblemen voorstelt? Of de tegenkrachten die je ontmoet lijken versnipperd ? Je ondervindt dat sommige media of het onderwijs je het hoe en waarom van de geschiedenis en het hedendaagse niet genoeg duiden kunnen? Ook je sociale omstandigheden zijn niet gebaat met al die omstandigheden? Je bent een aantal uitzendingen, kranten of ongezonde leefgewoonten moe en je wil daar om te beginnen bij je eigen iets aan doen? Je beseft dat een mens niet alleen gemaakt is om te werken en je wil opkomen voor jezelf en anderen? Omdat ook bij andere mensen, andere gezinnen, werkeenheden,  landen...dezelfde vragen zich nog schrijnender en dringender lijken te stellen. Jij hebt geen drug meer nodig, je weet uit eigen en gedeelde ervaring heel goed dat op ijdelheid en zelfmedelijden gebaseerde consumptiedrang, je kritische zin en je innerlijke verdieping  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  in de weg staan.

    Kortom je bent je bewust van een aantal zaken die je bewustwording vernauwen. Je realiseert je dat je medestanders nodig hebt om al dat inzicht in vernieuwende groei en daden om te zetten. Een bewuste keuze dringt zich op voor meer en meer mensen.  Je wil je best inzetten voor een betere wereld zonder armoede, oorlog, werkloosheid en allerhande vervuiling als die wereld er dan maar niet uitziet als nu:  afgejakker op het werk, te weinig interesse voor de rest van de wereld, te weinig tijd voor lezen, studeren

    Het leven niet meer als zingevend kunnen ervaren. Dom amusement, sensatie voor alles. Steeds meer mensen willen diepgang en inhoud vinden. Shows over hoe men mensen elimineert, zodat het  individu dat overblijft met de poen of lotto gaat lopen. Bestudering van de psychologie om er geld mee te verdienen en ieder op zijn plaatsje te houden. HOERA? HOERA? Wat amuseren we ons rot binnen het kader van het geldimperialisme en de casino economie.  Valse spanningen opbouwen om ons van onze anderskleurige of klassegenoten of andersgelovigen af te scheiden. Nog meer reclame in onze hoofden jagen om ons nog meer doen te kopen...dat proces mag niet stilvallen of het geldsysteem valt op zijn gat. Je inzetten voor een wereld waar dan geen gekken om een oorlog om afzetmarkten vragen omdat een oorlog weer voor werk ZOU zorgen.             Een wereld waar men niet met halve waarheden goochelt, het beschermen van machtsposities indachtig. Men misbruikt het rijke filosofische erfgoed achter woorden zoals religie, geloof, god socialisme enz...voor de doeleinden van de zotste speculaties. 't Kan niet de bedoeling zijn dat dat allemaal zo blijft. Alles evolueert. Misschien maken we het nog wel mee:

    Een modern systeem voor toekomstige verkiezingen via het internet, een soort internetreferendum om eerst een globaal programma goed te keuren en daarna op projectlijsten de vertegenwoordigers ervan aan te duiden(een blauwdruk hiervoor, zie :  http://bloggen.be/conscience2008  http://filosofischverzet.skynetblogs.be http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be     analyses en alternatief samenleving programma

    Toemaatje:

    Je roerde alles tot diep in de kern, schreef het gebald neer, de noodzaak aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te houden, te organiseren. Ideeën laten groeien vereist naast het spontane, discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek, anderen met bewustzijn wapenen, streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening, 't einde ervan vaak door de ouderen niet meer meegemaakt. Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven...zelfs al botst onoordeelkundigheid  voor een langere periode tegen je op. Je geeft het niet op als andermans passiviteit, onbegrip, verveling ,negatieve emoties...blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het individualistisch snobisme de eenheidsstructuur  van het algemeen belang vergift, daar is welvaart niet ok.

    Platformtekst  filosofisch verzet linker kolom http://filosofischverzet.skynetblogs.be

     

     

     

    Eindelijk er achter gekomen !

    De drijfveren van het menselijk bestaan !

    Hoe kunst ontstaat.

    Het kwetsen en verblijden van mekaar programmeert de levens.

    Dat alles balsemt en overwoekert het sociale.

    Geeft dwaze politieke spelletjes veelal vrij spel.

    Eindelijk, alles valt op zijn plaats.

    Al het nuttige opgebouwde even terzijde.

    Woorden die beginnen met God, gewoon een denkmethode.

    Wetenschap, een voertuig naar méér inzichten.

    Lichamen, de echte tempels van geestelijk ontwaken. Eindelijk het waarom van het leven zelf, onbeschrijfbaar in roman. Leven zelf…

    Dat alles op zijn diepst doorwoelen kan.

    Dat speelt met alle emoties, een spel.

    Dat het negatieve uit het positieve sleuren wil.

    Eindelijk doorgrond, weer bijna tot op de bodem. Niet de goeie ouwe fictieve God, maar de mens, bijna ondoorgrondelijk.

    Niet alleen voor zichzelf en voor anderen.

    Niet alleen door de voorouderlijke pijnen, de nieuwe compositie en zo.

    De angst om te vergeven en vergeten, doet bloesems verwelken.

    Eindelijk begrepen welke soorten vruchten, karakters dan worden geboren.

    Waarom we hier rondlopen, hier horen en weer niet.

    Waarom er sterke schouders bestaan.

    Waarom liefde ongemerkt domineert, maar de soorten angst regeren.

    De ijdelheid, het te grote zware ego, hebzucht, jaloezie à l’ infinie.

    Eindelijk ogen, hart, verstand, weer even op open.

    Welk een afwisseling van geluk en ongeluk moeten worden doorstaan.

    Welk een vermijdbaar (?)aantal paden, gejaagd gelopen.

    Welk een linken allemaal afgewogen, verbanden herwogen, geschrapt, geschept.

    De mens, waarom dat eeuwige te min en te onmin.

    Eindelijk zowel emoties, gevoelens als eeuwige straling, kernen en elektronen verklaard.

    Hun werking, zoals die tussen man en vrouw en mensen, in beelden en gedachten ook.

    Hun reddend onverschillig evenwicht en heilzaam overhellen weer opnieuw.

    Hun soms te lang blijven lopen achter de feiten.

    Eindelijk bijna alle watertjes doorzwommen.

    Bezit, wraak en weerwraak, meelij wekken, de koestering van de onmacht.

    In alle soorten camouflage en alibi’s vluchten.

    Onbegrepen eigenheid zogezegd, omwille van valse trots.

    De andere niet kunnen luchten, de uitdagingen ontvluchten.

    Concrete Redenen genoeg om op te sommen.

    Altijd het onbegrepen verleden dat zich wreekt.

    Niet snappen dat ook het niet uitgesproken  spreekt.

    Niet geloven dat eenieder hier met zijn eigen redenen bestaat.

    Het verschil tussen achterkant en voorkant, algemene lijn en detail niet zien.

    De veelal onvermijdelijke driehoeken en andere kansen tussen mensen.

    Het  stoffelijke en de gemakzucht laten primeren.

    Bemind willen worden met teveel verliefdheid op zichzelf.

    De enige, de beste, de snelste…willen zijn.

    Te koud, te warm, de seizoenen in mensen niet kunnen zien.

    Hun klimaat, hun ondergrond, hun overlevingsvormen, hun afschermen niet kennen.   Wacht niet op het te vroeg willen sterven om je geest te kunnen laten geboren worden. 

    na de dood De stilte,

    is allen die niet meer bestaan

    is opkomen en overgaan,

    is terug naar onze essentie

    in stille beelden blijven ze voor de levenden achter

    wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt

    wat blijft, onze menselijke waarde;

    licht, schijnend in licht,

    met de lucht ingeademd door de nog ademende

    Licht,

    is ook die die er niet meer zijn

    Lucht,

    doet niemand pijn

    Tijdens de zwaarte van het leven reeds even

    stilte, lucht en licht zijn,

    ze zijn wie de heengegane waren.

     

    ode aan een punt

    vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven,

    in het punt van waarheid, echtheid

    waarrond alles cirkelt, dacht ik zo

    ...behoed het willen weten van verscheuren

    ...behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven

    ...kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant

    Troebel witte stilte, vertel me van het luisteren

    Sterre verre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling

    kijk uit naar een brug naar ergens

    vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen

    leef, mens leef, weef mens weef

    te midden het stille, eenvoudige en goede

    dankbaar voor al het goede en mooie,

    zelf te zien, zelf te zoeken;

    dwars  doorheen  kortzichtige  onwetendheid

     

     

    voortijdig testament

    Begraaf me maar,

    desnoods aan de andere kant van de wereld.

    Intens heb ik hier leren leven en innig meegeleefd. Op weg naar meevoelen, te veel medelijden gehad.

    Te veel lasten willen dragen en lusten willen begrijpen.

    Mee gedogen van en in verzet komen tegen wat een mens te beurt kan vallen.

    Op kleine en grote schaal, in heden en verleden, lichtbakens uitgezet naar dan.

    Niet teveel naars meer moeten verdragen, mijn kinderlijke droom blijft.

    Vreemd genoeg is er aan narigheid geen gebrek. Vaak hebben we niet genoeg aan het spontane om gelukkig te zijn. De eenvoud van de natuur is ons dan te rustig. De redenen waarom mensen bij elkaar horen, te complex.

    Het deel innerlijke rust van de naaste, zalig of onuitstaanbaar bij momenten.

    Vermengd met het deel onzekerheid en onrust, de basis van het bestaan.

    Van daar ook weinig tijd voor de ontwikkeling van een sociaal bewustzijn.

    De regels van produceren en distribueren, we zijn gewillige onderdaan.

    Er meer mee begaan dan bij het wezenlijke in het leven.

    Dus, begraaf me maar, leg me niet in chemisch bijtend zuur.

    Het ‘oplossen’ van dode lichamen, weer iets nieuw om geld mee te verdienen.

    Ach, graaf me een kuil en wikkel me desnoods naakt in een oud tapijt.

    Of in een oude boekenkast met een plank er op, geef de boeken weg… Als ik er de kans zelf niet toe kreeg.

    Wees een verlengde van mijn leven door geen ruzie over bezittingen te maken.

    Mijn echte erfenis zit eigenlijk voornamelijk in jullie ziel en wat ik er achter liet. Zelfs het onbegrepene zal nog doorwerken.

    God zij dank, ‘god’, dat zijn de anderen

    Het verdriet om zijn broer 

    Hij werkt in weer en wind tussen de fruitbomen.

    Klein, breed, werkershanden aan zijn lijf.

    Plant bomen op de akkers van voordien.

    Zet er staken, spant er draad en snoeit.

    Geniet van de bloesems, dunt om te laten dikken.

    Besproeit, bemest, maait en dan de boekhouding nog.

    Tussen de bedrijven rondom 't Boeckhout.

    Plukt en stockeert en koelt zijn opbrengst.

    Kisten klaarmaken voor transport, sorteren.

    Vervoer naar de veiling.

    Familie mobiliseren als broodnodige hulp.

    Hij praat op een hele zachte stille toon,

    warm contrast met zijn ruwe uiterlijk.

    Plots zie ik hem staan naast de open kist van zijn broer.

    Met tranen in zijn ogen.

    Nee, niemand verdient zo lang vechten tegen een vreselijke ziekte.

    Waar zijn die ravottende jongens van vroeger ?

    Naasten kunnen ze de droeve dingen van zich afzetten ?Echt slijten doen ze niet.

    Dichter bij de ziel komen doet soms té pijn.

    Op andere momenten kan het heerlijk zijn 

     Nood aan vrouw

    Een huisgenoot doet een vrouw genieten.

    Ben ik blij voor voor hen.

    Menig vallende nacht, eenzaam in mijn tuin.

    Het artistieke, filosofische werk ging voor.

    Dus het lichamelijk- emotionele soms flink in puin.

    Je kan van het leven veel leren.

    In afwachting dat het tij toch wel een keer zal keren.

    Waar heeft men een mens eigenlijk in gedropt.

    Een huwelijk dat de laatste drie maanden door overspel van mevrouw stopt.

    Beu van wat haar vader met haar deed, de man voortaan als vijand.

    Vrijheid ligt dan te lonken, eens de banden doorgesneden.

    Naast het geluk bij momenten…

    Andervrouws verdrieten altijd maar uitzweten.

    Te veel van die momenten van je kas opvreten.

    In lyrische bewoordingen schrijft men dan zijn wedervaren neer.

    Maar het leven leert in de praktijk, naar een theoretische leerschool vraagt de mens weinig.

    Het moet me maar vergeven zijn, dat ik wordt zowaar azijnig.

    Ligt niet in mijn aard en dat is wat me zorgen baart.

    Het feit dat men veel liefde heeft te geven en de nood aan delen.

    Lijkt zo oppervlakkig en zo makkelijk voor velen.

    Mij is het niet meer gegund.

    En ik vraag me af, of het wel anders had gekund.

    Je krijgt in ’t leven voornamelijk je kaarten van anderen.

    En daar valt weinig aan te veranderen.

    Het lijkt wel of die ene in allerlei nood, haar hemelse achterban

    Mezelf heel goed van een andere afschermen kan.

    Tot het moment, de dag dat alles weer mooi draait zoals vroeger…

    Of hoef ik daar niet om te wachten…hebben we allen niet onze eigen opdrachten…

    Veroorzaakt door wie-wat we allemaal reeds tegenkwamen en onszelf.

    Een opdracht, opdrachten liever, van voor we geboren waren.

    Hadden we moeten blijven het onmogelijke te verzoenen ?

    Zo zijn er die echt bij andere geaardheden vallen…

    En er blijven tol voor betalen.

    Geef mij dan toch maar meer assertieve verhalen.

    Er werd ons geleerd dat we oneindig goed en medelijdend moesten zijn.

    Doe maar wat minder, want er rest je anders te veel pijn.

    Geniet met mate van het leven en blijf in eenvoud bij de goeie inborst…

    Die jou inzet verdient.

    Man, vrouw of kind...

    altijd iemand die dat verdient.

    Over de maat. Overmaat

    Tot dat over de maat schaadt.

    De hoge heren aan de top cumuleren.

    Die beneden, wanneer gaan ze het leren.

    Andere keuzes te maken, zich engageren.

    De maat is iedereen een inkomen, werk...

    geen torenhoge verschillen, gewoon geluk ...

    maar wat lijkt er voor velen toe te nemen : ongeluk.

    Spiegelen ze hun behoeften aan al die reclame...

    zo dat ze zich voor anderen schamen ?

    Zet het systeem van nooit genoeg profijt

    ...hen al veel te lang in 't krijt ? Alle woorden die met 'te-' beginnen zijn ...ik ken er 1

    ...waar je niet bang van hoeft te zijn : 'tevreden'

    Te veel, te weinig, te hoog, te laag... meer woordjes dan dit hoeven niet vandaag. Over wat eigenlijk die andere zinnen van 't leven zijn ? Menselijkheid leren beleven, doorgeven. Niet buigen voor de pijn.

     

     

    The heat is gone

    The heat is gone.

    Night has fallen.

    Dark clouds refresh.

    The light leaves the window.

    Between white walls of a yard,

    Bats dance the radar dance.

    Soon as you think they’ re gone.

    One comes back. Always the same maybe.

    Picking the mosquito’s before my face.

    No blood of yours for them.

    In alliance I leave the light on.

    Thinking while absorbing time and place.

    New couple

    New couple. Often it goes like this.

    They find a lot in common.

    A lot to blame their ex-es

    They think their trust was misused.

    Struggle with the lust for change inside.

    Wondering whether to enjoy the lust of new lives.

    Rediscovering to be glad.

    They stop holding having something

    Against the ones who cheated on them.

    Experiencing the newly found joy THEY

    Must have felt.

    But the new love story often ends…

    As the old one…

    And insults and hurt replace tenderness again.

     

     

    Left my wood one day

    My wood where people looked for serenity.

    Discovered a wood, hidden in a town.

    Where ecologists do good things.

    And I offered them my help.

    Went in to town to tell the news.

    But got a load of emotional stories about modern pain.

    Could not take mine any more…

    Lost my good temper…but it was in vain.

    The message of my wood, not understood.

    Forbidden to be too complicated, just talk along.

    Frustration isn’t something for a public place.

    It’s to be ventilated at home…

    When tenderness has gone.

     

     

     

     

    Back in my wood

    nature, telematics, internet

    the floating software of the one spirit

    receiving trillons² of needs sending trillions³ of possibilities

    with each time just one match for that period in time of being

    telepathically connected drive of unfinished stories of past and present

    wrote a poem about a bat to escape from battle

    before it was on the net 3 book friends had used the word too

    7 colors 7 sounds 7 continents 7chakra’s 7positive emotions 7negative emotions /7 senses/7 souls/7good intentions

    Came near to things hellish and divine

    Cracked both codes

    Will keep a distance, thus no more someone’s or me to blame.

    For the one percent of mistakes and wrong interpretation.

    Being aware of once, one emo-link to many in nerve breaking conditions.

    A lot of people preaching how to let go and be and live independent.

    A lot of them live alone.

    A lot of them get hurt.

    And when they ‘ve learned from each other to abandon or let go.

    They often forgot they were each other ‘s missing link.

    How can one be afraid of a missing link ?

    De oude god

    Eerst het oeroude ontzag

    Met enorme angst voor oergoden

    Dan bewondering, verwondering, nieuwsgierigheid.

    Volgenden het zoeken, verlichting, ontdekking van straling, atoom, cellen…

    Daartussen en daarna, het vechten van zogezegde godsdienstaanhangers.

    Authentieker blijvende zoekers bleven onafhankelijk denken

    Een groeiend aantal in deze spitsmoderne tijden met delen middeleeuwen

    De nieuwe god, niet meer de natuur, maar het geld.  De innerlijke rust verstoord door negatieve emoties.

    Het beleven van hoe wonderlijk tegenstrijdig en aanvullend wezens zijn.

    Hoe een dag groeit op basis van het geheel, ziet men zo weinig. Wegens te weinig vat op de innerlijke communicatie en de dialoog. Geef het zoeken naar een nieuwe god op. Leer uit verleden, exploreer het heden en laat de toekomst soms wat los.

    Scherm je zelf af en zet je zelf open.

     

    Gedicht voor de allumetten

    Bij het gasfornuis liggen jullie

    Souveniers van minstens 90 winterdagen koffie of thee ‘s morgens.

    Mijn neus snuift nog de solver van toen bijna.

    Poezietieve quotes & vertelsels

    vriendschap-liefde

    vriendschap, geboren uit passionele liefde

    kan alleen overleven

    als lichamelijk verlangen

    vertrouwelijk aanvoelen wordt

    wat liefde dan wel is,

    wel,

    er zijn, zoals geschilderd op de foto;

    meerdere soorten licht

    dan alleen het licht van de zon

    ----------------------------------------------------------------------------Woensdag 12/03/2014

    friendship, born out of passionate love

    only can survive

    when the desire of the body

    becomes kind of a confidential feeling

    so, in fact, what is love then ?

    well,

    as is written on the photo

    there are more kinds of light

    then the one of the sun

     

    Welk verhaal blijft er te vertellen ?

    Dagelijks passeren er tientallen in mijn geest.

    Net niet halen ze dit forum.

    De nachten brengen hun eigen surrealisme.

    Met of zonder boodschap.

    Het kaderen van mensen in bredere verhalen.

    Soms nauwelijks nog te achterhalen.

    Onbegonnen werk om in een roman te gieten.

    Alleen genieten van het dagelijks ontdekte.

    Van de vormen die het in je kreeg.

    De energieën die je roerde, duidde.

    Met geest, niet met inkt omschreef.

    De woorden, als geluidsgolven doorgegeven.

    De rol van jezelf in het leven van de anderen.

    Af en toe wat van betekenis kunnen veranderen.

    Alleen dat wat dat ooit vast en zeker doen zou. Dat allemaal, is

    ze’ s nog geen zestig

    aan ’t begin van altijd

    weer bijna uitgeschreven

    kwam ik ze tegen

    ze leek me een zekere

    een sterke,één die kon werken

    met oog voor het mooie, ontspannende

    plezante en muzikale

    waar zou ze haar mosterd halen ?

    één en ander kon haar wel serieus bezwaren

    dan reed ze diplomatisch tegen mensen hun ‘kaaren’

    ze schiep op haar dak een stuk natuur

    uniek op de planeet

    en er is veel waar ze het fijne van weet

    geraakt ze aan de kook tussen pot en pan

    geen smaak die ze niet aankan

    en wil je nu wat weten ?

    ze wordt 59 vandaag

    …en is bijlange niet versleten

    Moge ze nog lang de wereld willen verbeteren

    Zonder bitter en ‘moet’ en moe te worden

    Misschien kiest ze nu een parcours met minder horden

    Altijd heeft ze er al voor velen willen zijn

    Met op grote schaal van alles willen organiseren

    En ’t kleine in mens en natuur klikt ze fijn

    Iets in de natuur voor haar digitale boxjes te groot

    Of hier en daar een sociale opstoot ?

    Met veel wist, weet ze raad zodat het meerderen baat

    Wat zullen we ze vandaag nog ‘wensen’ ?

    Geen gezaag met mensen, maar beweging en ‘sense’

    Zin in het leven en iets wat rijmt op ‘aat’

    Raad, maat, toeverlaat ,tuinzaad, postulaat…

    Ja waarom niet, ‘n boek schrijven over sociale zorgen

    Al kruipt ze niet zo vlug in een pen

    Dat ze zich maar niet te druk maakt om morgen

    Altijd is er ergens een weg naar meer,

    Teveel getob doet alleen maar zeer,is overbodig

    Haar warmte hebben vele mensen nodig.

     

    http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/

     

    Er was eens een kip

    veel valt er van te zeggen, een echte overlever

    met een trauma, van vier zusters kippen met andere tinten

    had zij alleen van haar vorige haan kuikentjes

    maar katten, wie weet, marters of vos

    ontnamen haar haar kroost

    sinds haar laatste kuikentje werd gestolen

    was geen hek, geen draad nog hoog genoeg

    om haar tegen te houden

    ze sliep in bomen

    wijl haar vriendinnen en uiteindelijk de stoere haan

    twee keer groter dan zijzelf, door de natuurlijke vijand werden geveld

    uiteindelijk verhuisde ze naar een bos met vijver

    want in haar eerste dorp van verblijf, werd ze verjaagd

    eens ze buiten het gebied van het gastgezin verbleef

    honderden eieren legde ze voor eenieder

    alle seizoenen, regen of wind, verkoos ze buiten te slapen

    een slaapplaats der mensen, hok, was haar te min

    op een dag bracht iemand een haan, een kleinere,

    een hele vurige, schel kort krachtig kraaigeluid

    zo te herkennen uit de tunes van de buurhanen

    niks was hem ook te hoog

    en hij leerde haar ook van hoger in de boom te slapen

    zeker twee meter hoger dan de oorspronkelijke drie

    iedere ochtend in de nog koude lente reeds,

    kraaide hij de gastheer uit de veren

    een echte tiran soms,(de haan)

    een borstel vloog van ergernis een dag door de lucht

    en de haan ging in het naburige bos slapen

    al veel minder lawaai in de buurt, oef

    de eerste nacht zonder hem, kroop ze ook 5 meter hoog

    probleem in de morgen, ze durfde zonder hem niet naar beneden

    er werd aan de boom geschud en ze lande geforceerd maar veilig beneden

    doch het haantje hoorde haar eens kakelen toe ze in de waan was

    dat er op haar ook werd gejaagd

    op eens zat hij terug op het schiereiland

    waar ze hun wittebroodsweken hadden

    niet te geloven, maar hij ontvoerde haar

    ze vlogen samen over het smal stuk van de vijver

    en verdwenen samen naar een oude chalet in de buurt

    wie weet hoe het met hen afloopt, dacht de hoenhouder toen

    ’t zal wel goed gaan met de kip, want ze kan zelfs zwemmen

    Ooit geweten, een kip die kan zwemmen ?

    Maar …beiden keerden terug en zochten een nieuwe slaapplaats,

    De hoenderhouder had inmiddels de stoel verzet

    Onder een andere boom, de stoel, dan die waarvan ze hun jump in de bomen maakten

    Een hele bedoening, hij ging het eens allemaal uitzoeken

    Maar zij maakte de eerste sprong…hij volgde,

    Uit frustratie is hij dan maar een paar meter hoger gaan zitten

    Misschien vanavond weer gezellig bij mekaar

    In de oude Schone van Boscoop boom

    niet gestoord door Jeff Rusell, de intelligente broer van Jack

    ;maar da's een ander verhaal dat door het leven van de hoenders

    is komen lopen, snuffelen, geur analyseren enz...

    Op 't eind van haar leven ging ze lager en lager slapen en ze hing vredig ingeslapen uiteindelijk bovenop een tak boven het water, een tak precies een hand en een nest...ergens in deze blogverzameling zal U ze zeker tegenkomen , de witzwarte oerkip van 't domein

    Kleinnootjes

    kleinnootjes krispelen door haar vingers

    zelfgebakken koekjes en zo in het achterhoofd

    menig kleur en smaak en kruid

    in compositie opgeroepen

    om 't beste van de aarde te geven

    al wijl 't hele arsenaal keukenballet

    sierlijk spontaan stenen tegels aait

    het rustieke hout opent, dichtschuift

    alwijl het vuur de geneugde geneugten

    van zon en aarde doet openbarsten tot in de neus

    de smaakpapillen opgehitst

    naar het moment van versmelting

    al eeuwen doorgegeven kookkunsten

    komen weer klaargemaakt op tafel

    omwalsd door het kruid bij uitstek

    goede zorgen

     

    De hellen van onmensdom

    Tot bloeddorst geprogrammeerde bezeten krankzinnigen

    Ware nachtmerries bij dag en nacht

    Voor de gewone mens die in vrede leven wil

    Vernielend wat geduldig was opgebouwd tot puinhopen.

     Beledigend de aarde en de liefde met niet aflatende haat.

    Gesponsord door bloedgeld uit de olie en andere verdwaasde doelen.

    Met elk schot komt iets nooit meer goed.

    De rechtvaardige die voor onrecht en waanzin boet.

    Kind dat geen kind kan zijn.

    Ontreddering , redding, rede; miljoenen malen verkracht.

    Alibi Allah’s wreedaardig chaotische leger van verscheurden

    Wijl de ware vrede wel moet koken van woede.

    Hoe in deze tijd om te gaan met die ergernissen buiten formaat ?

    Met politiek onbekwamen reeds decennia op buitenlandse zaken ?

    En hun vriendjes die oliesjeikje spelend in het zand;

    de hele cirque de l’enfer finacieren…

    gelukkig ligt het niet in onze macht van te vervloeken.

    Verdomme ! Verdommen en verdoemen doen jullie onze wereld !

    octo  7Januari2014  4u24

     

    Vandaag kwam er weer een beetje meer van jou

     

    Zwervend op bezoek doorheen mijn cellen

     

    Het vertellen lieten we meer door vingertoppen dirigeren

     

    Dit keer, na al die aandacht van ons, voor moeder natuur

     

    Ontdekt, dat ze verdorie ook in ons zit en hoe !

     Al een hele reis achter de rug met je

     

    De eerste keer in het bos toen ik je handen in de mijne vouwde

     

    Op een bankje bij het water

     

    En alle leuke dingen die je zei, Doorheen mijn soms complexe gedachtenconstructies.

     

    Dacht, weer een alleen vriendschappelijke band er bij.

     

    Maar jij citeerde het juist, vandaag;

     Nu een paar maand later,

     

    ‘grote passies worden uit eenzaamheid geboren’…

     

    Ik weet het, men moet er mee oppassen…

     

    Ze niet zo oplaaien dat ze de rest overwoekeren.

     

    Maar de aura’s hebben gesproken vandaag,

     

    Over trillingen die mekaar heel goed aanvoelen

     

    Over laten gloeien, jonger maken, doen groeien

     Over zalfjes van de natuur zelve

     

    Door het zachtjes verven van woorden heen

     

    Aanrakingen kleur geven, schoonheid loven;

     

    We boffen maar met mekaar nu we voelen dat

     

    Je van de liefde veel dieper leven kan.

     Dieper ademen en voelen, denken doen en laten geworden.

     OCTAO-reeks

     

    SCHOENEN

     

    ZOALS ZE des MORGENS STAAN

    ERMEE IN DE NIEUWE DAG

    VERDER GAAN

    VERZET IEMAND ZE VOOR JE

    IN DE NACHT OF MORGEN

     

    BETEKENT NIET MEER OF MINDER

    ZORGEN

     UITEINDELIJK IS HET JIJ DIE JOUW LEVEN LIJDEN EN VERBLIJDEN DOET LEIDEN MOET

     

    Routine

     

    Weet, wat begint, heeft een eind.

     

    Eindeloos willen verlengen

     

    Is een kiem van angst

     

    Alles evolueert volgens een cirkel

     

    Van ontstaan en vergaan

     

    En opnieuw beginnen

     

    Wederom, spiritueel verrijkt of verarmd

     

    In de richting van wijsheid

     

    Routine wordt het slechts

     

    Als je verandering blijft tegenhouden

     

    Reis

    Naast de reis van alles vóór jou

     

    En in de tochten van je innerlijke communicatie

     

    NU en altijd daarna

     

    Gedachten projecteren reeds de volgende momenten

     

    Kondigen reeds aan

     

    In de wereld van dingen en mensen om je heen

     

    Aanwezig of niet

     

    Naast alle mogelijke gereedschap van de geest

     

    Die ene en ondeelbare

     

    Is er soms ook een tijd van inpakken en reizen

     

    Naar andere stekken, streken, takken

     

    Op wielen, voeten…naar ont-moeten

     

    Weer achterlaten en inruilen voor het andere en de ander

     

    In verscheidenheid deelachtig aan het ene

     

    In feite steeds een verlenging

     

    Van innerlijke rust

    Waaruit een hele andere wereld

    Geboren wordt

    Lijkt te stoppen

    Maar altijd verder reist.

     

     Wezens

     

    Wezen.  wEssentie. ‘Es’, ‘Het’…grijpbare ongrijpbare

     

    1. ZIJN

     

    Voor velen, hoe krijg je de andere, hou je ze ‘klein’

     

    Voor anderen een afwisselend parcours, een weg naar innerlijke rust

     

    Een van negatieve emoties ontdane inner communicatie

     

    Leidend naar observatie en handelen

     

    Van uit positief gericht innerlijk onverschillig evenwicht

     

    Niet de conflicten mijden, indien onvermijdelijk

     

    De pijnlijke botsingen veelal aan anderen overlatend

     Daar omgeving en eigen lichaam en ziel de wijzen leerden

     

    Groeien

     

    Van straling naar cel en dan leren delen

     

    Tot en met vandaag, één van de velen van ’t geheel

     

    Waar je met niemand wil, kan wisselen

     

    Hoogstens wachtend op een nieuwe kans

     

    In een nieuwe dag, jaar, big bang cyclus

     

    Of als onderdeel van de heilige geest in zijn vertakte geheel

     

    Ander universum of genetische zijtak

     

    Maakt niet uit, de verschillen tussen micro en macro

     

    Zijn is zijn, elektronen onvernietigbaar

     

    Gevoelens zich over generaties heen uitzuiverend

     

    Met zoals de lucht en getijden, donker weer en storm

     

    Toch komt daar altijd soms onverwacht, opklaring

     

     

     

     

     

    Nieuwsankers

     

    Alles willen we vatten, latten er rond, inpakken, verkopen.

     

    Het nieuws van elke dag, men bouwt er rijkdom rond.

     

    Nieuwsankers in het land van de Indiaan,

     

    Eentje met 2 miljard euro ‘vermogen’

     

    In Zwitserland in een handtassenzaak voor superrijken een arrogant iemand buitengevlogen…er is nog hoop. Verankerd met wat er in de wereld gebeurt ?

     

    Sensatiezucht van velen houdt hun succes in leven

     

    Met duizenden juichen naar een koning

    Flippen op een kroning, oh wat mooi !

     

    Het is eenieder gegund.

     

    Maar wat met op straat komen

     

    Tegen onrechtvaardige structuren die duren

     

    Zolang men het eigen bewuste engagement blokkeert

     

    Want alles gaat goed en men heeft nooit anders geleerd

     

    Die anderen zullen zelf wel in opstand komen

     

    Eigen welvaart verwerven en hopelijk welzijn

     

    De oude media, weinig op weg naar wat zou kunnen zijn

     

    Houden het bij het minimaliseren van sociale pijn

     

    Praten scheef wat recht zou moeten zijn

     

    Houden alternatieven zo veel mogelijk uit het licht.Aanvaarden het buitenlandse beleid ten gunste van economen

     

    Allen marionetten van speculatie en zijn telgen op de beurzen

     

    Windstil Windspel

    Windstil. Opstoot, luchtdans

    Bomen schudden mee.

    Bladerenballet vol dwarrelende verstrooiing.

    Midden de cyclus van vergaan en ontstaan.

    Vol volle maanlicht van vorige nachten.

    Rusten midden herinneringen

    Dingen te doen

    Bij herfst al lente proeven

    Wachtend op een voorgerechtje winter

    Midden dessert herfst

    Het hoofdgerecht zou best langer wezen

    Zullen we denken na de volgende regendagen

     

    Letterkes maken

    Kan je zelfs door alles wit te laten

    De bijna leegte die het al omvat

    Zet een punt

    Kies voor vol of leeg

    Je hebt een O

    Zet er een beentje aan en oeps…a

    Een steeltje aan…b

    Maak de cirkel half …c

    Een takje rechts…d

    Geef de leegte een baantje : e

    Of een gekruld staartje : f

    Of ietsje plechtiger :  g

    Zet een hoedje aan een been : h

    Of een punt boven een sliding : i

    Iets heel naar beneden en naar boven weer : j

    Of met fantasiekrul : k

    Zet iets stevigs neer  : m

    Met een beentje minder  : n

    Doe iets met rollen : r

    Of met slingeren misschien : s

    Wijs de weg t, T

    Gom wat aan de a : u

    Neig naar boven : v

    Maak het zweven sterker : w

    Of het vredesteken : y

    En eindig zigzag : z

    Om dan  met de hoofdletters te beginnen in alle stijlen van windows

     Ga zitten en vertel me je verhaal

    Wil vandaag niet weten wat je van het weer weer vindt.

    Wil weten wat je denkt dat je hier komt doen.

    Wil inzicht in met wie je het leven waarom deelt.

    Wil dat je over je dromen in de dag en het donker praat.

    Wil vernemen welke wegen je opgestuurd werd.

    Wil levendig voor me zien, de paden waarvoor Jij koos.

    Wil er in komen van welke routes je veel verwacht.

    Wil delen wat er echt in je omgaat onder zon en maan.

    Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan bestaan.

    Wil uit je laten vloeien wat telt in jouw wezen.

    Wil voelen wat er je echt beroerd.

    Wil geen prijzen of lonen bespreken.

    Wil op jou zelf afgaan en jou laten komen.

    Wil de mensen kennen die je me voorstellen wil.

    Internationale gasten uit de hele wereld

    Passeerden al aan mijn tafel.

    Deelden het mijne.

    Westerlingen, Walen, Algerijnen, Chinezen, Turken, Afrikanen, Aziaten, Zuid-Amerikanen , travelers, zigeuners…enz

    Niet allen op zoek naar meer welvaart.

    Maar met zich, ook een stuk eenvoud.

    Die velen al verloren zijn.

    Deelden stukjes van hun cultuur.

    Brachten wat zonneschijn in de winter.

    Wilden werken, vaak verhinderd, bij hen en hier.

    Probeerde hen onze inzichten uit de wereld van de arbeid

    over te brengen, ging in gesprek over filosofie en zo meer.

    Organiseerde ontmoetingen met mensen van hier,

    individuen of groepen.

    Keken en argumenteerden samen.

    Culinaire uitwisseling ook ons deel.

    Gemeenschappelijke noemer, de tegenwerking van de grootbezitters ook.

     

    zijn beruchtste vers

    zoveel contentement

    kan 't vrijen je bedelen

    dat je nog lang er na

    weer verlangend...

    de billen van de halve maan...

    zou willen strelen

    Flip konijn

     Kwam aan in de tuin

     Flip konijn plat op de buik

     Zijn knabbelbestaan ineens vergaan

     Had van de mensen geen schrik

     Vrolijk rondhuppelend, hier ben ik

     Begon zijn leven in een klein hok met twee

     Al bij al leek hij wel tevree

     Konijntjes konden ze niet meer maken

     Dat waren dierenartsenzaken

     Op een dag moesten ze er weg

     Belanden bij goei mensen in een tuin met heg.  Wat een paradijs was dat nu

     Met alle dagen groenten op ’t menu

     Om te slapen in een echt konijnenkot kruipen

     En de hele tijd tussen malse groen sluipen

     Maar Flip kwam alleen te staan in de lente

     Nooit geweten of ’t een zij was of konijnventje

     Het kleine tuintje was inmiddels kaal gevreten

     Weldra werd Filip in een grotere tuin welkom geheten

     Met Bretangnaise de kip en Jullekke Krapulleke de haan

     Zou Flip voortaan als vrienden door het leven gaan

     En vloekte ik al eens op zijn konijnenbonen

     Je zal zien volgend jaar lente is ’t hier eens zo schone Hij had een eenzame blik in zijn dode ogen

    Flip jong, velen hebben je gemogen

    Ook een konijn heeft nood aan niet een salaadje,

     Maar aan af en toe een praatje

     

    Soms kwam hij zelfs om een bijna aatje

    Zijn omgekeerde fruitbak waar hij zo graag in verbleef Staat nu leeg  

    Hij is weg, richting konijnen hemelsteeg

    "Mensen, in 't algemeen, denken dat ze alleen kunnen communiceren door woorden, ze vergissen zich"

    Reiger in Regen

    op Euraziatische plaat

    geen zin in vis vandaag

    kikkers nog op de maag

    Europe united in Minerals

    20 and more years it took

    to getter bits and pieces

    from every land

    every land has each color

    but each piece of stone

    or stony fish

    is unique

    20 years it will take

    to carry

    everything back between sea and mountain

    the Greek one's to Sweden

    the Nordish to Spain.

    .Dit is ons Leven

    Dit is jouw Leven

    Teruggeven onmogelijk

    Zijn heeft vele redenen

    Er doorheen en beleven

    Het zware op tijd achterlaten

    Omvormen tot het ware vanbinnen

    Zijn, verhelende, verhelderende rijkdom

    Afzondering en reünie

    Maar steeds uitwisseling

    Zij het met wijsheid gewogen

    Zij het uit toorn geboren

    Terecht of onterecht.

     Uit liefde en blesserende zegen.

     Bless your blessings.

     

     

     In order to :

     Feel what life is about

     Have a love for matter

     And it’s history.

     One has to use all one’s senses

     Obtain knowledge as well, to feel.

     To see how everything is alive

     One has to be in close encounter

     With all the living

     Dating back to radiation and our cells

     In order to :

     

    Be alive, one has to understand

    A great deal about each and everyone’s

     Role and evolution

     One has to have an idea

     Of further stories to be prepared

     On has to be prepared for future developments

     In order to be happy

     One has to give

     And enjoy the receiving

     In order to be eternal

     One has to know a lot of the stuff…

     Secrets are made of.                  

     

     

    14may2012monday

     

     

     

     

     

     

    New pages

     Always restarting

     On old bases

     As well as new fundaments

     Each day a lot to experience

     New try-outs of evolved situations

     Always the same past

     The same perspectives

     As well as totally new

     In fact new

     But under other forms

     Slightly adapted

    To the stage one is in

     Several ARE in, in fact

     Make new starts on previous conditions

     The wisdom of what you had to offer to people.

    May it be an eternal enrichment

     For eternity

     Which is hidden

     In this now already

                          14may2012monday

     

    Té dicht voor een dichter

     toon microbeelden, winterse boomkristallen

     dan wat kouwe zon met ze voor warme ogen doet

     laser films, onderricht ons over hete vulkanengloed

     dan over structuren  die stralen stoffen

     c-ellen schiepen

     laat uit oergeluid, mild,  mooie mensenmuziek weerklinken

     dan bijwijlen alles in stilte laten praten en geluidloos bezinken

     overdenk de vele kruiswegen van universeel gedachte gedachten

     dan gedenk vóór hem te begraven, de wereld der gebrekkige interpretatie

     aanschouw en begrijp oh panorama, het labyrint van menig mateloos mooi mens

     dan ergert wat wordt verwenst al veel minder

     volg de holbewoner naar nu op flat vijf hoog

     dan , vat  het meeromvattende aan dit betoog

     teken lijnen kleuren, resultaat van ons van jouw eeuwig scheppen uit bijna niets

     dan voel de rust die komt, die leidt naar het freele spirituele o ja gij muze

     spreek na spreken met het zelf, de woorden die er echt toe doen

     dan voel hoe ze worden begrepen, anders verwoord

     geniet van de zin van het alles dat overkwam

     dan reikt de helpende hand ten volle uit

     negeer orders die medeplichtig maken

     dan sterven barbaren en kannibalen

     uit                 10/01/2009  

     

     De stilte die om antwoorden vraagt

     Een klein leeg boekje

     , een leeg schriftje

     't lag zomaar in een hoekje,

     te wachten op invulling

     antwoord op verstilling.

     Zo was ook ooit de kosmos

     toen alleen d' onzichtbare stof bestond,

     toen het hele kleine het atoom uitvond

     toen d' eerste cel mij verloste uit alleen 'fysica'.

      De tijd vloog voorbij, al bestond hij niet.

     Naast al die andere soorten werden wij.

     Meer en meer verstand en inzicht...

     en blij.  De gruwelen der geschiedenis

     Ze sloegen ons vaak terneer...

     was het alleen om de boosheid der leiders ? Kwam het ook niet door zoveel meer ?

     In vele momenten werd uit natuur cultuur geboren.

    Het meer en meer mens willen worden,

     vele generaties gaven het al door.

     Uiteindelijk gaven we niet alleen mondeling goede raad.

     Ook met talrijke geschriften deden we onze baat.

     Nu alle geschriften soms tegen mekaar nog vechten om 't gelijk...

     sommige beoefenaars althans,

     proberen we het hier en daar eens zonder harnas en cadans.

    Voelen met wie omgaan zoveel makkelijker lijkt,

    ondanks al die verplichtingen uit een andere tijd.

     Al heeft in hoeverre persoonlijk diep omgaan met...ook zijn grenzen...

     we zijn hier om uiteindelijk te worden...meer mensen.

     

     De stilte die antwoorden geeft

     Straks ben ik het die dit oord verlaat. Mijn stralen zend naar daar waar licht ontwaart...

     naar de zoekenden wiens noden ik leerde kennen.

     Terechte, onterechte, al hun verkennen.

     Wie was ik hier, wat deed men mij geloven ?

     Een hoop romantiek, ik kwam het al doende lerend te boven.

     Men slaagde er niet in de vreugde,

     de vlam en de blijheid in mij te doven...

     in dit vaak tranendal...

     ik was er immers altijd al.

     Ik neem alle herinneringen die ertoe doen met me mee. De rozengeur, de maneschijn,

     het beste in ieder mens door mij gekend.

     Laat achter hoe ik dit allemaal heb beschreven,

    het hoe en waarom er ook nog bij. Wetend dat geluk en ongeluk soms niet meer te beschrijven valt.

     En alle schaduwkanten aan iedereen,

     daar begin je best niet aan.

     Dan moet je telkens weer door de geschiedenis ervan, van voorn af aan.

     Blij om wie ik was,

     me neerleggend bij wat nog niet kon zijn. Niet kan zijn ook soms.

     Wordend. Steeds maar wordend.

     Nooit af.

     Tot de volgende straling na de volgende big bang.

     En dan weer van voorn af aan,

     'verrijkt', in zijn menselijke betekenis.

     

     

    Genetische genegenheid

     Sommigen maken er een Fuckingham Palace van.

     Midden de maatschappij van het van één zijde genieten en het hebben.

     Sommigen kunnen hun oorspronkelijke genegenheid bewaren.

     Midden het parcours van onafgewerkt voorouderlijk geluk en ongeluk.

     Sommigen zitten mekaar geluwd aan te staren.

     Midden bijna ongeneeslijke ziektekwalen, ziele kwalen.

     

     levende stenen

     de levende steen

     dood, zou je zeggen

     bah neen !

     structuren houden hen samen

     atomen, kernen en electronen

     altijd van in het eerste begin tot nooit einde amen

     toch veranderen ook zij van energie, van vorm

     al straling geweest, vast, vloeibaar, golven

     van alles kennen ze de norm

     en de antimaterie, de zwarte gaten,

     zouden niet uit atomen bestaan...de antipool van materie en eterie

    15/6/2010

     Vermijd slapeloze nachten

     niet dat je best alle spots inzetten moet voor de jacht op die ene mug 

    gewoon als doorgaan mét omwille van te veel op je willen te nemen, beter niet gebeurt

     en een ander zich zelf wel redden zal

     moet en kan of misschien ook niet, maar andere wegen kunnen opengehouden worden

     ter ontplooiing van eenieder in 't geheel

     als de moment van moeten is aangebroken en je handelt niet, lig je weer wakker

     

    vierkant in de lucht

     al eens een vierkant of een rechthoek of piramide in de wolken gezien ?

     je zal maar beter een naald in een hooiberg zoeken

     nee, geometrie, behalve de cirkel en maanvormen, hebben we beneden genoeg

     de zonen en dochters van ons verstand, knappe bovendien

     de essentie van het hemels decor, doet het er zonder

     mathematisch, maar zonder berekening, het spontane van het zijn

     alles te herleiden tot wiskunde, maar dat wil de natuurdecorbouwer niet

     hij-zij laat ons gewoon genieten

     

    kijk toch eens hoe je doet

     de pedalen compleet verloren, geef je het karma de vrije hand

     labiel vertoon van zelfbeklag neemt te veel momenten over

     niemand houdt van je zogezegd en jij doet niks dan geven, anderen nemen

     de meeste van je vroegere talenten blijven in de kast

     geen raad neem je over

     je vlucht in je cocon van lijden en manies

     depri als punt om naar uit te kijken

     je hangt je leven op aan diegene en diegenen die je tóch geven

     en meer dan je denkt en minder en minder content

     zelfs na hele mooie dagen en momenten, verval je in het sleuren

     het sleuren met woorden om je ongenoegen -gelijk te krijgen

     ook niks zalven helpt nog

     wees toch je echte zelf

     al is de verleidelijke van weleer en nu voor een ander 

    doe maar, op een proper blaadje beginnen is altijd aanlokkelijker

     stimulerender, schaamte hoeft in deze niet en ook niet het ontkennen

     bewaar me in gedachten als meer dan een goeie vriend

     iemand bereid heel veel te helpen dragen

     van dingen die naast mijn eigen weg, maar door het verleden in dit leven

     en daarvoor ook er op...

     weer iemand die me uiteindelijk hielp herinneren aan de eigen sterkte,

     zal ik maar zeggen, of schrijven liever, voor je je spook weer op me  loslaat

     

    Zanguur of klaagmuur—intens gedicht

     Te zoet, te zuur.

     Te veel, te weinig; suiker, maagzuur, zanguur, klaagmuur.

     Niet  weerbaar, niet begripvol genoeg.                         

     Te veel, te weinig ondergaan, onderdaan, on-gedaan.

     Te weinig, te veel ongedaan gemaakt.  

     Te hoog, te laag gemikt, doodgeknuffeld, verstikt. 

     Te diep, niet diep genoeg gedraven, doorgedraven. Te veel, te weing gezweefd, gestreefd.

     Te veel, te weinig gebleven, te snel, te laat vertrokken.

     Niet genoeg, te weinig, het juiste, het verkeerde verteld.

     Te vlug, te laat, juiste, verkeerde conclusies getrokken.

     Te veel, weinig, de juiste, de verkeerde derden betrokken

     Niet genoeg, onvoldoende geschrokken, teruggetrokken,

     Te vroeg, te laat, beter niet, beter wel teruggekeerd.

     Te veel energie, te weinig en met tijd van 't zelfde.

     Te veel euforie, beknelling, bevrijding, wijding, ontwijding

     Te veel, te weinig gemeden, opgezocht, windstilte, tocht.

    Te veel, te weinig positief, negatief, balans ,kans. Gesukkel, hoogten, laagten.

     Perfect voorspelbaar evenwicht ?

     Of onvermijdelijke leerschool ?

      http://www.youtube.com/user/octois/videos   vocaal voorgedragen

     

    In order to :

    Feel what life is about

    Have a love for matter

    And it’s history.

    One has to use all one’s senses

    Obtain knowledge as well, to feel.

    To see how everything is alive

    One has to be in close encounter

    With all the living

    Dating back to radiation and our cells

    In order to :

    Be alive, one has to understand

    A great deal about each and everyone’s

    Role and evolution

    One has to have an idea

    Of further stories to be prepared

    On has to be prepared for future developments

    In order to be happy

    One has to give. And enjoy the receiving

    In order to be eternal

    One has to know a lot of the stuff…

    Secrets are made of.              

    top van het opstoken

    oorlogsgestook vloeit uit monden van lieden waarvoor niets nog heilig is, maximumwinsten hoogste goed veel te veel praat, praat ter verhulling niet gewoon een warme menselijke gloed vanbinnen hoe meer heilig hoe meer veilig, nochtans

    filoview productions photo : de gewone, maar buitengewone mensen, stoken hun kachel, de krijgslieden de oorlog

    Losing loves

    Losing great loves.

    Close to souls who pass away.

    Or those who cannot come.

    Lives that one must partly or almost abandon.

    Then recognizing them here and there.

     

    Losing loves.

    Ignore the feeling, invent reasons why…

    It had to be that way.

    Sometimes they are right.

    Sadness is never the same.

    Relieve as well, but from whom and who and when ?

     

    Always, ‘after this one’, not again the part of hurt in love.

    While there still are sparks of fire in the ashes.

     

    Relations.

    Always in other dimensions, other heights and tunes.

    Different situations from needs of others.

    From the own stories as well.

    Do experiences have to come and visit us again ?

    Does one have to go and search them in situations ?

    Unique memories and sensitive connections…

    Keep on connecting with the hart.

     

    Losing great loves.

    Close to souls who pass away.

    Sad ,happy or in the middle, never the same meaning with this one or that one.

    And passion also has seven tunes and colors.

    And lots of songs in seven styles.

    The simplicity of the white knight and the princes.

    To the land of legends these days.

    Pipi Langkous and Peter Pan don’t exist in adult world.

    Those who can stay that way, enjoy and hold it.

    Chose for each other.

    More complex situations…often more hard to handle.

     

    Losing great loves.

    Close to souls who pass away.

    The older one get, the higher the account.

    And in the end…

    Being light, always trying to be light.

    We were it, are it and stay it…

    Literally and philosophically at least.

    Between each other, depending from meeting how and when.

    After all those different kind of periods.

     Great loves that try to be friendship again.

    Relief and difficult test sometimes as well.

    Like everything one is not used too.

    Ignoring the bio, one can learn, integrate or not.

    One isn’t the same any more as who one was before letting go.

    One does not know always what to keep or let go.

    The games ancestors played and play with lives.

    That what one knitted oneself.

    Knitting in life, you don’t do it on your own.

    Some are not made in life…for patterns to tight.

    Whatever the degrees of comprehension.

    How little the degree of jealousy …

    Funny with who a lot sometimes and with who not and when.

    Good friends and become like children and wise men.

     

    Losing great loves.

    Art is born from it, as much as from joy.

    To bring people closer to the soul.

    And often it looks like getting closer to the spirit.

    Of one who nobody can derange any more.

    And only loves happy things.

    Knowing that life hold more in store with people…

    Then only romance and all kinds of passion.

    http://talespoemsessays.blogspot.com

    Aanvulling :  Dichterlijke sferen en beelden : Facebook Fotofilosofie- met T

    http://snarenenwoorden.skynetblogs.be/   rangschikking per categorie, soort, aard van gedichten

    http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/  beeld en woord Octaaf

    http://fotofilosofie.skynetblogs.be/  samen met TheaS

    http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

     

    i)erotische poëzie

     

    Erotisch Ballet  in acht gedichten

     

    Zalige voldoening

    Viool  foto 's morgens.

     De wandeling te midden de boswezens.

     Wortel en kruinverlangen van en naar het groen van haar ogen.

     Na de drieknikkermassage in hout, metaal,

     glas in blauw, rood, geel, groen om haar lekker goed te doen.

     Wie weet wat los te maken of op zijn plaats te zetten.

     Wat niet zo de bedoeling was groeide uit het kijken van uit het raam.

     Het donkerlichtbloemige kleedje was het en de mooie benenethiek.

     Haar vrouwewarmte die de koele zomerruimte met een vleugje erotiek vulde.

    Later aan de rand van het water.

     Neergevlijd, een paar okkernoten naast haar

     de andere paar niet om te kraken.

     Na het slaapje aan de waterkant,

     ontwaken ter opwekking veler elektrodeeltjes

     op een aantal plaatsje op te sporen en te verwekken

     dan de hele diepe sensiteit van het seksuele

     dat een feest werd door haar

     zachte manier van genieten

     en toch heel diep gaan

     25 werd ze terug die uren, meer dan een paar decennia jonger

     dat meen ik, is moeilijk te verklaren,

     is precies weer klaar zijn voor het smeden van een jonge kern

     Nog later, de hangmat werd een acrobatenboot

     in de lucht waarin zij na het zwevend vrijen heerlijk lag na te genieten.

     Intens ademen, leven was ons deel,

     ook gezellig aan de tafel met de ananas en nabeschouwingen...

     maar vooral het stijgend gloeien van de cellen in de paar uur na haar vertrek...

     bleef me bij, zalige voldoening.

     De delen van dagen dat er op volgenden en dan vooral die waar op we mekaar weerzagen,

     gevuld met natuurobservaties en gesprekken van uit warmte en delen.

     Woorden die tot lichamelijkheid leiden, met hele energierijke schepping er om heen.

     Erotische uitwisseling en hele fijnzinnige concentratie.

     Het counteren van dingen die te vast zaten.

     Queen and King in the wood

     

    Koppelliefhebbers

     Namiddag in zomer.

     Warmte en bries.

     Stoeien zwoel over ’t land.

     De vrouw, in tooi, betoverend mooi.

     Zorgvuldig gekozen textiel, nee, kunst…

     Met artieste ogen gekozen.

     De man om haar een fijne namiddag te bezorgen.

     Wandelen in een bos of aan een vijver.

     Allerhande wezens in en aan het water.

     Hij, achter haar, handen in mekaar verstrengeld.

     Zo stappen ze samen met vier benen boom beminnend.

     Komen aan een oude zitbank.

     Met nog metalen vering.

     Waar vingers alle spiertjes bijna overal ontspannen.

     Allerlei rijmpjes vergezellen het fijnzinnige gamma

     Van spontane kunsten met woord en beeld en huid…

     tot in het onderhuidse en zo meer.

     

    Groen werd het water

     Alle wier weg zomaar.

     Eendenkroos dat zijn kans ziet.

    Waterlelies al liggen wachten op de volgende lente.

     Duizenden gedichten zijn er over geschreven.

     Over mensen en dingen.

     Alle feiten die hen omringen.

     Over verbanden en details

     En groter lijnen.

     Over de energie die ze bijeenbrengt en verwijdert,

     Samenhangt

     Tot alle verhalen zijn voltooid

     En alles weer in een nieuw melkwegstelsel

     Ergens weer ontstaat.

     

      Missen en de vrouwelijke eros

     Paar dagen er tussen, soms al veel.

     Een hand, een tweede op zoek naar een derde, vierde.

     En naar alle andere eleganties.

     Speuren naar verborgen tekorten en kracht.

     Tussen heuvels, randen, lelletjes, rondingen.

     Langzaam opgebouwd feest dat sappen losmaakt.

     Intense emotie en dan voelen dat versmelt.

     Twee wezens.

     Zijn concentratie bij de regie.

     Haar innerlijke verlangen en ontvangen. Van geest die het lichamelijke mee verheft.

     Zelfs deze woorden brengen het mystieke al boven.

     Vibrerend op volgende keer weer

     Aantonen dat liefde in al zijn vormen

     Niets mechanisch is…en hemelen raken kan

     In het spontane beminnende verborgen.

      

    V-heuvel

     Geen haartjes, soms stoppelveldje.

     Rond het beekje dat

     Kabbelend op aanraking

     Zingend rond woorden

     Ontspringt, stroompje wordt

     Glijbaantjes ontlokt

     Van vingertoppen ballet

     Rond het groeien van het topje

     Van niet de ijsberg,

     Maar het ondergrondse eros verlangen

     Wellust ontdaan van donkere ruimten

     Langs het sensuele groeiend naar erotisch delen

     Het maken van opwinding ook omwille van de kunst

     Men doet het niet maar zo, mechanisch.

     Maar wacht tot het aanzuigen je seinen geeft.

     Of het aangezogen worden wieltjes krijgt.

     Seinen die zingen dat ze niet langer wil wachten.

     Liefje, met de gladde flamoesjes

     In je vallei met de geheimpjes van je zalige kloofje;

     De lekkere kleine binnendeurtjes

     Vinger kietelend beroerd voor even maar

     En dan weer langer, weekdiererig op weg

     Naar je paleisje dat af en toe liefdevol omknijpt

     Schalks ook wel, naar gelang het gevoelen

     Minuut per minuut, seconde per seconde

     Alle deeltjes van je ‘ze’ aldaar aanraken,

     Speels beminnen

     Even omhoog achter de lieve kleine klepjes

     Iets hoger vanboven, doorzweefglijden

     Naar het plaatsje van ontstaan van leven toe.

     Lange, trage, draaiende, afgewisselde bewegingen

    Monotoon traag zelfs of plots of geleidelijk versnellen

     Over alle schijnbaar weke delen.

    Zo vrouwelijk sterk.

     De essentie echter,

     Zonder lief te hebben

     Voelt men dit alles niet.

     De ziel, ze laat zich niet misleiden.

     Al beeldt ze zich soms wel dingen in.

     De geest, laat zich mede drijven op het pure.

     De liefde, ook die met het lichaam

     Houdt van aanzuivering.

     Die goede energie tussen mensen in de eter brengt.

     Soms ook anderen met het gevoel van leegte achter laat.

     Daar ze niet meer bij hun lichte herinneringen kunnen.

     

     Woorden, minnenen zinnen

     Liefdesspeeltje liefdesspel liefdesspelonkje

     Wordt er niet moe van

     Weet niet van waar woorden, inspiratie blijven stromen

     Het geestelijke speelse op het lichaam enten

     Handen die overal lijken te willen komen

     En tongen in alle mate penselen

     In drift en zachte golf.

     Aanraken, glijden, ondersteunen, knijpje of beetje

     In alle formaten tot wat juist op die moment nog mag

     Wie zal vertellen van waar de stromen ontspringen ?

     Die men van bij de bron ontspon

     Om uiteindelijk te drijven weer naar waar ’t begon.

     Geen koppel of twee zijn de zelfden

     Soms dromen, drogen stromen op

     Als onpeilbare roerselen der ziel te zwaar worden

     Of de illusie vaak van andere te ontdekken hemelen

    In de weg komt te staan

     Van zij die er wel willen voor gaan.

     Het hebben van zin om nieuw leven te scheppen

     Niet de cellen met 23 chromosomen die buiten moeten

     Nee niet zozeer, een beetje wel…

     Maar het zich willen blijven laven aan de bron.

     

    Vaste banen om ons heen

     Hoe rustiger men wordt

     Hoe meer ook alles om ons bloeit.

     Meer kansen voor hetgeen geneest

     Weinig zin heeft het, zich slecht te voelen

     Niet in eigen of dingen van anderen

     En daar in te blijven al helemaal niet.

     Omgaan met je waardevolste deel

     Tussen andere waardevolle delen van mensen.

     Waar je niet nerveus van wordt, je kent ze immers

     Voelt ze goed aan.

     Hun codes zijn soms sleutels van jou rust,

     Ook de codes van hun onrust

     Net als planeten en sterren

     Beschrijven we ook banen

     En al voelen we pijn of geluk

     Het zijn wetmatigheden samen

     Wie vermag er iets echter

     Tegen meteorieten die inslaan ?

     Altijd weer interpreteren van het observeren

     Hoe nieuw leven ontstaat.

     

    erotisch ballet

    °°°°voor ' t eerst, in het hare

    ...bed

    beetje rustig in mekaars armen

    bijna inslapen

    dan als een snaar hier en daar

    de erotische ziel wat uitdagen

    zachtjes, vinger als ruitenwisser

    zonder programma, haar lijnen

    van energie volgend, heel langzaam

    opbouwen tot weer alle sappen stromen

    en 2 als eenheid ervaren wordt

    drijven met altijd nieuwe inspiratie

    op haar stille soms versnelde genieten

    niet prijsgeven waarheen de nieuwe aanrakingen gaan

    momentjes kort en lang even laten wachten

    maar vooral diep doorvoelen

    laten blijken dat je echt lief hebt

    waardeert wat je met haar delen mag

    likken is niet zo maar likken maar

    ritme en muziek in tonen van druk en verschuiven

    en mond niet het enige wat kan worden gezoend

    de valleien onder het oor waar zuigen zoenen en likken

    samen het effect van eeuwig zalig gevoel smaken

    wijl handen zoeken naar de delen van de ziel

    die al enkele minuten niet werden beroerd

    per verassing afdwalen naar plekjes waar de aard van een greep, het zoeken naar de handen en alle andere branden de opgang naar diepgang doen aanzwellen

    aanzwellen zoals al die vrouwelijke deeltjes in je hand

    die zo gezond aanvoelen wijl het hele harpje met alle mogelijke dansjes van de vingers worden gemasseerd tot de intuïtie met die vandaag ene lange haal door natte verticale lippen, aanwijst dat je jongen klaar is om wat voor het poortje te komen plagen en gewoon af en toe te beginnen met misschien wel naar binnen te komen schuifelen,

    maar alles niet ineens en mechanisch op dezelfde manier , nee, erotisch ballet komt er aan...

    erotisch ballet ontblote eikel van gezwollen liefdesacten

    lichtjes in de opening van nat fluweel vertoeven

    millimeters traag beetje naar voren

    draaien en terug als op verkenning

    maar wentelingen in het voortuintje van gecontroleerde smacht

    seconden minuten laten duren dan

    en oeps doorgestoten met vulling die wezens in mekaar penetreren laat

    niet zomaar de ene in de andere maar beiden gelijk

    en toch gescheiden, ontvangst en gift

    opperste moment van eikel richting oervrouw

    gaan en weerkeren met en zonder woorden

    al gelang de dag

    gepeuld worden en hoofd ontbloot langs nauwe wand

    olie op het innerlijke en erotische vuur

    wijl er tijd en ruimte blijft om boven haar te blijven zweven

    en toch nog handen om haar hoofd te strelen

    haar voorhoofd liefdevol aan te raken

    licht door het punt tussen ogen te laten schieten

    wijl ergens op de top van een tepel een elektrische vonk ontsnapt

    en in de lichamen overgaat

    benen volledig opgetrokken en diep ontvangen

    of een been naar links of rechts over één van de haren

    of alle vier gestrekt en glijden met wisselende intervallen

    tot geklit gevoel tussen twee vingers van diepe tevredenheid verhaalt

    en alle rondingkjes van gebil gekneed en zachtjes gemasseerd

    nog meer gesmeer loslaat tot nog meer smaak en zin

    dan, zit je eerst echt in

    en maak je ook tijd voor uitstapjes naar beneden

    na veel genieten van altijd weer het verjongde gelaat

    zabberen en vleiend vrijen met de tong op de mond van venus

    je leert het niet, het wordt uit je gezogen

    want zij slurpt je op en vertelt zonder woorden waar te wandelen

    te likken en hoe en slokt gretig ook een vinger binnen

    wijl vier anderen de billenbloemen een andere mimiek aanmeten

    na dat spel van iedere keer weer een beetje anders

    stevent je stijve lid dan weer naar ontvangenis

    alle plooien vervult

    in volle geest en helder lichaam op naar een uitbarsting

    begeleid met muziek uit rugge -en longepijpen en aurastoomstroom

    oh wat is dat schoooooooooooon

    uitdeinen kan dan eeuwig duren en intens verkluisterd vervulling vieren

    binnenin, nagenieten kan beginnen

    ommekeer, zij vanboven, alle cellen vanbuiten weer masseren

    zodat de boodschap vanbinnen weer eens te meer duidelijk wordt

    beminnen is concentratie en zweven, is leven en beleven

    de oneindige samentrekkingen en uitzettingen van het ons

     sco

    1. dit is maar één facet van de talrijke uitingen der liefde en hoe deze mensen aanwendt om de eigen levensprocessen te begeleiden, niet cynisch over de liefde in zijn geheel worden, is de boodschap..."het kan verkeren" zou Breder o zeggen.

    Erotische poëzie deel II

    een essentiële Mis.s

    beminde Parochianen,

    In Uw midden leeft een hele bekwame

    In het samen met twee

    Beleven van de Heilige Geest

    In het scheppen van cosmos

    U snapt er niet veel van ?

    Ga in vrede

    Het thuis maar eens proberen.

    Haar innerlijke rust, de mijne,

    bezorgt de Liefde, die van deeltjesmaterie en golvenether

    , hoge Golven, frequenties met Muze;

    op tal van ritmes.

    M'n mondelinge verzen lijken wel vertaald uit erosgolven.

    Geen zin technieken van liefdebeleving te beschrijven

    Zou afdoen zijn aan spontaniteit

    Terwijl het gaat om een wonder van eenmaking

    ,zich bedienend van twee geesten,

    Kan niet zo maar aangeleerd, moet 2x matchen

    Onnoemelijk veel losmaken in mekaar

    Importance of intense sensuality slowing down senses

    Piemku   door Uwe Muze

    Als je vrijt zoals Uwe en Muze samen

    doe, doe, doe; leef je zoveel meer

    't wordt heel langzaam van magie tot toverij

    4 borsten worden energie, verwekkend

    zalig lang op zoek naar honing en honingin in jou en mij

    oneindig diep gevoel

    balans tussen hemels gewicht

    aards exotisch fruit

    engelenmelk die ruimte zwevend vult

    bliksemschichten van daar naar onderbuikjes beneden

    sofaatjes van sensualiteit

    vingers, gedirigeerd van uit een geest, een galaxy

    daarboven in de cosmos;

    zoeken subliem traag haar topje van

    al die verborgen wezentjes onder het,

    gedeeltelijke stoppelveldje in groei

    Een arm absorbeert in stilte

    het soort energie dat op bevrijding ligt te wachten

    Neem vooral de tijd

    Ook armen kunnen zuigen

    Maar anders

    Miljarden jaren evolutie maakten er

    een tot in het clitje bekabeld netwerk van

    , verbonden met al dat andere

    -------

    Nu is't goed, er is een hemelse vrede tussen ons.

    Blikken die maar blijven genieten van mekaar.

    Plots, wijsvinger cirkelt klein rondje rond het punt C

    Een signaal dat naar overal vertrekt en vertakt

    Even maar, dan weer meer tussenpauze

    Verwachting schept groei & dauwdruppeltjes van verlangen

    Geil animeert de ontluikende lust

    met de elexiertjes van 't beminnen

    Op tijd even polsen naar het knusse, het kusgehalte

    De aura overal rond lichaam; nodigt tot intense massage uit

    Niet te veel vergeten plaatsjes meer,

    weer in een zee van tijd, het mag allemaal heel lang duren

    Als een penseel met één haal, reist van beneden nu,

    onverwacht, van onder aan het kloofje,

    een vastberaden vinger door twee luikjes van voorlopig...zacht en wachtend opborrel genot

    het oerleven wenkt, gefluister & nog niet te luide kretentaal

    een groeiend aanzwellende aandrang

    gevolg van diepere driehoeksmassage

    gladde bochten, kuiltjes onder de huid ontdekkend

    terwijl haar tengere vingers duizenden cellen

    tussen eikenlipjes naar steeds meer buiten lokken

    op een heel klein traag ritme van ebbe en vloed

    dat nieuwe muze naar mijn vingertoppen stuurt

    wijl ik zacht haar borst streel en zalig laat wegen

    wijl 2 van m'n vingers een voorproefje van

    zachtjes tussen Venushuid en Clitje gekneld scheppen

    een soort met vrouwelijke mini rukjes aftrekkertje spelen

    maar dan wel heel zachtjes

    en na een tijdje, haar rustige gretigheid

    door alle mogelijke vingerdingenfantasie ontvlamt

    in passie die alle goede feeën uit haar buik je tovert

    de liefde die de drake verslaat;

    in een spel op één van de vele manieren die je ontdekt

    tot ontdekkingsreiziger riddert

    maar blijven minnen, kozen, praten met klanken alleen

    en woorden uit vreemd poëtische oorden

    fluisteren wat de hemel zich aan poëzie

    laat ontvallen,

    heel lang voor er van penetratie sprake is

    roezen beide wezens al samen op eros golven

    reeds lang mekaar eerst spiritueel gepenetreerd

    de biologische feiten,

    geboren uit de diepere verlangens en zoektochten

    van het mens zijn, ieder de vroegere en huidige verhalen

    in tantra gietend tot een nieuwe unieke vorm de biologische feiten, volgen,

    het binnenkomen en de ontvangst

    te intiem om in taal doen over te komen

    weer vertraagd eerst het voelen

    immer weer van uit andere uitgangspunten

    door het wezenlijke van Piem en Ku

    zorgvuldig aangegeven

    de diepere verlangens van die lagen van 't leven

    bepalen de versnellingen in ritme en stijl;

    wijl alle ledematen en 't al er rond

    voluit meespelen

     

     

    Wandelen bij avond

    Wandeling in het land van

    kanalen, sluizen, bossen

    waar her en der konijntjes hossen

    een zeldzaam huis

    door sprookjeshanden ingericht

    wandelend naar het volkscafé aan 't Sas

    de diepere lagen

    van de werking van de geest peilen

    gewoon langs gesprekken heen

    gedachtenenergie uit de lucht plukken

     

    Ero Roezen

    Opbouw van het inner innige intiem zijn

    Een geduldig wachtend  bed krijgt bezoek

    Oranje gloedje aan aura luiert nog in de kamer

    Donker rood de Johannesolie

    Minutenlang de tijd nemend

    Om alle deeltjes, ieder wezentje van haar zijn

    Zalvend te beroeren

    In laten dringen de hemelse

    In de aardse liefde

    Na de lange avondwandeling

    Wijl lichamen zelf

    Ook weer druppelsgewijs

    Hun olie oppompen

    En er even en weer opnieuw even

    Ten volle gevreeën wordt

    Tot een ongekend oord van rust

    Hun deelachtig wordt

    Op grenzen van Boven en Onder

    Neigen ze in mekaars armen in te slapen

    Ontwakend weer bij zonsopgang

    De roes van gisteren als ochtendgroet

    De eerste pöezie en vertelsels komen vanzelf

    Onvermoeibaar lachend genieten van mekaar

    Lijkt het wel

    Tong op tong, aardkorstverschuivings gewijs

    Likkend alle deeltjes gebruikt om te spreken

    Om van het leven te proeven, ook zo

    Een lichaam heeft veel om spelenderwijs te ontdekken

    Twee plussen, twee minnen, steeds doorgaan met minnen

    Verschillende rollen en leuke verhaaltjes

    Zielen als magneten, spelend een spiritueel helend spel

    Naar mekaar en in mekaar gezogen

    Tantra opbouwend om alle onnodig karma

    Weer tot zuiver licht en energie te maken

    Overal intensief tegelijk bezig, verassend soms,

    op zoek naar uiteinden van wervels en vezels

    Een hand die haar weer eens intenser beetneemt

    Daar of daar en iets meer of minder druk ginder

    Spelend met opgewekte energie

    Laat ik me de kunsten van haar vingers welgevallen

    Tot ruimte en toestand afwisseld met ander genot

    Het besef voor uren één te zijn bij wijlen

    Gloeden en symbolen die samenkomen

    Langs de genen om nieuw leven makend

    Al blijft dat voorlopig naar aardse normen virtueel. In de hemel weet men beter

    Dagelijks voortbordurend op andere en dezelfde info

    vertakken zielen en geesten zich verder

    via het spel der liefde,

    scheppende bio toestanden

    vol van Volt en zo van die Ohm dingen

    De wijsheid der genetica baart voor heel passende aura's, technieken en spielerei

    we waren er beiden maar al te graag bei

    Lijkt of er in de verte Indianengezangen klinken

    Of zijn het dolfijnen in hun zang

    Of zangers van het woord

    Dat geliefden mochten beleven

    Ero Angel Vibes : The room was filled with heavenly creatures, naked angels with all kind of marvellous colours of eyes and shapes. The only angel earthly present looked for my root above which my bio heritage and my penatrator arose. Her prune took some liquid from my bodily oil well and made him swell even more whilst I started playing with her violin. All strings waiting to be put in the right vibration. Vibrating emerged from every ozon layer surrounding each planet of every cell. Now spirtis slowly started exploding from within their nucleus. Spring set in , producing summer, with lots of waves of heat and roaring thunder. Words went looking for an intense dialogue with her and his most intimate parts. I, the poet remembered the essence on this very moment where he lay them down. octaaf

     

    Friese paarden en Volle maan

    2stoelen, aardbeien, drankje

    Wandeling naar de donkere trotse paarden. Witte Manen in de Wind

    Kregen gras van buiten de draad

    Van De wijde wereld door hen bemind

    Wisten dat van zodra onze kussen…

    Hun voederen was van de baan

    En ’s nachts in een voorouderlijk bed

    Hebben we het in alle toonaarden weer gedaan

    Met zicht op volle Mie Maan

     

    Speels tussendoortje

    Zacht roffelend met vingertoppen

    Langs kleurige tepelvelden

    Stroompjes welven naar het buikje

    Maken even een ommetje langs ruggemerg

    Om via de geest uiteindelijk

    Op de Venusberg aan te landen

    Alwaar wie weet alweer

    Wat zal doen branden

     

    L’amour sur l’herbe au bord du pont

    L’orchestre des grenouilles de multiples sortes

    Nous accompagnait

    Le jeu du lumière parmis les feuilles

    Nous encourageait

    L’orchestre s’arrêtait

    Au carrefour ou caresses devenait pénetration

    Tout d’un coup un oiseau chantait tout une autre chanson

    Que la sienne

     

    Caresses érotiques

    Elle le rend si fort si doux

    Me veut dans son corps

    Pour sentir encore et encore

    Dans nos yeux, jeus on s’ex-plore

    Il veut, désire qu’elle vient

    Sur cent façons avec ses mains

    Aussi les pensées, pensées jouent avec

    Quelle femme, quel mec

    C’est plus que se faire plaisir

    C’est sentir qu’aimer la vie c’est aussi jouir

    Ce n’est pas banale

    C’est comme un grand orchestre et un bal

    Passé et présent tout, toutes, tous unies

    Cherchent à se combiner dans un lit

    Octave  

     

    Eindelijk schijnt de zon weer op m’n gat

    Eindelijk schijnt de zon weer op m’n gat

    Eros heeft weer heel wat gepland

    M’n edele delen geklemd in haar hand

    Ze kent haar poes nu zoveel beter

    Staat van tijd tot tijd meer dan wat heter

    Eindelijk schijnt de zon weer op haar billen

    Verzinnend vele leuke woorden en verhalen

    Soms vraagt ze zich af waar ze ze blijven halen

    Heerlijk dat lange minnen met zinnen en zinnen

    Lekker ontspannen over ’t leven te bezinnen

    Eindelijk schijnt de zon weer op m’n Pi

    Dit hebben we veel te weinig gehad

    Zo buiten vrijen in de natuur

    Wat een genot, alles zo puur

    Ieder plekje op huid met een stand gecombineerd

    Alle dagen veel van mekaar geleerd

    Eindelijk schijnt de zon weer op haar kruis

    Strak gezwollen borsten, eikel bonst bronz

     

    Moge steeds opnieuw worden

    Vermoeidheid Rust

    Rust Relaxatie

    Relaxatie Sensualiteit

    Sensualiteit Erotiek

    Erotiek Lichamelijkheid

    Lichamelijkheid Spiritualiteit

    Spiritualiteit Versmelting

    Versmelting Opgaan

    Opgaan Doorgaan

    Doorgaan Doorgenieten      je Deu(s)-genieter

    Gewoon gezwind haar zelve

    Uit het land van hele rode lekkere steen kwam zij terug om me aan de lichtere kant van het rood en de donkere kant te laten likken en ruiken.  Na een week met bos en dieren en pamfletten en wandelen en al eens sociaal zijn met mensen werken aan het literaire en persoonlijke ‘voortijdig testament’; reed hij weer in de richting van haar noordelijker blauwe ogen en rode bos.  Ze kwam bij hem en ze hadden het over Afrika.  Blij haar verhalen vertellend, moeder, zus baby, d’ Afrikaanse familie, een land in chaotische ontwikkeling vol contrasten.  Babel-en met de plantage arbeidsters en uitgeweken Belgen, het beleven van de rijkdom der erediensten uit een andere tijd, maar vol hoop en wijze lessen. Hoe mensen doen en zijn met al het grappige eromheen.  Een lach en een traan en alle uitdagingen in het leven van elkeen, elkaar leren begrijpen en de eigen rol in het klauwen van relaties leren inschatten.  Het begaan zijn met mensen van uit haar pure lach, haar grote goede hart dat velen goed doet, siert haar ten zeerste. 

    Wij houden van ons

    De draaiende duim in haar of mijn handpalm. Teken van onze verbintenis.

    Na de proloogfietstocht in het woud maanden geleden

    En ons eerste privéfeest in mei.

    De boswandeling tot het buskot, natte regenkussen

    Weer thuis, de gelukte BH ontcodering van het sluitseltje

    Zalig gewicht van aan gezogen borsten gewogen.

    De hand naar beneden en de bio elektriciteit

    Vele totaal nieuwe gevoelens op de menulijn van ’t erotisch appel

    Keer op keer

    Moest ik zo dikwijls komen

    Ik ging van mijn stokkie

    Tussen ons is het nooit zo maar fokie-fokie

    Het zijn paardansen

    Van strelende voeten en handen vandaag

    Een huid, verjongd, haast fluweel

    Van exotisch fruit of zacht meel

    Scandinavië ging eens in het land van oersprong oorsprong

    Langs en keerde weer

    Naar Centraal Europa

    Weer waren haar kussen anders

    Nog dieper willen proeven

    Peuzelen, inzuigen, belicht willen worden

    Niet alleen via de zon

    Wat dan ook na een halfuurlang overal tegelijk bijna gebeurde

    Alles in ons opfleurde, openging

    Nooit zomaar ‘bespringen’,

    Behendig klauteren van armen en benen

    Handen altijd vol van alles van mekaar.

    Paren om heel gezond te blijven

    Voelen hoe lichaamstocht met hartstocht

    Hemeltocht wordt

    Ervaren hoe een spirituele band kan zijn Allerlei beelden, plaatsen van samen op reis

    Flarden van medemensen

    Begeleiden sporadisch onze minneliederen

    Concentratie en de bonzend broze harde punten

    Soms omgetoverd tot een heus klein clity pikie het ene

    De andere, blijvend kloppend steigerend

    In gedachten een ode prevelend

    Ode voor een eerlijk liefhebbende verzorgende vrouw

    Het doen trillen van de kleinste rondingen van de billetjes

    Strepend met de vinger door haar streepje

    Glijden de vingers mekaar aanvullend, aflossend

    Kleine lippetjes en passant heel alert wakker makend

    Genietend en verzuchtend even achterlatend

    Om hoger wat rondjes met de zon mee, soms tegen te maken

    Af en toe wat druk en extra druk  op zacht en hard

    Luisterend naar adem en inspelend op haar reacties

    Aan proberen voelen welke volgende zetten te overwegen

    Lijkt wel of we 2 continenten tussen 7 en 11 hebben bevredigd

    De tel kwijt hoeveel keer ze ,wel 7x7 de hemel in ging

    Om dan weer terug naar de ontspanning te glijden

    Naar een mimiek van toen ze nog jonge vrouw was haast

    Zalig, wetend dat je iemand op vele manieren gelukkig maakt

    Wij houden van ons.  Het was de nacht van de dag waar ze van in de ruimte met de 7878  Weer naar me toe vloog. Weer naar onze fysieke ruimte toe.                  Wijl het geestelijke er altijd is.

    ---------------------------------------------------’t vervolg   Zie  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

    Vermits elektronen onvernietigbaar zijn, zijn mineralen en straling dat in essentie ook.  In de veronderstelling dat er reeksen van big bang cyclussen zijn, zou het kunnen dat alle verzamelde essenties van alles weer bijeenkomen als straling en na teveel druk weer aan een alfa-omega reis beginnen…straling…atoom…planeet…cel…straling…voortplanting door deling.  Straling, evolutie van straling tot onze ziel en weer geest…straling.

    Mensen denken dat ze alleen met taal kunnen communiceren, ze vergissen zich

    Octaaf   Coeckelberghs

     

    Nieuwste gedichten :

     

     

    Op z’n Thea’s

    In een dorp aan een gracht

    Na 9 maanden zachte dag -en nachten dracht

    Bracht een Hollandse Ooievaar zowaar

    Een flinke baby, helemaal klaar

    Speels en graag lachend zou ze worden

    Soms doordacht of nodig hard

    Eigenlijk was een jongen besteld

    Zo kon je haar tot een jaar of vier…In een kleedje slechts zien

    Nee, deze fijne Fien, werd geen diva queen

    Haar kon je vinden in jongens -out -fit

    Op de boerderij, in beken en bossen

    Zag je d’er ravotten en crossen

    Vissen met de papaa

    Vijf Zussen een beetje zo controleren

    Werken op de boerderij

    Net zoals het volkje in d’ er vader’s korven…

    Een bezige honingbij

    Van waar ze d’er gulle lach heeft gehaald

    Is gelukkig nog niet wetenschappelijk verklaard

    Uit volle mond, aanstekelijk gezond

    In welke situatie ze zich ook bevond

    Voor velen een hele goeie vriend-in

    Medeleven en er voor haar mensen zijn.  Onderschat ze maar niet

    Ze voelt van te voren wat er mis zou kunnen gaan. En kan ze dat dan al voorkomen

    Zal ze kordaat handelen, even niet dromen

    Ze heeft een hele creatieve energie

    Via wat ze met beeld heeft en bijhorend woord

    Heeft ze er al velen laten filosoferen. Veel werk aan geweest

    Al meer dan 50 keren !  Want weet je, ze wil  ’t allemaal zó laten kloppen

    Dat, éénmaal een canvas af, een nieuw soort wezen is geboren

    Een in beeld gebrachte boodschap

    Rond zijn en worden, die nu eenmaal bij onze échte momenten hoorden

    Zorgzaam en voorzichtig springt ze met ons om

    Veroordeeld niet te vlug

    Wacht geduldig op ieders evolutie

    Eén en al oor van uit haar stille luisteren

    Groeien haar ingetogen of onstuimige gedachte en speelse fantasie

    Van het begrijpen van mekaars taal

    Maakt ze voor ieder een apart verhaal  In  Thea-taal

    Ik vind ze  Thea-t-raal geniaal ! xxx  ne gelukkige 49       

     

    Voor een heel warmhartig goede mens

    Kalmte en Jovialiteit

    Wijsheid en Levenslust

    Zij gaan niet van ons heen

    Marvel Nestor had hét allemaal

    Deelde er veel van aan ons uit

    Niet alleen door ’t verhaal van de handel in fruit

    En daarom ook is ‘t

    Dat het lied van ’t leven

    Nee, ’t gaat nooit uit

    Komaan vrouw van zijn leven, zonen, familie…

    In nagedachtenis van de oude Nestor en nu ook zijn zoon

    Vooruit !

    Zeer innige deelneming

    Weer een fruitman in de hemel

    Hij zal niet alleen zijn !

    Met de Nestor’s was het altijd heel fijn handelen

    Eerst de grapjes, dan het werk

    Camion laden en lossen op ’t gemak

    Dan koffie en gezellig

    zijn

    Praten en echt samen mens zijn

     

    Voor onze goeie gebuur

    Ooit jongste burgervader

    Op praktisch vlak veel geregeld voor mensen

    Gewoon de gemeentebelangen dienen

    Niet die van de grote politieke strekkingen

    Hij liet zich niet recupereren door de grote politiek

    Bleef Volks.  De Tuin.  Groenten, vruchten, de beesten.

    Ook daarin, Maria zijn grote steun

    Zie ze nog in hun koets bij hun trouw

    De Marcel, met buren en wie ook praten

    Naar de duiven kijkend met m’n pa

    Het lichte delend,

    Het zwaardere mede dragend

    We gaan zijn typische lach missen

    Reis maar verder nu Marcel

    We redden het wel ! Sterkte Sam, Maria en eenieder.

    Duizenden herinneringen van in de tijd van de voorouders

    zullen ons verder dragen

    gelukwensen, laat het écht een jaar van verandering zijn

    Bonk van ne vent

    Wees met je zelve in rust, content

    Laat geen chemie je nog opjagen

    Ook geen ‘rook’ je rust dragen

    Je moet niet grof plezant

    Voor iedereen willen zijn

    Van té veel van dát plezant

    Komt na de roes : AMBETANT

    Dan zien we niet zozeer

    De man weer met het goede hart

    Maar de gast onder hoogspanning van te veel

    Niet meer all cool maar alcohool, rook, pillen

    Rotzooi die geest en gestel ondermijnt

    En ander van dat zogezegd ‘plezier’

    Bokssporten en werk onbekwaam na ongeval ?

    Met eenieder heeft het leven bedoelingen.

    We moeten leren mekaar te aanvaarden, eerder dan af te stoten

    De één is beter in aanvaarding dan de andere

    Maar niet alleen een kruik is breekbaar onder druk

    Je bent al een tijd misschien beter bezig

    Doch pas op, op vijf minuten en minder

    Zou het op een dag zelfs in een paar seconden

    Verknoeid kunnen zijn, hetgeen je weer opbouwde. Het ga je goed dit jaar !

    http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

    http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

     

    Schaf pensioenen af, werken tot in het graf

    Er dwalen spoken door de wereld.

    Voorstellen, wetten, plannen. Werken tot net vóór de zerken.

    Gelanceerd door hen met dikke appels voor de dorst.

    Voor hen zal het wezen worst. Ook de pharma wereld heeft dat graag.

    Hoe vroeger kapotter, uitgeteld,

    hoe meer 't geldgewin versneld.

    Langer gezond, minder slikken,

    valt er minder te pikken.

    Spijtig voor banken hun prépensioengedoe.

    Hoe langer we leven, hoe meer zij ons moe,zei ons moe.

    Door eeuwen heen werden ons vele leugens verteld.

    De laatste decenia is dat ritme enorm versneld

    In den beginne was 't simpel, slaven,erven of sterven.

    Miljoenen hebben enorm veel moeten derven.

    Toen er eindelijk voor een deel welvaart kwam,

    leek het hek helemaal van de dam.

    De achterblijvers door systemen tot sukkelaars verklaard

    Fortuinen vergaard,vrede,ontwikkeling niet van die aard.

    De nieuwe credo's : sneller, flexibeler, langer,winstvol...

    dus geef maar steeds meer petrol !

    Winstvol. Winstvoller. Winstvolst. Wat een lol ! e

    http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

    http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

    http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

    vondet goe ?  doorvertellen !

     

    http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

    http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

    http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

    http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

    h

    o

     

    Octaaf

     



     

                                                                                                                                                                                                          


     

     

     


                           


     

     

     

  • G.Filosofische Achtergronden

    Laat ons Proberen

    ’t Leven ‘t Overleven

    HET VOORTIJDIG TESTAMENT

    Octaaf Coeckelberghs

    Blogfilosoof

    Columns,  Essays, Gedichten, Kortverhalen,  Alternatieven, Monologen

     Geloven is een Zoektocht  Filosofisch Verzet    Filosofische Essays  Gedichten  Kortverhalen Herinneringen en zo Ach ja de Liefde

     

     

     

     

     

    1. De filosofie staat weer eens voor een revolutie
    2. FILOSOFIE , GESCHIEDENIS EN KUNST ALS VOEDSEL VOOR DE GEEST

    3.filosofisch V O O R S P E L : de geest, één met de stof

    1. De hoofdreden waarom wij bestaan

    5.het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog –historie van filosofie) ZIE HOGER deel1

    1. de zin van   m'n levenskrachten

    7.Wie we waren 

    8.NU

    9.HET POSITIEVE DAT HET NEGATIEVE NIET VOEDEN MAG

    10.Het oorspronkelijke in ons          

    11.Waarom nog schrijven ?                                                                  12. het heden is de proefbuis waarin het verleden de toekomst baart

    13.LEREN  DOOR UITWISSELING          

    14.vijftig geworden

    15.de snelheid van licht en de micro-en macrokosmos        

    16.het bewijs van het eeuwige leven                17  "in den beginne was er het woord" én de wetenschap                                                   18.het bestaan                                                 19.de symboliek die in gebeurtenissen, woorden en beelden zit                    20.Woorden als tekens van een teken 21.handleiding tot het begrijpen van de werkelijkheid                                                22.over verschillen tussen godsdiensten 23.evolutie in het bewustzijn                     24.Ach mens ! zie einde vorig deel Filosofisch Verzet                                                                   25. t' is ni makkelijk van hier nu messias te zijn                                                                                              26.hier staan we dan, eeuwig oud, voor altijd jong (cabaretvorm)                                                       27.Ook jij en zelfs een kleine gemeenschap kunt de wereld verbeteren                                       28.vanwaar we komen                29.doodongewoon -geen fictie

    30 Zie ook Er was dus toch leven na de dood (fictief) zie hoger  via

    http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  en  deel Geloven is een Zoektocht                        -- In English see : 42  

    1. roman  voor de rode man Zie http://achjadeliefde.skynetblogs.be

    32.Geen slaven van negatieve emoties blijven

    33.innerlight    1. Degrees of consciousness, 'emotional evolution' and other conceptions

    34.innerlight    2. everything as an evolution of energy

    35.camerades, frères et soeurs Arabes comrades, Arab brothers and sisters  :

    zie  filosofisch verzet, hier BOVEN  en             36 http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be   sociaal politieke alternatieven en analyses

    37.the way life operates                        38.special kinds of observations                                                                    39.how even you and a small community can save the world                                                            40.What we really are and where we came from.                                                                   41.We are also family, friends and lovers              42.there was life after dead 43.innercommunication  Zie http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be  44.Hello Humanity                                              45. Même toi et une petite communauté peut sauvegarder le monde

    1. http://fotofilosofie.skynetblogs.be (met behulp fotografe T.) 47.het lijkt soms of het verboden is van verliefd te worden

    Zie http://achjadeliefde.skynetblogs.be  Als ook voor                                                        48.Tijd, relativiteit en liefde

    1. voor Nihilisten 50. Filosofisch Nawoord                                            51.Licht op ons leven                                              52 Het échte zijn                                                       53. Tracht naar objectieve kennis. Ach mens !  54 Afscheid van het zoeken                                        55. Epiloog, filosofie in de praktijk http://deblogfilosofen.skynetblogs.be                   

     

    1. Inhoudstabel

    5.geschiedenis filosofie via verhaal

    -het leven is een eindeloze test- 

    http://blogfilosoof.skynetblogs.be  

    overkoepelende bloggen http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be 

     

    actueelste blog

    http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be 

     

     

    Inhoudstafel van Filosofisch Verzet Artikels , zie : helemaal beneden hier pagina  289


    Filosofische Achtergronden

     

     

    1. De filosofie staat weer eens voor een revolutie

                Al vanaf er gefilosofeerd werd (filosoferen betekent ‘uitzien naar wijsheid’), kwamen een aantal denkrichtingen met mekaar in botsing.

    Zo was de belangrijkste doelstelling van de Sofisten het welbespraakt leren verdedigen van een zaak…of de uitleg met de werkelijkheid strookte of niet was niet de hoofdzaak.  Mensen als Socrates verwierpen dit uitgangspunt. Na hem voegden anderen telkens belangrijke componenten aan het wijsgerig denken toe.Zo vond bijv. Aristoteles dat de mens bij z’n geboorte ‘leeg’ was, hetgeen natuurlijke de genetische erfelijkheid van ook een aantal psychische faktoren buiten beschouwing liet.  De Stoïcijnen zagen geen tegenstelling tussen het spirituele en het materiele, het geestelijke bestond binnen het stoffelijke.De tegenstroming daarvan, de Epicuristen raakten gefrustreerd door het element ‘lust’ als zin van het leven.  Meer en meer drukten wetenschappers hun stempel op de filosofie. Galilei vond dat het boek van de materie op mathematische manier geschreven was.  Copernicus stierf op de dag dat zijn boek uitkwam en Kepler ontdekte dat de snelheid van de planeten verhoogde naarmate ze dichter rond de zon draaide.  Newton ontdekte dat de planeten in hun baan blijven door de kracht van de sterren.  De voornaamste wetten van de macro kosmos werden ontdekt, die van de micro kosmos zouden na de uitvinding van de microscoop dra volgen.  Spinoza schreef dat : “als we zouden inzien dat alles wat gebeurd noodzakelijk is, dat we dan tot een intuïtieve kennis van de natuur zouden kunnen komen.”  Hume nam het dagelijks leven als uitgangspunt voor de filosofie.  Empiristen, zo van rationele standpunten doordrongen beweerden dat we niets meer van deze wereld kunnen weten dan dat we zien, maar vroeg zich toch al af of we niet ook door bewustzijn omgeven zijn.  Kant wilde de godsdienst tot iets natuurlijks maken, het geloof kon ook een uit de eigen praktijk afgeleid gegeven worden, zodat de mens minder afhankelijk van goeroes worden kon.  Artiesten beweerden dan meer en meer dat ze iets konden uitdrukken waar filosofen geen woorden of andere middelen voor hadden.  Hegel probeerde de filosofie te redden nadat de romantiek er iets compleets geestelijks van gemaakt had.  Hij toonde aan dat de dingen zich ontwikkelden volgens een structuur van these, antithese en synthese.  Marx en Engels verklaarden de geschiedenis eindelijk als een gevolg van de verschillende productiemethoden die de verschillende soorten maatschappelijke systemen (slavernij, feodaliteit, kapitalisme) gebruikt hadden.  ‘Om de werkelijkheid te kunnen veranderen, moet je ze begrijpen’ was hun credo.

    Een burgerlijk econoom die de waarde van Marx ontkent is hetzelfde als een medicus die het werk van zijn tijdgenoot Darwin zou ontkennen.Darwin deed baanbrekend werk op gebied van de afstamming van de soorten.  Over waar mensen als Freud en Jung zich in dit landschap bevinden later meer onder het hoofdstuk psychologie.

    Wat kan onze generatie aan het werk van al deze mensen toevoegen ?

    Bestaan er zoals Einstein stelde inderdaad meer dimensies dan gedacht.

    Energie, aantrekkingskracht en al of niet toeval vormde alles.

    Ook onze eigen energie zal eens terug uiteenvallen in de elementen die ons hebben gevormd.  Ons bewustzijn bestaat ook uit straling en andere energiën dan mineralen en water en zal ook in die elementen uiteenvallen.  Misschien leeft onze ongebonden geest  wel wel verder als straling en materie.  Gelukkig weten we dat niet…want we hebben hier allen om een boel onnavolgbare redenen ons leven te leiden. Gissingen over de interactie tussen de ‘werkelijke’ en de hypothetische ‘onwerkelijke’ geest kunnen alleen maar gissingen blijven, wat niet wegneemt dat het filosofisch GELOOF in onsterfelijkheid een enorme, ook reeds vaak misbruikte energiebron is ( zie bijvb. al die waanzinnige zelfmoordacties). 

    Het enige raakvlak tussen leven en dood; kan gewoon ook ‘zich goed voelen’ zijn.

                Onze geest is tot enorm veel in staat.  Beschouw maar even hoe ‘ intuïtiviteit ’ eigenlijk werkt.  We maken bijvoorbeeld een axioma, een ‘statement’ over iets of we stellen ons een vraag, bijv. ‘is de aarde rond’.  Omdat we hier nieuwsgierig naar zijn gaan we ons steeds nieuwe vragen stellen.  De geschiedenis van de oplossing van dat vraagstuk heeft ons geleerd dat die mensen die hiermee bezig waren in hun zoektocht naar de oplossing de gebeurtenissen en mensen tegen kwamen, waarmee ze de sleutels tot de antwoorden op hun vragen vonden.  Stel ik mij de vraag naar hoe de menselijke geest subjektief werkt zal ik bijvoorbeeld notities beginnen maken die me daar op termijn een antwoord kunnen op geven , wat dan leidt tot bijvoorbeeld het artikel :  TOOLS (bespreekbaar op aanvraag).

                Ons bewustzijn bestaat duidelijk uit drie elementen : verleden, heden en toekomst.  Het verleden is de doorgegeven genetische informatie, onze opvoeding en onze levensomstandigheden vóór het punt NU.  Ieder moment zijn we ons in het heden van een aantal dingen bewust.  Dit punt is het werkelijke geestelijke bestaanspunt dat het verleden met het toekomstige integreren wil. 

    De toekomst bestaat uit ons wensen, berekenen en willen verstaan

    Ons totaalverleden (individueel zowel als kollektief) is als schakel in het heden opgelost.  We moeten leren de dagelijkse symptomen van onze problemen te overstijgen door vanuit het positieve in de mens struktureel en analytisch te leren denken  

    Materie heeft dus duidelijk drie dimensies :  natuurdimensie, bewustzijnsdimensie (eterie) en het vraagteken naar de ‘esoterie’ toe.

    Sleutels tot het begrijpen van het begrip ‘oneindigheid’ hebben we nu al genoeg gegeven.  Belangrijk in het leren begrijpen is vanuit de praktijk tot de theorie komen.  Vanuit het meer stoffelijke naar het minder concrete, de theorie.

    Om dit te illustreren  zal ik dan toch ooit een roman rond m’n eigen praktijkervaringen moeten schrijven wil ik m'n visie op de verschillende deelaspecten van dit leven kunnen overbrengen.  Dat zal dan een filosofisch- geschiedkundig zowel als een psychologisch en artistiek werk moeten worden...hopelijk leidt dit dan tot meer inzicht dan bijgeloof.

                Om uit te leggen wat onze steeds evoluerende geest nu eigenlijk is, waar ie vandaan komt en wat uiteindelijk de bedoeling is van het leven als geheel, vertrekken we best van objektieve ontledingen van de werkelijkheid. We mogen ons niet laten opdelen in aanhangers van mythische of religieuze verklaringen voor het interpreteren van alles wat met  het leven te maken heeft.

    Geloven is een prachtig iets, en er bestaan inspirerende religieuse teksten in godsdiensten, maar de verklaring die men om niet in godsdienstig fundamentalisme te vervallen aan het leven geeft ; moet er eerder één zijn die een soort inleving in wetenschappellijk aantoonbare mechanismen geeft.  Een verklaring die de oneindigheid van de geest daarom helemaal niet op voorbaat uitsluit.

    Basisveronderstelling van deze up-to-date natuurfilosofie is, dat alles wat bestaat zo eeuwig en onvernietigbaar is als de elektronen waaruit alles bestaat

    De materie heeft zich tot eterie ontwikkelt, met mogelijk uitlopers naar de esotherie.  Waarom is alles wat bestaat materie ?  Omdat, zoals reeds aangehaald, iets kleiner of gelijk aan nul  niet kan bestaan; want als dat iets de ondraagelijke druk van de ‘zinloosheid’ benadert, ‘ontploft’het.  Net zoals een ster die ontploft en een zwart gat induikt…of een relatie die uitzichtloos wordt en bezwijkt…met mogelijk ook een ‘zwart gat’ tot gevolg.            Energie verdwijnt niet, maar verandert voortdurend van vorm.  Altijd is er een overgang, een brug naar iets anders.  Zie maar naar de wetten van de fysica die samen met die van de chemie de biologie schiepen.  Atomen, elektronen, licht, elektricitieit, waren de ouders van de eerste cel.  Toen kwam de overgang naar organisme en soort.  De vis werd reptiel en later zoogdier en vogel, aapmens en mens volgden.  Ook de ruimte op zich was (is )een kracht door haar omtrek, oppervlakte, inhoud, massa.  Zelfs tijd en snelheid speelden mee.

    Ons automatisch oerbewustzijn begeleidde ons op onze reis doorheen de meer eterische vormen van zijn : de wording van de ekonomische, sociale en politieke mens. 

    Deze evolutie was gekoppeld aan hoe we met onze instinkten omgingen.

    Gekoppeld aan hoe we vanuit onze instinkten een aantal positieve en negatieve emoties ontwikkelden.  Gekoppeld aan hoe de angst plaats maakte voor niet vrezen, aan hoe de hebzucht plaats ruimde voor solidariteit en aan hoe jaloersheid door steeds meer handelen naar evenwichtig inzicht teruggedrongen werd.   Hoe meer de negatieve emoties door positieve emoties konden vervangen worden, des te meer kansen kregen de waarachtige gevoelens die het soms meer en meer op de blinde emoties haalden.

                Heel deze evolutie ging gepaard met de overgang van het ene maatschappelijk stelsel naar het andere…net alsof het menswordingsproces van een meer zachtaardigere dan wredere soort zich voortdurend met de vaak bloedige geschiedenis als achtergrond voltrok.  In de veronderstelling dat een materieel menswaardig leven voor alle naties en de wereld als één natie, mogelijk wordt, zal er dan meer tijd en interesse zijn om bijvoorbeeld bij het diepzinnige van de wording van het bewustzijn stil te staan ?   Maar terug naar materie en eterie nu.

    De antimaterie, een microwereld zoals de makrokosmos, met temperaturen van miljoenen graden celsius per kubieke millimeter of nog heter in dimmensies waar meetkundige maten niet meer bij kunnen.  Alle elektronen hebben er een eeuwige levensduur en draaien er als planeten om hun sterren (atomen).Wie zegt dat er geen leven op de kleine planeten van de microkosmos is ?  Welk energetisch verband bestaat er tussen de zichtbare en onzichtbare stoffelijke wereld, tussen micro-en macromaterie ?

    Misschien vormen die twee soorten bewustzijn bij leven één geheel en kunnen ze zelfs bij het wegvallen van het biologische huis apart bestaan ???

    Misschien is het onze taak om ons bewustzijn zo energetisch mogelijk te houden teneinde een aan iedere nieuwe bewustzijnsmoment  aangepaste brug met de      antimaterie te kunnen vormen ?   Het bespreekbare prozastukje ‘doodongewoon’ (op aanvraag) zal duidelijk maken wat ik hier mee bedoel... .

                Iedereen is te vergelijken met een soort elektrische weerstand waardoorheen veel eigen en energie van anderen stroomt.  De mensen met de lichtste weerstand nemen het meest van hun omgeving op, waardoor ze er soms meer onder te lijden hebben dan anderen.  Ze moeten een onverschillig evenwicht zien te vinden, dat hun in hun eigen energie houdt, slechts dan kunnen ze de stromen van anderen aan.

                Tot voorlopig besluit : Spiritualiteit is een energie die één met de stof is, omdat ze zelf ook een soort stof is.  Ze schijnt alleeen mogelijk op elk nieuw moment dat we ons bewust zijn van wat ons overkomt. We weten niet of we na ons leven verhuizen naar de krachtvelden van al die waarden die we in tijden van nood aanroepen.  We willen ons niet laten vangen aan woorden zoals ‘god’ , die in de komplexiteit van het leven konkreet zo weinig betekenen.  Filosofisch gezien hebben we een heleboel geërfd en we zullen er nog veel aan toevoegen, door studie, discussie…en het leven zelf.

    We verschuilen ons nog teveel achter dagelijkse beslommeringen en maken geen tijd voor de zin van het leven vrij.  De stof baarde het leven en wij vonden een woord uit voor al hetgeen we niet begrepen : ‘god’.  Wij zijn de eerste soort die beseft dat we het leven kunnen laten ontstaan, alleen al maar door het te wensen.  Magie heeft geen grenzen, maar laat ons realistisch blijven.  Godgelovigen zeggen dat ‘schepping’ (eigenlijk het ‘wensen’) voor de feiten kwam, het  ‘idee’ voor de ‘materie’.  Andersgelovigen zeggen dat de idee de zoon van moeder materie is.  De mannelijk chromosoomkoppel  XY is inderdaad van latere datum in de evolutie dan het vrouwelijke XX-koppel…wat ons intuïtief symbolisch geneigd maakt het voordeel van de twijfel aan de ‘andersgelovigen’ toe te kennen.  Deze kip of ei-eerst-discussie leidt de aandacht van de feiten zelf af.  Stof is geest en geest is stof. We leren van en met mekaar…hoe we vanuit onze aardse zielen groei aan onze toekomstige geest kunnen geven…alle dagen ,tot de dag dat die geest misschien op zichzelf zal kunnen bestaan?… of één wordt met de geest van het al…als dat al niet zo is.

    Een beetje mysterie moet  kunnen. Helpen ‘zij’ ons of wij ‘hen’?

    Iedereen doet hier ervaringen op en leeft in de richting van z’n dood, het juiste moment waarop iemand een andere, niet-lichamelijke energie wordt, die al of niet gewoon genetisch deel zou kunnen gaan uitmaken van de verdere evolutie van de levenden hier.  Wie, hoe, wat, waar gaat helpen en of wij, vanwege onze genetische verwantschap niet eerder hen dan zij ons helpen…kan misschien vanuit hier net zoals in een detective-aflevering, praktisch alleen vanuit een aantal details naast de feiten geraden worden.  Alhoewel ‘hun’ hier ook alleen maar ‘ons’ hier is, vanwege de gemeenschappelijke genetische wortels...daar moeten we ons leren inleven :

    er is maar één wereld, 1bestaan.

    Dus zou de zin van het leven ook kunnen zijn dat iedereen hier ‘sterk’ moet worden en de waarheid in z’n eigen leven te ontdekken heeft; teneinde hier en nu en achteraf nog van nut voor anderen te kunnen zijn.  Een omni talent aan inzicht zal een breed gamma aan ‘intuïtie’ kunnen verstrekken aan vele mensen, organisaties, …          Dus wachten we onze beurt af om een zo goed mogelijk begeleider te worden, ook na onze dood; we oefenen al tijdens ons leven.

    Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegenen die er niet meer zijn; omdat wij biologisch bestaan  uit de voortzettingen van onze voorouders. Wellicht keren we alleen op die manier biologisch terug.

                Dus één van de mogelijke zinnen van het leven is dat eens je dood bent, je blijft functioneren ten opzichte van anderen die jouw (of ‘iets’ of ‘iemand’) om energie vraagt.  Vraagt iemand om energie die dan aanbeland bij iemand die medeverantwoordelijk was voor die iemands lijden; dan zal er ‘in de hemel’ misschien ook nog wel ‘leed’ zijn en zal er daarboven naar de wijsheid van buren moeten gevraagd worden als men het in z’n aardse leven niet gesnapt heeft.  Emotioneel zwakkeren vragen als dit axioma waar is,  dus best niet om hulp…of het zou in ‘het hiernamaals’ook zo moeten in mekaar zitten als hier…dat men via stukken hel en opnemen van verantwoordelijkheid en bereidheid tot uitwisseling tot stijgende wijsheid komt.  Tussen hoofdstuk 1 en 50 zitten jaren en ervaringen. Geduld.  Als het allemaal niet zo moest zijn, kan slechts één ding waar zijn we keren terug naar de simple en ongecomliceerde bewustzijnsvormen van mineralen, water, en lucht en licht en golven… .  De biologische cellen die we erfden, (erven is hier een niet zo goed gebruikt woord, want we ZIJN die cellen)én heel het geestelijke deel van die cellen zetten we in onze nazaten voort, al blijken sommige scheuten eerst terug in volgende generaties uit te schieten..  Biologisch zijn we hetgeen anderen ononderbroken lichamelijk doorgaven.  Vermits de geest zich uit de materie ontwikkeld heeft, zijn die anderen in een welbepaalde, stoffelijke betekenis…nooit gestorven.

    We kunnen alleen maar vaststellen dat ‘zijn’, ‘zijn’ is…wat al boeiend en moeilijk genoeg is.  Leven (inbegrepen dood misschien), lijkt een lange reis naar verschillende dimensies, die je altijd achterlaat, verrijkt of verarmd met jouw bijdrage.  Tot slot, als er dan een opperwezen was, noemde het ‘zelfkennis’. 

     

    1. FILOSOFIE , GESCHIEDENIS EN KUNST ALS VOEDSEL VOOR DE GEEST

    TITEL HAD OOK KUNNEN ZIJN : Waarom onwetendheid, lijden, armoede , oorlog…of waarom zo’n dure verzekeringen de dag van vandaag.

    Waarom ‘filosofisch’ voedsel ? Omdat we het niet over de honderden soorten boekjes van de krantenwinkel of het oppervlakkige van de gewonde media en kultuur gaan hebben.

                @ filosofie is een woord dat we gebruiken als we de zin achter alle mogelijke kennis (waarneming, geloof, psychologie, wetenschappen…) willen achterhalen   Sinds de eerste, zich christelijk noemende keizers de filosofische scholen sloten werd wetenschappelijk redeneren meer een taboe.

    Zin geven aan het geheel van het leven mag geen monopolie van godsdiensten zijn.

    Ook de filosofie, geschiedenis en de wetenschappen en de kunst hebben een enorme bijdrage aan de evolutie van ons bewustzijn geleverd. 

                @Van een aantal dingen zijn we ons onvoldoende bewust .  Ze zijn gebeurd of gebeuren ; maar we kunnen ze onvoldoende interpreteren en daarom blijven ze zich op het niveau van de samenleving voor een stuk in negatieve kringlopen vertalen.

                @Voor een beter begrip vertrekken  we van het standpunt dat men het woord ‘God’ als schepper beter door het woord ‘natuur’ vervangt.  De  natuur heeft op een prachtige manier alle elementen samengebracht om de eerste biologische cellen tot stand te laten komen.  Telkens er iets rijp ‘Matuur’ wordt voor verandering veranderde de Natuur het. 

                @Door middel van een aantal  teksten of zelfs gedichten, proberen we onze band met het verleden aan te voelen .    Het deel ‘hoe filosoferen zingeving wordt' is een antwoord op het nihilisme  dat al veel te lang de zinloosheid van alles propageert. 

    Het deel ‘'hoe graag leven mogelijk wordt’  handelt over het waarom dat mensen  in hun verschillende soorten relaties tot mekaar; bij mekaar horen of elkaar soms al of niet loslaten. De man-vrouw verhouding is het grote punt waar de godsdiensten mee worstelen; net zoals de werknemer-werkgever verhouding het strijdpunt van politieke partijen is.

    Het lijkt wel een eeuwigdurende strijd.

                @Onze leidraad zal ook het allesomvattende woord ‘geschiedenis’ zijn.   Waarom de geschiedenis als leidraad ?  Om het heden juister te kunnen interpreteren.  Het verleden zit ingebakken in het heden, net zoals de cellen van ons lichaam nog altijd verwant zijn met de eerste biologische cellen.  Het deel ‘hoe de planeet één natie wordt’ gaat meer over de geschiedenis van de mensheid met een aantal theoretische, praktische en literaire bijdragen. 

                 @Een beter begrip van al deze elementen draagt bij tot ‘graag leven’.  Een betere kennis van de  geschiedenis van de  materie, de mens, het materiële overleven, de filosofie, de pshygologie en andere krachten…draagt bij tot een betere inner communicatie met jezelf en de dialogen die daaruit kunnen groeien.

                @Eén vraag kunnen we niet of  nauwelijks beantwoorden. Godsdiensten hebben altijd een patent gehad  op de vraag naar de onsterfelijkheid van de geest omdat de wetenschap nog niet ver genoeg gevorderd was.  Het geloof in het op een bepaalde manier voortbestaan van onze geest  hoeft niet tegengesteld te zijn aan de ontwikkelingen van de wetenschap…maar de wetenschap alleen zal er ook nooit een volledig antwoord op kunnen geven.  Het onsterfelijkheidsvraagstuk hoeft voor de humanistische, atheïstische, gelovige of ongelovige mens geen reden tot nihilisme of somberheid te zijn.   Om dit vraagstuk te kunnen begrijpen moeten we eerst zelf begrijpen waar het  leven zelf over gaat en welke de taken zijn waarvoor we hier met z’n allen staan.  We moeten leren van de waarde van elk onderdeel van de zin van het leven op zijn waarde te schatten en te relativeren binnen het geheel  van betekenissen.

     

                                        3.filosofisch V O O R S P E L : de geest, één met de stof    

    In den beginne was er de ruwe onbewuste(?) energie. Onbewuste(?) oermaterie, maar toch reeds met de mogelijkheid tot evolutie en schepping in zich besloten.

    De zin van het leven begon reeds toen.  De weg van natuur naar kultuur wasnog

    lang.  Alles was en is en wordt energie omdat iets zonder vorm en inhoud niet kan bestaan.  Kleiner of gelijk aan nul kan niet, want ontploft.   Al is de aarde en de mens niet op een weekje geschapen en stammen we af van één van de takken van de apen, wat daar allemaal aan voorafging is op zich al een heel stuk zingeving.  Dat nihilisten (zij die het leven maar een al of niet absurd toeval vinden) dit niet willen zien, geeft hen voor filosofie en wetenschap een nul op tien.  Het biologische leven werd verwekt door, 'is', de materie.  Het emotionele leven of de psychologie is nog steeds onlosmakelijk verbonden met de oermaterie en één met de biologie.  Het aardse, objektieve geestelijke  leven is het resultaat van de drie vorige personages : oermaterie, biologie en de strijd tussen positieve en negatieve emoties. Slechts vanuit een innerlijk evenwicht kunnen wij ons objectief bezighouden met ons te verdiepen in filosofie ,wetenschappen, geschiedenis en kunst…alhoewel het zoeken naar innerlijk evenwicht ook al mooie kunst heeft voortgebracht.   Over het subject

    ieve  geestelijke leven, bijvoorbeeld over de rol van de godsdienst als de voorloper van de moderne gedragspsychologie later meer.

                De materie bevat dus energie die op een bepaalde onbewuste én later meer en meer bewuste manier al eeuwig lang de wording van geestelijke energie heeft voorbereid.  DE EERSTE ZIN VAN HET LEVEN IS DE TOTSTANDKOMING en GROEI en INSTANDHOUDING VAN DE GEEST van dierlijk naar menselijk stadium.    In alle verschijnselen (ook in ons)die je je kan inbeelden zitten niet alleen chemische maar ook fysische krachten : de temperaturen, de afstanden, de snelheden en bijgevolg de tijd, de verschillende  groottes in druk,… .Bij alle stoffelijke bewegingen van atomen binnen dezelfde elementen en hun moleculaire combinaties, zijn positief of neutraal geladen atoomkernen en de rond  hun cirkelende, negatief geladen elektronen gemoeid.

    De elektronen hebben een eeuwigdurend bestaan, ze kunnen niet vernietigd worden.  Onze geest bestaat niet alleen uit de elektronen van onze hersencellen, maar uit de atomen van al  onze andere soorten cellen.  Eigenlijk kunnen we stellen dat al onze cellen een eigen soort materieel bewustzijn hebben. We gaan ons niet bezig houden met de vraag welke krachten en stoffen tot het ontstaan van de elementen uit de tabel van Mendeljev geleid hebben, want we kunnen nog niet verder kijken dan de ‘quarks’ die weer door andere deeltjes zouden omgeven zijn.  Net zoals we niet kunnen kijken wat er na de ‘dood’ komt gaan we ons voorlopig alleen met onze aardse objectieve en subjectieve feiten bezighouden.   De vraag ‘waarom zijn we hier’ ? beantwoord je ‘t best, via de vraag ‘vanwaar komen we’? (…tot wie we individueel en collectief zijn).

    De vraag ‘waar gaan we uiteindelijk naar toe’?, heeft niet alleen te maken met ‘wat blijft er uiteindelijk van ons over’ ? , maar ook met de vraag ‘welke was en is onze bijdrage in het geheel van de relaties tussen mensen onderling en mensen en natuur’ ? Deze vraag staat niet los van de kwaliteit van onze innerlijke relatie.  Alles is filosofie en alles is geschiedenis en alles is wetenschap en alles is psychologie en tactiek (politiek).  Het is de opdracht van de mens om daar een zinnige en kunstzinnig betekenis aan te geven.  Zingeving mag geen monopolie van de godsdiensten blijven.  Geloof kan evengoed op kennis gebaseerd zijn of op een glimlach of stralende ogen of op juist gebruikte woorden of noten.  Stof ontwikkelde zich dus tot een meerwaarde die we ‘geest’ zouden kunnen noemen. De materie ontwikkelde zich, 'was', tot ‘eterie’(straling),  de godsdiensten beloven ons de ‘esoterie’ die in feite ook gewoon 'eterie' is.  De stof heeft zich tot ‘ziel’ ontwikkeld, tot besturend organisme van biologisch leven.                                                      

    Voordat de eerste cel bestond, moet de rauwe oermaterie ook al een hoeveelheid ‘sturingsenergie’ bezeten hebben.  Het verschil tussen ons bewustzijn toen en dat van de mineralen, water, gassen, lucht- en lichtdeeltjes of golven die onze eerste vooroudercellen vormden was enorm.  Het verschil in bewustzijn heeft zich ondertussen ontzaglijk uitgebreid, maar heeft nog altijd een band met het oer bewustzijn waarnaar het wellicht terugkeren zal.   In essentie kunnen we dus stellen dat de oerzin van dit leven neerkomt op de capaciteit van het oer bewustzijn in de natuur om dit bewustzijn steeds beter te vertalen via levende wezens als wij.  Dit is iets waar we dagelijks even zouden moeten bij stilstaan om ons in te leven in die redenering en zodoende op een voelbare manier het kosmisch bewustzijn te ervaren.

                Eens we dit kunnen, kunnen we ons beginnen afvragen welk onderdeel in dit gigantisch geheel wij het beste kunnen vertegenwoordigen.  In welk onderdeel van de taken die in een samenleving moeten vervuld worden, passen wij het best ? Welke obstakels hinderen ons economisch sociaal, politiek, emotioneel, psychologisch…bij de verhoging van ons bewustzijn ?

                In heel de race naar meer bewustzijn die de laatste paar duizenden jaren en vooral de laatste honderdvijftig jaar is ingezet, hebben we met z’n allen (wij en onze voorouders die wij vroeger waren) al heel veel parcours afgelegd.

    Niet alleen genetisch, maar ook sociaal , economisch , politiek,   cultureel, filosofisch. 

    Wij (hetgeen er overbleef van de voorgangers) , hebben een tijdsreis gemaakt langsheen primitieve gemeenschappen, slavenmaatschappijen en feodalisme en zitten globaal gezien al zo’n 500 jaar de groei -en kwijnpijnen van het burgerlijk-kapitalistisch systeem te beleven.

    Naast onze socio-economische en politieke ‘bestaansangsten’ hebben we op filosofisch gebied ons bestaan via de godsdienst een zin proberen geven.

    De godsdienst, net zoals ons op geld en loonarbeid gestoelde productiesysteem, gaf ons de troost en zekerheid die ons altijd aan materiële omstandigheden  gebonden bewustzijn ons door onze onwetendheid lange tijd niet geven kon.

    Teneinde vooruitgang mogelijk te maken, hadden we mythische verklaringen en strenge gedragsregels nodig.  Niet alleen gedragsregels wat de productie voor ons levensonderhoud betrof, maar ook gedragscodes die ons seksueel en emotioneel  leven van teveel conflicten vrijwaarde.  Ook hierin speelde de zienswijze die de veelal gezagsgetrouwe godsdiensten ons door omstandigheden konden opleggen een belangrijke rol. 

                Het collectieve dagboek van het ‘eeuwig leven’ van eeuwige ontwikkelingen zal nooit ‘af’ zijn.  Alles  heeft zin en bij het benaderen van ‘zinloosheid’ ontploft alles.

    Net zoals een materie niet kleiner of gelijk aan nul wil zijn.  ‘Zin’ ontdek je voornamelijk op die rustige, heldere momenten waarop je de samenhang tussen allerlei raakvlakken in je eigen leven ontdekt. Zoeken naar zin zet aan tot kennis, zelfkennis en communicatie, met bewustzijnsverruiming en ontwikkelling als gevolg.  Wij maken met ons individueel bewustzijn deel  uit van een collectief bewustzijn.  De politiekers die we hebben zijn het resultaat van dat collectief bewustzijn.  

    Hoe egocentrischer we zijn des te rechtser politiekers we zullen voortbrengen.

    Hoe meer we in negatieve emoties gevangen zitten en hoe meer we positieve emoties voor de verkeerde doelen aanwenden (bijv. door  alle dagen gemotiveerd harder werken  voor de superwinsten van enkelen) hoe langer we met oorlog en armoede, verspilling van menselijke talenten  en overdreven consumptiedrang zullen geconfronteerd worden.  

    Een samenleving moet voorzien in alles wat met samenlevingsbeheer , voedsel, wonen, onderwijs, werk,  telematica, voedsel, energie, transport, gezondheid, productie en distributie te maken heeft, in alles wat korter gezegd met werk en wonen te maken heeft.  Het is op internationale basis best mogelijk om op ecologisch aanvaardbare wijze  in het stoffelijke en geestelijke welzijn van de mensheid te voorzien. 

                Ooit zullen we het huidige politieke bestel door een alternatief samenlevingsbeheer vervangen, we zijn er eigenlijk al op verschillende manieren mee bezig.  Ons doen en laten en denken wordt voor een stuk door een uitgekiend maar uitgediend systeem bepaald.  Al is de heersende ideologie nog zo goed georganiseerd, we moeten bljven zoeken naar middelen om het bewustzijn op het algemeen belang te richten.

    We moeten leren een collectief alternatief uitwerken. We moeten de bekwaamheid tot gelukkig zijn leren verwerven. We moeten de waarheid achter toestanden, woorden en beelden leren vatten en ons aldus bezinnen over de mens en zijn kultuur.  We moeten de liefde in ons leven in al zijn aspecten doorleven om onze negatieve emoties te kunnen bannen.  We moeten vanuit een positief evenwicht leren handelen. Dat is de nieuwe kunst die zich aan ons bewustzijn openbaren wil.

    Loving life is the greatest art, living together also.

    Graag leven is de grootste kunst, maar systemen en mensen en wijzelf maken het mekaar moeilijk.  Onze kinderen verwachten van ons dat wij het allemaal weten…maar elke generatie zit met dezelfde uitdagingen onder een andere vorm.  Geloof of wanhoop, Liefde of haat.  Werk of vernietiging

     

    1. De hoofdreden waarom wij bestaan

    ...is het feit dat iets zonder inhoud niet kan bestaan.   Iets kleiner of gelijk aan nul ontploft gewoon omdat zinloosheid gewoon niet kan bestaan...niet 'verdragen' wordt.  Alles wat bestaat is materie en heden ten dage kan de wetenschap het bestaan van hele kleine materiedeeltjes bewijzen.  Vermoedelijk is er een soort materie waarvan we via de wetenschap niet zullen kunnen bewijzen dat ze bestaat.  Net zoals een mens geen oceaan kan overzwemmen, staat hij qua kennis bijna machteloos tegenover de geheimen van de antimaterie met z'n temperaturen met cijfers van vele nullen heet.  Feit is dat deze materie ons lichamelijk en geestelijk leven niet alleen heeft voortgebracht, maar dat we dus ook tegelijk de veruitwendiging en voortdurende voltooiing van deze materie zijn.   Wat er voorafging aan die toestand van anti-zinloosheid, welke krachten die toestand gecreëerd hebben is een overbodige vraag die je voor mijn part invult met de gedachte dat het wel eens de goedheid die we in ons zelf kunnen ontdekken zou kunnen zijn.  Goedheid verdraagt ook geen zinloosheid.  Goedheid, godheid, natuur, ...noem je voorstelling zoals je wil.  't Voornaamste om te onthouden is dat die Goedheid 'met E na de O' ook de zinloosheid in relaties tussen mensen aanvalt. Dagelijks zoeken wij ons evenwicht, net zoals de atoomkernen waaruit wij bestaan in hun relatie tot de  negatief geladen elektronen die hun kern omcirkelen; een neutrale of positieve geladenheid moeten innemen; moeten wij voortdurend kiezen tot reageren of niet reageren.  Plus en min, het spel van atoom en elektron, van ons dubbelpolige innerlijke, van man en vrouw, van mens en maatschappij...waarbij moeilijk bereikte evenwichten soms de voorbode van vrijwillig of onvrijwillig aangegane allianties zijn.  Allianties die soms tijdelijk tot de groei van jezelf en anderen kunnen bijdragen.De enige onopgeloste vraag de dag van vandaag is of je geestelijke zijn gewoon weer uiteenvalt in die elementen die het leven van de eerste cel hebben mogelijk gemaakt : mineralen, water, gassen, licht, golven...en of er afgezien van het genetische doorgeven van het DNA nog een andere manier is waarop je geestelijke wezen blijft voortbestaan.  Indien wel is dat weer zo'n oceaan van kennis en inzicht die wij niet overzwemmen kunnen; maar waar onze intuitie vanop z'n dobberende boot wel eens vissen kan.  Sommigen gaan misschien best niet vissen; daar ze misschien haaien aan de lijn krijgen die ze toch niet binnenhalen kunnen...want de waarheid waarnaar je vist kan ook heel pijnlijk en onverdraaglijk zijn misschien.

    Moraal van dit verhaal : psychologisch, sociaal en politiek is het de dag van vandaag een onbruikbare stommiteit om ons in filosofisch of godsdienstig in bepaalde groepen blijven te verdelen.

                Omdat materie nu eenmaal aan wetmatigheden gebonden is, functioneren ook wij en onze maatschappijen volgens een aantal regels waar we niet onderuit kunnen.

    Net zoals een bepaalde materie onder bepaalde omstandigheden zich in een welbepaalde toestand bevindt, beantwoordt bijvoorbeeld de psychologische en sociale geschiedenis en voorgeschiedenis van ons allen aan wat aan ons bestaan voorafging en is het moment NU altijd de resultante van de som van alle mogelijke voorgeschiedenis daarvan. 

    Een voorbeeld : de plaatselijke adel regeerde zijn graafschappen of dergelijke op basis van plaatselijke belastingen...dit alles werd zinloos toen onder impuls van van de burgerij en het proletariaat de eerste grote naties tot stand kwamen.  Een ander voorbeeld : het heeft geen zin een werk te blijven doen dat je tegen je zin doet of bij iemand te blijven waar je wekelijks psychologisch of lijfelijk slaag van krijgt :  ondanks de materiële moeilijkheden zal men een oplossing in een ander richting gaan zoeken ...of ten onder gaan aan de zinloosheid van een situatie.  Een derde voorbeeld : indien het dragend vlak van de maatschappij, de boeren, de zelfstandigen en vooral de werkmassa’s niet beslissender gaan ingrijpen in het bestuur van deze planeet die er niet in slaagt om armoede, over uitbuiting , oorlog en vervuiling uit de wereld te helpen zullen zij hun rol in de geschiedenis niet kunnen opnemen en als werklozen of kanonnenvlees blijven dienen.  Onze soort zit in een evolutie waarbij ze zich probeert los te maken van een aantal negatieve emoties die nog aan onze dierlijke overlevingsinstincten gekoppeld zitten :  uit angst om tekort te komen en een ander niets of weinig gunnen bijvoorbeeld.  Of een ander in jouw plaats te laten werken of je eigen deel van het werk niet willen doen.   Of met geweld de bestaansmogelijkheden van anderen te proberen ondermijnen bijvoorbeeld.   Tot nog toe heeft de uitvinding van het geld het mogelijk gemaakt om deze ingebeelde overlevingsstrijd in het belang van de hoogste maatschappelijke groepen, regelend te begeleiden.  Het geld en de hebberigheid waren de motor achter oorlogen…de klassenstrijd ten gunste van de onderste lagen was er altijd het slachtoffer van. 

    Elke revolutie werd door Staten in bloed gesmoord.  Opkomen voor rechten lokt nog altijd geweld in plaats van oplossingen uit.  Zeker als dergelijk opkomen niet volgens vooraf uitgekiende tactieken gebeurd.  Een omwenteling moet niet langs burgeroorlog langs.

    De technologische vooruitgang en de verbetering van het lot van de werkende lagen van een deel van de wereldbevolking; werd altijd geleid via de heersende klassen ten koste van over uitbuiting en oorlog en versterking van de onderdrukking.  Zonder de druk van de werkende lagen van de bevolkingen komen er nooit toegevingen ten hunner gunste.

    Welk zijn nu de methoden waarop dergelijke druk de laatste paar eeuwen uitgeoefend werd ?

     

    Door toedoen van hongeropstanden, in het Frankrijk dat de adel van de feitelijke macht verdreef bijvoorbeeld, kwam de burgerij aan het hoofd van de regering.   Meer dan een halve eeuw later slaagde het proletariaat van Parijs er tijdelijk in van de macht aan de rijke burgerij te onttrekken; maar weer werd zijn streven in bloed gesmoord door het toenmalige Franse leger dat voor de gelegenheid met z’n aartsvijand, het Pruisische leger samenwerkte. Later ontstonden de eerste werkerspartijen en vakbonden die hun plaats in het systeem opeisten. De invoering van het stemrecht kon niet voorkomen dat het kapitalisme zijn zoveelste krisis via een eerste wereldoorlog wou oplossen.  Het Russische proletariaat deed een nieuwe poging om de macht van het kapitalisme te breken en kreeg bijna onmiddellijk met buitenlandse invasies te maken.  De Duitse massa’s waren oorlogsmoe, maar ook hun revolutie werd in het bloed gesmoord door het leger en door teveel vertrouwen in de sociaal democratie.  Toen reeds werd de weg naar de tweede wereldoorlog toe geëffend.  Een tweede wereldoorlog die trouwens niet zozeer onder druk van het proletariaat, maar door toedoen van de politiek van de partijen van de dominante klassen beëindigd werd.  Uit schrik voor een heropleving van het socialisme deden die dominante klassen wel sociale toegevingen aan de werkende klassen. Op wereldvlak ging de uitroeiing van die krachten die het socialisme als hun uitweg zagen ondertussen voort :  Indonesië, Zuid-Amerika, …overal was de jacht op linkse mensen nog altijd fysiek open.  In het ondertussen rijkere deel van de wereld van de arbeid bestond voornamelijk alleen de maatschappelijke onthoofding van iedere echte linkse die zijn nek te hoog uitstak. De verschillende partijen die opkwamen voor de werkende mens bleven bijgevolg zwak qua inplanting en onderling verdeeld qua politieke analyse, werkmethodes en programma.  Ze wilden wel allemaal een andere maatschappij, maar hoe die er zou uitzien daar zou na de revolutie wel aan gewerkt worden.  De enen poneerden dat nog nergens een communistische maatschappij mogelijk geweest was, want dat zulks de afschaffing van de loonarbeid en de warenproductie impliceerde…waarop de tegenstanders hiervan antwoorden dat als iedereen z’n deel  zo kreeg er niet genoeg productie zou zijn om te verdelen.  Anderen geloofden in deelname aan parlementaire verkiezingen en vakbondswerk als methoden om een echte werkerspartij op te bouwen.   Vermits ze de media niet in handen hebben en ons denken over de wereld nog altijd door de burgerij voorgekauwd wordt lijkt dit soms een onbegonnen zaak.  Feitelijk is het welvaarenste deel van de werkenden ideologisch zo door rechts verarmd dat ze telkens kiezen voor rechts of centrum-links en niet zozeer voor de kleine eerder anti kapitalistische partijen. 

    Soms door onwetendheid, soms omdat ze een job hebben dank zij iemand, soms omdat ze denken dat de sociaaldemocraten groot genoeg moeten zijn om bij een coalitie met rechts een tegenwicht te kunnen vormen.  Op  een dergelijke manier zal er geen totaaloplossing voor de wereldproblemen komen via de parlementaire democratie.   De politiekers en hun kiezers blijven met handen en voeten gebonden aan het grootgeldsysteem dat niet uit zijn crisissen raakt.  Speculatie blijft het denken beheersen. Logischerwijze is er voor elk probleem een oplossing, het is alleen het maximum winst denken dat in de weg zit.  We moeten dringend over andere tactieken gaan nadenken.

                Want.  De kleinere westerse boeren verdwijnen en de grotere worden betaald om een flink deel van hun grond braak te laten liggen, terwijl de rest van de wereld op armere gronden probeert te overleven.  Openbaar vervoer wordt niet betaalbaarder gemaakt, truckers worden afgejaagd en tegen mekaar opgezet.  Net als andere beroepscategorieën trouwens.  Door de moderne technologie wordt gelukkig wel een deel werk uitgeschakeld maar met minder werken zal de overschotten op de markt niet doen verdwijnen…dus nog meer economische crisis en economische en militaire oorlogsvoering dreigt eraan te komen.  Een wereldoplossing zoals beschreven in het ‘collectief alternatief’  in  'een toekomstig samenlevingsmodel'  http://bloggen.be/conscience2008 met eerst internationale programmaverkiezingen en daarna verkiezingen voor de ‘dirigenten ‘ervan, lijkt zoals in den tijd van Christus nog niet ‘van deze wereld’.  We lijken wel nog door de kapitalistische zweep voortgedreven omdat we voor ons alternatief emotioneel niet rijp genoeg zijn.  Afgunst, naijver… bestaat zowel bij proleten als kapitalisten…bijgevolg kisten deze laatsten de eersten met planken van flexibiliteit, werkloosheid, hoge werkritmes, armoede, honger, oorlog, culturele onwetendheid, herstructureringen die op lange termijn de economische crisis bestendigen...ondanks de gouden handdrukken.  http://filosofischverzet.skynetblogs.be  over het waarom van een alternatief

    Ook Engelstalige versie van die blog.

    5.het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog –geschiedenis van filosofie) Essay 5 IS EEN THEATERMONOLOOG zie na inhoudstabel Filosofisch Verzet Columns op ‘ te einde

     

    1. de zin van   m'n levenskrachten

               

    De zin van leven.  Oh prachtige reis door de eindeloze ruimte.  Alvorens de eerste cel tot stand kwam was ze voorbereid, voorbestemd om te worden wat  niet  anders worden kon, omdat al hetgeen voorafging fysisch en chemisch gedetermineerd  was. 

    Ook toen het dierlijke*  in de mens meer en meer verdween lag de ontwikkeling naar een nieuwe dimensie van bewustzijn vast .  Het zou nog een lange weg worden voordat het huidig stadium van spiritualiteit bereikt kon worden.  Dierlijke invloeden vermengd met hebzucht en tal van andere negatieve emoties, controleerden de vaak bloedige economische, sociale en politieke ontwikkelingen.(*sorry dieren) Het individu had nog niet altijd de sterkte om vanuit z´n eigen innerlijke kracht zin aan z´n leven te geven; daar speelden het kader van godsdienst en allerhande maatschappijvormen  op in.   Alhoewel de wereld de dag van vandaag, begin 21ste eeuw technologisch zo ontwikkeld is, slaagt de huidige maatschappijvorm, het kapitalisme, er niet in van allerhande vormen van slavernij en feodaliteit op te heffen.  Werkloosheid, armoede, gewapende konflikten, milieubedreiging, honger en overproductie duren voort.

                Alhoewel een creatief leven waarin de mens de ware betekenis van zijn bewustzijn kan ontdekken, nu reeds mogelijk is voor sommigen, zullen  er toch positieve  ontwikkelingsinstrumenten moeten worden gebouwd,  omgebouwd, of moeten worden vervangen...wil de mensheid globaal gunstig verder evolueren.  Ook deze ontwikkeling ligt reeds vast, we moeten er alleen nog dagelijks richting aan geven.  We moeten af van waan en korter bij de echte bedoeling der dingen komen. 

    Als je de schepping niet ziet als de natuur die haar  bewustzijn via haar biologie wil ontwikkelen, zet je de poort open voor de beperkende visie van ´godsdiensten´ .

                De waarheid is, dat auto's door ons ontwikkeld werden en dat het oer bewustzijn, de natuur met al z´n atomen en later cellen, virussen...ons geschapen heeft en schept... wij zijn die natuur, dat niet niets of niemand willen zijn en worden.  Dit kunnen aanvoelen is nodig om met kracht in de realiteit van het nu te kunnen leven en werken.     Ander voorbeeld op sociaal vlak, een fabriek sluit niet zozeer omdat er genoeg van iets geproduceerd is, maar meer om speculatieve redenen.

                Ook op het terrein van onze privélevens zijn er nog vele wanen rijp om op een andere manier begrepen te worden.  De rechte, ´onberispelijke´ levenslijn, van geboorte tot dood, bestaat niet .  De gebeurtenissen in ons leven zijn het gevolg van een groeiproces met eigen, aan het wezen aangepaste tegenstellingen en wetmatigheden.

     

    7.Wie we waren--------------------------------------------------^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

                Laat ons nog niet zozeer schrijven over de wegen naar de dood die de geschiedenis van de verdeling der rijkdom ons al heeft ingejaagd.  Laat ons het eerst vooral hebben over het nieuwe leven dat daar telkens is uit voortgekomen…maar dat veelal werd vertrapt, afgeleid, in verwarring gebracht of omgekocht… vooraleer het tot bloei kon komen.

    Laat ons eerst even stil staan bij de geschiedenis van alle mogelijke evolutie die achter ons ligt en toch ook nu nog ergens deel van ons uitmaakt…belangrijk om doen, want niet alleen de politiek, maar ook de filosofie en de godsdiensten worden tegen ons werkers gebruikt…alsof wij als 'materidealisten' geen ‘geestelijke’ visie zouden hebben :

                                                                           de reis naar bewustzijn : eerst waren we de aparte atoom- noten van het komend kosmoslied; op de toonbalk van de ruimte

                Eerst waren we de energie van alle chemische elementen  afzonderlijk, gecombineerd met de wetten van de fysieke krachten.   Eerst waren we dus FYSISCHE DRUK in alle te KLEINE CHEMIEVOLLE RUIMTEN die explodeerden.  Een ruimte die ontploft, GROEIT, deint uit.

                Toen waren we SAMENVOEGING VAN ATOMEN tot

    moleculen  er was alleen de niet-lege ruimte en wij ,atomen en molekulen, we wilden groeien en klitten tezamen tot planeten.

    We waren zowel mineraal als water en lucht, als het vuur van het mikro -en makro licht als elektriciteit en geluids-en andere Golven...straling.

                Ons mineralenbewustzijn werd  weer te DRUK, we erodeerden en verwerden voor een deel tot vruchtbare grond.

                De grote ronde gouden steen, scheen heet over de aarde heen en verwekte de AFKOELING en het water, via een spel van niet tot steen gebonden atomen in de gassenether …het water als schemerzone tussen de aarde en de lucht, terwijl het licht toekeek.  Fysica en chemie, mannelijk en  vrouwelijk, het elektrische - en + in alles onevenwichtig of evenwichtig aanwezig…hadden de oer regels voor het ontstaan van Biologisch Leven ontworpen.

    Van toen af aan werden al die elementen en wetten personages in weer een nieuwe stap naar een anderssoortig bewustzijn… .

    We werden CEL …en ontdekten dat  we DELEN moesten om te OVERLEVEN.  Weer was er DRUK in ons…en we lieten ons ook op dit nieuwe nivoo…graag exploderen.

                Na veel oefening werden we een aantal eenvoudige, doorzichtige of groene organismen, te land of in het water.

    Te land, v e r a n k e r d  in de aarde, op reis van plant naar boom…in de zee, vooral

    d o b b e r e n d.

                Het dobberende, het schipperende, het wisselvallige, het onzekere van het leven in het water, zou de baarmoeder van het ‘LEVEN MET OGEN’ worden.

    Een cel en cellenorganismen, hadden al zuurstofomzetting, voedselverwerking en afscheiding, maar o g e n  nog niet.

                Het bewustzijn van het VRIJE, dobberende, nieuwe leven in het Water (in de Mater), verlangde naar het zekere, in de aarde etende ,tastende  bestaan der planten…en zocht naar ogen om te zien.  Weer kwam er druk en verlangde het mannelijke naar verankering met het vrouwelijke.

    De + en -  van water en aarde verlangden naar mekaar.

    Een antwoord zou dra komen… “’t hing in de lucht.”

                De beweging kreeg een r i c h t i n g  in de zee, een richting die staartsvingewijs heen en weer en terug ging, om in het midden te blijven staan en dan weer een nieuwe richting in te slaan.  De eerste gerichte beweging in het water noemde VIS

                    De eerste drang naar boven, noemde KIEM

                      De eerste hang naar licht, noemde BLOEM

                        Het eerste resultaat in de lucht, VRUCHT

                Het visbewustzijn vertaalde zich in cellen die gevoelig waren voor licht…de evolutie naar het eerste oog en het eerste paar ogen zette in… de beweging en de richting perfectioneerden zich, hun bewustzijn wou aan land, eerst zonder poten.  Het spel van veranderen en zich om ’t er best aan de omgeving aanpassen, werd geboren uit de drang naar benen, want wortels waren er al : de mutaties naar het gaan en staan toe, schiepen de dimensie landDIER, als uit een drang van bepaalde vissoorten die zich te koudbloedig voelden.

                Werd iets te groot , te onaangepast of overbodig, het viel weg…zelfs  nieuwe landschappen en klimaten onderbraken ook hun evolutie nooit.  Atomen en cellen vernieuwden zich voortdurend in het AL.

                Op het allerlaatste van die reis werd ik dus een mensaap…en meer en meer een mens naarmate ik  me over geboorte, zijn en hebben…en dood verwonderde.  BESCHOUWING en VERWONDERING brachten ook ANGST, want  ook DENKEN over tekort en teveel aan voedsel,  goederen en  zelfs liefde … .

    Jaloezie en trots en hebzucht, nijd en egoïsme, ijdelheid, minderwaardigheid, over bezorgdheid ontloken als de tegenpolen van de positieve menselijke deugden …in een wereld opgebouwd door het bewustzijn van cellen, zover verwijderd van de allereerste filosofie van de cel : het delen van overvloed…maar ook het richting kiezen , het functioneren in een geheel  en  het niet overdadig consumeren, het opdoen van kennis en wijsheid.

    Misschien had de enorme taakverdeling binnen een organisme tot zo’n specialisatie van organencellen geleid, dat niemand eigenlijk nog de band met de kollektieve boodschap aanvoelde : produceren, delen en matig genieten van het ‘genoeg’.

     

                Afzonderlijk bestaan, kon minder en minder, we werden SAMENLEVING, met zoals in een ander lichaam, een geschiedenis van hierarchieën .

    Eerst produceerden we net genoeg wat we nodig hadden en deelden.  Toen maakten we meer en meer overschotten en vochten erom.

    De winnaars werden onze leiders in een STAMMENSTRIJD om meer.  Stammen werden koninkrijken, met de clerus, adel en burgerij als leiders en managers van een slaven- en herenmaatschappij.  Wie een venster op het spirituele wou, werd d’een of d’ander Kerks geleerd, een taal voor diegenen die het echt kontakt met de natuur en hun eigen hadden verleerd en wiens organisaties heelder helende teksten verborgen en verboden en de betekenis van woorden verdraaide.

    Hun Christus had zowel een broer en een zus als een vriendin als wij.  Hun woord ‘maagd’ betekende oorspronkelijke iemand die niet alleen met uiterlijke ,maar ook  met innerlijke dingen bezig is.

                Alles had zijn nut, want bleef verandering en vooruitgang dienen : er moest geslaafd, gebeuld, gebeden en gevochten worden, want het kapitalisme ging de wereld ekonomisch aan mekaar smeden… en in iedereen de droom om steenrijk te worden wakker maken; want dan kon je eerst leven.

                 De hierarchieën werden ingewikkelder en de STAAT het instrument om als heersende klasse aan de macht te blijven.

                We waren jager, boer, slaaf, ambachtsman, bedrijfsleider, proleet, ambtenaar.

            We waren ruiler, handelaar, fabriekseigenaar, anonieme aandeelhouder, uitbuiter, speculant.

            We hadden innerlijke problemen, familieruzies  en burentwisten, maar ook stammengevechten, adellijke veldslagen en imperialistische staatsoorlogen…met vele emotionele, religieuze ,nationalistische of socio- economische  redenen, maar op politiek vlak altijd met KLASSEbelangen als alibi. 

             We waren opperhoofd, stalknecht, ridder, soldaat en generaal…en veel te weinig militant voor de werkende klassen.

      We waren dorpsoudste, tovenaar, priester en uiteindelijk

    Onze Eigen Tempel en Genezer te midden Anderen.

    Onze eigen innerlijk observator.  Ons eigen naar buiten kijkend

    Bewustzijn.

       We waren tollenaar, torenwachter, ambtenaar, douanier…en wanneer worden we grenzeloos ?

    Wanneer de echte wereldvrede…wanneer een groot deel van de ekonomie van iedereen zijn zal…en wij wijze en solidaire mensen.

    We waren clerus, adel, burgerij, burgerlijk democraat of syndicalist in al die bonte kleuren van die  schijnbaar ongenaakbare burgerlijke partijen.

    We lieten ons opdelen in fascisten en antifascisten , in links-burgerlijke en rechts-burgerlijke partijen en zo konden telkens de burgerlijk democratische oorlogen om het mees tmeedogenloze imperialisme aan de macht te brengen, blijven voortduren, tussen alle mist over vrede en verkiezingen door.

    Al die oude vormen dienen het oude; het is tijd voor een collectief alternatief, want iedereen heeft het recht en de plicht om  in de beste voorwaarden aan alles deelachtig te zijn.

    Om deze verre reis zonder einde af te ronden nog dit :

               

                7 kleuren en de kracht van intens innerlijk licht

    …de lichtatomen stralen ze ons.

                7 dagen en de weelde van tijdloosheid

    …de beweging der planeten schenkt ze ons

                7 klanken en het comfort van de stilte

    …tonen ons telkens weer een andere expressie

                7 kunsten en het orgasme van het scheppen

    …gebracht door artiesten in zielelijf en materie

                7 chakra’s versmelten in het hart

    …in ’t bijzijn van de liefde en de intuitie

                5 zintuigen brengen het zien, het horen , het ruiken,  het smaken, het tasten korterbij; het zesde inwendige zintuig laat ons gloeden en piijnen aanvoelen, het zevende zintuig, het zintuig van het  innerlijke geestesleven dat belichten, berichten en richten wil.

    Hoogachtend : DE BEWUSTZIJNSENERGIE DIE WE VANUIT ONS KOLLEKTIEVE VERLEDEN ONDER ANDERE VIA DE VORIGE GENERATIES HEBBEN MEEGEKREGEN,

    Strevend naar meer kwaliteit.

     

    8.NU

                Elke situatie die zich in het 'nu' bevindt bevat een betekenis die het dichtst bij de realitieit staat.  De realiteit echter, is een enorm complex gegeven dat ik al op veel manieren proberen beschrijven heb...en om soms ondoorgrondelijke redenen met het verleden verbonden is.  Vertrekkend vanuit het verleden probeerde ik op een aantal verschillende literaire manieren, praktisch en theoretisch aan te tonen vanwaar de menselijke geest vandaan kwam en hoe hij zich probeert te ontwikkelen, persoonlijk zowel als collektief.    Welke fasen de collektieve evolutie van de mensheid ook nog doormoet, één vraag blijft open, een vraag die ieder van ons in zijn innerlijke communikatie met zichzelf dient te beantwoorden :  "welke is de rol die mij in het geheel van wat het leven te bieden heeft, is toebedeeld " ?  Hoe meer mensen de verantwoordelijkheden die deze vraag oproept,begijpen... des te beter onze collektieve toekomst.

                In wat volgt zal ik die vraag voor m'n eigen proberen vertalen.  Als ik me soms hard en cynisch zal uitlaten is dat omdat er grenzen zijn aan begrip hebben voor het veelal te  passieve leven dat verschillende maatschappelijke groepen en ook wijzelf ons eigen opdringen.  Om de wereld een betere plaats te maken, moet je de rol van het geld en de politiek veranderen.  Of dit lukt, hangt niet alleen af van ons inzicht in de rode draad in de geschiedenis of van onze bekwaamheid ons te organiseren…maar ook van onze innerlijke wereld …zijn we reeds emotioneel sterk genoeg om ons deel van het werk te doen…zonder de discipline die ons door onze al of niet anonieme werkgevers opgelegd wordt ?  Nee .  Wat niet wil zeggen dat er geen ander systeem buiten geld en burgerlijk parlement mogelijk zou zijn . Maar moeten we niet eerst ook snappen wat de zin van het leven in z’n geheel genomen is ?  Aan de ene kant een reis van armoede naar welvaart en aan de andere kant een bewustzijn dat meer in het teken van de ontwikkeling van de eigen sterkte van de ziel staat .

                Het is niet de bedoeling van ‘t leven om je te pletter te werken aan de kadans van een syseem dat in vraag zou moeten worden gesteld.

    Het is niet de bedoeling om onze persoonlijke relaties in haatspelletjes te laten verworden.  Met inzicht en begrip en weten wat je zelf wil kan je veel oplossen.

    Het is niet de bedoeling van innerlijk een soort machinaal leven te leiden ; we moeten onze innerlijke stem leren begrijpen.  Waarom ?  Soms zal je overvloedig weten waarom ; andere keren totaal niet meer hoe je van de ene naar de andere situatie geleid wordt of nog in kringetjes moet draaien tot de volgende doorbraak.

                Is ons leven niet een gezamenlijk iets en kan je je leven alleen maar plannen in funktie van hoever diegenen rond je met hun ontwikkeling staan ?

    Ik heb de vraag gesteld ; zal ik in wat er de volgende dagen met m’n leefwereld gebeurd ; de antwoorden krijgen ?         

     

     

     

    9.HET POSITIEVE DAT HET NEGATIEVE NIET VOEDEN MAG

     

    IN DEN BEGINNE WAS ER DE RUWE ONBEWUSTE ENERGIE

    ALLES WAS ENERGIE/ALLES IS ENERGIE/ALLES WORDT ENERGIE

    ENERGIE IS ER OMDAT IETS ZONDER VORM EN INHOUD NIET KAN

    MATERIE WERD GESCHAPEN DANKZIJ HET SPEL VAN + EN -

    HET BIOLOGISCHE LEVEN WERD VERWEKT DOOR DE MATERIE

    HET EMOTIONELE LEVEN ONLOSMAKELIJK één MET DE BIOLOGIE

    HET SPIRITUELE, RESULTAAT VAN DE DRIE VORIGE PERSONAGES

     

    HET SPIRITUELE =

    =IN OORSPRONG DUS HET BEWUSTZIJN VAN DE MATERIE ZELF

    =DE GENETISCH VERTAKTE DOORGEGEVEN EMOTIONELE ENERGIE

    = LICHTENERGIE, GEBOUWD OP GELOOF IN DE KERN, POSIT.KRACHT

    =EEUWIG ONLOSMAKELIJK; IS BRUG, IS OP z’n STERKST…

    NIET MEER GEBONDEN…

    =BEWUST GEWORDEN OORSPRONKELIJKE ENERGIE

     

    NEGATIEVE EMOTIES ZIJN VOORBESTEMD ZICHZELF OM TE POLEN

    IN DIT PROCES PROBEREN ZE HET POSITIEVE UIT TE BUITEN

    IN PLAATS VAN ZICH OP EIGEN KRACHT VH NEGATIEVE TE ONTDOEN

    VANUIT EEN ONVERSCHILLIG EVENWICHT KAN ’t POSITEVE WEERSTAAN ALS HET ZIJN POSITIEVE KRACHT IN DE RICHTING VAN HET NEGATIEVE STUURT. ZONIET VERSTERKT HET NEGATIEVE ZICH

    TOTDAAR DE THEORIE.

     

     

    IN DE PRAKTIJK IS HET POSITIEVE OOK MEELEVEND, BEHULPZAAM

    MAAR ’T IS EEN KLEINE STAP VAN MEELEVEND NAAR MEELIJDEND

    …en DAN BEGINT DE SPIRAAL NAAR BENEDEN,

    WAARUIT HET POSITIEVE ZO ZELDEN VERSTERKT KOMT

    HET POSITIEVE MOET ZICH POSITIONEREN; zijn doel voor ogen houden…

    WANT HET NEGATIEVE WEET NOG NIET OVER WELK DOEL HET GAAT

     

    HET ZOEKEN NAAR VOEDSEL LEIDDE TOT SAMENWERKING

    SAMENWERKING LEIDDE OOK TOT UITBUITING  EN ECONOMIE.

    UITBUITING ALS NEGATIEVE EMOTIE EN ECONOMIE ALS POSITIEVE…

    WERKTEN SAMEN IN DE RICHTING VAN ONTWIKKELING.

    DIE ONTWIKKELING OP HAAR HOOGTEPUNT MOET ZICH NU…

    VAN DIE UITBUITING WEER ONTDOEN..OM DE MISERIE TE STOPPEN.

    ALS DE VERONTWAARDIGING OM HET ONRECHT ZICH NIET IN DADEN

    …EN ORGANISATIE OMZET…KAN DIT NIET.

    WIJ HOUDEN AAN ONZE VOORDELEN VAST EN DURVEN DE GROTE

    HEBZUCHTIGEN DIE DE ECONOMIE IN HANDEN HEBBEN NIET IN

    VRAAG STELLEN…WIJ BLIJVEN HET NEGATIEVE VOEDEN.

    HEBZUCHT LEIDDE TOT POLITIEKE ORGANISATIE…

    VERWEER ERTEGEN OOK

    IEDERE KEER HET VERWEER TOEGAF AAN DE HEBZUCHT

    WERD DE ORGANISATIE ERVAN VERPLETTERD OF ONTAARDE…

    WERDEN DE OORLOGEN EN DE COLLABORATIE MET DE HEBZUCHT voorbereid

    ZOALS OOK ONS DAGELIJKSE LEVEN DAT VAN IN DE NACHT AL WORDT

    WORDT JEZELF

               

    10.Het oorspronkelijke in ons

                Als je er vanuit gaat dat er voor elk gevolg een oorzaak bestaat, een standpunt waaruit de logica geboren werd; dan kan je jezelf ook afvragen welke ontstaansoorzaak de allerkleinste deeltjes in de materie gehad hebben.

    Je kan dan bijvoorbeeld veronderstellen dat er een oerenergie moet zijn die die allerkleinste bouwstenen moet hebben voortgebracht...en je kan altijd blijven doorvragen 'wat was er dan voor die oer energie..'? .enz....  Als het antwoord louter en alleen in de fysica  ligt, zal het gevraag nooit ophouden en het antwoord altijd worden uitgesteld. 

    Net zoals je het kleinste deel van de materie wetenschappelijk kan zoeken, kan je ook binnen je eigen naar het warmste binnenste van je wezen zoeken : dat gevoel van goedheid binnen jezelf, van liefde en niet van haat ; zou niet alles van daaruit ontstaan en bij het 'vergaan'  er weer in opgaan...en op welke manier kan dat gevoel weer in anderen opstaan ?

                Vanwaar komt dan de haat ?  Vooreerst, is het goede; niet  in zijn symbolische, maar stoffelijke betekenis misschien hetgeen  aan de big-bang voorafging,  het benaderen van NUL , een leeg volume dat niet kan bestaan en ontplofte en zich samen met de materie door het zich vormende heelal verspreidde ?  Onze niet opgeloste negatieve

    emoties, voor een deel genetisch erfgoed, voor een deel opvoeding en maatschappij, gekoppeld aan onze inbreng; zijn materie die nog niet 'gepolijst' is.  

                Als die bron van de oorsprong van alles; ook de natuur; de liefde is; probeert die bron dan ook niet zijn schepping te plannen en te dirigeren; zodanig dat wanneer we de geschiedenis van de mensheid of ons persoonlijke leven zelfs overschouwen; we toch moeten toegeven dat er veel symbolische boodschappen achter verborgen gaan ?  Natuurlijk, het goede ondervindt tegenstand in deze grof stoffelijkere wereld...maar is het overwinnen van die weerstand niet de opgave en de uiteindelijke zin van dit leven ? 

                Voor ik insliep, zat ik met een vraag waarvan ik stiekem hoopte dat het antwoord mij via interpretatie van droombeelden duidelijker zou worden.  Ik vroeg me af waar iemand die maar een achttal weken oud embryo is kunnen worden, zich nu bevond.  Ik droomde van m'n vader die stervende was en die in een laatste helder moment aan z'n broer vroeg of hij hem niet moest meenemen naar waar hij ging.

    Zo van ''  ' t is mooi geweest, laat ons nu maar echt op pensioen gaan ''.

     Ik wist 's morgens voor ik dit schreef de droom nog wel; maar de vraagstelling errond; was ik vergeten.  De vraag kwam terug terwijl ik dit stuk schreef, en beantwoordt tevens de vraag naar het leven na de dood : terug naar het oorspronkelijke, naar de bron.

    In hoeverre die bron iets individueels of kollektief is, kan niemand zeggen.

    In hoeverre kunnen wij mensen ingrijpen in iets wat op onze weg ligt ?  Soms wijzen we de dingen die op onze weg liggen af en maken er een bocht omheen, maar kunnen we ze ontwijken zonder onszelf te schaden ?  Doen de dingen die ons moeten overkomen zich dan niet in andere omstandigheden met andere mensen voor ?  Is niet datgene waar we schrik voor hebben onze ware uitdaging ?

                Het goede als 'oorspronkelijke bron' is dus ook materie; maar met wetten die haast zoals symboliek of inspiratie of intuitie of zo zijn.  Eeuwig, want elektronen zijn niet afbreekbaar.  Energie verdwijnt niet , maar verandert van vorm.

                In welke richting gaat de geschiedenis van de mensheid op psychologisch, economisch, filosofisch, sociaal en politiek gebied  evolueren...en hoe ?  Technologisch is haast alles mogelijk geworden; politiek hinken we achterop.  In de welvarendste delen van de wereld verstikt die welvaart (net zoals armoede dat kan) onze culturele weerbaarheid.  Op steeds stijgender wijze verbrassen diegenen die ons zogezegd vertegenwoordigen de middelen nodig voor de uitroeiing van armoede en oorlog en voor het behoud van een gezond leefmilieu.

    De bedoeling  van de geschiedenis is een tijdperk te scheppen waar eenieder de kans heeft van zich met zinnige dingen bezig te houden : nuttige productie, kunsten, wetenschappen, dienstverlening...  .  Bewust ingrijpen in de geschiedenis  wordt meer en meer een noodzaak.  Blindelings de discipline die het grootkapitaal ons oplegt blijven volgen, wordt een drugprincipe dat ons...op welke termijn(?) zuur kan opbreken.  

     

    11.Waarom nog schrijven ?

                Ik laad m'n gsm op en de biep verzekert me dat al de elektrodraden in m'n huis nog altijd met de bron verbonden zijn.  Ben ik eigenlijk nog wel wel goed met de bron van alle energie verbonden ?  Zijn mijn mogelijke oorzaken van kortsluiting weggenomen ? 

    Ik denk van wel, want sinds een paar dagen ervaar ik een zalige rust in m'n eigen.

    Een onverschillig evenwicht.  Ik probeer me door niets of niemand uit m'n evenwicht te laten brengen.  De duizenden draden tussen mij en de wereld mogen mekaar alleen daar raken waar ze geen kortsluiting kunnen opleveren.  Je zou die draden ook gewoon kunnen doorknippen en alleen nog afhankelijk zijn van de rechtstreekse verbinding met de bron.  De bron zelf blijft echter ook zijn andere klanten van stroom voorzien en knipt alleen als het niet anders meer kan...en ik, ik kan niet anders doen dan wat de bron doet, want eigenlijk lijken we op mekaar.  Hij is een soort eeuwig 'mij' die alleen heel goed in mij afdalen kan, als ik me goed voel; hoe minder weerstand ik tegen hem heb, hoe meer elektriciteit dat er door me stromen kan, net als bij de natuurwet van Ohm himself. 

    Het leven van Ohm,  ten dienste van de wetten van het 'hoe' van het  stromen. 

    Mijn leven, ten dienste van het 'waarom' van de stroom. 

                Door alles kan je elekriciteit laten gaan.  Zo vertelde ook de telefoonstoringslichter leraar die ons wat elementaire dingen over elektriciteit bijbracht. Alles en iedereen heeft ook een bepaalde weerstand.  Hoe lager je weerstand, hoe meer elektriciteit er door je kan.  Ik interpreteerde dat laatste als 'hoe gevoeliger je bent'.  Dat kwam zo.  De leraar had de weerstand van een melkfles en een paar andere objecten gemeten, toen hij met de subjecten, zijn twaalf leerlingen begon.  Ik noteerde de resultaten.  Er waren er een zestal tamelijk hoge en een zestal met een tamelijk lage, waarvan ikzelf de laagste waarde had.  Gewoon gevoeliger voor bepaalde observaties die voor de rationelen meer zogezegd maar 'detail' waren.

    Nu was het me voordien al opgevallen dat er een zestal onder ons eerder tot de overwegend  linkerhersenhelft gebruikers en een zestal meer  rechterhersenhelft gebruikers waren.  De eerste groep was beter in wiskunde, de andere hield  meer van literatuur en menswetenschappen.     De meer rationelen waren minder 'mals' dan de meer 'intuitieven'.  De intuitieven trokken zich meer dan goed voor hen was het lot van de lijdende mens aan, de rationelen zorgden er wel voor dat ze hun eigen broek niet zouden scheuren.  Intuitieven en rationelen zijn zowel onder mannen als vrouwen te vinden.  Soms geeft de ene groep er bij momenten of tijdelijk de voorkeur aan hun andere kant te laten overwegen.  Aantrekking en afstoting op z'n subtielst.

                De levensingesteldheid van de overwegend rationelen was er één van vasthouden aan de zekerheden die het leven te bieden heeft : geld en bezit, geloof in alles wat bewijsbaar was.  Je had een gamma tussen gematigd rationelen en fanatiek rationelen, net zoals je dezelfde indeling bij de intuitieven had.  In hun eerlijke momenten ontdekte ik dat beide groepen wel iets meer de andere groep wilde zijn. 

    Als schrijver kom je, nadat je alle mogelijke literaire disciplines hebt beoefend, tot de vaststelling dat je eigenlijk het meest de realiteit kunt benaderen op het moment van de beleving zelf.  Eigenlijk kan je het meest diepmenselijke boek niet schrijven, want dan zou het moeten gaan over jezelf en de mensen die je zelf kent...en ons leven is nu eenmaal ons leven...te zeer in van alles vertakt en aan wortels trekken doet alleen een boom precies geen pijn.  We willen het om bepaalde redenen niet in de diepte delen met mekaar...de kleine dingen van dag tot dag zijn al voldoende.

    Je kan tot in detail een heel hoofdstuk schrijven over je honden die uitgebroken zijn en die in de geburen op kippenjacht geweest zijn, maar één zin uit het dagelijkse leven is al subliem genoeg; een broer die voor een andere broer een bericht neerpent : 'Stephen, spring je fiets maar op, de honden hebben bij Mit zes kiekens doodgebeten". 

    Realiteit is altijd beter dan roman. 

                Toch wil ik via m'n schrijven nog een aantal dingen meegeven.  Ze passen ieder voor zich in één van de drie schuiven van de kast van het leven. 

                De eerste schuif :  waar komt het leven vandaan en is het biologische leven eindig ?   Ik kon deze vraag enerzijds via de wetenschappen beantwoorden en als je dat wil doen, dan zul je voelen welk een krachten de eerste cel in mekaar staken en verbaast zijn over hoe het mogelijk was dat al het andere gebeurde.  Dan ontdek je ook dat vóór de deling van cellen als voortplantingsorganisme en vóór de uitvinding van de twee sexen er nog een andere soort voortplanting moet zijn geweest ,

    (zie  'er was dus toch leven na de dood')

                 De tweede schuif : de geschiedenis van de stoffelijke instandhouding van maatschappijen, of het sociale en politieke.

    Ga eens langs een niet verharde, hellende landweg zitten als het geregend heeft en kijk naar het bergachtige landschap met de veelkleurige toppen en keien onder je voeten waartussen de mieren op de droge rivierbedding met hun overleven bezig zijn.  Onze huidige manier van tegen politiek aan te kijken als 'toevallige' passieve getuigen, gaat die blijven duren ?  Hoe kunnen we armoede en oorlog de wereld uithelpen ?                                                                                          

                De derde schuif : hoe zitten we psychologisch in mekaar ?   Waarom is de man-vrouw verhouding niet altijd even makkellijk...om het zacht uit te drukken ?

     

     

    1. het heden is de proefbuis waarin het verleden de toekomst baart

    Het verleden is de grondstof van 'zijn' en 'zal zijn', het heden de bewerker...de toekomst een voortdurend nieuw bewerkt verleden en heden.

    Alles is steeds op weg naar beleefd en uitgesproken te worden.  De natuur werkt al oneindig aan een systeem van reproductie en steeds fijner communicatie ...en niet alleen zakelijke communicatie.   Mensen leren geleidelijk verwoorden wie ze zijn en wat ze met mekaar hebben...maar er is nog veel werk aan de winkel.

    Het systeem werkt zelfs zonder woorden en heeft vele nevenuitdrukkingsvormen en hopelijk tijdelijke tekortkomingen.  Een slijk door ploeterend varken of gewoon een tevreden kip drukken op hun niveau iets uit van het alles.

                Militairen die tegen hun zin op missie vertrekken en het niet met hun bazen eens zijn omdat ze het nut van de opdracht niet inzien, zijn onderdeel van het hele probleem...want het zijn zij die vertrekken en de miserie achteraf mogelijk maken.  

    De uitdrukking van een dergelijke houding wordt nog erger in een tijd waar men weer als vanouds aanvalt zonder eigenlijk aangevallen te worden.  

    Onze politiekers drukken voor een deel uit dat ze geen politiekers maar boekhouders zonder visie zijn. 

                Alles is uitdrukking en beleving...het zwaarste zakt naar de bodem van de vijver, zodat het water bij momenten toch helder is.  Laat op de bodem liggen wat er ligt, niet meer in ploeteren.  Doorgaan naar het licht en de beleving toe, vanuit graag te leven, graag te zien, letterlijk en figuurlijk, graag te zien. Op zo'n momenten kunnen we bijvoorbeeld schrijven.  De muze is dan sterker dan de amuse.

                Op een kaartje voor een kind dat geboren is, schrijf je niet 'welkom, kom je littekens maar verzamelen'.  Daarom, moet je elke dag opnieuw weer positief in het leven staan.

    Je verwonderen over alles en nog wat...over dromen bijvoorbeeld. Dromen.  Ik besloot de bus naar het werk te nemen.  Elk halfuur was er een bus naar de stad waar ik moest zijn, in plaats van een paar 's morgens en 's avonds.  Tot mijn verbazing reed de bus niet naar het werk, maar op een brede stroom ergens in Engeland in plaats van in België.  Onderweg kwamen we een boot tegen die ons bijna ramde.  We kwamen echter goed aan.  Het volgend ogenblik zat ik in een café in London en raakte de wang van de eigenares aan, ze had kanker en terwijl ik de energie in haar hand en op haar wang voelde, besefte ik dat ik dit moest onthouden, om in de toekomst nog zo'n diagnoses te kunnen stellen.  Ondertussen is de ochtendmist over het met fruit bezwangerde dorpslandschap opgetrokken, eveneens de rest van m'n dromen dat zijn.

    Knip-en plakwerk van de geest over de dag.  Freudiaans...? Blijf verwonderd.     

               

    13.LEREN  DOOR UITWISSELING

    Uitgangspunt 1.   In hoeverre kunnen iemands gedachten iemands leven determineren ?

                Neem persoon XY  Gelukkige jeugd, houdt van buitenwerk, wil eigenlijk fruit kweken en biologisch verantwoord beesten houden, maar heeft nog veel in zich.  Vanwaar dat meer komt, laten we voorlopig in het midden.  Wil eigenlijk een landbouw technische scholing volgen, maar de patriarch in het familiebedrijf duwt hem in de richting van economische wetenschappen en 'handel'.  Voelde aan dat daar veel overbodig gezever kwam bij kijken...en buisde, omdat hij er geen aandacht kon op houden tijdens de lessen, voor handelsrecht en boekhouden...zo kon hij menswetenschappen gaan studeren. Dan het leger, een job als camioneur in het familiebedrijf met een vrachtwagen naar Duitsland, zag hij wel zitten, maar vanwege een bepaald soort kleurenblindheid, mocht hij dat in 't leger niet behalen. Iedere keer uit koers geduwd in een andere richting.  Het familiebedrijf telde buiten de patriarch en zijn broer nog twee andere kinderen die erin werkten en zo zocht XY ander werk wegens macro economische omstandigheden...en ook omdat vrouwen vandaag veel minder hardwerkende zelfstandigen willen zijn.

     Hij was gewoon van fysiek hard te werken en verveelde zich in de burocratie van zijn bedrijf, dus als hij z'n werk de dagen van zijn klaar had, bestudeerde hij dingen in z'n eigen interessewereld.

                Hij wilde zijn eigen begonnen famillie bij mekaar houden en dat lukte d' eerste twaalf jaar goed zonder ruzie...maar waar hij mee bezig was...als een soort ongediplomeerd advocaat van de werkende klasse en zijn gefilosofeer en geschrijf...daar lag zijn omgeving niet van wakker.  Wie was er nu toch geïnteresseerd in een andere vorm van samenlevingsbeheer om de speculatie en de oorlog en armoede te nekken ? Wat de mensen wel interesseerden was 'scheidingen' en zo...dat maakt hen allemaal curieus, niet de honger en de oorlog in de wereld...dus deden 'de mensen' en z'n 'ex' XX ' door hun eigen achtergronden zijn activiteitenveld opschuiven in de richting van de psychologie.

                Op de uitvaart van een collega, gebeurde er iets speciaals met XY. 

    Een magnetisch raadsel waar hij meer wou over weten, weer studeren en interpreteren en analyseren zonder de absolute waarheid willen te verkondigen en net zoals in de politiek, één van de mekaar vaak bestrijdende meningen te willen volgen.  Weer mensen gelezen en ontmoet die inzichten bijbrachten en mede zijn gedachten verrijkten.

                GEDACHTEN HEB  JE DUS NIET ALLEEN EIGENLIJK, een mening kan je wel naar verloop van tijd distilleren en er je eigenheid inleggen.  Is het niet van dat punt af dat je eigenlijke plannen ontkiemen kunnen...en dat het uitgangspunt 'in hoeverre kunnen iemands gedachten iemands leven determineren' pas echt waar wordt.  Als het axioma dat in vorige zin vervat ligt, waar is...in hoeverre is het dan waar dat ieders leven eigenlijk op voorhand vast ligt, zolang je niet op het punt van je eigen allesomvattende mening aanbeland ?  Waarschijnlijk is de waarheid dat wat je denkt en schrijft en zegt bijna onlosmakelijk verbonden met de evolutie van de rest van de nadenkende en niet-nadenkende mensheid.

    In dat geval is er altijd nog wel een beetje hoop naar de toekomst toe.

    uitgangstpunt 2

                Ik wil het over de volgende vraag hebben : 'in hoeverre kan ik en kunnen ook anderen met mij, op basis van doorzetting en karakter hun leven en dat van anderen positief veranderen ' ?   Zijn daar eerst maatschappelijke structuurveranderingen voor nodig of moeten we eerst zicht krijgen op onze emotionele problemen.  Of loopt het proces in beide richtingen tegelijk ?    http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  is er dagelijks mee bezig.

     

    uitgangspunt 3

                bondige schets der leiddraden ener mensenziel

                Is er een kracht die evenveel of meer bewustzijn heeft dan wij...en die heel die weg van atoom tot cel en mens niet heeft moeten afleggen om dat bewustzijn te verkrijgen ?

    Waarom is er nog geen samenlevingsmodel zonder oorlog en armoede enzomeer ?

    Hoe komt het dat de uitkomst van iets altijd op voorhand lijkt vast te liggen ?

    Waarom is de relatie tussen mannen en vrouwen soms meer problematisch vanaf een bepaald punt na het punt waarin vriendschap en liefde met de seksuele beleving ervan aangevuld worden ?  God, geschiedenis, geld, gebeurtenissen, genot. 

    De mens heeft het er moeilijk mee. 

                Wat ik er nu van weet, en op het internet gepubliceerd heb, weet ik niet alleen uit geschriften vanuit verschillende invalshoeken, maar ook door me in het soms helse van de praktijk van het dagelijkse leven te wagen.  

    Ik wou antwoorden en ze kwamen, soms zelfs via wegen die ik logischerwijze niet zou bewandeld hebben.  Voor iedereen staan er een aantal gelijkaardige dingen op het menu van het leven.  Wat je voorgeschoteld krijgt is voor een deel wat je besteld...en te vaak zitten er teveel zware resten van vroeger bij...dit vroeger is dan een mengsel van onze individuele emotionele leefwereld en onze collectieve geschiedenis.  Meer bestellen dan je aankunt, is dom...maar zo moet het soms zijn, want anders raak je niet slimmer.  Ik wist niet dat deze gedachten, zonder dat ik ze toen als kind, zo kon vertalen; in feite het hoofdmotief van mijn leven zou worden.  Als kind wilde ik het 'goede' doen, het was evident dat je mee hielp planten, bemesten, snoeien, plukken, bewaren, verhandelen en zo veel meer verder.  Ik had met niemand ruzie en kon met iedereen om en was een nieuwsgierig kind.  Wat gebeurde er als je stierf ?  Adam en Eva, was dat wel waar ?

    Die verhalen over die Christus die veel te goed was waren wel inspirerend, maar zonder die verhalen was me misschien een hoop leed bespaard gebleven en had ik me veel terughoudender tegenover de lijdende mens opgesteld.  Ik heb eigenlijk altijd al geloofd dat ik uit mijn eigen wist wat goed en slecht was, dat ik daar; alhoewel ze natuurlijk nut heeft , geen school voor vandoen had.  Onderwijs heb je nodig, maar de interpretatie van de filosofie achter het leven laat je best niet over aan scholen alleen en zeker niet aan kerken.  Op dit punt van deze tekst, zou het handig zijn om mijn boek VOEDSEL VOOR DE GEEST helemaal gelezen te hebben.  Tenminste als je een mens bent die nog geïnteresseerd is in filosofie, geschiedenis, samenleving, psychologie.  Als je nog de moeite wil doen om al die zaken via essays, poëzie, citaten, proza en uitleg te willen begrijpen tenminste.

    Indien je nog geen mens geworden bent die zijn kop in het zand steekt en jammert over alles en zegt dat niks zin heeft en dat je toch nergens iets kan aan doen...dan vindt je een deel van de antwoorden die ik zocht op  http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

     Dus zoals gezegd, ging ik zelf op zoek naar antwoorden .  Ik trachtte iedereen en alles te begrijpen, maar werd er zelf weinig om begrepen.

     uitgangspunt 4

    het voorspelbare van een levensloop

                Wat moet gebeuren gebeurt.  Zoals een ster eens door onhoudbare druk ontploft, zo is ook het leven voor een groot stuk gebonden aan de mogelijkheden die het biedt. 

    Die mogelijkheden zijn dan weer verbonden aan zoveel toestanden en levens van andere mensen dat er in tijd en ruimte altijd maar één ding tegelijk mogelijk is, namelijk datgene wat op een bepaalde dag of een bepaald moment gebeurt.

    uitgangspunt 5

    inleiding

                In een poging de  mensheid, waaronder mezelf, nog meer bij te brengen over zichzelf en de zin van zijn bestaan, zal ik proberen een diepere benadering van het psychologische leven de dag van vandaag in kaart te brengen.  Ik ga proberen hetgeen ik reeds  begon, verder uit te werken. 

    Zoals alle grote vernieuwers verstaan in 't begin weinigen waar je mee bezig bent. 

    Aan mij om te blijven bewijzen dat er meer achter het leven zit dan we vermoeden.

                Ditmaal ga ik niet vertrekken met eerst een filosofische uitleg over het go(e)dheidsbeginsel en het ontstaan van het leven, de atomen en de moleculen, de eerste cellen en de 'intuitie' van de eerste afgestorven cellen die de zich nieuw uit de natuur vormende cellen, leerden van zich te delen en alzo de seks deden ontstaan.

    Die uitleg was bedoeld voor al diegenen die op een fanatieke manier een uitleg over het leven alleenlijk in de godsdiensten blijven zoeken.  Godsdiensten zijn een poging om enerzijds, een deel waardevolle uitgangspunten in een vorm te gieten en anderzijds om de twijfelende en zoekende mens te misleiden en te overheersen.  Diegenen die zich laten overheersen, vragen er trouwens gewoon om, op alle gebieden van het leven. 

    Het overheerst worden, is een stap in de groei; of het nu om de werkende mens of de emotioneel gebonden mens gaat.  Omdat niet iedereen in zijn ontwikkeling even ver staat zijn het ook diegenen die die overheersing niet meer nodig hebben die toch ook nog overheerst worden door de anderen.  Vandaar dat het moeilijk is om zowel werkloosheid, uitbuiting, armoede, oorlog...als individuele emotionele problemen tussen mensen op te lossen.  Alles is zo door het verleden bepaald dat de toekomst soms al lijkt vast te liggen.

                De holbewoners moesten wel landbouwgemeenschappen beginnen om te overleven.  De eerste stammen konden er niet buiten van zich in grotere structuren te verenigen en later de adel en de clerus als hun leiding te nemen, ze waren niet rijp voor een alternatief, ondanks de vele pogingen in die richting.  De 'burgerij' dan , een woord voor die klasse die zich door de ontwikkelende industrie aan het feodale probeerde te ontsnappen, en daarvoor  een nieuwe klasse van moderne slaven ontwikkelde...niet de slaven van de adel (pachters, lijfeigenen..); maar de loontrekkers.   Op hun beurt ging dat proletariaat zich organiseren om zoveel mogelijk voordelen af te dwingen...maar hun vertegenwoordigers, partijen en vakbonden waren al zo nauw met de superstam 'Staat' verweven dat de macht in de handen van die Staat en de economische machten die die Staat beheersten en beheersen ...bleef...en blijft.    Nog altijd is een deel van dat proletariaat zo zot om zich in Irak gaan laten op te blazen.  Zot, want ze zijn gebrainwashten die geld nodig hebben. 

                De volgende stap in de geschiedenis van de mensheid zal er één zijn van gewoon produceren en verdelen in functie van de noden en gewoon administratief in plaats van speculatief met geld omgaan.  Ook de burgerlijke manier van verkiezingen organiseren is aan vervanging toe.  Omdat we de moed niet hebben om daarmee bezig te zijn, kan dat nog wel tot 2040 duren.

    Ook op het persoonlijke vlak ligt de toekomst voor een deel vast.  Vanuit een bepaald punt in hun ontwikkeling ontmoeten mensen mensen tot wie ze zich meer of minder aangetrokken voelen; hetzij lichamelijk, hetzij emotioneel, hetzij intellectueel...of een combinatie daarvan.  De soorten energie die mensen bezitten bepaald hun aantrekkingskracht zowel tot dezelfde als andere dan hun soort energie.  Naargelang het verleden en het levensverloop kan men zich zowel tot gelijke als verschillende soorten menselijke energie aangetrokken voelen. Zelfs de meest oerlijke energie, de seksuele energie, is verschillend naar gelang het soort energie dat je vertegenwoordigt.   Terwijl men die periodes vroeger streng door huwelijken afbakende; kwam er de laatste decennia meer een verschuiving naar lossere verhoudingen op gang.

    Die lossere verhoudingen zouden geen probleem mogen zijn, ware daar niet de sterke emotionele reacties van derden op het feit dat twee of meer mensen het goed met mekaar kunnen vinden. Het zijn niet alleen de hormonen die dit spel dirigeren. 

    Er is meer aan de hand.  De verhaallijn van de voorouders trekt zich door in de volgende generaties, en wel dusdanig dat er steeds een soort tegenstelling 'in het leven geroepen' wordt, die al van vóór de geboorte van iemand in de twee ouderlichamen tot stand komt.  Het punt van de verwekking van de eersteling is nooit hetzelfde als dat van de volgende spruiten.  Waarom verschillen we van onze ouders en willen we de dingen anders aanpakken...?  Omdat we een nieuwe kombinatie zijn van twee vroegere zelfstandige lichamen die op hun beurt weer enz enz...

    We zijn eigenlijk als mensen-en dierenrijk één verbonden geheel dat zich tot in het oneindige verleden doortrekt...en het 'Nu' is slechts een bushalte naar de toekomst toe.  Vermits die toekomst ook al voor een stuk vastligt; telt elke dag weer het NU mee; als een verbinding tussen verleden en toekomst.  Hoe beter je dit snapt, hoe meer je de toekomst aanvoelen kan. 

    HOE GROTER JE INTERESSEN EN BEREIDHEID VAN WIE JE BENT ECHT TE WILLEN EN KUNNEN BELEVEN, HOE BETER JE HET NU LEERT STUREN.  EMOTIES ZIJN DAAR EEN BELANGRIJKE LEERMEESTERES IN.  ZE LEREN ONS DINGEN IN FASEN DIE WE ALLEEN KUNNEN BIJSTUREN ALS WE HET ALLEMAAL ZEKER BEGREPEN HEBBEN EN WETEN WAT WE WILLEN.  OP DAT MOMENT KUNNEN WE VANUIT EEN ONVERSCHILLIG EVENWICHT ECHT HANDELEN OF BESLUITEN NIET TE HANDELEN...hetgeen allebei positief uitvallen kan.

    WEINIGEN KUNNEN VOOR ANDEREN AANVOELEN WAT NU VOOR HEN EEN POSITIEVE RICHTING KAN ZIJN. In hoeverre zijn we eigenlijk emotioneel 'vrij' van iemand of meerdere mensen (partner, kinderen, collega's)  Soms worden onze emoties door het geheel van banden tussen mensen als door een haast onweerstaanbare kracht gebruikt om dingen te doen die je rationeel gezien niet zou doen...en toch blijkt soms achteraf dat je door bepaalde zware uitdagingen te aanvaarden, dat je toch nog dichter bij je groei en levenslijn geraakt bent.  Je lichaam zal je wel signaleren wanneer je iets niet meer aankan.   In periodes dat we wel degelijk verkeerd bezig zijn (omdat niet alles niet altijd door wilskracht gestuurd worden kan) , zowel als in andere periodes; zal je soms ook geconfronteerd worden met haast symbolische gebeurtenissen die je op bepaalde ontwikkelingen wijzen kunnen.  Wat er voorafgaandelijk aan liefdes- verhalen gebeurde blijkt net zo belangrijk als de verhalen zelf...alsof het verleden altijd naar een evenwicht met het heden tracht...en daarvoor soms onze toekomstplannen verkracht.   Zoals er in een bepaald geschrift van iemand al stond :

    "des mensens ergste vijanden zullen zijn huisgenoten zijn". Niet één bepaald mens werd hier bedoeld, maar misschien het feit dat dieGENEN waarvan we het meeste houden in feite onze grootste uitdaging zijn.  De liefde en zijn vele variaties en combinaties kunnen zowel vreugdevol en genietend als afmattend en vergankelijk tegelijk zijn, maar altijd wordt zowel positieve als negatieve energie gebruikt om een hogere staat van bewustzijn te bereiken...wat dan weer anderen ten goede komt...en in die zin is 'liefde' een oneindige energie. Alle belangrijke dingen in 't leven beginnen en eindigen met een verlies of een ontdekking of herontdekking van iemand of iets, onder welke vorm dan ook.Het is alleen die rustige stem binnen iemand zelf die dat begrijpen kan. In een sterke liefde begrijp je dat met z'n twee of meer zolang bepaalde passies en emoties buiten die liefde de rust niet verstoren komen...of het nodig is dat die rust verstoord wordt.

    uitgangspunt 7

    De' karma' waarover men het heeft, zie ik meer als een genetisch iets want de enige levens die we voor dit leven geleefd hebben gaan WAARSCHIJNLIJK terug tot onze genetische stambomen in oost- Afrika en vijftien miljard jaar eerder en vroeger tot bij de atomen die moleculen en die dan weer cellen wilden worden enz.. .Het 'buitenaardse ingrijpen' waar men soms over praat zie ik ook alleen zitten in het stof waarvan we gemaakt zijn ...en dat inderdaad uit de kosmos komt.

    Probeer het niet allemaal ingewikkelder te maken dan het al is, 'liefde' is misschien wie weet de oorspronkelijke stof, met haar eigen tegenstellingen. Als je alleen al je ouders en grootouders en vrienden en vriendinnen hun stories hoort en hun moeilijkheden, dan is die karma gewoon te herleiden tot overwinnen van negatieve emoties die zij zelf niet overwonnen of het leren van het positieve van hun. Iedereen komt zijn uitdagingen tegen en het ene roept het andere op . Uiteindelijk wordt je geconfronteerd met het echte beeld van jezelf dat anderen mee hebben helpen scheppen. Van dat beeld schrik je soms wel, maar je moet het aanvaarden om verder te kunnen. De ontleding van onze eigen inner communicatie via aanvoelen welk soort denken en voelen bezig is , en hoe we omgaan met uitwendige beelden en inwendige beelden, symboliek der gebeurtenissen en dromen en gevoelens is daar een verder dan het gewone gaande dimensie in. (zie ook onder Tools).

    uitgangspunt 8

    Het goede proberen te versterken en in leven te houden.

    Mijn pijnpunt en geluk is dat ik in de mens het goede zien kan...terwijl die mens dat soms niet meer weet.

     

    14.vijftig

    Geworden. Als je de verwekking meerekent. Méér nog als je het ontstaan van ons zonnestelsel meerekent. En daarvóór en daarvóór...ik moet toch altijd iets geweest zijn...vóór ik uiteindelijk een stukje iemand van m'n voorouders werd. Eigenlijk zijn we met z'n allen één voortdurend uit mekaar vallend wezen en komen we allen uit dezelfde bron van opbouwen. Vóór het mannelijke en vrouwelijke bij mekaar komen om een nieuwe lichamelijke eenheid te maken hebben ze al een miljarden jaren oude repetitie achter de rug. Net zoals je tijdens je leven soms besluit om iets op een andere manier te gaan doen...is er nog nooit dezelfde kombinatie geboren.  Welke combinaties moeten gewoon komen, kan je jezelf afvragen ?  Iedereen die hier moet rondlopen is er gewoon denk ik. Hetgeen biologisch leven zo speciaal maakt is het vermogen om iets op een andere manier uit te proberen. Vanwaar komt dan dat vermogen ? Deels van de wetmatigheden der fysica en chemie...maar bepalen en verklaren onomstotelijke 'wetten' daarom alles ?

    Is de scheppingskracht niet een voortdurend opbouwend en afbrekend...maar altijd vernieuwend iets...en is dat proces op zich niet de sleutel tot de eeuwigheid ? Niet alleen vóór ons leven maar ook tijdens ons leven en zelfs na onze dood zijn we nog altijd een stukje of verschillende stukjes in iemand anders...omdat we één eenheid zijn...nog altijd kinderen van die goedheid, die nieuwsgierigheid, dat 'willen' dat al vóór het biologische leven in de atomen zat. Als we in de anderen meer ook deeltjes van ons eigen zagen zouden we meer in mekaars bestaan en welzijn geïnteresseerd zijn. Het leven is gewoon een kunstenaar die zich op alle mogelijke manieren uit...in de pracht van de natuur zowel als in onze persoonlijke relaties...tot in het diepst van onze gedachten. Voel je de lijn van dit uiteinde naar het vroege begin in je eigen ? Mysterie en toch heel duidelijk soms.  Straling schiep materie en die materie valt in haar componenten én in straling weer uiteen. Na de schepping van materie door straling, 'in den beginne' werd alles alleen uitgebeeld als de vastheid van stof en eeuwige eigenschappen als kleuren en klanken en volume en ruimte en snelheid...als vorm...iets zonder stoffelijke vorm kan immers niet bestaan...zelfs de symboliek die we door onze woorden uiteindelijk deden ontstaan heeft een vorm...gemaakt uit de stof waarnaar we wederkeren.  Dewelke is jouw rol hierin...welke eigenschappen vertolk jij het best,...en hoe doe je dat dan ?

     

    15.de snelheid van licht en de micro-en macrokosmos

                Als we naar de maan kijken is het licht dat we zien 1 seconde onderweg geweest.  Het licht dat rechtstreeks van de zon komt, het zonlicht, doet er acht minuten over.  

    Het licht uit de macrokosmos komt dus uit het verleden(nog van de big bang) en bereikt ons als waarnemer in het  NU...de grens van verleden met toekomst. Ook de microkosmos is een niet volledig volgens dezelfde wetten opgebouwde wereld met kernen (atoomkernen) zoals de sterren en elektronen(planeten, manen) die errond cirkelen.

                 Heeft het atomaire licht ook een snelheid nodig om ons te bereiken of valt het volledig met onze tijdszijn samen of...of reist dat anti-materie-licht in de richting van de toekomst als we de richting van het licht uit de macrokosmos als het verleden beschouwen...of valt de snelheid van het atomaire licht niet samen met het uiteinde van het verleden en bevindt het licht in de atomen hun antimaterie zich in ons hier en NU in een genetische of atomaire vorm die tevens het volledige naslagwerk van ons verleden vormt ?  Ik denk eerder aan een combinatie van de drie stellingen, met altijd een 'voorzienigheid' naar de toekomst toe.

                Wat kan ik daar nu mee aanvangen zal je zeggen?  Vermits onze geest één is met de materie, want we komen  uit de straling die de materie vormde voort...en alles wat er gebeurt met materie en straling te maken heeft en weer straling en uiteindelijk weer één punt met bijna geen inhoud wordt; kunnen we ons beginnen afvragen of we niet al geen miljarden bigbangs en ontwikkeling van biologisch leven meegemaakt hebben.  Miljarden herkansingen. 

    Uitgaande van het bovengaande, kan je een aantal schetsjes maken. 

    De ruimterekening gaat van klein naar groot.  Ruimte werd door de big bang geschapen, werd groter en groter en groeit voort.  De tijdsrekening gaat van verleden naar toekomst, van min naar plus.

    De snelheidsberekening van macrolicht en microlicht met waarnemer gaat van min naar plus, van verleden naar toekomst en wij als waarnemer altijd op het uiteinde van het recentste verleden...ons wegdek om te rijden, de toekomst, altijd in 't oog houdend.  Vergeet niet op tijd te rusten...zodat je bewust dagelijks de toekomst weer plannen kunt...in zoverre die toekomst al planbaar is...soms kan je er alleen maar op inspelen... .

     

    16.het bewijs van het eeuwige leven (gebasseerd op wetenschappelijk artikel )

                °schuine tekst=mijn bedenkingen

                In 1956 deed men een experiment waaruit men eiwitten uit dode materie liet ontstaan.   Ze hadden de neiging zich tot ingewikkelder structuren te ordenen.  Zo verliep ook de evolutie van atoom tot cel en zo verloopt ook de ontwikkeling van het bewustzijn.  De natuurlijke selectie is al op moleculair gebied begonnen.

                Was het beginpunt vóór de oerknal een punt zonder inhoud of een punt dat de zinloosheid, de inhoudsloosheid benaderde...ik denk het tweede.  Het eerste uitgangspunt verondersteld een vacuüm, homogener van structuur dan het ijlste gas.  In een punt zonder afmetingen zou een toestand van instabiliteit ontstaan zijn die tot een toestand van lagere symmetrie leidde.  Dat punt van absolute bron van scheppingskracht, de volmaakte symmetrie en rust zou dan vanuit zijn toestand van onverschillig evenwicht onder groeiende druk die de uiterste grens van het mikrobestaan benadert...ontploffen.

    Of daarbij dat microscopisch minpunt eerst moet worden bereikt is een vraag voor atoomgeleerden...maar ik denk intuitief dat juist de onbereikbaarheid en onhoudbaarheid van het korter bij dat punt komen de bron van alle schepping is.  Wij, die van dezelfde bouwstenen komen schipperen ook nog altijd tussen rust en onrust.  Vanuit dat punt schiepen de verschillende soorten van straling daarna de materie die dan tevens weer uiteindelijk de cel ontwierp...uiteindelijk zal alles weer straling worden.  Staan wij aldus niet symbool voor dat proces van wording en verwording en wordt niet uiteindelijk alles weer straling om weer in het aanvangspunt van vóór de oerknal te verdwijnen ?  Van oerknal naar binair tellen : o en 1...veel, maar tegelijk in essentie alleen de soort energie veranderd ?

                Bij de overgang van een toestand van volmaakt evenwicht naar een toestand van lagere orde kwam er ondenkbaar veel energie vrij.  Is dus het verschil tussen oneindig veel opgeslagen, gebalde energie en minder energie hetzelfde als tussen volmaakte rust en onrust ?  Hetzelfde systeem zien we  tussen de neutronladingen van atomen(plus en min in evenwicht) en de interacties tussen de positieve protonladingen en de negatieve elektronenladingen...om altijd weer die 'rust' te herstellen.  We zouden nu reeds veel parallellen met persoonlijke en maatschappelijke relaties kunnen trekken. 

                Het punt van volmaakt evenwicht spatte dus uit mekaar en met de snelheid van het licht verspreidden energiepakketjes zonder massa (straling) zich in alle richtingen door de ruimte.  Hoe dikwijls kan dat al niet gebeurd zijn die kosmische reis van bijna niks naar alles en terug ?  Een voortdurend proces van schepping en vernietiging volgde.  Hetzelfde stramien als ons biologische en psychologische leven, bij schepping komt altijd een meerwaarde aan energie vrij...bij vernietiging ook ?  Het heelal toen, was één fotonen-zee (straling).  Fotonen, straling, ontstaat uit de botsing tussen een antideeltje (positron) en een deeltje (elektron).   Beide deeltjes annihileren (opheffen-vernietigen) mekaar.  De aanvankelijk kleine ruimte van het heelal groeide.  Alle mogelijke fotonen konden ontstaan.  De fotonen konden door paarvorming overgaan in materie.  In deeltjes, altijd vergezeld van hun anti-deeltjes.  De materie waaruit we bestaan hervalt in z'n oorspronkelijke bouwstenen waaronder mineralen, lucht maar ook straling...gaat die voortdurende binding of verbinding na de dood niet gewoon verder via de straling die ingrijpt in de materie of opnieuw materie schept ?  Misschien via het gevoelsleven en de intuitie ?

                Momenteel   zijn er een 100-tal elementaire deeltjes bekend (de meeste met een extreem korte levensduur).  Deeltjes en antideeltjes annihileren mekaar ogenblikellijk en ze laten de enegie achter waaruit ze voortkwamen    

    De gekreërde materie die de ruimte ingeslingerd werd ging door annihilatie weer over in straling (fotonen). Aanvankelijk was er slechts één soort elementaire deeltjes die mekaar beïnvloeden door het uitzenden van  krachtvoerende deeltjes, die een aantal van hun eigenschappen dragen. (zoals onze deeltjes ook onze eigenschappen dragen). Elementaire deeltjes bestaan op de grens van materie en antimaterie (tussen materie en straling)(tussen aarde en hemel, tussen micro -en macrostructuur).        De energie die ze bij hun vorming kregen moet zo snel mogelijk weer worden afgestaan. Het leven...geven en nemen...doorgeven.  Er is alleen rust en onrust...beiden onafscheidelijk verbonden. 

                Krachtvoerders zijn eigenlijk de communicatievorm tussen de elementaire deeltjes, met geen of slechts een kleine massa die ze bij hun vorming meekregen...die massa moet zo snel mogelijk weer worden afgestaan. Lichtere krachtvoerders hebben een heel groot afstandsbereik.  Is zich 'leeg', 'zonder kopzorgen' 'gevuld met inzicht en vertrouwen' ...kunnen maken ook niet een toestand waarin je veel meer energie kunt doorgeven ? Zwaardere krachtvoerders moeten de geleende massa en energie sneller terugbezorgen, zodat ze een kleiner krachtveld bestrijken. Meer met negatieve gevoelens beladen mensen...kleinere radius.

    De kosmische krachten berusten op het principe dat ze zich kunnen laten gelden binnen de beperkte straal van een atoomkern, andere zijn werkzaam van het ene uiteinde van het heelal...tot het andere.                              

                De eerste fracties van miljardsten van seconden na de oerknal bestond er nog maar één soort materiedeeltje met zijn antideeltje (we zijn er allemaal nog afstammelingen van en als man en vrouw staan we er enigszins symbool voor).  Er was dus nog maar één krachtvoerend deeltje en één kosmische kracht.       De symmetrie van het heelal was nog erg groot. De kunst was vanuit wanorde terug symmetrie te krijgen.  De temperatuur daalde in een flits van oneindig naar 100.000 x een miljard x een miljard °C en toen ging de zwaartekracht haar eigen weg...gedragen door gravitonen...(krachtvoerders zonder massa).

    Twee of meer materiedeeltjes kunnen over een oneindige afstand voortdurend gravitonen uitwisselen zodat ze elkaar aantrekken. De kracht is zeer zwak maar kan cumultatief groot worden...zodat ze zelfs sterrenstelsels en melkwegstelsels bij mekaar kan houden. (zie ook onze lichamen)...Zover waren we echter nog niet. 

                Vanaf een bepaalde temperatuur werden er geen nieuwe X-deeltjes(straling) en daarmee overeenstemmende materie en antimaterie gevormd.   De annihilatie haalde de overhand en heel de X-kosmos ruimde de baan voor allerlei nieuwe deeltjes met bijhorende krachtvoerders. 

                Het heelal werd niet alleen groter, koeler en minder dicht...maar ook ingewikkelder.

    De bijna-kleinste micro bouwstenen, de antimaterie, de quarks...wisselden gluonen uit...deze verplaatsten zich met de snelheid van het licht.  Quark en antiquark...een kleur en een anti-kleur.Rood, groen of blauw.   Op zeer korte afstand is hun kracht nul.  Op toch iets  om op grotere submicro afstand wordt de kracht onvoorstelbaar groot om op grotere afstand weer nul te worden.  Door het afgebakend bereik van deze quark-kleurenkracht  kunnen 2 of meerdere quarks zich alleen maar binnen kleine ruimte binden...de binding veronderstelt dat de gezamenlijke kleur van de betrokken quarks wit is. 

    De quark-antiquarkcombinatie vd gluonen die de quarks uitwissellen is echter nooit wit, wat betekent dat ze in een triplet voortdurend van kleur veranderen, maar dan zo dat de totaliteit altijd wit blijft.  Er zijn ook nog opquarks met een lading van plus tweederde en neerquarks met een lading van min éénderde.  De combinatie van twee opquarks en één neerquark levert een triplet op met een totale lading plus 1, een proton dus...een opquark levert samen met twee neerquarks een neutron op, met lading nul.  Neer en op, beide nodig om iets essentieels te vormen.

    Proton : groen, neutron :wit, elektron : rood, foton : blauw... .  (gevoel, intuitie, verstand en inspiratie...zouden ze in essentie niet ook uit kleuren bestaan ?). 

                Slechts één miljardste vd materie bleef bestaan.  Naast de zwaartekracht (positie?)en de kleurkracht (samenstelling?) liet ook de zwakke wisselwerking (beweging?) zich in het prille heelal gelden. De zwakke wisselwerking werkt met extreem kort afstandsbereik op alle mogelijke elementaire deeltjes in en wordt gekenmerkt door een grote verscheidenheid van krachtvoerders (de vektorbosonen).  Naarmate het effect dat ze op ladingen hebben onderscheiden we deze quark en anti-quarkcombinaties in w+,w- en w° (+handelen,-handelen, °handelen...of links, rechts of neutraal geladen?)...(binden, niet-verbinden, tekorten, tevelen, evenwicht...verschillende toestanden, verschillende reacties)  

                De vektorbosonen veroorzaken tal van interacties, waarbij deeltjes voortdurend in andere deeltjes omgezet worden.  De zwakke wisselwerking kan bijvoorbeeld maken dat in 1 proton één van de opquarks verandert in een neerquark, met als gevolg dat het proton een neutron wordt (zie ook gemoedsgesteltenis?). Door de bestendige interactie en het voortdurend in mekaar overgaan, kwamen alle elementaire deeltjes  in even grote hoeveelheden in het heelal voor.  Naarmate de afkoelingen de expansie verder gingen, werden echter geen nieuwe quarks en antiquarks meer gevormd.  De deeltjes die nog niet in stabielere structuren waren geraakt, vernietigden mekaar massaal...daarbij kwam zoveel energie vrij zodat de afkoeling tijdelijk weer wat geremd werd.  Op dat ogenblik bestonden er evenveel protonen als anti-protonen evenveel neutronen als anti-neutronen.  Zij konden dus alleen nog maar annihileren en ze zouden voorgoed uit het heelal verdwenen zijn als de SYMMETRIEVERBREKING waarmee het allemaal begon zich niet had verdergezet.

    Ongeveer 1 van elke miljard protonen en neutronen vond geen antideeltje...ongeveer 1 miljard van alle tevoren materie bleef dus bestaan. 

                1/1000ste sec.  na de oerknal was de t° van het heelal zo gedaald dat er naast de resterende fotonen, protonen en neutronen ook elektronen met een -1 lading ontstonden, samen met een lading +1.  Deze deeltjes zijn zo dicht dat hun hun creatie door paarvorming minder energie vergt.  Dit proces kon aan de gang blijven totdat het heelal tien seconden oud was (daarna was de t° zo koud dat ook geen elektrons en positrons meer gevormd konden worden).Ze konden alleen nog annhileren, waarbij de afkoeling van het heelal weer tijdelijk geremd werd.  Uiteindelijk bleef er door de zich steeds verder zettende symmetrieverbreking ook hier een overschot aan elektronen achter. (-deeltjes, vandaar dat veel later XXde basis voor de voortplanting werd? ) 

                In de eerste tien seconden na de oerknal van de geschiedenis werd dus alle materie gecreëerd, ook die waaruit U en ik zijn opgebouwd.  Nadien was de energie al zo zeer uitgedijd en verdund dat er geen nieuwe deeltjes meer konden ontstaan.  Het hele universum is dus samengesteld uit een klein restant van bouwsteentjes die 15 miljard jaar geleden met een ontzaglijke kracht in alle richtingen de ruimte werd ingeslingerd.  Na drie minuten was de t° gedaald tot 1miljard °C.  Nog meer krachten lieten zich toen gelden.  Protonen en Neutronen gingen mesonen uitwisselen , virtuele deeltjes die ook al uit een quark en een anti-quark bestaan...ze zijn de dragers van de sterke kernkracht (zie ook  ontstaan van zwaartekracht, kleurkracht, zwakke wisselwerking) .  Die sterke kernkracht kan protonen en neutronen stevig tot kernen binden...maar ze reikt niet verder dan de omvang van een doorsnee kern.

    chacun sa place.  Waterstof en helium vullen het heelal.  Ruterrford en Bohr beschouwden het atoom als een soort zonnestelsel.  Schrödinger en Heisenberg leerden ons evenwel dat elektronen geen vaste banen rond de kern hebben. Uit het samenspel van al de kosmische krachten werden de atomen geboren.  Als twee of meerdere protonen botsen, worden ze door de sterke kernkracht naar mekaar toegetrokken maar door de gelijke lading drijft de elektromagnetische kracht ze uit mekaar.  De materie zat toen nog sterk op mekaar gepakt.   Sinds de oerknal werd het heelal per seconde 300.OOO kmin alle richtingen ruimer.  De protonen waren wel gedwongen van dicht bij mekaar te blijven, zodat ook de zwakke wisselwerking kon intreden.  Die kon een proton omzetten in een neutron (die de elektromagnetische kracht niet meer voelde...de sterke kernkracht kon de deeltjes dan aan mekaar (elkaar)binden.

    Op die manier ontstonden de kernen van waterstof...die door neutronen van mekaar gescheiden werden en de elektromagnetische kracht minder voelden.  Het heelal vulde zich op die manier met 75%waterstof en 25%heliumkernen.(zie verhouding aarde, water-vastland, en verhouding mens : 90%water)  Na zo'n 7000jaar zakte de t° tot 3000graad Kelvin.  Thermische energie en bewegingsenergie waren dermate afgenomen dat de negatief geladen elektronen konden gaan combineren met de positief geladen kernen.  Ze werden niet meteen bij de vele onderliggende botsingen losgeslagen.  Ze gingen met de kernen hogere structuren vormen. (evolutie naar meer bewustzijn en samenwerking was van toen al bezig) Rond elke waterstofkern kwam één elektron te cirkelen, rond elke heliumkern zochten er twee hun baan op en zo ontstonden de waterstof-en heliumatomen die alle vrije atomen opslokten.         Ook rond onze kernen 'cirkelen' anderen. 

                Het heelal werd zodus transparant.  Gevolg : een ontkoppeling tussen materie en straling...tot dusver had beide zich in bestendige wisselwerking voorgedaan.  Voor elk materiedeeltje bestonden ruwweg 1 miljard fotonen.  Ze werden er voortdurend door geabsorbeerd en in één of andere richting weer uitgestraald.  Toen alle vrije elektronen in atomen gebonden raakten, veranderde dat echter.  De straling werd niet langer gehinderd door de aanwezige materie.  De fotonen kondeen onbeperkt door de ruimte reizen...het heelal werd transparant (scheiding materie-eterie...maar toch nog beïnvloeding ?)  Naarmate het heelal verder uitzette werd de straling verdund, energiearmer...dus haar golflengte steeds groter...gammastralen gingen over in röntgen, ultraviolet, zichtbaar licht, infrarood en ten slotte radiogolven.  De energie vd fotonen werd met het uitdijen steds verder omgezet  in heelalvolume, maar de energie die overeenstemt met de massa vd materiedeeltjes bleef onverminderd behouden :  het tot dusverre door straling gedomineerde heelal,

    GING GAANDEWEG OVER IN EEN DOOR DE MATERIE GEDOMINEEERD HEELAL.(wat primeert er na de dood, fysisch gezien, straling of materie?)

                Een miljoen jaar na de oerknal was de t° gedaald tot 1000°Kelvin en de zwaartekracht kreeg meer vat op de materiedeeltjes en op miljarden plaatsen tegelijk ontstonden verdichtingen in het gasmengsel van waterstof en helium. Atomen uit de omgeving werden er steeds sneller toe aangetrokken en de immense gaswolk stortte overal  tegelijk in Melkwegstelsels, gegroepeerd in clusters, die soms op hun beurt van superclusters deel uitmaakten.

     

    Op tal van plaatsen werd de materie iets sneller samen geprest dan elders.  De aantrekkingskracht op het omringende werd steeds groter (zie ook later vorming van groepen, dorpen,steden) en de instortende centra gingen steeds sneller om hun eigen as tollen.  IN hun middelpunt werd het steeds heter en zo'n vier tot acht miljard jaar geleden begonnen de sterren vd eerste generatie te gloeien. Vanaf 15000°C konden de waterstofatomen in hun binnenste tot helium versmelten .  Bij een dergelijke kernfusie is de totale massa van de heliumkernen kleiner dan de som van de vier deeltjes(twee protonen, twee neutronen), waaruit ze werden gevormd.         Bij fusie komt er dus meer energie vrij...onder de vorm van straling...zie ook samensmelting van gameten, geslachtscellen.  Eén deel van de massa gaat over in energie, met als gevolg dat de t° in de oer sterren kon stijgen tot 10 à 15 miljoen °C.  Van toen af aan begon het helium te branden in een steeds krachtiger fusieproces werden er allerlei nieuwe en grotere atoomkernen gesmeed.  Zo ontstonden koolstof, zuurstof, bij t° van miljarden graden ook zwaardere kernen zoals zwavel, silicium en tenslotte ook ijzer.             De aarde ontstond uit een beetje kosmisch gruis.  Uiteindelijk liepen de t° in de sterren van d eerste generatie zo hoog op dat ze ontploften.  Op het moment van de explosie werden nog zwaardere elementen gevormd, maar hun kernen waren veelal onstabiel.  Ze begonnen meteen na hun ontstaan weer uiteen te vallen.  Daarbij kwam de erin besloten energie weer vrij in de vorm van straling.  Ze waren m.a.w. radioactief.  Bij de explosies van de sterren van de eerste generatie werden de in hun binnenste gevormde elementen de ruimte in geslingerd.  Voortaan bevatte het heelal 99%waterstof en heliumgas en 1% zwaarder elementen.

     

                Bij de volgende plaatselijke verdichting in de materie werden de lichtste elementen het meest naar de zich vormende centra gezogen.  De zwaardere atomen voelden de aantrekkingskracht ook, maar op weg naar één van de vele smeltovens kwamen ze o.i.v. de elektromagnetische kracht moleculen te vormen.  Ofwel gingen verschillende atomen gebruik maken van gemeenschappelijke elektronen (covalente binding) ofwel werden atomen met een tekort aan elektronen omwille van hun positieve lading aangetrokken door atomen met een teveel aan elektronen, atomen met een negatieve lading dus.(het spel van teveel naar te weinig en te weinig naar te veel dus...zie ook menselijke relaties allerlei soorten).  De zwaarste moleculen trokken andere atomen en moleculen uit hun omgeving aan en zo kwam het aan de buitenrand vd instortende nevels tot lokale samenbundeling van materie, vooral van de  zwaardere elementen die in de sterren van de eerste generatie gevormd werden.  Gas en -stofwolken verdichten en gingen sneller rond wentelen en de vorm van platte schijven aannemen, hun centrum begon te gloeien en de sterren van de  tweede generatie werden 4,4miljard jaren geleden-de zon- geboren. De buitenlagen vd gas-en stofwolk verdichten zich tot planeten die rond de zon draaiden en er door de zwaartekracht aan verbonden zijn.

               

    17  "in den beginne was er het woord" én de wetenschap

                Voor de zoekenden naar het waarom, de betekenis van het leven, zijn er niet alleen een deel van de antwoorden in teksten te vinden; teksten niet alleen van vandaag maar zelfs tot 200 jaar voor Christus en langer zoekt men met woorden een betekenis aan het leven te geven.  Wat bijvoorbeeld de niet zo gekende Jezus van Sirach toen schreef daar kan menigeen die nog de moeite naar het zoeken naar zingeving wil doen zich in meer of mindere mate in vinden.  Alhoewel hij soms ouderwets overkomt.  Ook de moderne mens die het niet zo begrepen heeft op het klassieke taalgebruik dat je in de liturgie terugvindt.  Sommige verzen zullen natuurlijk door anti-feministen of overdreven patriarch ingestelde figuren blijven misbruikt worden.

                Niet alleen literaire teksten, maar ook de wetenschap draagt vele sleutels tot het begrijpen van de zin van het leven. 'In den beginne was er het woord'...en inderdaad...het woord is trilling...is straling...'straling' kan je niet vastgrijpen...daarin onderscheid het zich van materie.  Chronologisch gezien was er eerst 'straling' en dan pas 'materie'.  Het was het onzichtbare dat het zichtbare vormde. Chronologisch was er eerst het ei en dan de kip...eerst het idee, het onzichtbare, de straling...en dan de materie.  De wetenschap breekt zich het hoofd over de vraag wat er vóór de big-bang was : was er eerst ofwel een punt zonder afmetingen en zonder inhoud of was er eerder eerst een volume dat kleiner of gelijk aan nul dreigde te worden (zoals iets dat wordt samengeperst en op de duur barst) ?  Intuitief geloof ik eerder dat er sprake is van schepping van zodra iets het inhoudsloze benaderd.  Als de druk op of in een bepaalde ruimte zo groot is dat het inhoudsloze wordt benaderd is er sprake van instabiliteit en bijgevolg van een lagere symmetrie...de ruimte ontploft met als doel de oorspronkelijke symmetrie te herstellen. Wanneer uit dode materie (als zoiets al bestaat, want zelfs mineralen hebben energie) biologisch leven ontstaat, dan heeft dat de neiging zich tot ingewikkelder strukturen te ordenen.  'Instabiliteit' vraagt als het ware om een verhoging van de kwaliteit van de strukturen langs de welke de organisatie van de natuur tot en met zijn kind, 'ons bewustzijn', zich beweegt.  Een lagere vorm van symmetrie leidt tot zinloosheid en uiteenvallen.  Bij een toestand van 'stabiliteit' heb je geen druk van buitenuit of wordt de druk weerstaan...is dit niet het geval dan komt men via het uiteenvallen soms toch tot situaties die naar nieuwe vormen van stabiliteit leiden kunnen.  Zou het soms ook niet mogelijk zijn, zo vraag ik me af 'dat die uitwendige druk, die onrust, soms ook niet van binnenuit verwekt wordt ?  Roept de rust de onrust op met beider ontwikkeling als doel ?  Je kan deze fysica ook naar de alledaagse belevingswereld van de mens proberen vertalen. Een rechtschapen iemand die veel negativiteit moeten dragen heeft en er wijzer door geworden is en zijn inzichten helder proberen doorgeven heeft...is er zelf op de duur nog meer bewust van geworden.  Zo bewust dat sommige dingen ook voor hem nog slechts in een flits duidelijk zijn.  Is 'rust' fysisch gesproken enorm veel groter dan onrust  en neemt die rust, dat evenwicht af, naarmate het kleine, het detail van alles benaderd wordt...teveel detail dreigt te overladen.  Zo kan een mens bijvoorbeeld ook instorten als er teveel problemen opeens op hem afkomen.  Geen wonder dat hij dan in de grootheden van de rust, een open luchtruim, de sterrenhemel, een berg of de zee enz....weer nieuwe energie vindt. 

                Zo kan je doorfilosoferen.  Is dood wel 'rust' en 'stabilisatie'...wat gebeurt er met het gedeelte onzichtbare stralingsenergie dat ons verlaat (zie het essay 'doodgewoon' over een bijzondere ervaring).  De wetenschap leert ons onder andere dat zowel fotonen (straling), atomen en later cellen bepaalde dingen gemeen hebben.Ze schikken en herschikken en vormen voortdurend nieuwe combinaties.  Al die combinaties hebben een voorgeschiedenis.

    Al die combinaties waren en zijn en zullen voortdurend afhankelijk van bepaalde levensomstandigheden zijn.   Onze genen zijn een actueel dossier van alles wat er daarvoor al meegemaakt is. Ook onze huidige zielsgesteldheden zijn aan dezelfde wetten onderhevig.  Als je je eigen familie en omgeving bestudeert dan lijkt het wel of sommige eigenschappen van mensen al voor hun geboorte voorgeprogrammeerd in de genen van hun ouders moeten zijn ingeprent, afhankelijk van de ontwikkeling  van de verwekkers destijds.  De energie van licht en andere stralingsenergie ontwierp het leven en waarschijnlijk verworden we terug tot die bron, voegen we ons bij het licht, worden we licht dat stroomt daar waar het binnengelaten wordt...letterlijk en figuurlijk...zoals de kracht vervat in het WOORD...dat niet alleen een klank, een trilling maar ook een betekenis is.  Alles is betekenis...en een drang naar voortdurende herstabilisatie van verbroken symmetrie. het individueel wezen is een tot stand gekomen kollektief, tot stand gekomen door zij die geleefd hebben en leven het individuele wezen is een progressieve, voorgeprogrammeerde inkarnatie doorheen de tijd als noten die je onder een boom zoekt, zo wordt gevonden alles wat je je maar afvraagt, als je maar aandacht hebt

     

    18.het bestaan

                Niet-bestaan is het enige dat niet mogelijk is. Wat kleiner of gelijk aan nul dreigt te worden, spat uiteen. Sterren, atomen, cellen, individuen, gemeenschappen...allemaal verbonden...inhoud en druk bepalen hun evolutie. We hebben altijd bestaan.  We gaven meer en meer uitdrukking aan het oer bewustzijn van de verschillende soorten materie waaruit we voortkomen en die ons in stand houden.   Het verleden, in het heden gegrift, doorgegeven ...we proberen het voortdurend te polijsten...maar we gebruiken de werktuigen daartoe maar matig. 

     

    We rekenen nog te weinig af met negatieve emotionaliteit, interesseren ons maar matig voor geschiedenis, kennis, cultuur en moeten oproeien tegen het gareel waarin de wetten van de speculatie en platte overconsumptie ons gevangen houden. Naargelang ons genetisch verleden leveren we allen een individuele en interindividuele strijd om onze eigenheid daarin te ontdekken. 

    Afhankelijk van onze levensomstandigheden en de personen waarmee we worden geconfronteerd, doen we ons best om met de ons toegemeten sterkte weerstand te bieden aan alles en iedereen wat de groei van ons bewustzijn in de weg staat.  We kunnen dit groeien slechts afhankelijk van de evolutie van anderen.  De inzet van hen die de politieke situatie van de wereld begrijpen is voortdurend afhankelijk van het gemiddelde politieke bewustzijn. Allen die zich in hun persoonlijke relaties ongelukkig voelen zijn afhankelijk van de emotionele evolutie van anderen...en van hun eigen evolutie ook natuurlijk. 

                Zij die stierven, inbegrepen de eerste cellen miljoenen jaren geleden...wel, in feite bestaan ze nog altijd.  We waren en zijn met z'n allen samen één voortdurend uit mekaar vallend wezen.  We verdwijnen op genetische manier in een voortdurend opbouwen van oude tot nieuwe gegevens.  Als we in de andere ook meer deeltjes van ons eigen zouden zien, zouden we misschien meer in mekaar geïnteresseerd zijn.  Voor het dier is het leven een les in overleven...voor de mens zou het leven op termijn ook nog meer en meer een les in goedheid en belangeloosheid moeten zijn.  Kennis opdoen.  Het beleven van positieve emoties.

    Niet alleen de praktische dingen van alledag leren verwoorden zou meer een meer een dagelijkse kunst moeten worden.

                Verdwijnen we niet na onze dood in de zwarte gaten van de mikrokosmos waar het geestelijke humus voor de volgende generaties zich ophoopt en waar ons op basis van onze verdiensten een verdere ontwikkeling te wachten staat ? 

     

    19.de symboliek die in gebeurtenissen, woorden en beelden zit ,is verwant met de materie uit dewelke ze is afgeleid

    Gebeurtenissen, opgebouwd uit ruimte, energie, massa en een evolutie die naar ons  en  onze ogen leidde, naar onze woorden, naar begrip en symboliek.  

    Elke gebeurtenis op zich is de volmaakte logica zelf.

    Toch bestaat er een andere soort logica.  Zo lees je bijvoorbeeld in de krant over ooievaars die om de zes maand trekvogels worden...en dan kom je bij je ouders waar je al een halve eeuw kwam en je merkt het oude plankje dat een zwaluwnest van destijds ondersteunde eerst na jaren weer op.  Zo maar ineens distileer je er dan de intuitieve symboliek naar keuze uit : je tweedehands mobilhome wacht nu al een tijdje om er op uit te trekken.  Al m'n relaties met de buitenwereld doorgrond, het mooie en de lessen ervan beschreven.  Iedereen op intuïtief aangeven kansen tot groei gegeven. Groeien is het licht in je eigen volgen, niet je schaduwkanten.      Waar en niet waar, schuld en onschuld zijn van een ongelofelijke simpele complexiteit, hoe verder af, hoe onontwarbaarder.  Je kan het natuurlijk ook toeval vinden.  Symboliek overvalt je :

                Ik dacht dat ik twee sterren zag, maar het was er maar één, er was één waterdruppel in straatlicht gehuld bij.  De druppel hing in een boom die in m'n gezichtsveld hing.  Het kleine en het grote, symbolisch hetzelfde.  Het kleine is groot, het grote is klein, het is maar met wat je het vergelijkt. Uit ervaringen geboren symboliek : Bovenal leer de liefde die in je zit voelen en leer ze ook aan wie te geven.  Onderzoek de wegen die de filosofie en de geschiedenis bewandelden.  Bemin de kunsten.  Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat.  Deel het met je uitverkorene.  Laat zo weinig mogelijk negatieve emoties toe.  Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat.  Deel zowel de vriendschap als de liefde, de kennis en het zoeken als je lichaam met je uitverkorene...kruidt het geheel met relativiteitszin en humor en je bekomt ...passie. 

    Als je dan niet dadelijk voor mekaar kiest...moet het al of niet tijdelijk  niet zo zijn.     

     

    20.Woorden als tekens van een teken

                Al die dingen en mensen in ons leven, die we diep doorvoeld ondergaan en mochten ondergaan; van de aangename tot diegene die zeker alleen zwaar om dragen zijn; al die dingen werken in onszelf en diegenen die ermee verbonden zijn door.  Al die dingen en mensen wekken immers vragen in ons op...en het leven geeft de antwoorden erop, schept  omstandigheden die ons de mogelijkheden bieden ons bewustzijn voortdurend scherper te stellen. Een handdruk of een blik die je niet vergeet, een gesprek dat bijblijft en zich soms achteraf eerst tot de ware betekenis ontrafelt.  Allemaal aanrakingen. 

                Onder aanrakingen verstaan we niet alleen iets of iemand die we kunnen vastgrijpen.  Voordat het eerste atoom ontstond, was er alleen maar onzichtbare aanraking...straling.    Straling kwam uit...de 'big-bang' voort, kwam voort uit, simpel

    gezegd...iets dat niet zinloos wil worden...zinloos : geen vorm, geen inhoud...kleiner of gelijk aan nul willen worden bestaat niet.  Atomen, cellen en tenslotte ook wij...nog altijd begeven we onder teveel druk van de omgeving en lijkt iets zinloos te gaan worden...net zoals in de natuur...er is geen onderscheid, we zijn één.   Aan iets dat geen zin heeft, willen we niet meedoen.

    Bestaan bestaat alleenlijk omdat het bestaan niet NIET WIL BESTAAN.

                Na onze dood worden we terug voor een deel alleen straling, zo simpel als licht straling is...zo eenvoudig en energievol zal dat dan zijn...niemand weet het.  Er is alleen het vermoeden dat we meer dan het bewustzijn van licht en straling zelf zullen zijn.  Soms is er de zekerheid dat 'er meer is', die ons inspireren kan.  Het is met die dingen zoals met een vlinder die ergens met de vleugels naar beneden zit te zonnen...als je hem wil gaan vragen waarom hij dat doet, zal hij wegvliegen.  Zo 'vervliegen' sommige indrukken die we in onszelf soms hebben heel vlug omdat ze niet in onze klassieke manier van waarnemen passen...ze zijn meer het terrein van 'dichters' zou je kunnen zeggen...en 'wat kun je daar nu mee kopen' menen sommigen.  Maar goed dat er vele van onze indrukken 'vervliegen', ze zouden ons op de duur alleen maar overbelasten.  Je kunt ook niet naar twee radio's tegelijk luisteren.  Meestal zijn het die dingen die je echt van mensen bijblijven, zonder dat je ze opschrijft...die je eigen zelf de rode draad van jou leven kunnen laten achterhalen.

                Soms kan je aan het water aan een vijver zitten, als de zon dan juist zit en de wind de bomen de takken van de bomen beweegt en ook de vissen voor  voortdurende rimpels in het water zorgen, dan zie je als het ware de takken, die net als de aders in ons lichaam wel 'sap' lijken te pompen.  Heel het universum, hoe eindeloos ook, is in feite maar een stille wenk naar de eenheid die dit universum in zich draagt. 

                Onze indrukken en negatieve emoties, ons louter 'tellen' in plaats van ook te aanschouwen, ons verleden, dat niet alleen het onze is, maar door generaties verder werd gedragen, onze eenzaamheid...kunnen ons zo overstuur maken dat we het er niet makkelijker voor ons eigen en onze omgeving op maken.  Wij zijn allen omgeven door mensen die een bepaalde rol in ons leven invullen...en wij in het hunne.  Vaak zijn het diegenen die het kortst bij ons stonden of diegenen waarmee je onder één dak leeft, die de grootste uitdaging voor de verruiming van je bewustzijn betekenen...en vaak is het met hen dat je de ook de moeilijke kanten van het leven leert aanpakken. 

    Hun sterke, lieve en warme kanten moeten we niet trachten te begrijpen...die staan het dichts bij hun eigenlijke 'uitstraling'...en hoeft geen uitleg.  De dingen van anderen en onszelf waarmee we minder overweg kunnen die zullen zich altijd onder één of andere vorm blijven manifesteren.  Vaak hebben deze 'moeilijke dingen' hun roots in onverwerkte en onbegrepen ervaringen...of in niet ingeloste verwachtingen of in een gebrek aan zelfwaarde...t.g.v. verwaarlozing of over bescherming of over bezorgdheid of wie weet nog al wat. Dat begint dan allemaal in ons hoofd te malen en verknoeit ons vermogen om helder te kunnen genieten van al die dingen die er zoal op een dag te observeren vallen.  Als alle omstandigheden goed zitten en je begrijpt wat er zich in feite in jezelf en in anderen voltrekt...wordt je de hele dag met veel niet navertelbare 'binnenpretjes' verrast.  Soms lukt het ook veel beter als je niet alleen figuurlijk door de dingen en de mens zelf 'aangeraakt' wordt...letterlijk betekent dat dan een duik in het water bij warm weer of iemand die je over je arm streelt bijvoorbeeld...figuurlijk betekent het datgene wat je overkomt als je deze tekst probeert te begrijpen of zelfs een blik (straling) kan iemand 'aanraken' of koud laten...het heeft allemaal zijn bijna ondoorgrondelijke redenen.

                Het verleden, het zit nog in ons en door het heden helder te leren interpreteren wordt het verleden van z'n zwaarte ontdaan...en blijft een heldere, genietbare toekomst dagen.  Dat is zo voor het begrijpen van het waarom van al die stomme oorlogen als het begrijpen van al die conflicten die men met mensen kan hebben.   Hoe wijs iemand ook wordt, alle dagen kan je nog dingen bijleren en in anderen in beweging zetten en omgekeerd...net zoals oude fruitboeren nog alle jaren bijleren over hoe ze het best snoeien en zo...zo moeten we 'de boom in ons' ook goed leren kennen als we voor anderen willen bloeien.  Het grootte geheim is de vertakking van die eenheid van allen en alles en hoe dat op mekaar inspeelt.

     

    21.handleiding tot het begrijpen van de werkelijkheid 

    Mijn 111-de computerbestand had ook kunnen beginnen met 'o, eindelijk nog eens een blauw luchtruim midden februari', of 'de eerste dansende muggen van 2006' of 'de vreugde en de bewolking van het volmaakte zijn' of 'wat betekende die droom vanmorgen weer ?' of 'dat er toch maar nergens een atoombom valt !' of 'hoe vindt men een bij hem of haar passende partner in het leven ?' enz... .

                Het meest kenmerkende van het leven is het feit dat elk moment in zijn kleinste onderverdelingen al sinds de laatste oerknal uniek is geweest voor ieder stukje dat we waren en geworden zijn.  Je kan immers geen centimeter overslagen als je van het ene dorp of continent naar het andere rijdt. Eerst waren we straling die onder de druk van het onmogelijke zijn van iets dat niets wil worden uiteenspat. Dan speelden fotonen (straling) en elektronen een spel dat uiteindelijk tot het allereerste atoom leiden zou.  Het feest van aantrekking en afstoting ging door via al die combinaties van quarks die naar de juiste kleurencombinaties zochten om nog meer en meer ingewikkelder materie in mekaar te knutselen...alle krachten van de kosmos zoals de 'kernkracht' of de 'zwaartekracht' zijn ooit eens in mekaar geknutseld geweest.  Wisselende grootheden van energie en temperatuur, te groot om in cijfers uit te drukken, alles en allemaal een gevolg van het niet 'niets' willen zijn.    Altijd moest men vaak miljarden jaren wachten tot alle omstandigheden bijna ideaal waren om tot de eerste cel en het eerste organisme en het eerste biologisch wezen te komen.  Een beetje meer of minder afkoeling, wachten op voldoende zuurstof, regen... noem maar op.  Als je die wetenschappelijke dingen leest of ziet...het is echt een waarachtig gebeurd en zich nog altijd voltrekkend epos, veel intensiever dat ooit iemand in Genesis mooi proberen samen te vatten heeft.  Nihilisme, niet-bestaan, onmogelijk...maar als we dat allemaal met z'n allen teveel gaan willen, stort alles gewoon weer in tot 'bijna-niets' en moeten we vanvoorafaan herbeginnen. Niets en bijna niets en alles ertussen, de sleutel tot het begrijpen van leven en ontwikkeling en 'dood', een dood die per natuurkundige definitie ook niet een 'niets' kan zijn.  Elke dag gebeuren er miljarden mirakels in elk van onze levens.  Elk leven is een expressie van een eigen manier van beleving en zoeken.  Voor te velen onder ons is het woord 'mirakel' echter iets dat met bijvoorbeeld een 'onverklaarbare' genezing te maken heeft. 

                Alles wat leeft en alles leeft op zijn manier, staat symbool voor al het gene dat je daarnet in die schets van de wetenschappelijke redenen van het bestaan in een notedop beschreven zag.

    De schepping heeft zijn wetenschappelijke straling omgezet in wie wij nu zijn...de geest is meer dan de hoogst ontwikkelde vorm van straling en materie.  Geschiedkundig heeft alles zijn zin gehad.  Iedere fase van maatschappelijke ontwikkeling door de eeuwen heen van de jager, de boer, de slaaf, de pachter, de adel, de ambachtsman tot en met de kapitalist en de arbeider.  Er had ons natuurlijk veel onzin kunnen bespaard worden.  Was het alleen de politiek die die zin en onzin van bovenaf organiseerde of vertrokken het merendeel van de sociale bewegingen die zich politiek vertalen konden niet eerder van ons in het verleden en ook nu nog beperkt bewustzijn ?  Immers, ook  onze individuele levens die niet alleen volgens de lijnen van de economische feiten liepen; niet alleen volgens de wetten van productie en distributie en ook het bezit speelde aldus hun rol...; maar ook het geheel van onze positieve en negatieve emoties, familiebanden en het man en vrouw zijn telden mee in het scheppen van individuele en collectieve toestanden.  

     

    22.over verschillen tussen godsdiensten

                Op een debatavond rond de stellingen van de schrijver van de Da Vinci -code, hoorde ik een aantal merkwaardige  dingen.  De avond ging uit van de plaatselijke evangelische gemeenschap.  Een protestants theoloog had het over de vierde eeuw van het christendom, een door een keizer Constantijn bijeengeroepen concillie (als dat woord toen al gebruikt werd, want men werkte alleen met bisschoppen, er was nog geen paus).  Als critikus van de miljoenenbestseller beweerde de professionele bijbelonderzoeker dat de overgrote meerderheid van de 315, dacht ik, bisschoppen voor de oorspronkelijke leer van de apostelen Paulus en Petrus gekozen hadden, er waren maar enkele onthoudingen en twee tegenstemmen die tegen waren, niet om de alternatieve teksten (andere dan die van Matheus, Lucas, Johannes, Marcus) een kans te geven, maar om andere redenen.   Bij de stemming voor een verlenging van de pensioenleeftijd, een 1700-tal jaar later stemden maar vier mensen in 't parlement tegen...of dat dan de juiste benadering was ?

    Zie me niet als een verdediger van de 'Da Vinci code' of zo...als je iets beweert krijg je altijd het tegendeel of een niet-geplande uitbreiding van wat je beweert op je bord...niemand weet alles over alles op z'n eentje...bovendien als je zelf zegt dat je fiktie schrijft heb je altijd gelijk.

                Elke vogel zingt zoals hij gebekt is.  De gnostici, zij die naast de vier klassieke evangelie-schrijvers ook schreven, wilden door ervaring zelf achter de waarheid over de bedoeling van 't leven komen...ook Maria Magdalena zal wel teksten geschreven hebben...wie zal het zeggen...wat er in teksten staat is belangrijker dan wie ze geschreven heeft.    Waarom onderling bekvechten over het al of niet maagd zijn van de moeder van Christus  of dat zij nog meerdere kinderen had of dat haar zoon de zoon van God (zonder uit te klaren wie men daarmee bedoeld) was of dat hij een vrouw had of een kind of meerdere kinderen of niet...niemand kan dat bewijzen, met geen enkele tekst.  Of er zou dezelfde DNA moeten zitten in het stukje vezel-huid van Magdalena dat men in Vézelay zou bewaren, als in een opgegraven Merovinger bijvoorbeeld... . 

                Elke gevestigde godsdienst krijgt vroeg of laat met kritiek binnen eigen rangen te maken...natuurlijk dat er vierhonderd jaar geleden kritiek op de rooms katholieken kwam en men begon te 'protesteren' tegen bepaalde zaken...nu krijgen ook de protestanten hun deel van kritiek langs alle kanten (new age, Da Vinci-code...) enz...  Het is zo'n beetje zoals bij de socialisten...ipv zich te verenigen met het oog op bepaalde doelstellingen(afbouw armoede, militair apparaat omschakelen, wereldwijd zelfde werk, zelfde loon, kennis en mens belangrijker dan winst...verdelen sommigen zich opzettelijk omdat ze coalities met de macht van het geld willen blijven aangaan.

                Ze hebben het allemaal over 'God' zonder dat ze dat vanuit de wetenschap onderbouwen en ze idealiseren de geschiedkundige werken waarop ze zich baseren.  Alhoewel er natuurlijke prachtige dingen inzitten in die werken kan je van het oude-testament op sommige plaatsen gerust zeggen dat het een imperialistisch pamflet avant-la-lettre is.  Het nieuwe testament breekt daar met die stijl.  Wat voor de Bijbel waar is kan ook van andere religieuze werken gezegd worden, het zijn allemaal uitingen eigen aan de tijdsgeest...sommige uitingen hebben wel eeuwigheidswaarde (bijvb. 'doe niet aan een ander wat ge zelf niet leuk vindt'), maar zich op basis van boeken in zijn geheel laten verdelen in godsdiensten kan tot onnodige spanningen leiden en door de politiek enz. misbruikt worden.  Ook dingen die Marx beweerden zijn nu nog voor een groot stuk waar...economische dominantie leidt tot oorlogen...moeten we ons daarom Marxist noemen...misschien schatte hij de rol van het sparen wel verkeerd in.  Misschien wou Christus meer begrijpen over de man-vrouwverhouding en werd hij daarom op Maria Magdalena verliefd ?  Wie zal het zeggen...je kan daar een heel leven over lezen en debatteren...en iedereen kan er met zijn groot verstand nog naast zitten.  Vooral bij zaken die met de subjectieve leefwereld te maken hebben, psychologie, leven en dood, filosofie heeft een mens een groot stuk van de factor 'geloof' nodig...maar dan een geloof dat vanuit goedheid en innerlijk verlangen naar het goede vertrekt.  Goedheid...'god'...maar één lettertje verschil.  Het goede en het schone...meer moet dat niet zijn...laat ons mekaar niet onder negatieve gevoelens bedelven...alle lelijkheid heeft ergens in 't verleden zijn oorsprong...laat ons meer vanuit het heden met goede intenties bezig zijn en samenwerken aan een betere wereld en betere verhoudingen tussen de mensen die hem bevolken.

                De wetenschap op zich is ook een bijbel voor wie tussen de lijne lezen kan.     Straling (symbool voor idee) schiep materie (het eerste atoom, de eerste cel, de eerste mens) en alles keert altijd tot straling weer.  Een andere wetenschappelijke oplossing voor het 'probleem' van de zin van het leven :  iets dat kleiner of gelijk aan nul(inhoudsloos) dreigt te ontploffen : zinloosheid zelf kan niet bestaan...hoe meer ze dichterbij komt hoe meer de 'redding' , de 'nieuwe schepping...de nieuwe toestand' nabij is.  Elke dag is een nieuwe toestand.

                Vanmorgen ging ik naar een begrafenis van een oude boer die ik vroeger dikwijls zijn karrenvrachten appels heb helpen lossen.  Tijdeman (geel-rode wangen, typische andere smaak dan de appelsoorten van nu met dezelfde kleuren; een toen jonge, maar nu zeldzame appelsoort).  Net als de appels van toen zijn de 'smaken' van mensen allemaal origineel binnen hun eigen soorten van aanvoelen (smaken).  Tijdens een bijeenkomst rond een begraving vooral, is er een soort collectief geloof in 'iets' aanwezig...een stil getuigen en openstaan voor de mysteries van leven en dood.

    Je geniet van het gebeuren ook al ben je het filosofisch niet eens met alle zinnen die door de priester of zo uitgesproken worden.  Ook het deelnemen aan dat stukje leven van de familieleden van de overledenen is een louterend iets waarbij je een stuk zin in het leven ervaart.  Leven en dood, hetzelfde mysterie als 'elektriciteit', de ene draad mag de andere niet raken of je hebt kortsluiting...de ene draad weet hij ervan dat de andere bestaat ?  Samen geven ze wel stroom, leven...ons ?  Gaan we dat allemaal wel weten als we dood zijn ?  Misschien is dood-zijn voor sommigen...voor iedereen ?... een toestand van energie in rust in plaats van in beweging...en weten we niet eens dat we dood zijn, maar voelen we dan alleen maar het verschil tussen energie in rust en de stromende energie van het dagelijkse leven.  Misschien is het juist de kunst om al tijdens het leven zo een rust te bereiken.

                 Het leven zelf dan.   Waarom de ene de andere als levenspartner aangetrokken heeft...sommige originele maar een stuk dezelfde trekken die je in kinderen en kleinkinderen waarneemt, hun ontroering enz...  .Het even stilstaan bij de kern van het leven.  Een ziel lijkt wel een lied...daarom ook dat als er één spreekt de andere even zwijgen moet of je hebt chaos. 

    Iedereen moet leren zichzelf 'scherp' te zien.  Weten waarvoor je staat.

    Weten welke rol je speelt en voor wie je die spelen wil.  Met het stuk pijn dat dit vaak met zich meebrengt geconfronteerd willen worden.  Je bewust zijn van de spiegel van jezelf en anderen vanbinnen...al eens de tijd nemen om die spiegel te kuisen, te ontvetten van negatieve gevoelens.  Soms zijn anderen ook een stukje spiegel van jezelf buiten jezelf...of een stukje omgekeerd spiegelbeeld...je kan in anderen zowel positieve als negatieve stukjes van je eigen samenstelling bekijken.  Leren denken in beelden en symbolen is een soort aanleren van een nieuw alfabet.

    Let geconcentreerder op gebeurtenissen, woorden, beelden, toestanden en leer de wereld met kennis van zaken interpreteren.  Ook landschappen, niet alleen mensen...geven ons vaak energie...neem eens meer de tijd voor een passage en je wordt 'sage'.  Laat het licht en de lijnen en de kleuren in je dringen, voel ineens die ruimte daar vanbinnen.  Zuig je longen vol goede lucht en wandel zonder zucht van het ene perspectief naar het andere.  Zoveel mensen zoveel landschappen, zoveel gezichtspunten vanuit een andere hoek. 

    Alles kan ten goede veranderen als je je voor het goede openstelt. 

                Het is natuurlijk niet altijd even goed weer om te wandelen.  Zoals het weer neigen wij mensen ook al eens naar depressie...wachten tot het door is en je vooral letterlijk en figuurlijk 'warm' proberen houden...je gemoed niet laten verkillen...al kan dat ook al eens positief zijn als je meer assertiviteit ten opzichte van anderen nodig hebt.  Depressiviteit is als een stuk verleden waar je niets meer kunt mee doen en waar je niet mee afrekent...niet alleen de werking van hormonen...jij zou hen moeten sturen in plaats van zij jou.

    Daarmee afrekenen kan betekenen dat je leert met mensen  te leven, er beter leert mee omgaan of dat je er juist minder moet mee leven...afhankelijk van wie wie het meeste onnodige schade berokkende.  Onnodige schade is schade waardoor je als mens niet meer mens van wordt.   Man en vrouw kunnen mekaar wel eens beschadigen en hoe langer dat duurt en hoe meer dat gebeurd en hoe meer ze op mekaars tenen trappen hoe minder ze nog voor mekaar voelen kunnen.

    Als je goed leert kijken snap je beter waarom mensen bij mekaar horen.

    Dat begint al van voor de geboorte...misschien vormen al die verschillende soorten genetische informatie uit het verleden wel 'ploegen' zoals in een wielerwedstrijd met een soort afspraken om het eerste aan de meet, de 'eicel' te kunnen komen...als het zoal werkt...misschien beslist de eicel wel over wie ze eerst binnenlaat...ondanks al die mannelijke afspraken van de ploegen uit de spermaploegentijdrit.  Van zodra we er zijn blijven we individueel of collektief maar coalities sluiten.

    Het is belangrijk hier even NU in dit tijdvak van menselijk bestaan op in te gaan...nog een paar decennia en niemand zoekt twee generaties na mekaar een partner in het eigen of aangrenzende dorp...hetgeen daarom niet noodzakelijk te betreuren is, dat bedoel ik niet, maar een psychologisch- evolutionair breken met wat al een heel oud verhaal kan zijn.

    In een dorp op een kerkhof merk je dat bijna alle mogelijke combinaties tussen mensen uitgeprobeerd zijn.  Naarmate je ouder wordt en in voor zover je nog weet welke voorouder met welke familie is scheep gegaan en wat daar in het geval je die mensen zelf niet gekend hebt nog door overlevering werd over doorverteld ...kan je beter aanvoelen welk een soorten energie je zelf meedraagt...nog allemaal stukjes van die voorouders. 

    Soms kan je zelfs gelijkenissen zien met dingen waar jijzelf of voorzaten het  moeilijk mee hadden of hebben of dingen waarmee je eigen nazaten vlotter mee omgaan.  Net als dromen blijven sommige van die observaties over jezelf en de mensen rondom je niet altijd even helder bij en is het vreemd genoeg de bedoeling niet...net als het soort dromen die je je niet meer herinnert ,maar die toch een antwoord waren op wat er zich in de dag of zo heeft afgespeeld.  Je ontwaakt met rustige hersengolven en toch weet je niet waarover je nu wel gedroomd hebt.  De nieuwe dag kan beginnen...altijd op zoek naar het behoud van de innerlijke rust van 's morgens...je eigen niet laten overnemen door computervirussen die je computerscherm de hele dag bestoken met reclame waar je niks kan mee doen...en die je alleen maar hindert...een mens heeft geen behoefte aan mensen die hem willen 'kopen', maar aan mensen die met andere mensen in ontmoeting willen treden. 

    Dan wordt je gedachtegang meer als een verre reis, gedachte na gedachte, kilometer na kilometer, in plaats van dat je teveel door de consumptiemaatschappij wordt gedirigeerd.

    Als je dan 's avonds echt intens weer naar een goede nachtrust en droombeleving verlangd...komt die er meestal wel en ben je 's anderendaags weer fris vanbinnen...je spiegeltje blinkt weer en je kan weer helderder observeren.  De basspeler die z'n partituur gehurkt op de treinwagonvloer leest, terwijl z'n handen op en neer gaan en hij de muziek hoort en af en toe corrigeert...terwijl er in die bewuste tussenruimte van de trein geen noot te horen is en z'n instrument gewoon in een andere treinhoek gekoesterd ingepakt rechtstaat en hij geen dingesspeler in z'n oren heeft.

                De geest is tot veel in staat...het verleggen van dimensies terwijl je observeert...zoals in de documentaire die ik zag...indien we met ongeveer de gemiddelde snelheid van een valschermspringer door de aarde heen moesten vallen...zou dat 32 uren duren...hoe lang zou de overgang van leven naar dood en leven duren...vraag ik me dan af...een seconde of drie...bijna nul seconden, waardoor de dood eigenlijk gewoon niet bestaat ?  Of moeten we twintig miljard jaar in de vierkantswortel wachten voordat een gelijkaardige kombinatie die het stukje 'ons'-straling van de volgende big-bang  zich weer vertaalt in een cel enz... ?   Als de dood het inhoudsloze is dan bestaat hij inderdaad niet. Als het inhoudsloze benadert wordt is dat niet alleen zoiets als een big bang...maar ook zoiets als honger krijgen...je wil het tegengaan en zoekt naar eten...onze ziel zal altijd naar zin zoeken om in leven te blijven...als ze dat al wil...misschien kan ze ook niet anders...zeker als ze alleenlijk als geest verder zal zien te bestaan.  Eigenlijk is er geen einde en geen begin maar altijd overgang van het ene in het andere, een eindeloze reis...ook als we in een andere vorm van energie zullen bestaan zal die ook wel in een nog andere vorm overgaan...maar dan wordt het wel wat ingewikkelder dan de vergelijking van de rode draad van het leven en de blauwe draad van de dood die niet tegen mekaar mogen komen omdat je anders kortsluiting hebt...dergelijke vergelijkingen zouden ons te ver leiden.  Laten we het maar rustig bij het leven zelf houden en daar onze vergelijkingen zoeken. 

    Sommige mensen hebben meer van chimpansees weg die al eens andere apen doden en andere mensen zijn meer met de vredelievender en rustiger bonobo's verwant.  Bij niet-mensen heeft dat verschil (bonobos doen het misschien meer) misschien meer met de frequentie van hun seksleven te maken...bij de mens zit dat verschil meer bij z'n innerlijke rust...of zou daar moeten zitten.

    Ook de opvoeding speelt een rol...als je nog niet zolang geleden 'linkshandig' was kreeg je een tik van de lat in de school of bond men je hand vast.  Alles er doctrinair indrammen in plaats van wat ruimte aan de eigen levensweg en manier van doen te laten...was niet alleen vroeger de boodschap.

    Zoals soldaten in 't leger in de rij staan voor een dokter die met een soort pistool inentingen toedient, zo slikken wij alle dagen opinies en meningen die er enkel moeten voor zorgen dat de wereld door overheersing en uitbuiting verder kan blijven bestaan.  Daarom aan alle fundamentalisten in spe : alles is tegelijk veel ingewikkelder en simpeler dan jullie je ook maar kunnen voorstellen.                                             De zelfvernietigingsdrang van sommige mensen, doordat ze het zachte in hun geest en lichaam niet volgen en het eigen gelijk fanatiek verdedigen... dreigt soms anderen voor een stuk of totaal mee te slepen.  Als je hen liefhebt wordt liefde een soort zelfkwelling Elke dag van niet liefhebben van het leven in al zijn aspecten ondermijnt en takelt af.

                Wat is liefde, wat is haat, wat is rijk en wat is arm ?  Te weinig solidariteit en te weinig kansen.  Leer allen samen groeps-te dansen.  Breek de cirkel van wraak en weerwraak. 

    Totaal herbeginnen op basis van een menswaardig leven voor iedereen. 

    Ogenschijnlijk zitten we materieel goed in 't Westen...we trekken ons voor 't merendeel van politiek weinig aan.  Honger en armoede...ver weg...allée kom aan, niks aan te doen zeg !

    Maar let op, de wereld is één...de 'problemen' komen toch naar de overkant...en let maar op dat ze ons niet verrechtsen ...vroeger het lachen met de rijke jood...nu de angst voor de vreemdeling !  Goed, die oorlogen dan...zo ver weg.  Tot de auto's niet meer rijden...hoe komt dat nou zeg ! 

    Ach mens, laat ons hopen dat het wel goed komt met de wereld en dat we meer bewust ontdekken wat ons daarvoor te doen staat.

     

    23.evolutie in het bewustzijn

    Eerst was ik supersnel...straling weet je wel.  Toen begon ik te vertragen...atoompjes gingen me dragen.  Daarna begonnen die wat te prullen...en dra zaten we met moleculen.  We hadden het kunnen weten, dat moest eindigen met planeten.        Wat dan weer redelijk eenzaam was...zo ver van mekaar afstaan...maar dat deden we toch ook al als atomen...maar nu was 't gedaan...want er zaten celletjes aan te komen.  Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes...ze moesten zichzelf niet meer kopiëren toen ze met seks begonnen experimenteren.

    Van die celletjes seks  kwam het eerste orgaan en lichaam...en nog was 't niet gedaan.  Tussen allerlei soorten groot en klein is ook de mens ontsproten.  Wat had hij een leven misschien.  Bleef hij in 't begin niet in de buurt van z'n bomen hangen, eten genoeg, aan werken ging hij zich niet laten vangen.  Nog bossen genoeg, jacht en pluk en op tijd nog andere leuke dingen.  Van zodra 't ergens te koud werd zijn we dan van de ene gordel naar de andere getrokken...altijd maar van 't goeie leven blijven dromen.Toen kwamen er tussen de mensen zij die nooit content waren met zomaar genoeg of een beetje...ze wilden stamhoofd, koning, beursspeculant en zo heten.  Alles wat voortaan werd gemaakt, eigenden ze zich toe...ze leerden ons werken voor een loon en kopen en verkopen.

    Zo werd dus het geld, de duiten, geboren...en hoe meer er werd gevochten om die duiten...hoe meer we naar ons schoon leven konden fluiten.Toen vonden de nooit contenten dan ook nog eens de wapens uit om anderen hun streken te veroveren. Ondertussen kwamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha of Onze-Lieven-Heer en den Allah, ze hadden misschien wel goed voor...maar wij hadden genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten, aan ons innerlijke bestaan...de rest was allemaal goed om weten en soms goed vertaald.  Ook veel filosofen sloven zich door allerlei uitleg heen, iedere tijd volgde ze alle wel en wee op de been. 

    't Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles alleen in dienst van boze machthebbers wisten.  In feite kwam het samenleven beheren ons toe, en niet de nooit-contenten; maar was het al niet te laat...ze bestonden al uit een legertje serpenten, hun pluim of hun bik of hun krijt, altijd tot collaboratie met het kwaad bereid.  We besloten ons wel ten allen tijde tegen hen te keren.

    Waarom zouden we voor hun onzin blijven creperen ?  We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam...dat we ons steeds lieten vangen door hun telkens heraangepast gezwam.  De ene keer riepen ze "'t zijn de heidenen, hak ze toch in de pan".  Dan weer "pak ze"want ze lezen de Koran.  Nu durven ze wel niet meer te roepen "pak de olie"...maar we zijn nog altijd de dupe verdorie.

     

    24.Ach mens ! zie einde vorig deel

     

    1. t' is ni et makkelijk van hier nu messias te zijn

                Zoals ik gisterenavond al tegen m'n kat zei : "Als ge moest weten wat hier allemaal gebeurt op de wereld en wat er allemaal al met mijn leven gebeurd is, dan kroopt ge in een boom en ge kwaamt er niet meer uit ". Ge moet weten dat sinds ik heb vastgesteld dat ik geen volgelingen bij mekaar krijg, ik soms al eens tegen m'n kat of m'n hond praat.    Alle mogelijke dingen die een mens kunnen gek maken zijn mij namelijk overkomen in mijn leven tot nog toe, andere, gelukkige dingen zijn mij ook overkomen en overkomen me nog steeds,vandaar dat ik toch nog evenwichtig ben. 

    Ik voel me de laatste dagen zelfs beter nu ik geen pillen tegen m'n maagzweren meer pak, maar veel meer water en thee met honing dan gewoonlijk drink, water van de minnebron van de kapel van Steenbergen...waar dat die ligt ga ik niet verklappen want anders maakt men daar weer een bedevaartsoord van.  Ik heb ook besloten van wel weer willen een messias, een boodschapper te zijn...er wel weer in te geloven dat ik de wereld een boodschap moet brengen.  't Is te hopen dat het met mij beter afloopt dan met filosofen zoals Socrates of Christus.   Zalig zijn zij natuurlijk die dat gewoon kunnen door voor hun gezin te gaan werken of voor hun bejaarde vrouw of vriendin te zorgen.  Vrouw of vriendin ?  Daar gaan we weer, ik val weer in één van de taalvallen... ons woordgebruik splijt ons hoofd soms...je vrouw is toch gewoon je hele goeie vriendin, niet ? 

    Zo pijnigen we ons ook met 'echtscheidingen'...met louter papier eigenlijk.

    Geen wonder dat we zoveel therapie nodig hebben en soms is het zelfs zo erg met ons gesteld dat we pillen nodig hebben, terwijl je die eigenlijk niet nodig hebt.  Zoek gewoon uit hoe je in mekaar zit en wees gewoon jezelf, vertolk de boodschap die je te vertolken hebt op jouw alledaagse manier.  Als je dan zoals in mijn geval al van in je jeugd het gevoel hebt dat je de mensen een geestelijke en een wereldlijke boodschap moet overbrengen, doe dat dan...er moet een manier zijn waarop dat kan.  Zo heb ik al een eigen website gemaakt, waarop weinigen reageren natuurlijk, het lijkt wel of ik toch met moeilijke zaken bezig ben.  Toch maakte iemand al een muzikale cd over een ingewikkelde tekst.  Niettegenstaande ik op die site het leven in al zijn aspecten al voor een stuk ontrafeld heb en geprobeerd heb van een flink stuk levensenthousiasme mee te geven; zijn niet echt velen geïnteresseerd.  (tot nog toe)

    En mijn eigen levensloop dan, die mag er toch ook zijn.  Op school en op 't werk  was ik kritisch en sociaal en probeerde ik iets aan 't sociale geweten van m'n omgeving te doen, op familiaal vlak gaf ik iedereen, mezelf incluis de vrijheid om z'n eigen stommiteiten te doen Op politiek vlak merkte ik dat rechts voor het oude stond en links voor het nieuwe dat op termijn ook aan ouderdomsverschijnselen leiden kon.  Hoe rechtser hoe bedorvener en egoïstisch, hoe linkser, hoe priller en minder levensvatbaar door al de miserie die door de hebzucht in stand gehouden wordt.  Bovendien beschuldigd men links er in mijn geval niet terecht van geen antwoord op de 'zijnsvraag' 'is 'dood' dood te kunnen geven.   Uiteindelijk, merkte ik dat ik al m'n ervaringen met  groepen of enkelingen wereldverbeteraars beter in een nieuw soort politiek partijprogramma met een andere vorm van verkiezingen kon vertalen.  Staat trouwens allemaal op die site waar slechts een beperkt aantal mensen op reageerden.  Zal ze moeten blijven toegankelijker maken.

          

                Voor de prijs van een combi- personenwagen kocht ik zelfs een soort aards paradijs met veel water en bomen en een chalet en een paar bootjes, waar ik jullie wou ontvangen en onderwijzen over de filosofische zin van het leven...zo ontmoette ik wel een dozijn mensen die allen naast hun gewone levens met één of andere kunsttak bezig waren, maar hen echt mobiliseren om hun kunst in engagement, in daadwerkelijke betrokkenheid om te zetten, kon ik tot dusver met beperkt maar symbolisch resultaat...waar ik maar mee wil zeggen dat niet iedereen zich op het politieke vlak durft te begeven...of het leven en de dood wil begrijpen.

    Het is dan ook